Tibetan
་ཀ་དགོས་པ་སྟེ། དེས་ན་འདི་ལ་ཡང་གཞན་རྣམས་ནི་གོང་དུ་ཞིབ་པར་བཤད་མོད་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་རྣམས་ནི་འཁྲིལ་སྦྱོར་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང༌། འགག་ལ་དྲིལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱི་བསྡོམས་སུ་བཤད་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཤན་སྦྱར་ནས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་རགས་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དངས་མའི་ལྷར་གསལ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ལ་གཞན་དབང་གི་རྒྱ། ལྷ་དེ་དག་དབུ་གཙུག་ཏུ་སོ་སོའི་རིགས་བདག་གིས་རྒྱས་གདབ་པ་ནི་གཞན་དབང་ལ་གཞན་དབང་རྒྱ། རིགས་བདག་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་བོར་རང་རང་གི་ཕྱག་མཚན་གྱིས་རྒྱས་གདབ་པ་ནི་གཞན་ དབང་ལ་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱ་སྟེ་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་རིགས་ལ་གཙོ་ཆེ་བར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ངོ་བོའི་རྒྱ། ལུས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱ། སེམས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྒྱ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་རྒྱ། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུའི་རྒྱའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པས་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ལུས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པས་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་ལུས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་སྣང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །བཞི་བ་ནི། རྒྱུ་འདོད་ཆགས་རྣམས་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་འོད་དཔག་མེད་ལ་འབྲས་བུ་སེར་སྣ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་རིན་འབྱུང་གིས་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། འབྲས་བུ་ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱིས་རྒྱས་འདེབས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རྣམས་མིང་ཐ་དད་དུ་བཏགས་ཀྱང་དོན་ལ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་རོལ་གཅིག་པུ་ལས་ཤར་བ་ཡེ་ནས་དམ་ཡེ་དབྱེར་མེད་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟ་བུར་ཡོད་ཀྱང༌། གནས་སྐབས་གཉིས་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་པས་རང་དགར་ཐ་དད་དུ་བཟུང་བ། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་ཁྱབ་གདལ་ཆེན་པོའི་ཀློང་དུ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་ཅིང་དམ་བཅའ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱས་གདབ་པ་སྟེ། ཧྲཱིཿ ལྷུན་གྲུབ་རྒྱལ་ བ་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའི་སྐུ༔ སོགས་ནས། སྔགས་དོན་ནི། ཨཱོྃ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ལྔས་མགོ་འདྲེན་པ། མ་ཧཱ་ཤུ་ཛྙཱ་ཏ་ནི་དག་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས། ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ་ནི་དམ་ཚིག་གིས་ཐུགས་རྒྱུད་བསྐུལ་བ། ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ནི་དམ་ཚིག་པ་དང་གཉིས་མེད། ར
Chinese
