Tibetan
་དང༌། གྱེན་དུ་སློང་བ་གང་གི་ཚེ་ཡང་སྔར་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་གཞག་ཏུ་བཤད་པའི་ཡབ་ལྔར་མོས་པ་བྱས་པ་དེའམ། དེས་མཚོན་པའི་རབ་གནས་ཀྱི་དུས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་རྩེ་མོ་སྟེ་དབུ་གཏོད་ཕྱོགས་གང་ལ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྟེང་རྭ་ལ་རྟགས་བཞག་སྟེ་མགོ་མཇུག་མ་ལོག་པར་བྱ། སྟེང་དུ་གསོར་བའི་ཚེ་ཡང་སྟེང་རྭ་གཡས་དང་འོག་རྭ་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་འོང་བར་བྱས་ལ་གསོར། འཇོག་པའི་ཚེ་ན་ཡང་ཐབས་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་བརྡ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱི་གཡོན་དང་དྲིལ་བུ་གཡས་སུ་འཇོག་ཅིང་རྡོར་རྗེ་དཀྲོང་མོར་མ་བདེ་ན་རང་ཉིད་ལ་ཞལ་ཕྱོགས་པའི་ཚུལ་དུ་དང་དྲིལ་བུའི་ཤེས་རབ་ཞལ་ཡང་རང་ལ་སྟོན། རྡོར་དྲིལ་ས་རྗེན་པའི་ཁར་འཇོག་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མ་གུས་པ་བགྱིས་ན་འདི་ནི་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྟེན་ཡིན་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་གཞན་ ལ་མ་གུས་པའི་ལས་བསགས་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་བཤད་པས། དེས་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྤང་བླང་ཐམས་ཅད་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཆོལ་བར་མི་གཏོང༌། ད་ལྟ་ཕལ་གྱིས་རྡོར་དྲིལ་ཁ་ཟས་ཀྱི་ལྷག་རོལ་དང་མཉམ་དུ་ལག་ཕྱིས་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་འཇུག་པ་དང༌། གསུང་རབ་ཀྱི་པུསྟ་ཀ་ལྷམ་དང་སྦྲགས་ནས་འཇོག་པ་ལ་སྡིག་པ་ཅི་ཡང་དབྱེ་བ་འབྱེད་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ནས་ཅང་ཏེའུ་བྱིན་རླབས་བྱ་བ་ནི། ཧཱུྃ་ཐོད་རྔ་ལྕགས་དང་བཅས་པ་སྟོང་པར་གྱུར། །སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཨཱཿལས་ཅང་ཏེའུ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཡུམ་གྱི་མཁའ་དབྱིངས་སུ། །རྔ་ལྕགས་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན། །ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་ཅིང་བླ་མེད་ཀྱི། །སྙིང་པོའི་ཆོས་སྒྲས་སྟོང་གསུམ་གང་བར་གྱུར། །ངྷརྨ་ངྷཱརྟུ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་བཾ་ཀྵ་ས་མ་ཡ་ཧོཿ ཞེས་འཁྲོལ་ལོ།། །།སྤྱི་དོན་གཉིས་པ་ཆོ་གའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་དངོས་ལ་གསུམ། སྔོན་འགྲོ། དངོས་གཞི། རྗེས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བཤམ་དགོད་འདུ་བྱ་བ་དང༌། ཆོ་གའི་སྔོན་འགྲོའོ། །དང་པོ་ནི། གཞུང་ལས། ལྷ་བསྒྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲིའམ་ཚོམ་བུ་བཀོད༔ འབྱོར་ཚོགས་གཏོར་མ་བག་དྲོ་རྒྱན་ལྡན་དང་༔ ཕྱི་ནང་གསང་མཆོད་སྨན་རཀ་གཡས་གཡོན་བཤམས༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་སོ་སོའི་ངེས་པས་ ཕྱེ་ཞིང༌། སྒྲུབ་ཆེན་ལྟ་བུའི་ཚེ་ནི་སྒྲུབ་ཁོག་གི་ཡི་གེ་ཟུར་བཀོད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་སྔོན་འགྲོའི་རྣམ་གྲངས་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་དང་ཐུ
Chinese
并且，无论何时向上举起，都要按照之前金刚的仪轨中所说的观想五部如来。或者，以其象征的灌顶之时，观想为金刚萨埵的自性，即在开始时，无论朝向哪个方向，都要在那个方向的上方边缘做上标记，使其首尾不颠倒。向上举起时，也要使上方边缘朝向右方，下方边缘朝向左方。放置时，也要以方便与智慧不分离的象征，即金刚自身放在左边，铃放在右边。如果金刚竖立不稳，就使其面向自己，铃的智慧面也朝向自己。如果将金刚铃直接放在地上等不恭敬的行为，因为这是五部如来自性，是非常稀有的所依，所以据说与对其他身语意所依不恭敬所积累的业没有差别。因此，刚刚所说的所有取舍都具有特殊的必要性，所以不要随意对待。现在很多人将金刚铃与食物残渣放在一起，或者放在擦手巾等里面。将经书与鞋子放在一起，却不知道区分任何罪过。然后是加持手鼓的方法： 吽 (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)颅骨鼓与铁钩皆成空性。空性之中，从阿(藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿)中生出手鼓。于普贤佛母的虚空之中，鼓钩乃普贤佛父之金刚。平等入定，菩提心之流，遍及虚空边际，无上之精要法音充满三千世界。 达玛达图 吽 吽 班 恰 萨玛雅 呵 (藏文，梵文天城体：धर्मधातु हूं हूं बं क्षः समय हो，梵文罗马拟音：dharma dhātu hūṃ hūṃ baṃ kṣaḥ samaya hoḥ，汉语字面意思：法界 吽 吽 班 恰 萨玛雅 呵) 如是摇动。总义第二，仪轨之意解说分三：前行，正行，后行。第一，前行分二：陈设供品和仪轨前行。第一，根据经文： 迎请本尊，绘制坛城或陈设堆积， 备办丰盛朵玛，新鲜悦意且具装饰， 外内密供，血食左右陈， 如是所说，随念诵修法四支之各自决定而分。如果是修大法，则从修法次第的文字附录中可知。第二，实修之前行的种类分二：共同和不共。
