Tibetan
ཤེས་གཉེན་དུ་བསྒྲུབས་ལ། ཕྱིན་ཆད་བོད་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཚིམ་པར་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་བླངས་ཤིང༌། སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ཀུ་སུ་ལུའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནར་གཞོལ་བས་ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་ལམ་གྱི་འཇུག་སྒོ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོ་དང་མཚུངས་པས་རྟོག་གེའི་ཚིག་ལ་ཨ་འཐས་པ་དང་བླུན་སྒོམ་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་གང་གི་ཡང་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུངས་པས་ངེས་པ་དོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འགྲན་གྱི་ཟླ་མེད་དུ་གྱུར་པ་ནི་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མཁས་པ་དག་རངས་པར་གྱུར་ནས་ལག་པའི་ཟེའུ་འབྲུ་པདྨ་ཁ་འབུས་པ་ལྟ་བུར་བྱས་ཏེ་རྣམ་པར་འདུད་པའི་བཞིན་རས་སྟོན་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་འདིའོ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་འབྲས་ བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་འབྱེད་ཅེ་ན། སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་རུ་འདོད་ཅིང་དོན་དམ་བསྒྲུབ་བྱར་བྱས་ནས་ཀུན་རྫོབ་སྤང་བྱར་བྱེད་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ། སེམས་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུར་འདོད་ཅིང་ཀུན་རྫོབ་མི་སྤོང་བར་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ནི་འབྲས་བུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཐེག་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་བརྟེན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། གཏེར་ཆེན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས། རྗོད་བྱེད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བརྗོད་བྱ་རྣམ་དག་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པས་འདུལ་བ། མི་གཡོ་ཏིང་འཛིན་གྱི་བསླབ་པས་མདོ་སྡེ། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པས་མངོན་པ། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལས་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལྷ་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དུ་གསལ་བས་མཁའ་སྤྱོད་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་བརྒྱད་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། མིག་སྨན་དང་ནི་རྐང་མགྱོགས་དང༌། །རལ་གྲི་དང་ནི་ས་འོག་འགྲུབ། །རིལ་བུ་དང་ནི་མཁའ་སྤྱོད་ཉིད། །མི་སྣང་བ་དང་བཅུད་ཀྱི་ལེན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དང༌། ཡོ་གས་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་ཏེ། སྐྱེ་བ་བཅུ་དྲུག་ཚུན་དུ་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཏུ་འདོད་པ་དང༌། མ་ཧཱའ་ཨ་ནུ་གཉིས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ལུས་ལ་རྩ་ཐིག་རླུང་གསུམ་གྱིས་གནད་དུ་བསྣུན་པས། སྐྱེ་བ་གསུམ་མམ་བདུན་ལས་མི་འདའ་བའི་འབྲས་བུ་མངོན་བྱེད་དང༌། ཁྱད་པར་མཆོག་གི་ཨ་ཏིས་སྣང་བ་བཞི་གཏན་ལ་ཕབ་པས་སྐྱེ་ ཤི་བར་དོ་གསུམ་གང་རུང་ལ་ངེ
Chinese
被视为善知识，此后不仅不满足于藏文注释，而且仅仅依靠六庄严二殊胜的论著和注释，领受大车轨派的意旨。晚年以苦行者的行为专注于修行，邬金大师（莲花生大师）授权为摄政王等，入道之门与一切智者相同，不落入诡辩之词的执着和愚昧修行空谈者的任何一方，成为名副其实的精通之大学者和成就者，于密咒和般若乘二者皆无与伦比，仅凭显密二者的祈愿，智者们也感到满意，如同手掌的莲花开放一般，显露出恭敬的容颜，这并非隐秘之事。那么，何为因的特征乘和果的金刚密乘的差别呢？认为心性是成佛之因，将胜义谛作为所修，将世俗谛作为所断，这是特征乘；认为心性是成佛之果，不舍弃世俗谛而将其作为道用，这被称为果的金刚密乘。所有这些乘的究竟结果是：大宝一切智者说，作为所诠的三藏之所诠，以清净戒律之学来调伏，以不动禅定之学来修持经部，以个别观察之智慧学来修持论部，下部三续中，以作行部的身语意三门显现为本尊、咒语、禅定三者，从而获得飞行等共同成就八种，如金刚帐中所说：“眼药与捷足，宝剑与地行，药丸与飞行，隐身与取精。”瑜伽部的殊胜成就可以成就，希望在十六世之内获得果位，以及嘛哈、阿努二者以金刚身，以脉、明点、风三者击中要害，从而显现不超过三世或七世的果位，特别是至高无上的阿底瑜伽，通过确定四相，在生、死、中阴三者中的任何一个都能获得决定。
English
He was regarded as a spiritual friend, and henceforth, not only was he not satisfied with Tibetan commentaries, but relying solely on the treatises and commentaries of the Six Ornaments and Two Supremes, he received the intention of the Great Chariot Lineage. In his later years, he devoted himself solely to practice with the conduct of a mendicant, and the Great Orgyen (Padmasambhava) authorized him as regent, etc. The gateway to the path was the same as that of the omniscient one, and he did not fall into the trap of clinging to sophistical words or the side of foolish meditators who engage in empty talk. He became a truly accomplished scholar and adept in the definitive meaning, and was unparalleled in both Mantra and