Tibetan
་བཞག་ནས། བརྡེག་པ་དང་། འཚོག་བ་དང་། མཚང་འདྲུ་བ་དང་། བརྐུ་ཞིང་འཕྲོག་པ་ལ་སོགས་གནོད་པ་འབའ་ཞིག་གི་བསམ་སྦྱོར་ཅན་ཡོད་དེ། དེ་ལ་གནོད་ལེན་བཙལ་ན་རང་ཡང་ཁྲོ་ཞིང་འཚེག་པར་འགྱུར་བས་བསྐལ་བར་བསགས་པའི་དགེ་བ་ཡུད་ཙམ་ལ་འཇོམས་པར་བྱེད་པས་རང་ལའང་གནོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། གཅིག་ཏུ་ན་ཁོ་རང་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་གདོན་གྱིས་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ལ་གནོད་པ་བྱས་ན། ཕྱི་མའི་ལས་འབྲས་ཕར་བཞག་ནས་རང་ལའང་མཐོང་ཆོས་སུ་གནོད་ལན་དུ་བྱེད་པ་དེ། ཁོང་གི་མ་རིག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ནས་བཟོད་པ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། འདི་ལྟར་བཟོད་པ་ནི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་ཀྱིའང་གོང་དུ་ཁྱད་ཞུགས་པར་གསུངས་ལ། དེ་བས་ན་འདོད་པ་མ་སྤངས་བཞིན་དུ་ཆུ་དང་རྡེའུ་ཟ་བ་དང་། དབང་པོ་ཚར་བཅད་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་དལ་རྟེན་ཆུད་འཛའ་བ་ལས་མེད་པས་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མཆོག་བཟོད་པ་ཡིན་པ་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་སེམས་ བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་བཟོད་པ་ནི། རྙེད་པར་དཀའ་བའི་དལ་འབྱོར་འདི་ལྟ་བུ་རྙེད་ནས། ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཚོགས་དུས་འདིར། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ཇི་ལྟ་བུ་བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་པ་ལ། རང་གིས་རང་བརྙས་ནས་ཆོས་ལ་ཚད་ཡོད་བྱེད་ཅིང་། གོང་མའི་དཀའ་སྤྱོད་དང་རྣམ་ཐར་ལ་ཞུམ་པ་སྐྱེ། གཉིད་དང་སྙོམ་ལས་དང་འདུ་འཛི་ལ་སྲེད་ཅིང་། སྦྱིན་པ་ བསྲུང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བཏང་། སྙིང་སྟོབས་བཅོམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསླད་ནས་དགེ་སྦྱོར་ཅུང་ཟད་བྱས་ཀྱང་འདུག་འཕྲལ་ལངས་དྲན་པ། ལྡངས་འཕྲལ་ལ་གཉིད་བྲོ་བ། བཟས་འཕྲལ་ལ་འཐུང་རན་པ་། དགེ་སྦྱོར་གྱིས་སུན་ཏེ་ཐུན་ཚུགས་འཕྲལ་ལ་གྲོལ་རན་པའི་བསམ་པས་གནད་དུ་འགྲོ་བ་ལས་མགྱོགས་བར་འདམ་པ་དེ་ཆོས་ཕྱིར་དཀའ་སྤྱད་མི་བཟོད་པ་ཡིན་པས་སྙིང་རུས་དང་བརྟུན་པ་བསྐྱེད་དེ་དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་པ་ལ་འབད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སྐྲག་པའི་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་ཤན་མི་ཕྱེད་པས་ཚིག་སྐམ་ལ་གོ་བ་ལེན་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྐྲག་ནས་ཆོས་ཅན་སྣང་ཚད་ཀྱི་ཕྱོགས་འཛིན་པ་དང་། རང་ཉིད་རྨོངས་པས་སྒྲིབ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་ཚད་བཟུང་བ་སོགས་སྤངས་ནས་བཟང་ངན་གང་ཡང་ཁུར་དུ་བཟོད་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་བློས་ བཟོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་བ་བསྒོམ་ནུས་པར་སྨོན་པའོ། །བཅུ་གསུམ་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་
Chinese
放下之后，怀着殴打、抢夺、揭短、偷盗抢劫等等纯粹损害的意图。如果向他们寻衅报复，自己也会变得愤怒和激动，从而摧毁在漫长的时间里积累的善行，因此对自己也有很大的损害。另一方面，他们自己也被烦恼的魔鬼所击中，如果损害他人，且不说来世的业果，即使在今生也会受到报复。因为他们的无明，也要对他们生起慈悲，修持忍耐。像这样，忍耐是苦行中最殊胜的，因此据说它超越了布施和戒律。因此，在没有舍弃欲望的情况下，吃水和石子，以及通过折磨感官的苦行，除了浪费闲暇之外别无他用，因此要对苦行之王——忍耐，生起敬重心。 同样，为了佛法而忍受苦行的忍耐是：获得这样难得的闲暇人身后，在这个聚集了所有修习佛法的因缘之时，无论修习多么深广的佛法都能成就的时候，自己却轻视自己，对上师的苦行和传记感到沮丧，贪恋睡眠、懒惰和喧嚣，守护布施，放弃戒律，被摧毁精进之心的心态所玷污，即使稍微做一点善行，也一会儿坐一会儿想站起来，站起来一会儿就想睡觉，吃完一会儿就想喝东西，厌倦善行，刚开始修法就想结束，以这种比到达目的地还要快的想法，这就是不能为了佛法而忍受苦行，因此要生起毅力和精进，努力接受苦难。同样，对于害怕深奥意义的人，因为不能区分正见和不了义，就从字面上理解，对于害怕空性意义的人，就执着于现象的一切事物，自己被愚昧所蒙蔽，还衡量佛法和人等等，要舍弃这些，无论是好是坏都能承担，发愿能够修持大乘的以心 忍受一切的伟大的忍耐。第十三，精进波罗蜜多。
