Tibetan
ཀྱང་༔ རྒྱུན་དུ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་སོམས༔ གལ་ཏེ་ན་ཚ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས༔ སེམས་ཉིད་བཀོལ་དུ་མ་ཐུབ་ན༔ ལས་ངག་སྒྲིབ་པའི་བུད་ཤིང་དུ༔ བསམ་ལ་ཟད་པའི་དགའ་བ་སྒོམས༔ ཉམས་དང་རྟོག་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་༔ ཀུ་སཱ་ལ་ཡིས་དུས་འདའ་བྱ༔ འདི་རྣམས་ལམ་གྱི་གེགས་སེལ་དང་༔ བོགས་འདོན་གནད་ཀྱི་གདམས་ངག་གོ༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལ་གནད་ཐམས་ཅད་འདུ་ཞིང༌། དེ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགོམས་པའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྤང་བླང་དང་བྲལ་བ། བྱ་རྩོལ་ལས་འདས་པ། སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ཡིན་ཞེས་གྱ་ཚོམས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བླ་མ་དང་དམ་ཆོས་ཀྱི་ཞབས་མི་སྡུད། ད་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན། རྒོད་ཚང་རིན་པོ་ཆེས། དེང་སང་གི་ཆོས་པ་དང་སྒོམ་ཆེན་པར་རློམ་ཡང༌། ཉིན་པར་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་འབྱམས་ལ་གཡེངས། ཅུང་ཟད་དལ་བའི་དུས་ཀྱང་ལོང་གཏམ་ཟ་འཐུང་རྩེད་མོ་སོགས་མི་ཚེ་ཟད་ཐབས་ལ་སྐྱིད་པོ་ཡིན་པར་བརྩི། མཚན་མོ་ནི་གཏི་མུག་གི་ངང་ལ་རོ་དང་ཁྱད་མེད་པས་ཚེ་ཕྱེད་ཟད། ནངས་པར་གཉིད་སད་པ་དང་འཁྲུལ་བ་ཨ་འཐས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་སླེབས་པ་དུས་ མཉམ་དུ་བྱེད་ཅིང༌། ཆོས་ཞུས་ཞུས་དང་ཐོབ་ཐོབ་འདྲེན་ཀྱང་ལག་ལེན་ཚེ་འདི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་དྲིལ་མཁན་ཚོས། བློ་ཆོས་མཐུན་ལ་ལྷུག་པ་རྫི་མེད་དུ་བརྩི་ཞིང༌། གཡོ་སྒྱུ་ཟོལ་ཟོག་སུ་ཆེ་ལ་ཕེར་ཡོད་གྲུང་པོར་བརྩི་བའི་དུས་འདི་འདྲར་རང་མགོ་རང་གིས་འདོན་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཤིན་ཏུ་དགོངས་མད་པར་སྣང་ཞིང༌། དེས་ན་དག་སྣང་ཕྱོགས་མེད་དུ་འབྱོངས་པའི་སྐལ་མཉམ་གྱི་གྲོགས་པོ་དག་ཚེ་ཐར་ལ་འགྲོ་བའི་ཐུགས་བསམ་མི་བཞེས་པར་འཇུག་བསྡོམས་ཀྱི་ཚུལ་སྙིང་པོར་དྲིལ་བ་འདི་དོན་ལ་དཔྱད་པར་འཚལ་ལོ། །དེས་ནི་ཆོ་གའི་དགོངས་འགྲེལ་ལེ་ལག་དང་བཅས་པ་ལྷག་མ་མ་ལུས་པར་རང་གི་བློ་ནུས་དང་འཚམས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བཤད་པ་རྣམས་དོན་ཡོད་པར་བྱ་བའི་སླད་དུ་ངལ་བའི་དགེ་བ་གང་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། ཨ་ཧོ། རྒྱུ་རློམ་སྒྲིབ་པའི་བློ་ཡིས་མ་གོས་ཤིང༌། །ཁེ་དང་གྲགས་པའི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་པར། །སྙིགས་དུས་བསྟན་པའི་བཙས་སུ་སྨོན་བཙུགས་ནས། །འདི་བརྩམས་ངལ་བའི་དགེ་བ་བསྔོ་བྱའི་གཞི། ༡ །དེ་ཡང་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་སླད་དང་ཉན་རང་ཞི་བདེའི་ཆེད་དུ་མིན། །དམིགས་པ་ཅན་དང་དམིགས་མེད་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་སུའང་མིན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་དང་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུའི་ཡོངས་བསྔོ་བཞིན། ། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་དག་གདོད་མའི་མགོན་པོའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། ན༢ །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལུང་ཀཻ་ལ་ཤ་རིར་གནས་བཅས་ཤིང༌། །བླ་མའི་མན་ངག་གཡུ་རལ་སྔོན་མོའི་རྒྱན་བཏགས་ནས། །འཆོལ་པོའི་ལག་ལེན་ཅེ་སྤྱང་དྲེགས་པའི་སྲོག་བཅད་པས། །དེ་ཡི་དགེ་བ་མ་རྒན་འགྲོ་བའི་དོན་ཕྱིར་བསྔོ། ༣ །བདག་གི་སྒོ་གསུམ་སྒྲིབ་ཚོགས་མ་ལུས་དང༌། །ངག་འཁྱལ་ཅ་ཅོ་ལ་བརྟེན་མི་དགེའི་ལས། །སྐྱེ་དང་སྐྱེ་བར་བསགས་པ་འདིས་བྱང་ནས། །སློབ་དཔོན་དཔའ་བོའི་རྣམ་ཐར་ཐོབ་པར་ཤོག །༤ །།ཅེས་སྨྲས་ནས། ད་ནི་ས་བཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཚིག་གིས་ལེགས་པར་བཀྲལ་ཏེ་རངས་པའི་གནས་སུ་བྱ་བ་ལ། དེ་ཡང་སྤྱིར་བྱཉྫ་ན་འདི་ཉིད་ཀྱི་མགོ་མཇུག་ཚང་མར་དགག་བསྒྲུབ་དང་སྐྱོན་ཡོན་གྱི་གླེང་སློང༌། ཡིན་མིན་གྱི་གཤགས་འགྱེད་སོགས་ཅི་རིགས་པར་སྣང་བ་དག་ལ། རང་འདོད་དང་ང་རྒྱལ་ཤེས་རློམ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སུན་འབྱིན་དུ་དོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གཞན་གྱི་སྐྱོན་ནི་བརྗོད་མི་བྱ། །གཞན་གྱི་སྐྱོན་ནི་སུས་བརྗོད་པ། །དེ་བཞིན་བདག་ལའང་ཡོད་པ་སྟེ། །དཔེར་ན་ཝ་དང་བུད་མེད་བཞིན། །ཞེས་དང༌། བདག་ལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང༌། ། གཞན་ལ་བརྙས་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞུན་མར་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་ཁོང་དུ་སྦ། །ཞེས་གསུངས་ལྟར་ལ་ནནྟིའི་རང་མདངས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སྡང་ཞེན་གྱི་ནའི་དབང་དུ་སོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ལ། འདི་ལྟར་གྲུབ་མཐའི་ཀོ་ལོང་གིས་བསྟན་པ་གཞན་ལ་སུན་ཕྱུང་བ་དང༌། རང་ཉིན་ཁོ་ནའི་ཕ་ཕོར་དངོས་གཙང་གཙོར་འདོན་དུ་མ་བྱས་པའི་རྗེས་ལ་སྐྱོན་ངོས་བཟུང་ཞིང༌། མཚང་ཡུལ་ནས་མ་ཕུད་ན་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཤན་མི་ཕྱེད་ཅིང་སྤང་བླང་མི་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཐོས་པས་དྲང་དོན་དང་ཕྱོགས་ཞེན་གྱི་ཚིག་ལ་འཆེལ་བ་དག་ཚར་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བརྡར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །ལེགས་པར་བརྟགས་ལ་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡིས་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་གསུངས་པས་མུན་སྤྲུལ་དང་གཟུ་ལུམ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་མི་བསྲེ་བར་ལུང་རིག་གི་སྒོ་ནས་བྱི་དོར་བྱས་པ་ལ་ཉེས་པས་མི་གོས་ཤིང༌། ཡོན་ཏན་མངོན་གྱུར་དུ་མཐོང་ནས་ཉེས་སྐྱོན་རང་ཞིག་ལ་འགྲོ་བའི་གནད་འགག་ཡོད་ཅིང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བཤད་རིག་པ་ལས། དགོངས་པ་འདུས་པའི་དོན་བཅས་དང༌། །བརྒལ་ལན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །ཚིག་དོན
Chinese
又，恒常思维殊胜之法，若为疾病痛苦所困，心性不能自主，则于业、语、障蔽之薪柴中，思维而修尽灭之喜乐。无论生起何种体验与分别念，皆以善法度日。此乃遣除道障及增进功德之窍诀口诀。如是所说，已涵盖一切要点。此外，若颠倒修持，则舍弃离弃取舍之大圆满，超越作为勤作，以幻化与梦境之说，以轻率之行，不悦上师与正法。今总而言之，如若高僧仁波切所言：现今之修行人与自诩之大修行者，白日为今生之事与世间纷扰所惑，稍有闲暇之时，亦以闲谈、饮食、嬉戏等虚度人生为乐。夜晚则于愚昧之中，与尸体无异，虚度半生。早晨醒来，错乱与粗重之分别念同时生起。虽口诵经文与获得，然实修者却将此生之事视为唯一要务。认为心与法相合即是无拘无束，以谁更狡诈虚伪为能干聪明。于此之时，当努力自救。如是教诲，实乃深具意义。故当与于清净显现无偏颇之具缘道友，勿生前往解脱之念，而应将一切归纳为精要，对此意义进行研讨。如是，仪轨之释，连同支分，已尽己所能阐述完毕。第二，为使如是所说皆具意义，当为利益一切有情，回向所有辛劳之善根。啊吙！不为自负与遮蔽之念所染，不为利益与名声，为于末世建立教法之基，而著此作，此乃回向辛劳善根之所依。一，此非为轮回之圆满，亦非为声闻缘觉寂静之乐，亦非于有相与无相空性之边。如普贤与文殊童子之回向。 三轮清净，本初怙主之
English
