Chinese
因为（经中）说：“我于空性勤修习，设坛城亦不圆满，反倒向下观视而堕落。”因此，应知在此处念诵《三蕴经》中所说的忏悔文极为适宜。第四，发愿分二：正说和广说。第一，若归纳其义则有二：与忏悔相关的发愿，以及为自他一切众生的利益而发愿。第一是：聚集的眷属们手持鲜花，做手印和姿势，与绕坛城同时，从“唉玛火！自显清净之坛城诸尊众！”至“一切违犯障蔽皆得清净！”之间。
English
Because it is said (in the sutra): "I diligently practice emptiness, even if I set up a mandala, it is not perfect, but instead, I look downwards and fall." Therefore, it should be known that reciting the confession from the Sutra of the Three Heaps at this time is extremely appropriate. Fourth, making aspirations has two parts: the actual teaching and the extensive explanation. First, if we summarize the meaning, there are two: aspirations related to confession, and aspirations for the benefit of oneself and all other beings. The first is: the assembled retinue holds flowers in their hands, makes mudras and gestures, and circles the mandala while reciting from "Emaho! The deities of the pure self-manifesting mandala!" to "May all transgressions and obscurations be purified!"
Tibetan
་རིགས་འཛིན་ལ་སོགས་ཏེ་རིགས་འཛིན་བཞིའི་ས་ལ་སྨོན་པའོ། །ཤློ་ཀ་གསུམ་པས། བདག་ལ་འབྲེལ་བ་ཐོགས་པ་དང་གདུལ་བྱར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་སྔགས་ལམ་གྱི་ས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ནོན་ཏེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་སྨོན་པའོ། །གཉིས་པ་བདེན་པའི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་ལམ་ལྔ་ས་བཅུ་བགྲོད་ཅིང༌། བྲལ་བྱའི་དྲི་མ་ནི་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ལ་བུད་མེད་ངན་པའི་མངལ་ན་གནས་པའི་མི་བདག་དང༌། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་གནས་པ་འདམ་གྱི་དབུས་ན་གནས་པའི་གསེར་གྱི་དཔེར་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་དང༌། བྲལ་འབྲས་ནི་དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་སོ། །རྣམས་ལ་སྨོན་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་མངོན་གྱུར་པ་མེད་ཀྱང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་མཆིས་པ་དག །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཉེན་པོ་གཞུ་བདུངས་པ་ལྟ་བུས་བཅོམ་ནས། ས་ བཅུ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་རིམ་གྱིས་རྫོགས་ཏེ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་མཐར་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ལ་ཕྱིན་པར་སྨོན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདེན་པའི་ས་ཆེན་ལ་གནས་པའི༔ ཞེས་པའི་ཤློ་ཀས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རང་རྒྱལ་རྣམས་ཉན་ཐོས་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ། བདག་གི་གཟུང་ཆ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས། རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བསེ་རུ་དང་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་གསུམ་གྱིས་དབྱེ་བས་ཚོགས་བསྐལ་ཆེན་བརྒྱ་ནས་མི་ཚེ་བཅོ་ལྔ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་བསགས་པའི་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་མེད་པར་ཤེས་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཐོས་བསམ་མཁས་པར་བྱས་ཏེ། སྨོན་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དེའི་འོག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཏེ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་རུས་པ་མཐོང་མ་ཐག་ཡིད་བྱུང་ནས། ཀྱེ་མ་རུས་པ་འདི་དག་ཅི་ལས་བྱུང་རྒ་ཤི་ལས་བྱུང༌། རྒ་ཤི་ཅི་ལས་བྱུང་སོགས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་འབྱུང་དུ་བརྟགས་པའི་མཐར། འདི་ལས་ཇི་ལྟར་ཐར་བར་བྱ་སྙམ་པ་ལས། ཡང་མ་རིག་པ་འགག་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འགགས་པས་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་ལྡོགས་རྩ་བ་ཆོད། སྦྱོར་ལམ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་རང་བྱུང་དུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་སྟེ་སྒོམ་ལམ་གྱི་མཐར་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་སྒོམ་ནས་མཐར་ཐུག་གི་འ
Chinese
祈愿于持明等四种持明的果位。第三个偈颂是，祈愿所有与我有关联以及成为我所调伏的众生，都能超越殊胜的密咒道果位，证得智慧上师的果位，并且永不退转。第二，安住在真谛之地的菩萨，以三种戒律作为功德的基础，行持真俗二谛双运的五道十地，所要断除的垢染是，七地以下的菩萨如同处于恶妇子宫中的人；清净的三地菩萨如同处于莲花中的黄金，如《宝性论》中所说；所要获得的果位是具有二种清净的佛果。对这些菩萨的祈愿是：虽然这些菩萨没有显现的烦恼障，但有细微的所知障。他们以金刚喻定的等持作为对治，如拉满的弓一样摧毁这些障碍，在十地无戏论的境界中逐渐圆满，最终到达因的乘的究竟，即普光明的果位。这就是“安住在真谛之地的……”这个偈颂的含义。第三，对于缘觉乘，他们首先了悟声闻乘的补特伽罗无我，进而了悟自身所执著的极微尘也无自性。通过十二缘起，分为犀角喻、小乘集聚行和大乘集聚行三种，从一百个大劫到十五世之间积累资粮，他们知道依靠这些资粮无法获得菩提，因此精通声闻乘的经藏，并发下三种愿。依靠这些愿力，在下一世投生到没有佛和声闻的世界，当他们看到坟墓中的骨骸时，立即生起厌离心。“唉，这些骨骸从何而来？从衰老和死亡而来。衰老和死亡又从何而来？”如此以顺生的方式观察缘起，最终想到“如何才能从中解脱？”由此，无明灭尽，直到衰老和死亡也灭尽，从而断除了缘起还灭的根本。加行道等道之证悟自然在相续中生起，最终在修道位证得尽智和无生智，从而获得阿罗汉果。通过顺生和还灭的方式修持，最终
English