English
And, whenever lifting upwards, one should visualize the five Buddha families as described in the previous Vajra arrangement. Or, at the time of empowerment symbolized by it, one should meditate on the nature of Vajrasattva, that is, at the beginning, whichever direction it faces, one should mark the upper edge of that direction so that the beginning and end are not reversed. When lifting upwards, one should also make the upper edge face to the right and the lower edge face to the left. When placing it, one should also use the symbol of the inseparability of skillful means and wisdom, that is, placing the vajra itself on the left and the bell on the right. If the vajra is not stable when standing upright, one should make it face oneself, and the wisdom face of the bell should also face oneself. If one places the vajra and bell directly on the ground, etc., which are disrespectful actions, because this is the nature of the five Buddha families and is a very rare support, it is said that there is no difference between accumulating karma from disrespecting other body, speech, and mind supports. Therefore, all the acceptance and rejection just mentioned have special necessities, so do not treat them casually. Nowadays, many people put the vajra and bell together with food scraps, or put them in hand towels, etc. They put scriptures together with shoes, but they do not know how to distinguish any sins. Then, the blessing of the hand drum is as follows: Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) the skull drum and iron hook become emptiness. From within emptiness, from Ā (藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿) arises the hand drum. In the space of the Primordial Mother Samantabhadri, the drum hook is the vajra of the Primordial Father Samantabhadra. Entering into equal samadhi, the stream of bodhicitta pervades the limits of space, and the essential Dharma sound of the unsurpassed fills the three thousand worlds. Dharma dhātu hūṃ hūṃ baṃ kṣaḥ samaya hoḥ (藏文，梵文天城体：धर्मधातु हूं हूं बं क्षः समय हो，梵文罗马拟音：dharma dhātu hūṃ hūṃ baṃ kṣaḥ samaya hoḥ，汉语字面意思：法界 吽 吽 班 恰 萨玛雅 呵) Thus, it is played. The second general meaning, the explanation of the intention of the ritual, has three parts: preliminaries, main practice, and conclusion. The first part has two: arranging the offerings and the preliminaries of the ritual. The first is: Inviting the deity, drawing the mandala or arranging the tsompu, Preparing abundant tormas, fresh, pleasing, and adorned, Outer, inner, and secret offerings, rakta arranged on the left and right, As it is said, it is divided according to the respective determinations of the four branches of recitation and accomplishment. If it is a great accomplishment, it can be known from the appended text of the accomplishment sequence. The second, the types of preliminaries for practice, are divided into two: common and uncommon.