English
Having abandoned that, they have intentions of harming others through beating, robbing, exposing faults, stealing, and plundering, etc. If one seeks revenge against them, one will become angry and agitated, thereby destroying the virtues accumulated over eons, which is a great harm to oneself. On the other hand, they themselves are afflicted by the demons of afflictions. If they harm others, not to mention the karmic consequences in the future, they will also receive retribution in this life. Because of their ignorance, one should generate compassion towards them and practice patience. Thus, patience is the supreme among ascetic practices, and it is said to surpass both generosity and discipline. Therefore, eating water and pebbles without abandoning desires, and ascetic practices that torment the senses, are of no use other than wasting leisure. Therefore, one should generate great respect for patience, the king of ascetic practices. Similarly, patience in enduring hardship for the sake of Dharma is: Having obtained such a rare leisure and opportunity, at this time when all the causes and conditions for practicing the Dharma are gathered, when one can accomplish whatever profound and vast Dharma one practices, one despises oneself and becomes discouraged by the asceticism and biographies of the superiors, craving sleep, laziness, and busyness, protecting generosity, abandoning discipline, and being defiled by a mind that has destroyed diligence. Even if one does a little virtuous practice, one thinks of standing up as soon as one sits down, one feels sleepy as soon as one stands up, one wants to drink as soon as one eats, one is tired of virtuous practice, and one wants to finish as soon as one starts a session. With such a thought that is faster than reaching the destination, this is not being able to endure hardship for the sake of Dharma. Therefore, one should generate perseverance and diligence and strive to accept suffering. Similarly, for those who are afraid of profound meanings, because they cannot distinguish between definitive and provisional meanings, they understand from the literal words. For those who are afraid of the meaning of emptiness, they cling to all phenomena. One is obscured by one's own ignorance, and one measures the Dharma and people, etc. One should abandon these and be able to bear anything, good or bad. May one be able to cultivate the great patience of the Great Vehicle that endures everything with the mind. Thirteenth, the perfection of diligence.