Wishing to attain the levels of the four Vidyadharas, including the Rigdzin. The third shloka is a prayer that all those connected to me and all those to be tamed will transcend the special stages of the mantra path, attain the level of the Wisdom Guru, and never regress. Secondly, Bodhisattvas who abide in the realm of truth, having made the three types of discipline the foundation for their qualities, traverse the five paths and ten bhumis of the union of the two truths. The impurities to be abandoned are like a person dwelling in the womb of an evil woman from the seventh bhumi downwards; the pure three bhumis are like gold dwelling in the midst of mud, as explained in the Uttaratantra; and the result of abandonment is the Buddha with two purities. The aspiration for these is that although these Bodhisattvas do not have manifest afflictive obscurations, they do have subtle cognitive obscurations. Having destroyed these with the antidote of Vajra-like Samadhi, like a drawn bow, they gradually perfect the ten bhumis in the state of non-elaboration, and finally reach the ultimate of the causal vehicle, the bhumi of Samantaprabha. Thus, the shloka says, "Abiding in the great realm of truth..." Thirdly, the Pratyekabuddhas, on top of realizing the selflessness of the individual of the Shravakas, realize that even the subtlest particles of their own apprehended objects are without inherent existence. Through the twelve links of dependent origination, divided into the rhinoceros-like, the small Sangha practice, and the great Sangha practice, accumulating merit from a hundred great kalpas to fifteen lifetimes, they know that they do not have the fortune to attain enlightenment through that basis. Therefore, they become skilled in studying and contemplating the Shravaka Pitaka, and based on making three kinds of aspirations, in the next life they are born in a world without Buddhas or Shravakas. As soon as they see bones in a cemetery, they immediately develop aversion. "Alas, where did these bones come from? They came from old age and death. Where did old age and death come from?" Thus, after examining dependent origination in the forward order, they think, "How can I be liberated from this?" From this, ignorance ceases, and up to old age and death also cease, thus cutting off the root of the reverse order of dependent origination. The realizations of the path, such as the application path, arise spontaneously in their being, and at the end of the path of meditation, they manifest the two wisdoms of the knowledge of exhaustion and the knowledge of non-arising, and thus attain Arhatship. By meditating in the forward and reverse order, ultimately
Tibetan
བྲས་བུ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུར་གནས་པའམ། ནེ་ཙོ་ལྟ་བུར་ཚོགས་ན་གནས་པ་གཉིས་གང་ཡང་རུང་བའི་སངས་རྒྱས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་སྨོན་ཏེ། རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་པོ༔ སོགས་ ཤློ་ཀ་བརྗོད། འདི་ལྟར་མ་གོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནེ་ཙོ་དང་བསེ་རུ་ཞེས་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་བ་ལ་སྨོན་པ་མཐོང་ཞིང་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་ཏེ། དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་ངན་འགྲོའི་རིགས་ལ་སྨོན་ཡང་མ་དགོས་ཏེ་རང་རང་གིས་སྙིགས་མའི་བརླང་སྤྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུས་དེ་དག་ཏུ་རྩོལ་བ་མ་དགོས་པར་འཕེན་པ་སྲིད་དོ། །དེ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་བཞི་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་སེམས་ཅན་མང་པོའི་དོན་དུ་སེམས་མི་བསྐྱེད་པར། རང་འབའ་ཞིག་ཐར་བར་བྱ་བས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བར་འཐད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་བདེན་པ་བཞིའི་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམས་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱུན་བཅད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་དཔལ་མགོན་འཕགས་པ་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། །ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་པ་ལྟར་སོ་སོ་ཐར་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ནས། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས། གནས་དང༌། གནས་མ་ཡིན་པ་སོགས་ལ་མཁས་པར་བྱས་ཏེ། བདེན་པ་བཞི་གཙོ་བོར་བཏོན་པའི་ལམ་ཏུ་འཇུག་ཅིང༌། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་དྲན་པ་ཉེར་ གཞག་ནས་བཟུང་སྟེ་སྒོམ་ལམ་ལ་ཐུག་གི་བར་ལམ་བགྲོད་པའི་རྗེས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས། ཟད་དང་མི་སྐྱེས་ཤེས་པ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་པ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་ཉིས་ལྡན་གྱི་འབྲས་བུ་དགྲ་བཅོམ་མངོན་དུ་བྱེད་ལ། དེ་ལྟར་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་དེ་དག་ལྷག་མེད་དུ་འདས་ནས། འགོག་པའི་དབྱིངས་ལ་བཞུགས་པ་རང་གི་ལུགས་ལ་རྟག་པར་མི་གཡོ་བར་འདོད་ཀྱང༌། ཐེག་ཆེན་པས་གཞལ་ན། སྔར་ཚོགས་ཇི་ཙམ་བསགས་པའི་ཡུན་དུ་བློའི་འཇུག་པ་ཞི་བར་ཐིམ་ཡང༌། དེ་ནས་བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དག་ཞིང་དུ་སྐྱེ་བ་པདྨོའི་སྦུབས་སུ་བཟུང་ནས་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་མོའི་མཐུས་ལོ་བདུན་དུ་པདྨོ་ཁ་ཟུམ་ནས་གནས་པའི་དུས། ཞིང་དེའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་མཐུས་པདྨོ་ཁ་འབྱེད་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལས་བསླངས་པས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པའི་སྤྲོ་བ་སྐྱེས་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ལམ་བསྒོམས་པས་སྐུ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱ་བ་ལངྐར་གཤེགས་པ་དང༌། པདྨ་དཀར་པོ་ལས་བཤད་དོ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་སྨོན་པ་སྟེ། ཉན་ཐོས
Chinese
祈愿成就如犀牛角般独自存在，或如鹦鹉般群聚而居的佛果。我等亦应诵念十二缘起等偈颂。不理解此意者，见“鹦鹉”与“犀牛角”便误以为是祈愿转生为畜生，此乃大谬。无需祈愿转生为畜生等恶趣，因各自以恶浊之世的粗暴行径之果，无需努力便会堕入其中。为何要成为独觉佛呢？对此有四种不同的解释，但因其不像菩萨那样为众多众生发心，仅为自身解脱，故如此称呼是合理的。第四种是，声闻乘行者进入四圣谛之道，修习人无我，断轮回之流，证得阿罗汉果位。如圣者世亲所说：“具戒、闻、思者，应勤修禅定。”如是，以别解脱戒为基础，精通五蕴、十二处、十八界、十二缘起、是处非处等，主要进入宣说四圣谛之道，从资粮道小分的念住开始，直至修道。此后，如彼所言：“知尽与不生，名为菩提。”如是，证得二智圆满之阿罗汉果。如是，声闻和独觉的阿罗汉入灭后，安住于灭尽定中，自宗认为其恒常不变。然大乘衡量之，先前积累资粮之久远，心识融入寂灭，然于彼后，于极乐世界等净土中，于莲花胎中受生，因无明习气与细微之所知障，于七年中莲花闭合。此时，彼刹土之佛陀以慈悲力令莲花开放，并从彼定中唤醒，生起进入大乘之欢喜，发菩提心并修习道，于彼生即得成佛，此于《楞伽经》与《白莲花经》中皆有宣说。祈愿获得果位，即声闻。
English
May we aspire to realize the Buddhahood that exists alone like a rhinoceros horn or dwells in a group like a parrot. We should also recite the verses such as the twelve links of dependent origination. Those who do not understand this, seeing "parrot" and "rhinoceros horn," mistakenly think that it is aspiring to be reborn as an animal, which is a great mistake. There is no need to aspire to be reborn in the lower realms such as animals, because each person, through the results of the coarse actions of this degenerate age, will fall into them without effort. Why become a Pratyekabuddha? There are about four different explanations for this, but because they do not generate the mind for the sake of many sentient beings like Bodhisattvas, but only seek liberation for themselves, it is reasonable to call them that. The fourth is that the Shravakas enter the path of the Four Noble Truths, meditate on the selflessness of the person, cut the stream of samsara, and attain the state of Arhat. As the noble Vasubandhu said, "Those who possess discipline, learning, and thought should diligently practice meditation." Thus, based on the Pratimoksha vows, they become skilled in the five aggregates, twelve ayatanas, eighteen dhatus, twelve links of dependent origination, what is and is not, and mainly enter the path that expounds the Four Noble Truths, starting with the mindfulness of the small accumulation path, up to the path of meditation. Thereafter, as he said, "Knowing cessation and non-arising is called enlightenment." Thus, they realize the Arhat fruit of the two wisdoms. Thus, when the Arhats of the Shravakas and Pratyekabuddhas pass away without remainder and abide in the realm of cessation, their own tradition believes that they are constant and unmoving. However, according to the Mahayana, the mind merges into quiescence for as long as the accumulations were previously gathered, but after that, in pure lands such as Sukhavati, they take birth in the lotus womb, and due to the power of the habitual tendencies of ignorance and subtle obscurations of knowledge, the lotus remains closed for seven years. At this time, by the power of the compassion of the Buddhas of that realm, the lotus opens, and they are awakened from that samadhi. They develop joy in entering the Mahayana, generate the mind of enlightenment, and practice the path, attaining Buddhahood in that very lifetime, as explained in the Lankavatara Sutra and the White Lotus Sutra. Aspiring to attain the fruit, that is, the Shravakas.