Tibetan
ང་། དེ་དག་གི་སེམས་ཐོབ་པའི་སྒོམ་ཆེན་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གྱ་གྱུའི་གཟེབ་ལས་ གྲོལ་བས་མཐོང་ཆོས་སུ་བདེ་བར་གནས་ཤིང་དེ་ཚོགས་གཉིས་ཀྱིས་འཕེན་པས་ཟིན་ན་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གཞིར་ཡང་འགྱུར་བས་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་གྱི་སྤྲོས་པ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་ཀྱང་སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ཤིང་དེར་འཛིན་མེད་པ་ནི་མཉམ་བཞག་དང་། དེ་དང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟའི་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ཕོ་ཚོད་ཀྱི་བློས་བཅོས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚོགས་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཐོབ་ཅིང་མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོས་གཞན་དོན་ཀྱང་འགྲུབ་པས་དོན་རབ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་ལ། མཐོང་ལམ་ས་དང་པོ་ནས་སེམས་ཟག་པ་ལས་གྲོལ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེའི་བསམ་གཏན་ཡིན་པས་དེའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ལ་སྨོན་པའོ། །བཅོ་ལྔ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གསུམ་ནི། ༈ ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་དང་། །དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་མཁའ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང་། །ཁྱད་པར་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ཚུལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ལྡན་པར་ཤོག །དེ་ལ་ལམ་བདེན་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐམས་ཅད་བརྟགས་ཡོད་ཀྱི་ཆ་ནས་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ་དང་། འགོག་བདེན་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་རྫས་ཡོད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པ། དེ་ ཡང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པར་འབྱེད་ཅིང་། ལམ་བདེན་གྱི་མངོན་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་མ་བྱས་ན། བསམ་པ་དང་སྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་གནས་མ་ཡིན་པར་འཁྱམ་པས་ན་ཐོག་མར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་གལ་ཆེ་ལ། དེ་ལ་གང་ཟག་དབང་རྟུལ་དང་ཀུ་སུ་ལུ་པ་གང་དག་སྐྲག་མི་དགོས་ཏེ། རང་གི་བློ་ཉམས་དང་སྦྱོར་བའི་ཆོས་གང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེའི་དོན་ལ་བླ་མ་བཟང་པོ་བསྟེན་ཏེ་ཐོས་པ་བྱས་པས་འགྲུབ་སྟེ། ཅི་ཕྱིར་ན་དེ་ལམ་དུ་སོང་ན། གདོད་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ནང་ནས་སྐྱེ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ནས་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་སོ་སོའི་དོན་གཞལ་ན་དེའི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚད་ལྡན་གྱི་ས་མཁན་ལ་བརྟེན་ནས་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ནས་ནགས་ཁྲོད་དང་འབྲོག་དགོན་དབེན་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེར་མ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་མེད་པའི་གནས་སུ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བས་འཆད་མ་ཐག་པའི་མཐོང་ལམ་ནས་བཟུང་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་དྲུག་པ་སྨོན་འཇུག་གི་རང་འབྲས་ས་བཅུ་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་སྤྱིར་སྨོན་པ་ནི། ༈ བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་བསླངས་ནས། །སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལྡན་པ། །དུས་དང་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པ་ཡིས། །ལམ་ལྔ་ས་ བཅུ་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པར་ཤོག །དེའང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དམ་པས་ཀུན་ནས་མ་བསླངས་ན། སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོའང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་དུ་མི་རུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསམ་སྦྱོར་དེ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཞུང་ལམ་ལ་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་བརྩོན་པ་ལ་རྟེན་ལམ་ལྔ་དང་། །བརྟེན་པ་ས་བཅུའི་ངོ་བོ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བགྲོད་བར་ཤོག་ཅིག ། ཅེས་སྨོན་པའོ། །བཅུ་བདུན་པ་ཚོགས་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ དེ་ཡང་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཤེས་རབ་དང་། །ཡང་དག་སྤོང་བཞིའི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང། །རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་པས། །དང་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་ཤོག །དེ་ལ་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུ་ལས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི། མཉམ་བཞག་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་གཙང་བ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་པའོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཚོར་བ་མཐའ་དག་སྡུག་བསྔལ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པར་མཐོང་བའོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནི། མཉམ་གཞག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་དགག་ཅིང་མི་གནས་པ་སྒོམ་མོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི་པོ་བསྒོམས་པས་མཐོང་ལམ་གྱི་བདེན་བཞི་ལ་འཇུག་ ཚུལ་ཡང་། དང་པོ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས། གཉིས་པ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ནས་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་། གསུམ་པས་སེམས་ཀྱི་རྟག་འཛིན་འགོག །བཞི་པས་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་འགོག་པའོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོར་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་དུ་མི་འཇུག །སྐྱེས་པ་རྒྱུན་གཅོད། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་བའོ། །ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། བསམ་གཏན་གྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་སྟོབས་ལས་འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་དང་། སྤྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ་བཞིའོ། །བཅོ་བརྒྱད་པ་སྦྱོར་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ དྲོད་དང་རྩེ་མོ་བཟོད་དང་ཆོས་མཆོག་ཏུ། །དད་བརྩོན་དྲན་པ་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་དང་། །དབང་པོ་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཐེག་ཆེན་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་གནས་པར་ཤོག །དེ་ལ་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་དང་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་བཞི་ལས། དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་བསྒོམ་པ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས། དྲན་པའི། ཏིང་འཛིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔ་ལས་རྣམ་བྱང་བསྐྱེད་པས་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དབང་པོ་ལྔའོ། །སྟོབས་ལྔ་ནི། དད་པའི་སྟོབས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་ལ་སོགས་སྔ་མ་བཞིན་ཏེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཇོམས་ པས་སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞི་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་རྣམ་དབྱེ་སོ་སོར་ཡོད་དོ། །བཅུ་དགུ་པ་མཐོང་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ དྲན་དང་ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །དགའ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །བཏང་སྙོམས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་བསྒོམས་ནས། །མཐོང་ལམ་ལ་གནས་རབ་དགའི་ས་ཐོབ་ཤོག །དེའང་དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་མ་བརྗེད་ པའོ། །ཆོས་རབ་འབྱེད་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་བཟོད། ཆོས་ཤེས། རྗེས་བཟོད། རྗེས་ཤེས་འཁོར་དང་བཅས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ལ་སྤྲོ་བའོ། །དགའ་བ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་སྤྲོ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣལ་དུ་འདུག་པ་སྟེ་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་ཟག་པ་མེད་པས་མཐོང་བའི་ལམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཏེ། དེའང་ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་བརྟགས་རྣམས་ནི་མཐོང་སྤང་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ནི་སྒོམ་སྤངས་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རགས་པ་མཐོང་སྤོངས། ཕྲ་བ་སྒོམ་སྤངས་ཡིན་ཏེ། སྤང་བྱ་དེ་དག་སྤངས་ནས་མཐོང་ལམ་ས་དང་པོ་རབ་དགའི་གནས་ཐོབ་པའོ། །ཉི་ཤུ་བ་སྒོམ་ལམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ ལྟ་དང་རྟོག་དང་ངག་དང་ལས་མཐའ་ དང་། །འཚོ་དང་རྩོལ་དང་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་བརྒྱད་བསྒོམས་ནས། །སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་ས་བཅུ་བགྲོད་པར་ཤོག། དེ་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་གནོད་སེམས་མེད་པ་དང་། ངེས་འབྱུང་དང་། དགེ་བའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དུ་མའོ། །ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ངག་ལ་བརྟེན་པའི་ངག་གི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་བཞིའོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་མཐའ་ནི་ལུས་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་གསུམ་སྤང་བའོ། །ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ་ནི་ཁ་གསགས་དང་ལོག་འཚོས་མ་བསླད
Chinese
我，即使已经有一些通过禅修获得心性的大禅修者，但从分别念的动摇中解脱出来，安乐地安住于现法中，如果被二资粮所牵引，也会成为圣道的基础，所以并非没有意义。当有法之戏论融入法界时，显现的对境不会停止，并且在那里没有执着就是等持。与此本体无二无别的个别观察就是胜观。像这样止观双运，不是仅仅用虚假的意识来伪造，而是在相续中生起，次第获得资粮道和加行道的殊胜功德，并且通过细微的现量也能成办他利，这被称为辨别义的禅定。从见道第一地开始，心从烦恼中解脱，因此是如来善妙的禅定，愿安住于此状态中。第十五，三种般若波罗蜜多是： 愿以善巧方便，如幻了知世俗， 如虚空般，证悟胜义离戏， 以精通之士，成办他利之方式， 具备闻思修之智慧。 其中，从观察的角度来说，所有世俗的道谛，都如梦幻和幻术一般被了解。证悟灭谛胜义的自性，远离实有戏论，是智慧的自性。 并且，如果不能通过听闻的智慧来区分法与非法，那么思惟和修行的功德就会游荡不定，因此首先听闻的智慧非常重要。对此，资质愚钝的人和贫穷的人都不需要害怕。因为无论修习哪种与自己根器相应的法，只要依止善知识听闻，就能成就。为什么呢？因为一旦走上正道，禅修所生的智慧自然会从内心生起。然后，以思惟的智慧来衡量显义和隐义，为此，必须依靠合格的善知识来掌握其本质是否正确。之后，在森林和寂静的游牧寺院等远离禅修障碍和没有罪恶朋友的地方，一心专注于修行的智慧，从刚才所说的见道开始，直到五道。
English
I, even though there are already some great meditators who have attained the mind, having been liberated from the fluctuations of discursive thoughts, abide happily in the present dharma, and if they are drawn by the two accumulations, they will also become the basis for the noble path, so it is not without meaning. When the elaborations of phenomena dissolve into the realm of reality, the objects of appearance do not cease, and being without attachment there is meditative equipoise. The individual observation that is inseparable in essence from this is superior seeing. Such a union of calm and insight, not merely fabricated by a contrived mind, but arising in the continuum, gradually obtaining the special qualities of the paths of accumulation and application, and also accomplishing the benefit of others through subtle clairvoyance, is called the meditation that discerns meaning. From the first ground of the path of seeing, the mind is liberated from defilements, therefore it is the Tathagata's virtuous meditation, may I abide in that state. Fifteenth, the three perfections of wisdom are: May I have the wisdom of hearing, thinking, and meditating, with the skill to know the conventional as like an illusion, to realize the ultimate as free from elaboration like space, and with the skill to accomplish the benefit of others. Among these, from the perspective of examination, all conventional truths of the path are understood to be like dreams and illusions. Realizing the nature of the ultimate truth of cessation, free from the elaboration of inherent existence, is the nature of wisdom. Furthermore, if one cannot distinguish between dharma and non-dharma through the wisdom of hearing, then the qualities of thinking and meditation will wander aimlessly, therefore the wisdom of hearing is very important at the beginning. In this regard, those who are dull-witted and those who are poor need not be afraid. Because whatever practice is suitable to one's own capacity, it can be accomplished by relying on a good teacher and listening. Why? Because once one has embarked on the right path, the wisdom born of meditation will naturally arise from within. Then, with the wisdom of thinking, one should measure the meaning of the explicit and implicit, and for this, one must rely on a qualified spiritual friend to master whether its essence is correct. After that, in forests and secluded nomadic monasteries, places free from the thorns of meditation and without sinful friends, one should devote oneself single-mindedly to the wisdom of meditation, from the path of seeing just mentioned, up to the five paths.