Tibetan
པ་གསུམ་ལ་སྨོན་པ་ནི། ༈ རྒྱ་ཆེན་དགེ་ལ་སྤྲོ་བའི་གོ་ཆ་དང་། །དེ་བཞིན་སྦྱོར་བ་བསམ་པས་འཇུག་པ་དང་། །མ་ཞུམ་མི་འཁྲུགས་ཆོག་ཤེས་མེད་པ་ཡིས། །ཉིན་མཚན་དགེ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་ཤོག །དེ་ལ་དགེ་བའི་ལས་ལམ་ཕྲ་མོ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པར་མི་བྱ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བའི་གནས་བློའི་ཡུལ་ལ་མི་ཤོང་བ་དག་ལའང་། འདི་ལྟ་བུ་ལ་སྒྱིད་ལུག་པ་ནི་བདག་གིས་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་སྙིང་སྟོབས་བཅོམ་ཞིང་ལེ་ལོ་ལ་བརྟེན་གོམས་བྱས་པའི་མཐུ་བརྟས་པར་གདོན་མི་ཟ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེད་དཔོན་བློ་ལྡན་གྱིས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་ནས་ནོར་བུ་དཀའ་བ་ཆེན་པོས་བླངས་པས་གྲུ་གཟིངས་ཞིག་པས་རྒྱ་མཚོར་ལྷུང་བའི་ཚེ་ཁྱོར་པ་གཡས་གཡོན་གྱིས་ཆུ་དོར་ནས་རྒྱ་མཚོ་སྐེམ་འདོད་པ་ལ་ཞུམ་པ་མ་སྐྱེས་ན། བདག་གིས་ཆོས་ཀྱི་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ལའང་བསྲན་མི་བཟོད་པ། ལོག་ལམ་ལ་བརྩོན་ཞིང་འགྲུས་པ་འདི་ལས་ངན་གྱི་མཐུས་བྱས་པར་འདུག་པས་མི་ནུས་སྙམ་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་གོ་ཆ་བགོ་བ་དང་། དེ་ལྟར་བགོས་པ་དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་དང་བསམ་པས་ཉིན་མི་དལ་མཚན་མི་ཉལ་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་དང་དུ་མ་བླངས་ན། ལེ་ལོ་ནི་སེར་བ་དང་འདྲ་སྟེ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་འཇོམས་པ། ཆང་དང་འདྲ་སྟེ་སྙོམ་ ལས་ཀྱི་ངང་དུ་མྱོས་པར་བྱེད་པས་མགོ་ལ་མེ་ལྕེ་རེག་པ་བཟློག་པ་ལ་བརྩོན་པ་ལྟར་དགེ་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་འབད་ཀྱང་བདུད་སྡིག་ཅན་ནི་རང་གི་མངའ་རིས་ལས་བྲི་ཡི་དོགས་ནས་སྒོ་དུ་མ་ནས་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཞུམ་འཁྲུགས་པ་དང་། བྱིས་པ་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་དཔག་ནས་དགེ་སྦྱོར་ལ་ཆོག་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ། དེའི་ཚེ་འདོད་པ་ལ་ཆོག་ཤེས་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་དེ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་སྤོས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ལའང་འབད་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ལྟར་མ་འབད་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལྔ་པོའང་གནས་མིན་འཁྱམས་པ་ཡིན་པས་འདི་ལ་ཆེ་ཐང་དུ་བྱ་དགོས་པར་སྨོན་པའོ། །བཅུ་བཞི་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་སྨོན་པ་ལ་གསུམ་ལས། ༈ མཐོང་ཆོས་ཚེ་འདིར་བདེ་བར་གནས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་ཁྱད་འཕགས་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པ་དང་། །མངོན་ཤེས་ལ་བརྟེན་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་པ་ཡིས། །བསམ་གཏན་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པར་ཤོག །དེ་ལ་རྐང་པ་དང་པོས་ནི་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཀྱི་བསམ་གཏན་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་དང་། གཟུགས་མེད་བཞི་དང་ལམ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ལའང་ཡོད་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་ད
Chinese