Furthermore, constantly contemplate the excellent Dharma. If you are afflicted by illness and suffering, and your mind is not under your control, then in the firewood of karma, speech, and obscurations, contemplate and cultivate the joy of exhaustion. Whatever experiences and thoughts arise, spend your time with virtuous actions. These are the key instructions for removing obstacles on the path and enhancing merit. As it is said, all the essential points are included. Moreover, if you practice in a reversed manner, you abandon the Great Perfection, which is free from acceptance and rejection, transcends action and effort, and with the saying that it is illusion and dream, with frivolous behavior, you do not please the Guru and the sacred Dharma. Now, to summarize, as the esteemed Götsang Rinpoche said: Nowadays, those who claim to be practitioners and great meditators are distracted during the day by the affairs of this life and worldly entanglements. Even when they have a little free time, they consider it enjoyable to waste their lives with idle talk, eating, drinking, and playing. At night, they are in a state of delusion, no different from a corpse, wasting half their lives. In the morning, as soon as they wake up, confusion and coarse thoughts arise simultaneously. Although they recite scriptures and claim to have received teachings, those who practice only for the sake of this life consider being open-minded and in accordance with the Dharma as being unrestrained. In such times, when those who are more cunning and deceitful are considered capable and clever, one should strive to save oneself. Such teachings seem to be very meaningful. Therefore, those fortunate friends who are skilled in pure perception without bias should not think of going to liberation but should condense everything into essential points and examine this meaning. Thus, the explanation of the ritual, along with its branches, has been explained to the best of my ability. Secondly, in order to make all that has been said meaningful, one should dedicate all the merit of one's efforts for the benefit of all sentient beings. Ah Ho! Not tainted by arrogance and obscuring thoughts, not for the sake of profit and fame, but to establish the foundation of the teachings in the degenerate age, this work is composed as the basis for dedicating the merit of effort. 1. This is not for the perfection of samsara, nor for the peace of solitary realizers, nor for the side of form and formless emptiness. Like the dedication of Samantabhadra and Manjushri. May the three spheres be completely pure, the original protector's
Chinese
于城市中。纳二。 胜者的教言安住于凯拉夏山， 上师的口诀以绿松石发辫为庄严， 以放荡者的行径斩断豺狼傲慢的性命， 此善根为老母众生之义利而回向。３ 我之身语意三门一切罪障， 以及 依仗空谈杂语所作之不善业， 生生世世所积聚，以此得以清净， 愿获得导师勇士之行传。４ 如是说已。 如今是章节圆满之际，当以言辞善加阐释论典之体性，而作欢喜之处。 也就是说，总的来说，此论著从头到尾，对于辩驳、成立以及过失、功德的议论，以及是与非的辨析等等，凡是可能出现的，都不要怀疑是出于自私、傲慢、自以为是和带有目的的驳斥。 圣者龙树菩萨说： 不应说他人的过失， 谁说了他人的过失， 就像狐狸和女人一样，自己也有同样的过失。 以及， 虽然自己具足圆满的功德， 也不应轻蔑他人， 应当以如酥油般的心， 将一切功德藏于心中。 如是所说，并非是为那提之自性光明显露的未授记之嗔恨所左右。 像这样，以宗派的牢笼来驳斥其他的教法，以及不将仅仅是自己一方的父权和纯洁视为最重要，而是在之后指出过失，如果不从根本上铲除，就无法区分佛法与非佛法，也会有不知取舍的过失。 因此，以正确的听闻来断除那些与正理相悖和带有偏见的言辞。 如经中所说： 比丘们或智者们， 应当像炼金一样， 经过烧、割、磨， 仔细观察我的教诲， 应当接受，但不是因为恭敬。 如是说，不要将愚昧和偏袒混为一谈，而是要通过教理来进行辨别，这样就不会被罪过所染污，并且会显现功德，从而使过失自然消失，这是至关重要的，也是论典的体性。 《释量论》中说： 具有包含深意的意趣， 具有辩论和回答，以及具有联系， 词义
