Tibetan
པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཟད་ཅིག །ལྷ་མེད་འདྲེ་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ཕྱིར་མི་ཤེས་པའི་ཀླན་ཀ་ལ་བརྒལ་བརྟག་བྱེད་པ་ལས་གསོག་པ་ཙམ་ལས་མ་འདས་ཕྱིར་ཁ་ནང་དུ་ལོག་ནས་སྙིང་པོ་ལེན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དགུ་པ་བསྔོ་བའི་ཡན་ལག་ལ་གཉིས། བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་དབྱེ་བ། བསྔོ་བའི་རྣམ་གཞག་རགས་བསྡུས་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཟང་སྤྱོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཕྱོགས་གླང་གི་གཞུང་ལ་མ་འཚལ་ཡང་བོད་ཊཱིཀ་ཁ་ཅིག་ཏུ། མཁས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་དག་སྨོན་ལམ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཁྱད་ཡོད་དེ། སྨོན་ལམ་ལ་རྒྱུ་དགེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་གཞིར་བྱས་ནས་སྨོན་དགོས་པས་མ་ཁྱབ་ལ། བསྔོ་བ་ནི་རྒྱུ་དགེ་བ་ལྟ་བུ་ཞིག་གཞིར་བྱས་ནས་བསྔོ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་མོད་ཀྱི་དཔྱད་དགོས་པ་ཞིག་གོ །ཞེས་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་འཐད་དཀའ་བར་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་རྟོག་རིག་གིས་གཞིགས་ན། རྒྱལ་པོ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐུ་ལུས་བྱིན་པའི་དགེ་རྩར་བརྟེན་ནས་སྨོན་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་ཏེ་རྒྱུ་མི་དགོས་པས་མ་ཁྱབ་ཀྱང༌། ཕལ་ཆེར་དུ་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་པས་གཙོ་ཆུང་བར་བཞག་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བསྔོ་བ་ཁོ་ན་ལའང༌། དུས་གསུམ་ཀའི་དགེ་ཚོགས་བསྔོ་གཞིར་རུང་བར་བཤད་པ་ཡང་སྣང་སྟེ། དོན་ལ་ཞིང་བསམ་དངོས་པོར་རྣམ་ དག་རྟེན་དུ་བྱུང་བས་རང་ལུགས་ལ་སྔ་མའི་ལུང་བཞིན་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། གཏེར་ཆོས་འདི་ཉིད་ཀྱི་རང་སྐད་ལས། དེ་ལྟར་ཞིང་དང་དངོས་པོ་བསམ་པ་གསུམ་འཛོམ་པས་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་བ་ཡིན་ཞིང་༔ ཞེས་པ་དང༌། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས། རྒྱུ་དགེ་བ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་ཚིག་དང་སྨོན་པ་བསྡོམས་པ་ནི་བསྔོ་བ། རྒྱུ་དགེ་རྩ་མ་སོང་བར་སྨོན་པ་ནི་སྨོན་ལམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། བསྔོ་རྒྱུའི་དགེ་རྩ། བསྔོ་བྱའི་ཞིང༌། སྔོ་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ། བསྔོ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བསྔོར་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཏེར་ཁ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བསྔོ་བ་ནོར་བུ་བསམ་འཕེལ་ལས། དངོས་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པས༔ ཡུལ་གོང་མ་ལ་དད་པ་དང་༔ འོག་མ་ལ་སྙིང་རྗེ༔ ཐུན་མོང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་བསླང་བར་བྱ་སྟེ༔ ཞེས་གསུངས་པས་དངོས་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་མ་རག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པ་དང༌། བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཡོ་རྒྱུ་དང་ཁེ་གྲགས་ཀྱི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ཞིག་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མདོ་ལས། དངོས་པོ་བརྐུས་འཕྲོག་དཀོར་རྫས་དང༌། །གཞན་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་པ། །རབ་ ཏུ་གཅེས་དང་ཡིད་འོང་རྫས། །མཁོ་བར་གྱུར་ན་མཆོད་སྦྱིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། སྡིག་དང་དུག་སོགས་ལོག་འཚོའི་རྫས། །མཚོན་ཆ་ལ་སོགས་མ་འདྲེས་པར། །སྦྱིན་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་ནི། །འདོད་ཡོན་མཐུན་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །དབུལ་ཕོངས་མ་ནུས་པ་ལ་སྐྱོང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་མདོར་ན་གཞན་གྱི་ལག་ནས་དབང་མེད་དུ་ཕྲོགས་པ་དང་བརྐུས་པ། དགེ་བའི་ཆེད་ཅེས་སེམས་ཅན་གྱི་སྲོག་བཅད་པའམ། ཁྲག་འབྱིན་པ་ལ་སོགས་ཏེ་འཚེ་བ་བགྱིས་པས་མཚོན་ཏེ་ལོག་འཚོའི་རྫས་ཀྱི་རིགས་བསྔོ་བར་མི་རུང་བར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་བསྔོ་བྱའི་ཞིང་ལ་གསུམ་སྟེ། མདོ་ལས་བཤད་ཚུལ་དང༌། སྔགས་ལས་བཤད་ཚུལ་དང༌། ཐུན་མོང་དུ་བཤད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཏེར་ཡིན་ཕྱིར། །རྣམ་པའི་སྒོ་ནི་རྣམ་འབྱེད་པ། །དགེ་འདུན་ཞེས་ནི་བྱ་བ་སྟེ། །དགེ་འདུན་ལ་ནི་ཀུན་གྱིས་བྱིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བསླབ་པ་གསུམ་ལྡན་གྱི་དགེ་འདུན་ཉིད་ལ་ཚོགས་ཞིང་གི་གཙོ་བོར་གསུངས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས། མཆོད་པ་ཀུན་གྱི་ཐོག་མ་ལ། །མཆོད་པ་ཐམས་ཅད་རབ་སྤངས་ཏེ། །བླ་མ་མཆོད་པ་རབ་ཏུ་བརྩམ། །དེ་མཉེས་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་ནི། །ཀུན་མཁྱེན་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསང་སྔགས་པ་ལ་བླ་མ་ཉིད་ལས་ལྷག་པའི་ཚོགས་ ཞིང་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པ་འདིས་མཚུངས་པར་ཆེས་ཆེར་མང་བར་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་འདྲ་བའི་སྟོན་པ་མེད། །ཆོས་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོབ་པ་མེད། །དགེ་འདུན་འདྲ་བའི་ཞིང་ས་མེད། །དེ་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དབུལ། །ཞེས་ཐུན་མོང་དུ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལས་ལྷག་པའི་ཞིང་ས་གཞན་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་ཐེག་པ་འོག་མ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པས་ཞིང་ས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བཀུར་སྟི་དང་ཞབས་ཏོག་ཁོ་ན་ལ་བརྩོན་ཞིང༌། མ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་སྤྲུལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་མཆོད་པས་རྒྱལ་བ་མཉེས་པའི་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། དེ་ནི་ཞིང་བཟང་ལ་ས་བོན་ལེགས་པ་བཏབ་ནས་འབྲས་བུ་ཡར་ལྡན་དུ་འཕེལ་བ་ལྟར་བསོད་ནམས་ལྷག་པར་སྐྱེ་བར་གསུངས་མོད། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུལ་འོག་མ་ལ་གཅེས་པར་འཛིན་ཅིང་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་ལྷུར་ལེན་དགོས་པར། ལུང་ལས། གང་ལ་རེ་དང་བཤེས་མེད་དང༌། །ནད་པ་དང་ནི་མ་ནུས་པ། །རྒས་ཤིང་འཁོགས་པ་དབང་པོ་ཉམས། །དབུལ་ཕོངས་བཀྲེས་དང་མུ་
Chinese
应当知晓，法是不可思议的。略言之，以无神论的观点成佛，因为对不可知的事物进行辩论，除了积累之外别无其他，所以应当反观内心，努力获取精华。第九，回向支分二：区分回向和发愿的差别，简略讲述回向的形态。第一，虽然没有找到《善行论》的注释，即陈那（Dignāga）的论著，但在一些藏文注释中，大多数学者认为发愿有共同和个别之分。发愿需要以善行为基础，但不普遍。回向则需要以善行为基础进行回向。虽然这样说，但还需要考察。如未授记般难以成立，通过理智观察，例如国王以慈悲的力量布施身体的善根为基础而发愿，这表明并非必须要有善行作为基础，虽然不普遍，但通常不这样说，所以将其置于次要地位。同样，对于回向而言，也有说法认为三世的一切善行都可以作为回向的基础。实际上，由于田、意、物清净作为所依，因此自宗承认如前所述的观点。此伏藏法的自语中说： 如此，田、物、意三者圆满，所积累的资粮都是回向的善根。 全知法王说： 先有善行作为基础，然后将语言和愿望结合起来就是回向；没有善根作为基础的发愿就是发愿。 如是。第二部分有四点：回向的善根，回向的对境，回向的导师，回向的方式。第一点分为两种：可以回向的和不可以回向的。第一种是，此伏藏法的回向文《如意宝珠》中说： 清净的物品，以清净的意乐，对上者生起信心，对下者生起慈悲，共同以菩提心来发起。 因此，清净的物品是指没有被下面将要讲到的未获得的过失所染污的，清净的意乐是指没有被欺骗和名利的污垢所染污的。第二种是，经中说： 偷盗之物
English
It should be known that the Dharma is inconceivable. Briefly, to become enlightened with a nihilistic view, because debating about the unknowable only leads to accumulation and nothing more, one should turn inward and strive to extract the essence. Ninth, the branch of dedication has two parts: distinguishing the difference between dedication and aspiration, and briefly describing the form of dedication. First, although the commentary on the "Bodhicaryāvatāra," the treatise of Dignāga, has not been found, in some Tibetan commentaries, most scholars believe that aspirations have general and specific distinctions. Aspiration requires a basis of virtuous actions, but this is not universal. Dedication, on the other hand, requires a basis of virtuous actions for dedication. Although this is said, it still needs to be examined. It is difficult to establish as if unpredicted, and through intellectual observation, for example, relying on the virtue of King giving his body through the power of compassion to make aspirations, this shows that it is not necessary to have virtuous actions as a basis, although it is not universal, it is usually not said in this way, so it is placed in a secondary position. Similarly, for dedication alone, it is also said that the accumulation of merit of the three times can be used as the basis for dedication. In reality, because the field, intention, and object are pure as the basis, the self-tradition acknowledges the previous statement. In the self-language of this treasure Dharma, it says: "Thus, with the field, object, and