Tibetan
ནུས་པས་འདི་ཡང་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོར་བཞུགས་པ་འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། སེམས་གཅིག་གིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཀླན་ཀ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པས་གདོད་མའི་མགོན་པོས་དབང་བསྒྱུར་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནང་རྒྱུད་འདི་གསུམ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་མདུན་མཉམ་བསྒྲུབ་ཏུ་བཤད་པའི་ངེས་པ་མེད་པས་རྒྱུད་གཞུང་ནས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཁོ་ན་ལས་རང་གི་ལོང་ཁྱབ་དང་བསྟུན་པའི་གཟུ་ལུམས་དང་རས་ཆོད་ཀྱིས་བྱིན་རླབས་ཉམས་ཤིང་ངན་སོང་མྱོང་བའི་ལས་རྙིང་མ་པ་རྣམས་ནས་མི་བྱེད་དོ། །ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ལྟ་བུའི་གནད་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིས་ཀྱང་མི་རིགས་ན་གཙུག་ལག་ཁང་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཚེ་ཡང་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་རེ་རེ་ནས་ཆོ་ག་བྱེད་དགོས་པ་འདུག་པས་ཁྱེད་རང་འོ་རྒྱལ་ཆེ་བར་གདའོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུའི་རིགས་ལ་མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ཕོངས་པའི་ནོངས་པ་ཤིན་ཏུའང་ཆེ་སྟེ། ཨ་ཏི་ཤ་བོད་དུ་བྱོན་པའི་ཚེ་ ལོ་ཆེན་རིན་ཆེན་བཟང་དང་མངའ་རིས་སུ་མཇལ་བའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱིས་ཤེས་ལ། གཞན་ཡང་དགོད་ཚང་པས་ཚུལ་འདི་དག་བློར་མི་ཤོང་བའི་སྐྱེ་བོ་དག་གིས་འདི་ནི་འཐད་དོ། །འདི་ནི་མི་མཐད་དོ། །འདི་ནི་མཚུངས་སོ། །འདི་ནི་མི་མཚུངས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོས་བསླད་པར་བྱེད་པ་ནི། བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་དོན་དམ་པའི་སྙིང་པོའི་གནད་གསང་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་ཁོ་ནར་ཟད་ལ། ཞེས་གསུངས་པ་དོན་ལ་གནས་པས་ཁབ་མིག་ཏུ་དར་ཡུག་མ་ཤོང་ནའང་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པས་ཆོག་སྟེ། དེས་ན་ཁ་འཛིན་གྱི་ཅ་ཅོས་རྩ་ལྟུང་འབད་པས་སྒྲུབ་པ་དོན་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་བརྒྱད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་འདྲེན་པ། དེ་ཉིད་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ། གཉིས་སུ་མེད་པར་དབང་བསྐུར་བ། དེ་ལ་རྒྱས་གདབ་པ། ཕྱག་འཚལ་བ། མཆོད་པ་འབུལ་བ། བསྟོད་པ་བྱ་བ། བཟླས་པའི་ཡན་ལག་གོ །དང་པོ་ནི། སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་གང་སྤྱན་འདྲེན་པའི་རྟེན་གང་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཡུལ་གང་གིས་སྤྱན་འདྲེན་པའི་གང་ཟག་སོགས་རང་ལས་ཐ་དད་པར་བལྟ་ཞིང་རང་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་འདྲེན་པར་འདོད་
Chinese
从能力上说，这也是不可能的。如果按照后一种说法，那么诸佛的智慧广大周遍也是不可能的，因为必须认为一个心识能够周遍一切。因此，这些都只是颠倒的责难而已。《宝积经》中说：“诸佛菩萨的方便、三摩地和神通的行境是不可思议的。”因此，原始怙主以威力控制的方便乘内续部这三者，也并非必须说成是对一切都平等修持自前，而是仅仅按照续部经典所说，不要以自己的狭隘见识和偏颇之心，以轻率的态度对待，否则会使加持衰退，新旧派修行者都不会去做这种感受恶趣之业的事情。而这种三摩地的要点就在于此。如果无论如何都认为不可能，那么在为寺庙和坛城的不可思议的本尊众进行开光时，也必须对每个所依和能依分别进行仪轨，所以你实在是太固执了。像这样的道理，即使听得再多，缺乏佛法的过失也是非常大的。阿底峡尊者来到藏地时，通过大译师仁钦桑波和在阿里相见的经历就可以知道。此外，格西博多瓦说，对于那些无法理解这些道理的人来说，会认为“这个合理，这个不合理，这个相同，这个不同”等等，被许多分别念所迷惑，这仅仅是因为没有如实领悟生圆次第双运究竟实相心髓的过失。他说的话是符合实际的，即使针眼里容不下绸缎，也可以放下不管。因此，要知道以执着之物来努力成办根本堕罪是没有意义的。第二部分有八个方面：迎请智慧轮，请其安住，无二灌顶，于彼印证，顶礼，供养，赞颂，念诵支分。第一，总的来说，观待所迎请的对境、从何处迎请的处所、由谁迎请的补特伽罗等与自己不同，并且想要迎请未来在自己相续中产生的智慧尊者。
English
From the perspective of ability, this is also impossible. If we follow the latter argument, then the vast and pervasive wisdom of the Buddhas would also be impossible, because it would be necessary to hold that one mind can pervade all. Therefore, these are merely inverted criticisms. The *Ratnakuta Sutra* states, "The realm of activity of the Buddhas and Bodhisattvas' skillful means, samadhi, and miraculous powers is inconceivable." Therefore, it is not necessarily the case that these three inner tantras of the Empowerment Vehicle, which the primordial protector controls with power, are all said to equally accomplish self and front. Rather, one should only follow what is said in the tantric texts, and not diminish blessings with one's own narrow-mindedness and biased heart, or with a rash attitude. Otherwise, one will experience the karma of falling into lower realms, which the Nyingma practitioners do not do. And the key point of this kind of samadhi is shown here. If one insists that it is impossible, then even when consecrating the inconceivable assembly of deities in temples and mandalas, it is necessary to perform rituals for each support and supported object separately, so you are being too stubborn. Even if one hears a lot about such principles, the fault of lacking Dharma is very great. This can be understood through the story of Atisha coming to Tibet and meeting the great translator Rinchen Zangpo in Ngari. Furthermore, Geshe Potowa said that those who cannot comprehend these principles are deluded by many discriminations, thinking, "This is reasonable, this is unreasonable, this is the same, this is different," and so on. This is solely due to the fault of not truly understanding the essential secret of the generation stage, completion stage, and union, the ultimate essence. What he said is true, and even if silk cannot fit through the eye of a needle, it is acceptable to leave it alone. Therefore, one should know that striving to accomplish root downfalls with clinging is meaningless. The second part has eight aspects: inviting the wheel of wisdom, requesting it to abide, conferring non-dual empowerment, sealing it, prostrating, offering, praising, and the limb of recitation. First, in general, one views the object to be invited, the place from which it is invited, the person by whom it is invited, etc., as different from oneself, and one wishes to invite the wisdom being that will arise in one's own mind-stream in the future.
Tibetan
ཀྱང༌། དགོངས་འདུས་རང་ལུགས་ལ་རང་བཞིན་གྱི་གནས་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཞེས་དོན་ལ་དག་དྲན་གསལ་འདེབས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ཅིའི་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཆོས་ སྐུ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་ལ་བཞུགས་པ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་རོ་གཅིག་ཀྱང༌། གནས་སྐབས་སུ་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་རིག་པ་དུམ་བུར་ཆད་ནས་འཁོར་འདས་སུ་ཤར་བ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ལྷན་སྐྱེས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མ་རིག་པ་གཉིས་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞིའམ་སྒྲིབ་པས་སྦགས་པ་དེ་ཉིད་རིག་ཅིང་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་དམ་ཡེ་དབྱེར་མེད་དུ་བལྟ་བར་འདོད་དོ། །གཞུང་ལས། དེ་ཡང་དམ་ཚིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལས་རང་གཞན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་ཡེ་ནས་གནས་ཤིང་དེ་ལས་མི་འདའ་བ་དམ་ཚིག་དེ་ལྟར་གསལ་ཞིང་ཐ་མལ་གྱི་ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་དཔའོ། །དེ་ལྟར་གདོད་ནས་གནས་ཤིང་ཡེ་ནས་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མེད་པས་སེམས་དཔའ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དབྱེར་མེད་དུ་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་ལ་ངོས་འཛིན་བྱེད་པ་ཙམ་ལས། རང་བཞིན་གྱི་གནས་ནས་སྤྱན་དྲངས་ནས་བསྟིམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡུལ་ཅན་གཞན་ཞིག་གྲུབ་པ་མེད་དེ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་གཉིས་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེའི་དོན་ཤིན་ཏུ་གོ་སླ་བར་བརྗོད་ན། རིག་འཛིན་རྩེ་ལས་པས་འདི་སྐད་དུ། དེ་ནས་སྤྱན་འདྲེན་ཡང་ཕྱི་རོལ་ནས་མི་གཅིག་པ་ཞིག་སྤྱན་དྲངས་ནས་འབྱོན་རྒྱུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ མ་ཡིན་ཏེ། མ་དག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་སྦྱང་ཕྱིར་ལྷ་སོ་སོའི་མཚན་དང་བཞུགས་གནས་སོགས་ཐ་དད་ནས་སྤྱན་འདྲེན་པའི་ཚིག་ངག་ནས་བརྗོད་ཀྱང༌། དོན་དུ་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རོལ་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་སྣང་སྲིད་ཀུན་ལ་མ་ཁྱབ་པ་མེད་ཕྱིར། རང་ཤེས་རིག་པའི་དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དུ་སྤྱན་དྲངས། ཞེས་གསུངས་པས་དག་དྲན་ཤེས་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བས། སྤོས་རོལ་གདུང་དབྱངས་དང་བཅས། ཧཱུྃ་ཧྲཱིཿ རང་བྱུང་ཐུགས་རྗེ་མ་འགགས་རོལ་པའི་སྐུ༔ སོགས་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་ལ། སྔགས་དོན་ནི། ཨཱོྃ་ཨཱཿཧཱུྃ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྲོག་ཡིག །བཛྲ་གུ་རུ་དེ་ཝ་ཌཱཀྐི་ནི༔ རྡོ་རྗེ་བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ། ཧྲཱིཿམ་ནི་རྟ་ཕག་གཉིས། ཧ་རི་ནི་ས་ནི་མཁའ་འགྲོ་སྡེ་བཞི། ར་ཙ་ཏྲི་ཡ་ནི་དཔའ་བོ་རིགས་བཞིའི་སྲོག་ཡིག་དང༌། ཨེ་ནི་འདིར། ཨ་ར་ལི་རོལ་པ།