也是需要的。因此，對於此處，其他已於前詳述，然頭飾之諸神則需交抱。二者有二：廣說，及撮要。初者有二：總說，及於因果上區分而說。初者：彼等粗分之蘊、界、處，明現為清淨之神，是遍計所執上之他起因；彼等諸神於頭頂上，由各自之部主作印，是他起上之他起因；諸部主之頂上，由各自之手印作印，是他起上之圓成實因，此於摩訶瑜伽部類中，主要如是宣說。二者有五：自性上之自性印，身上之心印，心上之身印，因上之果印，果上之因印。初者：心之自性極清淨上，以意之體性不動佛作印。二者：身之體性遍照佛上，以心極清淨之體性不動佛作印。三者：意之自性極清淨之體性不動佛上，以身極清淨之遍照佛作印。四者：因貪慾極清淨之體性無量光佛上，以果慳吝極清淨之體性寶生佛作印。五者：果嫉妒極清淨之體性不空成就佛上，以因貪慾極清淨之體性無量光佛作印。二者：彼等雖立名相各異，然義上乃自覺智之遊舞唯一顯現，本來即是誓句與智慧無別，如水注水般存在，然暫時由二取之錯亂，而各自執為他體。自彼時起，乃至未得菩提之間，於無別一味廣大之法界中，生起無離無合之定解並立誓，是為不共之印。啥（藏文：ཧྲཱིཿ），（梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：舍）！任運成就之勝者誓句心之身等。咒義為：嗡（藏文：ཨཱོྃ་，梵文天城体：ओं，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），以五種智慧引導，嘛哈殊雜尼亞他（藏文音譯），是大清淨之智慧，薩嘛呀吽（藏文：ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ་，梵文天城体：समय हूँ，梵文罗马拟音：samaya hūṃ，汉语字面意思：誓言 吽），是以誓句激勵心續，薩嘛呀斯當（藏文音譯），是誓句者與二無別，惹
English
It is also necessary. Therefore, for this, the others have been described in detail above, but the deities of the headdress need to be in embrace. There are two: the detailed explanation and the summary. The first has two: the general explanation and the explanation by distinguishing between cause and effect. The first: Those coarse aggregates, elements, and sense bases, appearing as pure deities, are the other-dependent cause on the imputed nature; those deities on the crown of the head, sealed by their respective family lords, are the other-dependent cause on the other-dependent nature; the family lords on the top of the head, sealed by their respective hand symbols, are the perfectly established cause on the other-dependent nature, which is mainly explained in the Mahayoga class. The second has five: the self-nature seal on the self-nature, the mind seal on the body, the body seal on the mind, the effect seal on the cause, and the cause seal on the effect. The first: On the completely pure nature of the mind, sealed by the immutable Akshobhya, the essence of mind. The second: On the nature of the body, the Illuminator, sealed by the completely pure nature of the mind, the immutable Akshobhya. The third: On the completely pure nature of the mind, the immutable Akshobhya, sealed by the completely pure body, the Illuminator. The fourth: On the nature of the completely pure cause of desire, Amitabha, sealed by the nature of the completely pure effect of miserliness, Ratnasambhava. The fifth: On the nature of the completely pure effect of jealousy, Amoghasiddhi, sealed by the nature of the completely pure cause of desire, Amitabha. The second: Although those are given different names, in meaning, they are the sole manifestation of the play of self-awareness wisdom, originally inseparable as samaya and wisdom, like water poured into water. However, temporarily, due to the delusion of dualistic grasping, they are grasped as separate entities. From that time until enlightenment is attained, generating certainty and vowing that they are inseparable and of one taste in the vast expanse of the dharmadhatu is the uncommon seal. Hrīḥ (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Devanagari: ह्रीः, Romanized Sanskrit: hrīḥ, literal meaning: shame)! Spontaneously accomplished victorious