Tibetan
འི་གནད་གོ་ཞིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཟབ་མོ་དང་མཇལ་དུས་བྱང་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྒོམ། དེས་ན་བདག་གི་ཕ་མ་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་མུ་མཐའ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་བ་སྙིང་རེ་རྗེ་སྙམ་དུ་ཞེ་ཐག་པ་ནས་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཆོས་མང་པོ་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱི་ཡི། ཆོས་གཅིག་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལའོ། །གང་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མཆིས་པ་དེ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལག་མཐིལ་དུ་མཆིས་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། འོ་སྐོལ་རྣམས་ཀྱིས་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པས་ལུས་སྲོག་གཏོང་ཕོད་པ་ལྟ་ཅི། ཐུན་རེ་རེ་ཙམ་ཡང་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་མཁན་དཀོན་པར་འདུག་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་རྣམ་མཁྱེན་ནི་ལྟ་ཞོག །ཐར་བའི་རེ་བ་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་ཐར་པ་དང་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་ལུས་སྲོག་ལ་འཕངས་པ་མེད་པར་ བདག་གཞན་བརྗེས་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་གྲངས་ཀྱིས་མི་ཆོད་དེ། དེ་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔོན་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ཉིད་རྒྱལ་པོ་པདྨ་བྱ་བར་འཁྲུངས་ཚེ། དུས་རེ་ཞིག་ན་ཁོང་གི་མངའ་རིས་སུ་ནད་ཡམས་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་མི་མང་པོ་ཤི་བས། རྒྱལ་པོས་སྨན་པ་རྣམས་བོས་ནས། འདི་ལ་ཅིས་ཕན་དྲིས་པས། དེ་དག་ན་རེ། ཉ་རོ་ཧི་ཏའི་ཤ་ཡོད་ན་ཕན། གཞན་གང་ཕན་ནད་གྲིབ་ཀྱིས་རྨུགས་ནས་མི་ཤེས་པ་འདུག་ཞུས་པས། རྒྱལ་པོས་དུས་བཟང་ལ་བབ་པའི་སྔ་དྲོར་ཁྲུས་བྱས། གོས་གསར་བ་གྱོན་གསོ་སྦྱོང་བླངས། དཀོན་མཆོག་ལ་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཕུལ། གསོལ་བ་དྲག་པོ་བཏབ་ནས། ནད་པ་ལ་སྙིང་ཤིན་ཏུ་རྗེ་བའི་བསམ་པས། བདག་ཤི་མ་ཐག་ཆུ་ཀླུང་ལྡོག་བྱེད་དུ་ཉ་རོ་ཧི་ཏར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་ཁང་བཟང་གི་ཁ་ནས་མཆོངས་ཏེ་ལྕེབས་སོ། །དེ་མ་ཐག་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་རྒྱལ་པོ་ཆུ་ཀླུང་ལྡོག་བྱེད་དུ་ཉ་དེར་རྫུས་ནས་སྐྱེས་སོ། །དེས་མིའི་སྐད་དུ་ང་ཉ་རོ་ཧི་ཏ་ཡིན་པས་ངའི་ཤ་ཟོ་ཞིག་ཅེས་སྨྲས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤ་བླངས་ཏེ། གཞོགས་གཅིག་གི་ཤ་ཟད་ཙ་ན་གཞོགས་བསྒྱུར་ནས་བཅད་པས་གཅིག་ཟད་ཙ་ན་གཅིག་གི་ཤ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལྟར་རེས་མོས་ཀྱིས་ཟོས་པས་མི་ཐམས་ཅད་ནད་ལས་ཐར་རོ། །དེར་མི་རྣམས་ལ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ངས་འདི་ལྟར་བྱས་སོ་ཞེས་ལོ་རྒྱུས་གསུངས་ཏེ། དྲིན་ལན་དུ་སྡིག་པ་སྤོངས་ ལ་དགེ་བ་ཅི་ནུས་སྒྲུབས་ཤིག་གསུངས་པས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཀའ་བཞིན་བསྒྲུབས། དེ་ནས་
Chinese
既然理解了要点，遇到了大乘的甚深道，为何不修持殊胜的菩提心呢？因此，要从内心深处生起对我的父母在无边轮回苦海中遭受痛苦的怜悯之心。如《摄颂》所说：“欲得佛者，不应学多法，当学一法，何者为大悲？谁有大悲者，彼一切佛法，如在掌中矣。” 如此宣说。我们这些人，不要说以慈悲心舍弃生命，就连每一座之间，能生起慈悲心的人也很稀少。如此一来，不要说遍知，就连解脱的希望也没有。为什么呢？因为对于追求解脱和菩提的人来说，菩萨们也曾无数次不顾性命，交换自他而发起菩提心。这就像这样：以前，释迦牟尼佛自己转生为莲花国王时，有一段时间，他的领土上爆发了严重的瘟疫，死了很多人。国王召集医生询问有什么办法。他们说：“如果有罗希达鱼的肉就好了，其他什么能治病，因为被疾病的阴影笼罩着，所以不知道。”国王在吉祥的日子来临的早晨沐浴，穿上新衣服，受持斋戒，向三宝供奉广大的供品，恳切祈祷，以对病人极度慈悲之心，发愿说：“愿我死后立即在逆流的河中转生为罗希达鱼。”说完，从王宫的顶上跳下。随即，凭借愿力的力量，国王在那条逆流的河中化生为鱼。它用人的语言说：“我是罗希达鱼，吃我的肉吧！”于是所有人都取了鱼肉。当一侧的肉吃完时，就翻过来割另一侧的肉。这样，当一侧的肉吃完时，另一侧的肉又长出来，就这样轮流吃，所有人都从疾病中解脱了。那时，它对人们说：“为了你们，我这样做了。”为了报答我的恩情，请断恶行善。他们也按照它说的做了。之后
English