Prajnaparamita vehicles. Even with just the aspirations of Sutra and Tantra, scholars were satisfied, and like a lotus blooming in the palm of their hands, they showed faces of reverence, which is not a secret. So, what distinguishes the Vehicle of Characteristics, which is the cause, from the Vehicle of Secret Mantra, which is the result? The Vehicle of Characteristics considers the nature of mind as the cause of Buddhahood, takes the ultimate truth as the object to be cultivated, and the conventional truth as the object to be abandoned. The Vehicle of Secret Mantra considers the nature of mind as the result of Buddhahood, and without abandoning the conventional truth, takes it as the path. The ultimate result of all these vehicles is: The Great Treasure, the Omniscient One, said that as the expressed object of the Three Baskets, one tames with the discipline of pure morality, practices the Sutra Pitaka with the discipline of unwavering Samadhi, and practices the Abhidhamma Pitaka with the discipline of discriminating wisdom. In the lower three Tantras, the three doors of body, speech, and mind in Kriya and Carya are manifested as the three: deity, mantra, and Samadhi, thereby attaining the eight common siddhis such as flight, as stated in the Vajra Tent: "Eye medicine and swift feet, sword and earth-walking, pills and flight, invisibility and essence extraction." The supreme siddhi of Yoga can be accomplished, and one hopes to attain the fruit within sixteen lifetimes. And Maha and Anu, with the Vajra body, strike the vital points with the three: channels, bindus, and winds, thereby manifesting the fruit that does not exceed three or seven lifetimes. In particular, the supreme Atiyoga, by establishing the four visions, one can attain certainty in any of the three: birth, death, or bardo.
Tibetan
ས་པར་གྲོལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྙིང་མ་བཀའ་ལུགས་ལ་འདུས་པ་མདོ་དབང་ཞེས་ཐེག་པ་རིམ་པ་དགུའི་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། འོན་ཀྱང་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ལ་དབང་བསྐུར་གྱི་ཐ་སྙད་གྲགས་པ་ལུགས་སྲོལ་འདིའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་གཤིས་སྔ་རབས་པ་དག་གིས་དགག་པ་སྣ་ཚོགས་བྱུང་མོད་དེ། བརྟག་གཉིས་ལས། དང་པོར་གསོ་སྦྱོང་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་རྗེས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བསྟན། །མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་མཐར། དེ་རྗེས་ཀྱཻ་ཡི་རྡོ་རྗེ་བསྟན། །ཞེས་ཐེག་པ་རིམ་པར་འཇུག་པ་དང་མཐུན་པར་འདིར་སྔགས་ལམ་དུ་ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་གཞུང་ལམ་ཚང་བར་བསྟན་པར་མ་ཟད་དབང་བསྐུར་གྱི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་མི་འཐད་པ་འགའ་ཡང་མེད་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་ལྟ་སྤྱོད་འདྲེས་པའི་སྐྱོན་ཡང་མི་མངའ། དབང་གི་དོན་ནི་ལྷག་གནས་སམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཡིན་པས། བྱིན་བརླབ་ནི་འདུལ་བའི་ལས་ཆོག་ལས་ཀྱང༌། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བའི་ཆོས་གོས་འདི་སྣམ་སྦྱར་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་སོ། །ཞེས་པས་མཚོན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་མང༌། ཁྱད་པར་དངོས་བསྟན་ནི། སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང༌། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་གདོན་གྱི་རྩ་བ་འཇོམས། །དཔལ་འབྱོར་ས་དང་མེ་ཏོག་མདའ་ཅན་འཇོམས། །རྫོགས་ པའི་བྱང་ཆུབ་དཔལ་ནོད་དབང་བསྐུར་ཡིན། །ཞེས་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་བྱིན་པ་ལ། བྱང་ཆུབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་བའི་ཐ་སྙད་གསུངས་པ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞིན་དུ་ཐོས་གྲོལ་དུ་བསྔགས་པའི་གཎྜི་ལའང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་གྱིས་སྟོང་པས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་དགེ་བའོ། །ཞེས་མོས་པས་རབ་གནས་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང༌། གཎྜིའི་མདོ་ལས་གཎྜི་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་བརྟགས་ན་རྟོག་གེ་བ་དག་བཏགས་གྲོལ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ཉེས་པའང་ཁེགས་པ་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཞར་ལ་སྨྲས་ནས། འདིར་སྔགས་ལམ་གྱིས་རྩིས་མགོ་བསྡུས་ནས་ཐེག་རིམ་དགུ་གང་ཟག་རིམ་གྱིས་པའི་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་ལམ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པའི་སྐབས། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཐབས་ལ་མཁས་ཤིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རྫས་སྔགས་ཏིང་འཛིན་ལ་བརྟེན་པའི་བྱིན་རླབས་དབང་གི་ཆོ་ག་ཡང་མཁྱེན་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་མཁྱེན་ཞིང་ཐབས་ལ་རྨོངས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནས་བུད་པར་ཐལ་ཏེ། དེས་ན་དབང་བསྐུར་བྱུང་བ་ལ་དགག་པ་བྱེད་པོ་ཉིད་ངལ་ཞིང་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ལ་སྤྱོ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། བརྒྱུད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་དག་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་མ་
Chinese
被称为“于地解脱”。 宁玛传承的《总集经部灌顶》，即九乘次第的灌顶也正是这个。 然而，在因乘中盛行灌顶之名的这种仪轨是其特点，因此早期的人们对此进行了各种驳斥。 如《二观察续》中说：“首先应行布萨与布施，之后阐述分别说部，经部也同样如此。”等等之后说：“之后阐述羯耶金刚。”与次第进入各乘相符，此处不仅在密咒道中完整地阐述了所有乘的宗义，而且灌顶所诠释的意义也没有任何不合理之处。 因果二乘也没有观点和行为混淆的过失。 灌顶的意义是加持或加持，加持甚至在律部的作法仪轨中也很多，例如：“我名为某某的比丘，以此法衣加持为僧裙。” 特别是直接阐述的，如《三百颂》中说：“定出离之律仪，舍弃诸痛苦，摧毁有身见，断除魔之根，摧毁财富地与花箭，圆满菩提，获得吉祥是灌顶。” 授予沙弥戒时，说为了三种菩提而灌顶，这是有法。 同样，在被称为闻解脱的嘎乌中也说：“法身以生、灭、住三者为空性，故本来不生且善妙。” 说是以信心进行加持。 如果考察嘎乌的经中所说的对嘎乌的赞颂，那么思辨者诋毁系缚解脱的过失也得以避免。 顺便说一下，这里密咒道总结了要点，将九乘次第作为循序渐进之士夫的成佛之道。 金刚持以善巧方便和遍知，凭借物、咒、禅定的加持灌顶仪轨也了知并宣说。 如果不了知且不善巧方便，那就成了从遍知中脱离，因此对灌顶的出现进行驳斥者，只是徒劳无益，并且只是呵斥原始怙主而已。 传承的差别应从那些中了解。 如是说未
English
It is called "Liberation on the Spot." The Nyingma tradition's "Compendium of Tantras Initiation," which is the initiation of the nine vehicles in sequence, is also this very one. However, the custom of using the term "initiation" in the causal vehicle is a characteristic of this tradition, and therefore, various refutations have been made by earlier scholars. As it is said in the "Two Examinations Tantra": "First, give the sojong and alms. Then explain the Vaibhashika. The Sutrantika is also the same." And at the end, "Then explain the Kye Vajra." In accordance with entering the vehicles in sequence, here in the Mantrayana, not only is the doctrine of all vehicles fully explained, but there is also nothing unreasonable in the meaning of the subject matter of initiation. There is also no fault of mixing views and practices in the two causal and resultant vehicles. The meaning of initiation is blessing or empowerment. Empowerment is also very common in the Vinaya rituals, such as: "I, a monk named so-and-so, empower this robe as a sanghati." In particular, the direct teachings are, as it is said in the "Three Hundred Verses": "The discipline of definite renunciation abandons suffering. It destroys the view of the aggregates, destroys the root of demons. It destroys the wealth, earth, and flower arrows. Perfect enlightenment, obtaining glory, is initiation." When giving the novice vows, it is said that initiation is given for the sake of the three types of enlightenment, which is a subject. Similarly, in the Ghandi, which is praised as liberation through hearing, it is said: "The Dharmakaya is empty of the three: birth, cessation, and abiding, therefore it is unborn and virtuous from the beginning." It is said that consecration is done with faith. If we examine the praises of the Ghandi in the Ghandi Sutra, then the fault of the logicians who slander liberation through attachment is also avoided. Incidentally, here the Mantrayana summarizes the points and establishes the nine vehicles as a single path to omniscience for gradual individuals. Vajradhara, being skillful in means and omniscient, also knows and proclaims the empowerment rituals of blessings based on substances, mantras, and samadhi. If one does not know and is ignorant of means, then it follows that one has fallen from omniscience. Therefore, those who refute the occurrence of initiation are only tiring themselves and are merely scolding the primordial protector. The differences in the lineages should be understood from those. Thus, it has not been explained