Tibetan
མ་ལྡན་གྱི་དགེ་འདུན་ཉིད་ལ་ཚོགས་ཞིང་གི་གཙོ་བོར་གསུངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། མཆོད་པ་ཀུན་གྱི་ཐོག་མ་ལ། །མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་རབ་སྤངས་ཏེ། །བླ་མ་མཆོད་པ་རབ་ཏུ་བརྩམ། །དེ་མཉེས་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་ནི། །ཀུན་མཁྱེན་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསང་སྔགས་པ་ལ་བླ་མ་ཉིད་ལས་ལྷག་པའི་ཚོགས་ ཞིང་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ་འདིས་མཚུངས་པར་ཆེས་ཆེར་མང་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་འདྲ་བའི་སྟོན་པ་མེད། །ཆོས་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོབ་པ་མེད། །དགེ་འདུན་འདྲ་བའི་ཞིང་ས་མེད། །དེ་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དབུལ། །ཞེས་ཐུན་མོང་དུ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་ལྷག་པའི་ཞིང་ས་གཞན་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་ཐེག་པ་འོག་མ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པས་ཞིང་ས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བཀུར་སྟི་དང་ཞབས་ཏོག་ཁོ་ན་ལ་བརྩོན་ཞིང༌། མ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་སྤྲུལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་མཆོད་པས་རྒྱལ་བ་མཉེས་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། དེ་ནི་ཞིང་བཟང་ལ་ས་བོན་ལེགས་པ་བཏབ་ནས་འབྲས་བུ་ཡར་ལྡན་དུ་འཕེལ་བ་ལྟར་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་སྐྱེ་བར་གསུངས་མོད། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་འོག་མ་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་ཅིང་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་དགོས་པར། ལུང་ལས། གང་ལ་རེ་དང་བཤེས་མེད་དང༌། །ནད་པ་དང་ནི་མ་ནུས་པ། །རྒས་ཤིང་འཁོགས་པ་དབང་པོ་ཉམས། །དབུལ་ཕོངས་བཀྲེས་དང་མུ་ཏོ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །མགོན་མེད་དེ་དག་དང་དུ་བླང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་བསམ་པ་བཟང་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཚུལ་ བཞིན་དུ་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྔོ་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ་དང༌། བསྔོ་བའི་དུས་ཚོད་དོ། །དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་ཞལ་ནས། ལྟ་བ་གནས་ལུགས་དོན་རྟོགས་ཤིང༌། །སྒོམ་པ་ཏིང་འཛིན་ལས་སུ་རུང༌། །སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ལྡན། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་པའི། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །ཡོན་རྣམས་བསྔོ་བའི་སློབ་དཔོན་མཆོག །ཅེས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཚང་ལ་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་འཕགས་ཆེན་བདེན་ཚིག་འགྲུབ་པ་འཛོམ་ན་རབ། མ་འཛོམ་ན་འདི་ཉིད་ལས། གང་གིས་དད་པས་འདུན་བྱས་པས། །བླ་མ་དེ་ནི་སྟོན་པ་དངོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསླབ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་ཚངས་པར་མཚུངས་སྤྱོད་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཚུལ་ལྡན་ལ་ཡོན་གྱི་བདག་པོས་ཀྱང་དད་འདུན་ཚུལ་བཞིན་དུ་ནུས་ན་རྒྱུ་འབྲས་རྟེན་འབྲེལ་མི་བསླུ་བའི་བདེན་པ་ཆེན་པོའི་མཐུ་ལས་ཇི་བཞིན་འགྲུབ་པར་བཤད་ཅིང༌། གལ་ཏེ་དེ་ཡང་དཀའ་ན། འདི་ཉིད་ལས། རང་གི་དད་པ་ཐོབ་པ་དང་༔ དཀོན་མཆོག་དྲུང་དུའང་རུང་བར་བཤད༔ ཅེས་གསུངས་པས། རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྟེན་གསུམ་ཁྱད་འཕགས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཤིན་ཏུ་དད་པའི་སྒོ་ནས་བསྔོར་རུང་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔ་མའི་འཕྲོ་ལས། ཉ་སྟོང་བརྒྱད་གསུམ་ལ་སོགས་དུས༔ དགེ་རྩ་ དཀོན་མཆོག་དྲུང་དུ་བསྔོ༔ ཞེས་པས་བྱུང་ངོ་ཅོག་སྤྱིར་བཏང་གི་དུས་ཆེན་ཁྱད་པར་ཅན་ཉ་ཞེས་བདེ་འབྱུང་གི་གཙུག་རྒྱན་ཆ་ཤས་རིལ་པོར་གང་བ་ལ་སྒྲ་བཤད་བཞག་པ་ཚེས་བཅོ་ལྔ་སྟེ་སངས་རྒྱས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་དུས་བཟང་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཞེས་ཉི་ཟླ་སྐར་ཁོངས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པས་མཚན་མོའི་སྣང་བྱེད་མེད་པ་ལ་སྟོང་གི་སྒྲ་བཤད་བཞག་པ་སྟེ་ཚེས་གནམ་གང་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་དབང་གི་དུས་ཆེན་དང༌། ཚེས་བརྒྱད་ནི་སངས་རྒྱས་སྨན་རྒྱལ་གྱི་དུས་ཆེན་དུ་གསུངས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དགེ་བའི་ལས་མཐའ་དག་བརྩི་ཞིང་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་དུས་ཚོད་དུ་གསུངས་པ་ནི་འཕེལ་འགྱུར་གྱི་སྟོབས་ལ་དགོངས་པའོ། །བཞི་པ་བསྔོ་བའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། འབྲས་བུ་ཅི་ལྟ་བུའི་རྒྱུར་བསྔོ་བ་དང༌། ཚོགས་ཞིང་ལ་དཔང་པོ་འཚོལ་བ། བསྔོ་བ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བསྔོ་བའི་ས་དང་གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཁོ་ནར་བསྔོ་བར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་གཞན་གྱི་སར་བསྔོ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ཁོ་ན་མ་གཏོགས། ཚེ་འདིའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཙམ་དང་ཐེག་དམན་གྱི་བློས་བསྔོ་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཡང་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་བསྔོ་ཡི། རང་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པ་ཙམ་གྱི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དཀར་པོས་བསྔོ་བ་ལས། རང་ཉིད་གཅིག་པུ་ཞི་བདེའི་ཆེད་དུ་བསྔོ་བ་བྱ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཉམས་པར་བཤད་པས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཚོགས་ཞིང་གསལ་འདེབས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གོ །དང་པོ་ནི། དུས་ངེས་མེད་ལྟ་བུའི་ཚེ་བསྔོ་བ་བྱ་ན། ཚོགས་ཞིང་གི་དཔང་པོ་གལ་ཆེ་བར་བཤད་པས་བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་ད
Chinese
具足戒律的僧众被认为是积资田之首。第二，吉祥密集金刚续中说：“供养一切之初，完全舍弃一切供养，应善作上师供养，依此令师欢喜，将获得一切智者之果位。”如是密咒士以上师为最胜之福田，无有其他福田能与之比拟，经中多有赞颂。第三，如是说：“无有如佛之导师，无有如法之救护，无有如僧之福田，因此应供养三宝。”共同而言，无有胜于三宝之福田。一般而言，下乘及凡夫等，对于清净之福田，以圆满之资具恭敬承侍，未得资具者，则以意幻普贤供云令诸佛欢喜。如是于良田中播下妙种，果实增长，功德亦将增上。然大乘行者，应珍视下等有情，以成办他利为重。经中云：“何者无依无友伴，病者以及无力者，衰老羸弱根暗钝，贫穷饥渴所逼恼，具菩提心者应护，无怙彼等诸众生。”如是依于胜于自爱之善心，应勤学菩萨之行。第三分二：授记之堪布与回向之时机。第一，莲花生大士云：“见解通达实相义，禅修能胜三摩地，具足慈悲菩提心，一切功德皆圆满，如是殊胜善知识，乃是回向之导师。”如是具足功德，且具证悟之大德，若能成就真实语则为最胜。若不具足，则如经中所说：“何人以信心而祈愿，彼上师即是真佛。”如是具足三学，且为清净梵行之善知识，施主亦应具足信心与
English
The Sangha with complete precepts is said to be the foremost field of merit. Secondly, in the Glorious Guhyasamaja Tantra, it says: "At the beginning of all offerings, completely abandoning all offerings, one should diligently make offerings to the Lama. By pleasing him, one will attain the supreme all-knowing state." Thus, for mantra practitioners, the Lama is the supreme field of merit, and there is no other field of merit that can compare. The scriptures praise this greatly. Thirdly, it is said: "There is no teacher like the Buddha, no protector like the Dharma, and no field of merit like the Sangha. Therefore, one should offer to the Three Jewels." In general, there is no field of merit superior to the Three Jewels. Generally speaking, those of the lower vehicles and ordinary beings diligently offer respect and service to the pure field of merit with abundant resources. Those who lack resources strive to please the Buddhas with offerings of Samantabhadra visualized through the mind. It is said that just as planting good seeds in a good field causes the fruit to grow abundantly, so too will merit increase. However, those of the Mahayana vehicle should cherish lower beings and take the accomplishment of others' benefit as their priority. The scripture says: "Those who have no protector or friend, the sick and the powerless, the old and infirm with weakened faculties, the poor oppressed by hunger and thirst, those with Bodhicitta should protect these beings who have no refuge." Thus, relying on the good thought of cherishing others more than oneself, one should diligently train in the conduct of a Bodhisattva. The third has two parts: the Khenpo who dedicates and the time for dedication. First, Guru Rinpoche said: "The view understands the meaning of reality, meditation is capable of Samadhi, possessing compassion and Bodhicitta, all qualities are completely perfect, such a noble spiritual friend is the supreme teacher for dedication." Thus, it is best if one possesses all the qualities and is a great being who sees with wisdom and whose words of truth are accomplished. If not, then as it is said in this very text: "Whoever aspires with faith, that Lama is the actual Buddha." Thus, the donor should also have faith and aspiration towards a virtuous spiritual friend who possesses the three trainings and practices pure conduct.