对于三种（情况）的祈愿是： 愿以广大的善行之喜悦为盔甲， 同样以修行之意乐而行事， 以不畏惧、不散乱、无满足感， 日夜精勤于善行。 对此，不要以微小的善行事业就感到满足，对于极其难以做到、超出思维范围的事情， 如果在这种事情上懈怠，无疑是我在所有生世中摧毁了勇气，并且增长了依赖懒惰的习气。 比如，如同有智慧的船长从珍宝岛取回珍宝，船只损坏而落入大海时，左右手舀水想要把大海弄干，也不生退却之心。 我对于稍微的佛法事业也无法忍耐，精勤于邪道，这是由恶业的力量所致，因此要对所有认为不能胜任的方面，穿上勇气的盔甲。 这样穿上盔甲之后，也要以修行和意乐，日不懈怠、夜不贪睡，从现在开始就接受。 懒惰如同冰雹，摧毁善行的庄稼；如同酒，使人沉醉于懈怠之中，要像避免头顶火焰一样努力行善。 即使这样暂时努力，恶魔也会因为担心自己的领地减少，从各种途径进行阻碍，因此会因为微小的因缘而心生沮丧和散乱。 依靠孩童和罪恶的朋友，会对善行产生满足感。 在那时，将对欲望没有满足感的分别念转移到善行方面，也要努力精进。 如果不这样努力，其他的五度也会居无定所，因此要重视此事，这是我的祈愿。 第十四，对于禅定的波罗蜜多的祈愿有三种： 愿以现法此世安乐住， 功德殊胜次第增进， 依靠神通成办他利， 安住于禅定之义。 其中，第一句偈颂显示了孩童近用的禅定， 比如四禅、四无色定，以及未入道者的相续中也存在的禅定等。
English
The aspiration for three (situations) is: May I don the armor of joy in vast virtue, Likewise, may I engage with the intention of practice, With no fear, no distraction, and no sense of contentment, May I strive day and night in virtuous effort. Therefore, one should not be content with just a small amount of virtuous activity, but even for those things that are extremely difficult to do and beyond the scope of the mind. If one is lazy in such matters, there is no doubt that I have destroyed courage in all lifetimes and have increased the habit of relying on laziness. For example, just as a wise captain retrieves jewels from a treasure island, and when the ship is damaged and falls into the sea, he does not give up trying to dry the ocean by scooping water with his left and right hands. I cannot bear even a little Dharma activity, and I am diligent in the wrong path, which is caused by the power of evil deeds. Therefore, I must put on the armor of courage in all aspects that I think I cannot handle. After putting on the armor in this way, one must also practice and intend, not slackening during the day or sleeping at night, and accept it from now on. Laziness is like hail, destroying the crops of virtue; like alcohol, it intoxicates one into a state of complacency. One should strive for virtue as if avoiding a flame on one's head. Even if one strives temporarily in this way, the evil demon will obstruct from various paths, fearing that his territory will be reduced, and therefore one's mind will become discouraged and distracted due to minor causes. Relying on children and sinful friends, one may develop a sense of contentment with virtuous deeds. At that time, transfer the thoughts of dissatisfaction with desires to the aspect of virtuous deeds, and strive diligently. If one does not strive in this way, the other five perfections will also wander without a place to stay, so one should value this, this is my aspiration. Fourteenth, there are three aspirations for the perfection of meditation: May I abide in bliss in this life, May I gradually progress in excellent qualities, May I accomplish the benefit of others through clairvoyance, May I abide equally in the meaning of meditation. Among them, the first verse shows the meditation used by children, such as the four meditations, the four formless absorptions, and the meditations that also exist in the minds of those who have not entered the path.