Chinese
所有功德也都是依靠修习的智慧而产生的。第十六，发愿进入的自果，总的发愿十地五道的功德：以菩提心为根本发起，以六度波罗蜜为助行，无论何时何地都精进修持，愿能次第证得五道十地。也就是说，如果不以缘众生如海的菩提心为根本发起，那么六度波罗蜜也无法成为证得一切智智的道。因此，依靠具备发心和助行，无论何时何地都精进修持波罗蜜多的正道，愿能次第证得五道，以及所依的十地之体性。这是发愿。第十七，发愿进入资粮道：愿以正念安住于四念住的智慧，以四正断精进努力，安住于神足的等持中，最初进入资粮道。其中，在小资粮道中安住于四念住：在入定时，像虚空一样修习；在出定时，修习不净和如幻。于受安住正念是：入定时，修习无生；出定时，见到一切感受都是痛苦且无有实义。于心安住正念是：入定时，修习自性空；出定时，修习不否定也不安住。通过修习这四念住，也能进入见道的四谛：首先，了知身体是痛苦的；其次，了知感受是痛苦的，从而断除集谛；第三，断除心的常执；第四，断除对法的我执。在中资粮道中，不让未生的不善法产生，断除已生的不善法，生起未生的善法，增长已生的善法。在大资粮道中，四神足是：以禅定使心堪能，从力量中生起欲神足；同样地，精进、心和行神足，共有四种。第十八，发愿进入加行道：愿在暖位、顶位、忍位和胜法位中，
English
All qualities also arise from relying on the wisdom of meditation. Sixteenth, the self-result of aspiration and entry, generally aspiring to the qualities of the ten grounds and five paths: Having arisen from the root of the mind of enlightenment, with the six perfections as auxiliary practices, may I diligently practice at all times and in all places, and may I gradually attain the five paths and ten grounds. That is to say, if one does not arise from the root of the mind of enlightenment, which focuses on sentient beings as vast as the ocean, then the six perfections cannot become the path to attaining omniscience. Therefore, relying on having both motivation and auxiliary practices, may I diligently practice the correct path of the perfections at all times and in all places, and may I gradually attain the five paths and the nature of the ten grounds on which they rely. This is the aspiration. Seventeenth, aspiring to enter the path of accumulation: May I initially enter the path of accumulation by abiding in the wisdom of the four mindfulnesses, striving diligently in the four correct abandonments, and abiding in the samadhi of the feet of miracles. Among these, in the lesser path of accumulation, abiding in the four mindfulnesses: in meditative equipoise, practicing like the sky; in the post-meditative state, practicing impurity and illusion. Abiding in mindfulness of feelings is: in meditative equipoise, practicing non-arising; in the post-meditative state, seeing all feelings as suffering and without essence. Abiding in mindfulness of mind is: in meditative equipoise, practicing emptiness of inherent nature; in the post-meditative state, practicing without negating or abiding. By practicing these four mindfulnesses, one can also enter the four truths of the path of seeing: first, knowing the body as suffering; second, knowing feelings as suffering, thereby abandoning the origin; third, abandoning the clinging to permanence of the mind; fourth, abandoning the clinging to self in phenomena. In the middling path of accumulation, not allowing unwholesome phenomena that have not arisen to arise, cutting off unwholesome phenomena that have arisen, generating wholesome phenomena that have not arisen, and increasing wholesome phenomena that have arisen. In the great path of accumulation, the four feet of miracles are: making the mind workable through meditation, generating the foot of miracle of aspiration from power; similarly, effort, mind, and action, there are four in total. Eighteenth, aspiring to enter the path of preparation: May I, in the stages of heat, peak, forbearance, and supreme dharma,