ones, the body of the samaya-being, etc. The meaning of the mantra is: Om (Tibetan: ཨཱོྃ་, Devanagari: ओं, Romanized Sanskrit: oṃ, literal meaning: Om), leading with the five wisdoms, Maha Shujñata (transliteration), is the great pure wisdom, Samaya Hūṃ (Tibetan: ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ་, Devanagari: समय हूँ, Romanized Sanskrit: samaya hūṃ, literal meaning: Vow Hūṃ), is stimulating the mind-stream with the vow, Samaya Svaṃ (transliteration), is the vow-being and non-dual, Ra
Tibetan
་ཧོ་ཧཾ་ནི་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་རྒྱས་ཐེབས་པའི་དོན་ནོ། །ལྔ་པ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་གསུམ། གང་ལ་འཚལ་བའི་ཡུལ། ཇི་ལྟར་འཚལ་བའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་བཙལ་བའི་དགོས་ཆེད་དོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆོས་སྐུ་སྟོང་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཀློང་ནས། ལོངས་སྐུའི་གསལ་མདངས་སྣང་ལ་མ་འདྲེས་པར་སྟོན་ཅིང་སྤྲུལ་སྐུའི་ཐུགས་རྗེ་རྣམ་འགྱུར་གང་འདུལ་གྱི་རོལ་པར་ཤར་བ་སྟེ། སྐུ་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་བླ་མ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུའི་གནས་སྐབས་ན་རང་བཞིན་ཞི་བའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང༌། ལོངས་སྐུའི་གསལ་ཆ་གདུག་པ་ཅན་འདུལ་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཁྲོ་བོར་སྟོན་ཅིང༌། སྤྲུལ་སྐུའི་རོལ་རྩལ་ཆ་ལུགས་མ་ངེས་པར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཚོགས་དང༌། ལྷ་ཚོགས་དེ་དག་ཀུན་གྱི་ཡུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་ཞིང་ངོ་བོའི་སྐབས་སུ་སྟོང་པ། ཡུམ་དེ་དག་གི་ཡབ་ལ་སྣང་ཞིང་རང་བཞིན་གྱི་སྐབས་སུ་གསལ་བ། དེ་གཉིས་གདོད་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་བཞུགས་པ་བདེ་སྟོང་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་ལས་སྤྲུལ་པའི་སྲས་འཁོར་སྣ་ཚོགས་པར་ཤར་བ་རྣམས་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འཚལ་བའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། རབ་ལྟ་བ་མཇལ་བའི་ཕྱག །འབྲིང་སྒོམ་པ་ གོམས་པའི་ཕྱག །ཐ་མ་མོས་གུས་ཀྱི་ཕྱག་གོ །དང་པོ་ནི། པཉྩ་དྲ་མ་ལས། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་གང༌། །ལེགས་མཐོང་གང་ཡིན་འདིར་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡུལ། ཕྱག་འཚལ་བའི་མཁན་པོ། ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚུལ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་བྱེད་ལས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས། དོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཡུལ་དང་འཚལ་བྱ་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ཡེ་ཤེས་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་མཆོག་ཡིན་ཞིང༌། དེའི་རྣམ་རོལ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བརྡ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ལྷ་མོ་བཞི་བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་སྤྲོས་ཏེ། ཨེ་མ་ཧོ། །ཆོས་སྐུ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་དབྱེར་མེད་ཀྱང༌། །སོགས་ཀྱི་མཐར། ན་མོ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ། གུ་རུ་དྷེ་ཝ་ཌཱཀྐི་ནི་བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་ལ། དྷརྨཱ་ཀཱ་ཡ་ནི་ཆོས་སྐུ། སཾ་བྷོ་ཀཱ་ཡ་ནི་ལོངས་སྐུ། ནིརྨ་ཀཱ་ཡ་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་ལ། ཨ་ཏི་པུ་ཧོ། །ཞེས་པས་བརྡ་ཕྱག་སྤང་བླང་མེད་པར་བཙལ་བས། འཚལ་ཡུལ་དང་བཚལ་བྱ་གཉིས་ལ། བཟང་ངན་དང༌། གཉིས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་བརྡར་མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་ཀྱང་སྤྲུལ་བའི་ལྷ་མོ་བཞི་བྱུང་སྟེ་པྲ་ཏི་ཙྪ་ཧོཿ ཞེས་ཕྱག་ལན་བཏབ་པར་བསམས་ལ་རང་