Since you understand the key points and have encountered the profound path of the Mahayana, why not cultivate the special Bodhicitta? Therefore, you must cultivate from the depths of your heart the compassion for your parents who are tormented by the suffering of the endless ocean of samsara. As the Compendium says: "Those who desire to attain Buddhahood should not study many dharmas, but should study one dharma. What is it? It is great compassion. Whoever has great compassion, all the Buddha's dharmas will be like having them in the palm of their hand." Thus it is said. We people, let alone giving up our lives with compassion, even in each session, there are few who can generate compassion in their minds. In this way, let alone omniscience, there is not even the hope of liberation. Why? Because for those who seek liberation and enlightenment, Bodhisattvas have also countless times disregarded their lives, exchanged self and others, and generated Bodhicitta. It is like this: In the past, when Shakyamuni Buddha himself was born as King Padma, there was a time when a severe plague broke out in his territory, and many people died. The king summoned the doctors and asked what could be done. They said, "It would be good if there was the meat of the Rohita fish. We don't know what else can cure the disease, because we are shrouded in the shadow of the disease." On the morning of an auspicious day, the king bathed, put on new clothes, observed the fast, offered vast offerings to the Three Jewels, and prayed earnestly. With extreme compassion for the sick, he made the vow, "May I be reborn as the Rohita fish in the reversing river immediately after my death." After saying this, he jumped from the top of the palace. Immediately, by the power of his vow, the king was miraculously born as that fish in the reversing river. It said in human language, "I am the Rohita fish, eat my flesh!" So everyone took the fish meat. When the meat on one side was finished, they turned it over and cut the meat on the other side. In this way, when the meat on one side was finished, the meat on the other side grew back, and they ate it in turn, and everyone was freed from the disease. Then, it said to the people, "I have done this for you. In return for my kindness, please abandon evil and do whatever good you can." They also did as it said. After that
Tibetan
བཟུང་སྟེ་དེ་དག་ཀྱང་ངན་འགྲོར་མ་ལྟུང་ངོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་བདག་བས་གཞན་གཅེས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱང་དགོས་ཤིང༌། ལ་ལ་དག་འདི་སྙམ་དུ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡིན་མོད། སོ་སྐྱེས་ཀྱིས་མི་ནུས་སྙམ་ནས་ཚིག་ཙམ་དུ་བས་ནས་སྒྱིད་ལུག་པར་བྱ་སྟེ། མ་ངེས་ཏེ། སྔོན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་དུ། བྱ་ས་ཀོ་ཁར་ཀོ་བ་གཅིག་གི་ནང་དུ་བཙུན་པ་དྲུག་དང་བང་ཕྱིན་པ་གཅིག་རྣམས་ཞུགས་ཏེ་ཀོ་བ་བཏང་བས་ཆུ་ཡི་བཞི་ཆ་ཙམ་སོང་བ་དང་ཀོ་མཁན་ན་རེ། ཅུང་ལྗིད་འདུག་པས་རྐྱལ་ཤེས་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ཐོན་རོགས་གྱིས། ཡང་ན་ང་ཡིས་ཐོན་གྱི་ཁྱེད་རང་གཅིག་གིས་སྐྱ་བ་ཟུང་ཟེར་བ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཉིས་ཀ་མི་ཤེས་པར་འདུག །བང་ཕྱིན་པ་དེ་ན་རེ། ཐམས་ཅད་ཤི་བ་ལས་ང་གཅིག་པུ་ཤི་བ་དྲག་ཟེར་ནས་ཆུ་ལ་མཆོངས་ནས། དེ་མ་ཐག་འཇའ་ཟུག །མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབས། རྐྱལ་མ་ཤེས་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་གིས་མ་ཤི་བར་གྲགས། མི་དེས་སྔར་ཆོས་ཙམ་བྱས་པའི་རིགས་སུ་མི་འདུག་སྐད་དེ། བློ་རྣམ་དག་རེ་རེས་དེ་འདྲ་ཕོད་དེ་འབྲས་བུ་དེ་ལྟ་བུ་འབྱུང་བར་ནུས་པ་ཡིན་འདུག་པས་དེ་དག་ལ་གཞིག་པ་ཡང་ཡང་བཏང་ནས་ཀུན་སློང་འཆོས་པའི་སྙིང་སྟོབས་བསྐྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཚིག་བརྒྱ་ཚར་ཁྲི་ཚར་བཏོན་ཀྱང་སེམས་བསྐྱེད་རྣལ་མ་ཞིག་སྐྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེས་ན་རྒྱུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བློ་སྦྱངས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཁོ་ན་ལ་རག་ལས་ཤིང༌། དེའི་ངོ་བོ་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན། རང་གཞུང་ལས། དེ་ལ་བྱམས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་སེམས༔ སྙིང་རྗེ་ནི་འདོད་ཆགས་མེད་པའི་སེམས༔ བྱང་སེམས་ནི་གཏི་མུག་མེད་པའི་སེམས༔ ཞེས་རིམ་པ་ལྟར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་བསླབ་པ་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལས་རྒྱུད་སྡོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་གོང་མར་སྤེལ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་ཅིང་ཤེས་བྱ་འབྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟེ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཅེས་ཀྱང་རིམ་པར་འཆད་དོ། །གསུམ་གྱི་སྟོང་ཐུན་དང་སྦྱར་ནས་གསུངས་ཤིང༌། དེས་ན་སྙིང་རྗེ་གོ་ལོག་ཏུ་མ་སོང་བར་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སྒོ་གསུམ་དགེ་བའི་ལས་ལ་བཀོལ་ནས་འདི་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་བས། ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་གྱུར་བའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ༔
Chinese
因此，他们也不会堕入恶趣，如是说。因此，为了追求菩提，必须修习胜过爱自己的利他大悲心。有些人会想，那是佛的事业，凡夫做不到，仅仅口头上说说就灰心丧气。并非如此。从前的故事中说，在名叫迦娑科（བྱ་ས་ཀོ་ཁ།）的地方，六个僧人和一个厨师坐进一艘船里，船开出去大约四分之一时，船夫说：“有点重，有会游泳的请下去帮忙，不然我下去，你们有一个人舀水。”但所有人都不会。厨师说：“与其大家一起死，不如我一个人死。”说完跳入水中。他刚跳下去，就出现了彩虹，降下了花雨。据说他虽然不会游泳，但凭借清净的菩提心而没有死。据说那个人以前并没有怎么修行佛法，但清净的意乐一旦发起，就能做到那样，也能产生那样的结果。因此，要反复思维那些事迹，生起调整发心的勇气。 如果以前没有这样做过，即使念诵成百上千遍发心文，也无法生起真实的发心。因此，完全依赖于以大悲心为因的修心。如果将其本质全部浓缩，正如自宗所说：慈爱是没有嗔恨的心，悲心是没有贪欲的心，菩提心是没有愚痴的心。如是依次与三藏和学处相联系，从不善的一面约束自相续是戒律的学处，禅定等增上善法是心的学处，成办二利、辨别所知是智慧的学处，也依次称为断除恶行、积累善法、成办有情利乐。与三者的空性相结合而宣说。因此，不要颠倒悲心，要为了利益一切有情，将身语意三门用于善业，并发愿将他们安置于佛地，不要与此愿分离。直至虚空边际的一切众生。
English
Therefore, they will not fall into evil destinies, so it is said. Therefore, in order to pursue Bodhi, one must cultivate great compassion that cherishes others more than oneself. Some people think that it is the work of the Buddha, and ordinary people cannot do it, so they just talk about it and become discouraged. It is not necessarily so. In a previous story, in a place called Jasa Kokha (བྱ་ས་ཀོ་ཁ།), six monks and a cook got into a boat. When the boat had gone about a quarter of the way, the boatman said, "It's a bit heavy. If anyone knows how to swim, please come down and help, or I'll go down and one of you bail water." But none of them knew how to do either. The cook said, "Rather than everyone dying together, it's better for me to die alone." Then he jumped into the water. As soon as he jumped in, a rainbow appeared and a rain of flowers fell. It is said that although he did not know how to swim, he did not die because of his pure Bodhicitta. It is said that that person had not practiced the Dharma much before, but once a pure intention arises, one can do that and produce such a result. Therefore, one must repeatedly think about those events and generate the courage to adjust one's motivation. If you have not done this before, even if you recite the Bodhicitta text hundreds of thousands of times, you will not be able to generate genuine Bodhicitta. Therefore, it depends entirely on mind training with great compassion as the cause. If its essence is all condensed, as our own tradition says: Loving-kindness is the mind without hatred; compassion is the mind without attachment; Bodhicitta is the mind without ignorance. Thus, in sequence, relating to the three pitakas and trainings, restraining one's own continuum from the side of non-virtue is the training of discipline; increasing the higher good, such as meditation, is the training of mind; accomplishing the two benefits and distinguishing what is to be known is the training of wisdom. They are also explained in sequence as abandoning misdeeds, accumulating good deeds, and accomplishing the welfare of sentient beings. It is taught in conjunction with the emptiness of the three. Therefore, without reversing compassion, one should use the three doors of body, speech, and mind for virtuous actions for the benefit of all sentient beings, and vow to place them on the ground of Buddhahood, without separating from that aspiration. All beings who have become limitless in the expanse of space.