Chinese
如果能像往常一样，说是依靠因果缘起不虚的大谛威力，就能如实成就。如果那也很困难，经中说：‘获得自己的信心，在三宝处也可以。’因此说，自己也可以在三宝殊胜处以极大的信心回向。二是：从前面继续，‘初八十五三十等时，善根在三宝处回向。’意思是说，一切通常的殊胜节日，初八，是指将乐生的顶饰部分圆满解释为十五，即是佛陀无量光佛的吉祥日。同样，三十，是指日月星辰聚集在一起，夜晚没有照明，解释为三十，即是世尊释迦牟尼佛的节日。初八是药师佛的节日，说这些殊胜的节日，一切善业都要重视并回向的时间，这是考虑到增长变化的力量。四、回向的方式有三：回向为何种果的因，寻找福田的见证人，真实的回向。第一，有二：回向的处所和为谁而做。第一是：从《母续》中说：‘善男子，此善根唯回向于佛地，不应回向于声闻、缘觉及其他处。’如是说，除了遍知一切的佛地之外，仅仅为了今生的圆满和以小乘之心回向是不应做的。二是：也是为了 一切有情而回向，不是为了自己完全获得的利益，因为会堕入声闻和缘觉之地。’如是说，为了利益一切有情，以清净的增上意乐回向，如果仅仅为了自己一人的寂静而回向，说是菩萨的学处会衰损，所以要如理如法地做。二是明观福田有二：总的和个别的。第一是：在不确定时间等时候做回向，说是福田的见证人很重要，因此要观想善逝诸佛如海的聚
English
If it can be done as usual, it is said that it will be accomplished as it is by the power of the great truth that cause and effect are not deceptive. If that is also difficult, it is said in this: 'Having obtained one's own faith, it is also permissible in the presence of the Three Jewels.' Therefore, it is said that one can also dedicate oneself with great faith in the presence of the Three Jewels. Secondly: From the continuation of the previous one: 'The eighth, fifteenth, thirtieth, etc., times, the roots of virtue are dedicated in the presence of the Three Jewels.' It means that all the usual special festivals, the eighth, refers to the fifteenth, which is explained as the complete part of the crown ornament of the Blissful Origin, which is the auspicious day of Buddha Amitabha. Similarly, the thirtieth, refers to the gathering of the sun, moon, and stars, without illumination at night, which is explained as the thirtieth, which is the festival of the Blessed One Shakyamuni Buddha. The eighth is the festival of the Medicine Buddha, saying that all virtuous deeds should be valued and dedicated at these special festivals, which is considering the power of growth and change. Fourth, there are three ways of dedication: dedicating to what kind of fruit, seeking witnesses for the field of merit, and the actual dedication. First, there are two: the place of dedication and for whom it is done. The first is: From the Middle Mother Sutra: 'Good son, this root of virtue should only be dedicated to the Buddha land, and should not be dedicated to the Shravakas, Pratyekabuddhas, and other places.' As it is said, apart from the Buddha land that knows all aspects, it should not be dedicated merely for the perfection of this life and with the mind of the Hinayana. Secondly: It is also for All sentient beings are dedicated, not for the sake of one's own complete attainment, because one will fall into the land of Shravakas and Pratyekabuddhas.' As it is said, for the benefit of all sentient beings, dedicate with pure superior intention. If you dedicate only for the peace of oneself, it is said that the precepts of the Bodhisattva will be impaired, so it should be done properly. Secondly, there are two ways to visualize the field of merit: general and specific. The first is: When dedicating at uncertain times, etc., it is said that the witness of the field of merit is very important, so visualize the assembly of the Sugata Buddhas like the ocean.