Chinese
ཧོ་ཧཾ་（藏文：ཧོ་ཧཾ，梵文天城体：होहं，梵文罗马拟音：ho haṃ，汉语字面意思：ཧོ་ཧཾ）是安乐和空性二者无别的体性中增长广大之义。第五，顶礼分三：顶礼的对境，如何顶礼的方式，如此顶礼的必要。第一，分三：法身空性如虚空般的界中，报身的明光显现而不杂染，化身的慈悲随所化现的游舞，即三身无离无合的上师们；同样，法身的 अवस्था（梵文天城体：अवस्था，梵文罗马拟音：avasthā，汉语字面意思：状态）中，虽然未曾动摇自性寂静之状态，但为了调伏恶劣者而显现为极忿怒相，化身的游舞姿态不定而显现的自性本尊众；以及所有本尊众显现为 सभी（梵文天城体：सभी，梵文罗马拟音：sabhi，汉语字面意思：所有）的母亲之相，而在体性之时为空性，那些母亲们显现为父亲，而在自性之时为光明，彼二从本以来无别而安住，从大乐空之智慧力中化现出各种各样的眷属，这些是顶礼的对境。第二，如何顶礼的方式分三：上等是见到见解的顶礼，中等是修习串习的顶礼，下等是信敬的顶礼。第一种是，《五次第论》中说：“ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་གང༌། །ལེགས་མཐོང་གང་ཡིན་འདིར་ཕྱག་འཚལ། །（藏文）如同水中置水，如同酥油中置酥油，自己以自己的智慧，凡是善见之处，即于此处顶礼。”如是所说，顶礼的对境，顶礼的 गुरु（梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु），顶礼的方式全部都是自心刹那的 कार्य（梵文天城体：कार्य，梵文罗马拟音：kārya，汉语字面意思： कार्य）所分别假立的，实际上顶礼的对境和顶礼者二者未成立，因此于智慧获得 निश्चित（梵文天城体：निश्चित，梵文罗马拟音：niścita，汉语字面意思： निश्चित）是顶礼中的殊胜，从那样的 रूप（梵文天城体：रूप，梵文罗马拟音：rūpa，汉语字面意思： रूप）中，仅在世俗中作象征性顶礼的四位天女从自生本尊的心间发出：唉玛吙！法身虽然与虚空无别，等等的最后，那摩（藏文：ན་མོ་，梵文天城体：नमः，梵文罗马拟音：namaḥ，汉语字面意思：顶礼）是顶礼，गुरु（梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु） 提婆（藏文：དྷེ་ཝ་，梵文天城体：देव，梵文罗马拟音：deva，汉语字面意思：天） ཌཱཀྐི་（藏文：ཌཱཀྐི་，梵文天城体：डाकिनी，梵文罗马拟音：ḍākinī，汉语字面意思：空行母）是上师本尊空行母，达磨迦耶（藏文：དྷརྨཱ་ཀཱ་ཡ་，梵文天城体：धर्मकाय，梵文罗马拟音：dharmakāya，汉语字面意思：法身），桑布迦耶（藏文：སཾ་བྷོ་ཀཱ་ཡ་，梵文天城体：संभोगकाय，梵文罗马拟音：saṃbhogakāya，汉语字面意思：报身），涅玛迦耶（藏文：ནིརྨ་ཀཱ་ཡ་，梵文天城体：निर्माणकाय，梵文罗马拟音：nirmāṇakāya，汉语字面意思：化身），阿底布霍！（藏文：ཨ་ཏི་པུ་ཧོ།，梵文天城体：अतिपुहो，梵文罗马拟音：atipuho，汉语字面意思：阿底布霍！）以此象征性顶礼无有取舍地顶礼，顶礼的对境和顶礼者二者，好坏，二法未成立的象征，从 सामने（梵文天城体：सामने，梵文罗马拟音：sāmane，汉语字面意思： सामने）生起本尊的心间也化现出四位天女，प्रतीच्छ（藏文：པྲ་ཏི་ཙྪ་，梵文天城体：प्रतीच्छ，梵文罗马拟音：pratīccha，汉语字面意思：领受） हो（藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：हो）！这样想而自己
English
Ho haṃ (Tibetan: ཧོ་ཧཾ, Sanskrit Devanagari: होहं, Sanskrit Romanization: ho haṃ, literal Chinese meaning: ཧོ་ཧཾ) means to expand and increase in the essence of indivisibility of bliss and emptiness. Fifth, prostration has three aspects: the object of prostration, the manner of prostration, and the necessity of prostration. First, there are three aspects: From the realm of the Dharmakaya, emptiness like the sky, the clear radiance of the Sambhogakaya appears without being mixed with appearances, and the compassionate transformations of the Nirmanakaya manifest as playful displays that tame beings. These are the Lamas who are inseparable from the three Kayas. Similarly, in the state of the Dharmakaya, although one does not move from the state of peaceful nature, one appears extremely wrathful in order to subdue the wicked. The deities of the Yidam assembly, whose playful arts of the Nirmanakaya appear with uncertain forms, and all those deities appear