Tibetan
ན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཡར་ལྡན་དུ་བྱེད་ཅིང་ལོག་ལྟའི་གཉེན་པོར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་ཅིང་ཐེག་དམན་གྱི་གཉེན་པོར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ཚོགས་ལམ་གྱི་གོམས་སྟོབས་སྐད་ཅིག་ལ་བགྲོད་ཕྱིར་ཡན་ལག་བདུན་པ་དང་སྔགས་སྡོམ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡར་ལྡན་དུ་བྱེད་ཕྱིར་དམ་བཅའ་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལའང་ནང་གསེས་བདུན་ཏེ། གང་གི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག །རྒྱུ་གང་གིས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ། ཡུལ་གང་ལ་འགྲོ། ཚུལ་ཇི་ལྟར། ཆེད་དུ་གང་གི་ཕྱིར། སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་སྡོམ་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་ཉིད་ཀྱི་གཡས་གཡོན་དུ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཚོགས་པར་བསམས་ཏེ་འདུན་པ་ཅིག་གིས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། འཇིགས་པ་དང༌། དད་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་ལ་འཇིགས་པ། རང་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་འཇིགས་པ། ཐ་མལ་སྣང་ཞེན་གྱི་འཇིགས་ པའོ། །གཉིས་པ་དད་པ་ནི། སྐྱབས་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་བའི་ཚུལ་དང༌། དེ་ལས་སྐྱོབ་པའི་ཐབས་མཁྱེན་པས་ན་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན། སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་བརྩེ་བས་ན་བརྩེ་བའི་ཐུགས་རྗེ། སྐྱོབ་པར་ནུས་པའི་ནུས་མཐུ་ཡོད་པས་ན་ནུས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཡོད་པ་མཐོང་ནས་མཆོག་ཏུ་དད་པའོ། །གསུམ་པ་སྙིང་རྗེ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ལ་གནས་པ་ལ་མི་བཟོད་པའི་སྙིང་རྗེ་བའོ། །གསུམ་པ་དུས་ནི། ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་གོ་འཕང་ལ་མ་རེག་གི་བར་དུའོ། །བཞི་པ་ཡུལ་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སྐྱབས་གནས་མ་ལུས་པ་དང༌། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་སྟེ་རྩ་བ་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ་མདོ་ལུགས་དང་བསྟུན་ན་འབྲས་བུ་དག་པ་ཉིས་ལྡན་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེལ་མ་ཞུ་བ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ལ་སྟོན་པ། ཆོས་ལ་ལམ། དགེ་འདུན་ལ་ལམ་བསྒྲུབ་པའི་གྲོགས་སུ་ཞུ་བའི་སླད་དུ་འགྲོ་བ་རྒྱུའི་སྐྱབས་འགྲོ། མ་འོངས་པ་ན་སྐྱབས་གསུམ་དེ་དག་རང་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་པ་བྱ་བའི་སླད་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་འབྲས་བུའི་སྐྱབས་འགྲོ་སྟེ་དམིགས་པའི་ཆ་ནས་དེ་སྐད་ཅེས་བཏགས་པའོ། །དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་གསུམ་དང༌། དེ་དག་གི་
Chinese
这不是寻常之举。首先有四点：受持别解脱戒，皈依以对治邪见；不退菩萨学处，发菩提心以对治小乘；以特殊方便之门，刹那间行持资粮道之串习力，为受持殊胜的七支和密咒戒而立誓。首先也有七个分支：皈依之所依的补特伽罗，以何因皈依，何时，于何处皈依，如何皈依，为何目的，以及连同所净之基、能净和利益一起总说。首先是：观想自己左右有如虚空般的无量众生聚集，以一个意愿皈依。第二有三：畏惧、信心和慈悲。首先有三：畏惧轮回之苦难以忍受，畏惧只顾自己利益，畏惧庸常显现执着。 第二是信心：看到那些皈依境中的一切众生都被痛苦折磨，以及了知从痛苦中解救出来的方法，因此具有知晓的功德；以救护之心怜悯，因此具有慈悲；有能力救护，因此具有能力之自性，见到这三种功德后生起极大的信心。第三是慈悲：对一切众生各自被成熟的果报痛苦所折磨，以及仅仅安住于痛苦之因感到无法忍受的慈悲。第三是时间：直至证得菩提心要的果位之间。第四是处所：十方三世的一切皈依处，以及上师、本尊、空行，即三根本。如果按照显宗的说法，则是以清净二果为目标，如同送客一般。皈依佛是依止导师，皈依法是依止道路，皈依僧是依止成办道路的助伴，这是因之皈依。未来为了在自相续中获得这三宝而皈依，这是果之皈依，从所缘的角度这样安立。 三宝和它们的
English
This is no ordinary act. Firstly, there are four points: taking the Pratimoksha vows to counteract wrong views by taking refuge; maintaining the Bodhisattva precepts and generating Bodhicitta to counteract the Hinayana; and vowing to uphold the excellent seven branches and mantra vows in order to traverse the accumulation path's force of habit in an instant through a special method. The first also has seven subdivisions: the individual who is the basis of refuge, the cause for taking refuge, the time, the place, the manner, the purpose, and a summary explanation including the object to be purified, the means of purification, and the benefits. Firstly: imagine all beings equal to the sky gathering to your left and right, and take refuge with a single intention. Secondly, there are three: fear, faith, and compassion. Firstly, there are three: fear of the unbearable suffering of samsara, fear of considering only one's own benefit, and fear of ordinary appearance clinging. Secondly, faith: seeing that all beings in those refuge places are tormented by suffering, and knowing the means to liberate them from suffering, therefore possessing the quality of knowledge; compassionately loving with a rescuing heart, therefore possessing compassion; having the power to rescue, therefore possessing the nature of power, seeing these three qualities and generating supreme faith. Thirdly, compassion: unbearable compassion for all beings, each tormented by the suffering of their ripened results, and dwelling solely on the cause of suffering. Thirdly, the time: until reaching the state of Bodhicitta essence. Fourthly, the place: all refuge places of the ten directions and three times, and the Lama, Yidam, and Dakini, the three roots. If following the Sutra tradition, then aiming for the pure twofold result, like seeing off a guest. Taking refuge in the Buddha is relying on the teacher, taking refuge in the Dharma is relying on the path, taking refuge in the Sangha is relying on the companion who accomplishes the path, this is taking refuge as the cause. In the future, taking refuge in order to obtain these three jewels in one's own mindstream, this is taking refuge as the result, it is established this way from the perspective of the object. The Three Jewels and their