Chinese
然而，在《意合经》的自宗中，所谓从自性处迎请，实际上仅仅是清净忆念，使之明晰显现即可。原因何在呢？诸佛安住于法身离戏之境，与自明智慧为一体，然而暂时由于二取习气，众生的觉性断裂成片段，显现为轮回与涅槃。其原因是俱生与遍计的二种无明之迷乱根本，或者说被垢染所染污，仅仅是了知与认识到这一点，就想要将誓言与智慧观为无别。经文中说：所谓誓言者与智慧者二者无别，自他之身语意三门本即安住于本尊之身语意，且不离于此，如是明晰的誓言，以及没有庸常的邪分别念之迷乱，即是菩萨。如是，菩萨是由于从本初就安住，且本初就了知的智慧，没有执着为二的垢染。如是，誓言菩萨与智慧菩萨安住于无别之中。如是，仅仅是对本初就存在者进行确认，除此之外，并不存在从自性处迎请并融入的另一个对境。自性任运无二之大坛城啊！如是宣说。如果用非常容易理解的方式来说明其含义，持明者顶果巴这样说道：此后，所谓的迎请，也并非是从外面迎请来一个不同的人，而是为了清净不净的错觉显现，虽然从语言上说，为了迎请而念诵诸本尊各自的名号和住处等不同的词句，但实际上，由于自明菩提心的游舞之奇妙变化遍及一切显现存在，因此，将自识觉性的誓言智慧二者无别，并非各自独立，而是不异而迎请。如是，清净忆念融入于意识之中，伴随着熏香、乐器和哀婉的歌声，念诵“吽 舍，自生大悲无间断游舞之身”等来迎请。咒语的含义是：嗡 阿 吽 是身语意的命字。班杂 咕噜 德瓦 达钦尼，金刚上师本尊空行母。舍 字是马头明王和金刚亥母。哈日尼萨是空行四部。ra ca 扎 亚 是四族勇士的命字。诶 是这里。阿ra 哩 是游舞。
English
However, in the Dzogchen Desum's own system, the so-called invitation from the state of self-nature is actually just a matter of pure recollection, making it clear and manifest. What is the reason for this? All Buddhas abide in the state of Dharmakaya, free from elaboration, and are one with the wisdom of self-awareness. However, temporarily, due to the imprints of dualistic appearance, the awareness of sentient beings is fragmented, appearing as samsara and nirvana. The cause of this is the confusion of the two kinds of ignorance, innate and imputed, or rather, being defiled by obscurations. Just by recognizing and knowing this, one wishes to view samaya and wisdom as inseparable. The scripture says: "That which is the samayasattva and the jñānasattva are inseparable. From the beginning, one's own and others' body, speech, and mind abide as the body, speech, and mind of the deity, and do not stray from this. Such a clear samaya, and the absence of mundane wrong thoughts and delusions, is the bodhisattva." Thus, the bodhisattva is without the stain of grasping at wisdom as two, since it has abided from the beginning and has been known from the beginning. Thus, the samayasattva and the jñānasattva abide inseparably. Thus, there is no other object to be established by inviting and merging from the state of self-nature, but only recognizing what has been there from the beginning. It is the great mandala of self-nature, spontaneously accomplished, and non-dual!" This is what is said. To explain its meaning in a very easy-to-understand way, Rigdzin Tsele Natsok Rangdröl said this: "Then, the so-called invitation is not like inviting someone different from the outside to come. Rather, in order to purify impure illusory appearances, although one verbally recites the names and abodes of the various deities when inviting them, in reality, since the magical display of the play of self-aware bodhicitta pervades all of appearance and existence, the samaya and wisdom of one's own awareness are inseparable, not separate, and are invited as non-different." Thus, pure recollection enters the mindstream. Accompanied by incense, music, and plaintive melodies, one invites with "Hūṃ hrīḥ, the unceasing play of self-arisen compassion," etc. The meaning of the mantra is: Oṃ āḥ hūṃ are the life syllables of body, speech, and mind. Vajra guru deva ḍākinī, Vajra Guru, Yidam, Dakini. Hrīḥ is Hayagriva and Vajravarahi. Ha ri ni sa are the four classes of dakinis. Ra ca tri ya are the life syllables of the four families of heroes. E is here. Ara li is play.