as the mothers of all, being empty in essence, and those mothers appear as fathers, being clear in nature. These two abide primordially inseparable, and from the power of the wisdom of great bliss and emptiness, various emanated sons and retinues appear. These are the objects of prostration. Second, the manner of prostration has three aspects: the best is the prostration of seeing the view, the intermediate is the prostration of practice and habituation, and the lowest is the prostration of devotion. The first is, as stated in the Pañcakrama: "ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང༌། །ཇི་ལྟར་མར་ལ་མར་བཞག་བཞིན། །རང་གིས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་གང༌། །ལེགས་མཐོང་གང་ཡིན་འདིར་ཕྱག་འཚལ། །(Tibetan) Just as water is placed in water, just as butter is placed in butter, whatever is the good seeing of one's own wisdom, prostrate here." As it is said, the object of prostration, the Guru of prostration, and the manner of prostration are all fabricated by the momentary activity of one's own mind. In reality, the object of prostration and the prostrator are not established as two, so gaining certainty in wisdom is the supreme prostration. From that appearance, only in conventional terms, the four goddesses of symbolic prostration emanate from the heart of the self-generated deity: Emaho! Although the Dharmakaya is inseparable from the sky, and so on, at the end, Namo (Tibetan: ན་མོ་, Sanskrit Devanagari: नमः, Sanskrit Romanization: namaḥ, literal Chinese meaning: prostration) is prostration, Guru (Sanskrit Devanagari: गुरु, Sanskrit Romanization: guru, literal Chinese meaning: Guru) Deva (Tibetan: དྷེ་ཝ་, Sanskrit Devanagari: देव, Sanskrit Romanization: deva, literal Chinese meaning: God) Dakini (Tibetan: ཌཱཀྐི་, Sanskrit Devanagari: डाकिनी, Sanskrit Romanization: ḍākinī, literal Chinese meaning: Dakini) is the Lama, Yidam, Dakini, Dharmakaya (Tibetan: དྷརྨཱ་ཀཱ་ཡ་, Sanskrit Devanagari: धर्मकाय, Sanskrit Romanization: dharmakāya, literal Chinese meaning: Dharmakaya), Sambhogakaya (Tibetan: སཾ་བྷོ་ཀཱ་ཡ་, Sanskrit Devanagari: संभोगकाय, Sanskrit Romanization: saṃbhogakāya, literal Chinese meaning: Sambhogakaya), Nirmanakaya (Tibetan: ནིརྨ་ཀཱ་ཡ་, Sanskrit Devanagari: निर्माणकाय, Sanskrit Romanization: nirmāṇakāya, literal Chinese meaning: Nirmanakaya), Atipuho! (Tibetan: ཨ་ཏི་པུ་ཧོ།, Sanskrit Devanagari: अतिपुहो, Sanskrit Romanization: atipuho, literal Chinese meaning: Atipuho!) With this symbolic prostration, prostrate without acceptance or rejection. In the object of prostration and the prostrator, good and bad, the symbol of the non-establishment of duality, from the heart of the deity generated in front, four goddesses also emanate, Praticcha (Tibetan: པྲ་ཏི་ཙྪ་, Sanskrit Devanagari: प्रतीच्छ, Sanskrit Romanization: pratīccha, literal Chinese meaning: Receive) Ho (Tibetan: ཧོཿ, Sanskrit Devanagari: होः, Sanskrit Romanization: hoḥ, literal Chinese meaning: Ho)! Think like this and self