Tibetan
རྗོད་མི་བྱ། །གཞན་གྱི་སྐྱོན་ནི་སུས་བརྗོད་པ། །དེ་བཞིན་བདག་ལའང་ཡོད་པ་སྟེ། །དཔེར་ན་ཝ་དང་བུད་མེད་བཞིན། །ཞེས་དང༌། བདག་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང༌། ། གཞན་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞུན་མར་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཁོང་དུ་སྦ། །ཞེས་གསུངས་ལྟར་ལ་ནནྟིའི་རང་མདངས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སྡང་ཞེན་གྱི་ནའི་དབང་དུ་སོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་གྲུབ་མཐའི་ཀོ་ལོང་གིས་བསྟན་པ་གཞན་ལ་སུན་ཕྱུང་བ་དང༌། རང་ཉིན་ཁོ་ནའི་ཕ་ཕོར་དངོས་གཙང་གཙོར་འདོན་དུ་མ་བྱས་པའི་རྗེས་ལ་སྐྱོན་ངོས་བཟུང་ཞིང༌། མཚང་ཡུལ་ནས་མ་ཕུད་ན་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཤན་མི་ཕྱེད་ཅིང་སྤང་བླང་མི་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཐོས་པས་དྲང་དོན་དང་ཕྱོགས་ཞེན་གྱི་ཚིག་ལ་འཆེལ་བ་དག་ཚར་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བརྡར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །ལེགས་པར་བརྟགས་ལ་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡིས་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་གསུངས་པས་མུན་སྤྲུལ་དང་གཟུ་ལུམ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་མི་བསྲེ་བར་ལུང་རིག་གི་སྒོ་ནས་བྱི་དོར་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པས་མི་གོས་ཤིང༌། ཡོན་ཏན་མངོན་གྱུར་དུ་མཐོང་ནས་ཉེས་སྐྱོན་རང་ཞིག་ལ་འགྲོ་བའི་གནད་འགག་ཡོད་ཅིང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། དགོངས་པ་འདུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །བརྒལ་ལན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །ཚིག་དོན་བཅས་ཏེ་བསྙད་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་རྣམས་འཆོས་པ་དང༌། ངན་འགྲོའི་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་པ་སྟེ་འཆོས་སྐྱོབ་གཉིས་དང༌། ནང་པའི་ཚུལ་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང༌། ཕྱི་རོལ་པའི་ངན་པ་དྲུག་དང་བྲལ་བས་གནས་སྐབས་བདེ་ཞིང་དྲང་ངེས་ལྡེམ་དགོངས་ཀྱིས་གབ་པ་དང་མངོན་དུ་ཕྱུང་བས་མཐར་ཐུག་གྲོལ་བ་འགྲུབ་པའི་དོན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་མི་ཤེས་པའི་རྨོངས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ནམ། སྣང་བ་གདོང་འདེད་ཙམ་གྱིས་ལ་བཟླ་ཞིང༌། བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་ཟུམ་པ་དག་གིས་གསལ་སྣང་གི་དབང་དུ་ཕྱར་ཀ་དང་སྤྱོ་བ་རུ་མི་འགྱུར་པའི་ཐབས་ནི་སུས་ཀྱང་བྱ་རུ་མེད་ཅིང༌། སེམས་ཅན་རང་རང་གིས་ལས་དབང་གིས་མནར་དགོས་པ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱང་ལོག་པ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མཁན་སློབ་ཆོས་གསུམ་གྱིས་དུས་བོན་དང་སྡིག་བློན་ལྟ་བུས་མཚོན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། དཔེར་ན་ལྷའི་རྒྱལ་པོ་དབང་བསྒྱུར་གྱི་གནས་མན་ཆད་ནས།
Chinese
不应说。（如果）别人有什么过失，谁会去说呢？同样，我自己也有过失啊，比如狐狸和女人一样。又说：即使我拥有圆满的功德，也不应轻视别人，以如同炼蜜般的心，将一切功德都藏在心中。如是所说，并非是受到南迪的自性光芒未被授记的嗔恨的“那”的影响。像这样，以宗派的皮囊来驳斥其他的教义，以及不将自己一方的父系血统视为纯洁而加以推崇之后，如果不能指出过失，不从根本上剔除弊端，就无法分辨佛法与非佛法，也无法懂得取舍。因此，通过正确的闻法，才能断除那些与正义和偏见相关的言辞。正如经中所说：比丘们或智者们，要像炼金、切割、研磨黄金一样，仔细检验我的教诲，然后接受，而不是因为尊敬我。如是所说，不要将黑暗的伪装和偏袒之词混为一谈，要通过教理和正理来辨别，这样就不会被过失所染污，并且能够显现功德，使过失自然消失，这是至关重要的，也是论典的特征。如《释论理》中所说：应讲述包含共同意趣的意义，包含辩驳和答复，包含关联，包含词义。如是所说，它能够调伏烦恼的敌人，从恶趣的境地中拯救出来，即调伏和救护二者。它具备内道的三个特点，远离外道的六种恶行，因此暂时安乐，通过正直、确定、隐蔽和显露来达到最终的解脱，具有伟大的意义。像这样，那些被无知的愚昧所蒙蔽，或者仅仅凭着表面的现象就加以否定，以及那些闭上智慧之眼的人，无论如何也无法阻止他们被光明所迷惑而变成帮凶或斥责者。众生各自因业力所困扰，甚至将佛陀和菩萨视为邪见者，比如塞迦等。以堪布、堪布弟子、法三者来比喻时期的本教和罪恶大臣等。同样，例如从天王自在的地位以下。
English
One should not speak. If others have faults, who would speak of them? Likewise, I also have faults, like a fox and a woman. It is also said: Even if I possess perfect qualities, I should not despise others, but with a mind like refined butter, hide all virtues within. As it is said, it is not influenced by the 'na' of Nanti's self-radiance, the unprophesied hatred. Like this, refuting other teachings with the shell of sectarianism, and after not primarily exalting the pure lineage of one's own side, if faults are not pointed out, and if shortcomings are not eradicated from the root, one cannot distinguish between Dharma and non-Dharma, nor understand what to accept and reject. Therefore, through correct hearing, one can cut off those words that cling to righteousness and bias. As the sutra says: Monks or wise ones, like gold that is refined, cut, and polished, carefully examine my teachings, and then accept them, not just out of respect. As it is said, do not mix darkness and partiality together, but discern through scripture and reason, so that one will not be tainted by faults, and one will see virtues manifest, and faults will naturally disappear, which is crucial and also the characteristic of treatises. As it is said in the Commentary on Reasoning: One should explain with meanings that include shared intentions, with refutations and answers, with connections, and with word meanings. As it is said, it can tame the enemies of afflictions and save from the state of evil destinies, that is, both taming and saving. It possesses the three characteristics of the inner path and is free from the six evils of the outer path, thus it is temporarily happy, and through honesty, certainty, concealment, and revelation, it achieves ultimate liberation, possessing great meaning. Like this, those who are blinded by the ignorance of unknowing, or who deny based merely on superficial appearances, and those who close the eyes of wisdom, there is no way to prevent them from being swayed by clarity and becoming accomplices or reproachers. Beings are tormented by their own karma, and even see Buddhas and Bodhisattvas as heretics, such as Serkya and others. The abbot, disciples, and Dharma are likened to the Bon religion of the time and evil ministers. Similarly, for example, from the position below the dominion of the King of Gods.