English
In the city. Na 2. The Victorious One's teachings abide in Mount Kailash, The Guru's instructions are adorned with turquoise braids, By the actions of a libertine, the arrogant life of a jackal is severed, May this virtue be dedicated for the benefit of motherly beings. 3. May all the obscurations of my three doors of body, speech, and mind, And the non-virtuous deeds done through idle chatter and babble, Accumulated in life after life, be purified by this, May I attain the liberation of the heroic teacher. 4. Having said this. Now, at the time of the completion of the chapter, the characteristics of the treatise are to be well explained in words, and a place of rejoicing is to be made. That is to say, in general, throughout the entire beginning and end of this treatise, regarding the debates of refutation and establishment, and the discussions of faults and virtues, and the analysis of right and wrong, etc., whatever may appear, one should not suspect that it is out of selfishness, arrogance, self-conceit, and purposeful refutation. The protector Nagarjuna said: One should not speak of others' faults, Whoever speaks of others' faults, Just like a fox and a woman, one also has the same faults. And, Although one possesses perfect qualities, One should not despise others, One should with a mind like clarified butter, Hide all virtues within. As it is said, it is not that one is swayed by the unrevealed anger of Nanti's self-nature radiance. Like this, refuting other teachings with the cage of sectarianism, and not regarding only one's own side's paternal authority and purity as the most important, but pointing out faults afterwards, if one does not eradicate them from the root, one will not be able to distinguish between Dharma and non-Dharma, and there will also be the fault of not knowing what to accept and reject. Therefore, with correct hearing, one cuts off those words that contradict reason and are biased. As it is said in the sutra: Monks or wise ones, Should like gold that is burned, cut, and polished, Carefully examine my teachings, One should accept, but not out of respect. As it is said, one should not mix ignorance and partiality together, but should discriminate through reasoning and scripture, so that one will not be stained by faults, and virtues will be manifested, so that faults will naturally disappear, this is crucial, and it is also the nature of the treatise. In the Explanation of Reasoning it says: Having a meaning that includes the intention, Having debate and answers, and having connections, Word meaning