intention complete, the accumulated collections are the virtues to be dedicated." The omniscient Dharma King said: "Dedication is when virtuous actions precede and words and aspirations are combined; aspiration is when there is no basis of virtuous actions." Thus it is. The second part has four points: the virtuous roots to be dedicated, the field of dedication, the master of dedication, and the manner of dedication. The first point is divided into two: what can be dedicated and what cannot be dedicated. The first is, in the dedication text of this treasure Dharma, "Wish-Fulfilling Jewel," it says: "Pure objects, with pure intention, generate faith in the superiors, generate compassion for the inferiors, and commonly arise with the mind of enlightenment." Therefore, pure objects refer to those that are not defiled by the faults of not being obtained, which will be explained below, and pure intention refers to that which is not defiled by the stains of deception and fame. The second is, in the sutra, it says: "Stolen objects"
Chinese
珍贵的财物，不损害他人的，极其珍爱和令人喜爱的物品，需要时可供养布施。如是说，罪恶和毒药等不正当的财物，武器等不混合，四种布施和，如意顺缘各种，救济贫困无能者。如是说，总之从他人手中强夺和偷盗，为了善事而杀害众生，或放血等伤害，以这些为例，不正当的财物种类不适合回向。第二，回向的田地有三种，经部所说的方式，密咒所说的方式，共同所说的方式。第一，出自《经庄严论》：诸法皆为宝藏故，种种之门为开显者，僧伽名为事业，一切皆施于僧伽。如是说，具备三学的僧伽本身被认为是积资田的主要对境。第二，出自《吉祥密集金刚》：供养一切之初，断绝一切供养，应作上师供养，彼喜悦则成就，获得一切智者。如是对密咒士来说，没有比上师更殊胜的积资田，这已经说了非常多了。第三，如是说：无有如佛之导师，无有如法之救护，无有如僧之福田，是故供养三宝。如是共同而言，没有比三宝更殊胜的福田了。而且，普遍来说，下乘和凡夫等，对于清净的福田，以圆满的物质财富来恭敬和服侍，没有财富的人，以意幻普贤云供来努力令诸佛欢喜。这就像在良田中播下优良的种子，果实会增长一样，据说会增长更多的福德。然而，大乘行者应该珍惜下等众生，并且仅仅以利他为重。经中说：对于无依无友者，病人以及无能者，年老体衰诸根坏，贫穷饥饿与
English
Precious objects, not harming others, extremely cherished and delightful items, can be offered and given as charity when needed. It is said, sinful and poisonous substances, as well as improperly acquired wealth, weapons, and the like, should not be mixed. With the four kinds of giving, and various favorable conditions, support the poor and incapable. As it is said, in short, forcibly seizing or stealing from others, killing sentient beings for the sake of virtue, or harming them by drawing blood, and so on, are examples of improperly acquired wealth that should not be dedicated. Secondly, there are three kinds of fields for dedication: the way it is explained in the Sutras, the way it is explained in the Mantras, and the way it is explained in common. Firstly, from the Ornament of the Sutras: Because all dharmas are treasures, the door of variety is the revealer, Sangha is called the activity, everything is given to the Sangha. As it is said, the Sangha itself, endowed with the three trainings, is considered the main object of the field of accumulation. Secondly, from the Glorious Guhyasamaja: At the beginning of all offerings, having abandoned all offerings, one should make the Guru offering, from his pleasure, the accomplishment, the all-knowing holy one will be obtained. Thus, for the secret mantra practitioner, there is no field of accumulation more excellent than the Guru himself, this has been said to be exceedingly much. Thirdly, as it is said: There is no teacher like the Buddha, there is no protector like the Dharma, there is no field like the Sangha, therefore offer to the Three Jewels. Thus, in common, there is no field more excellent than the Three Jewels. Moreover, in general, those of the lower vehicle and ordinary beings, etc., for the pure field, with abundant material wealth, strive only for respect and service, and those who do not have wealth, strive to please the Buddhas with the mind-created Samantabhadra offering. It is said that just as planting good seeds in a good field will increase the fruit, so will merit increase even more. However, Mahayana practitioners should cherish lower beings and take only the benefit of others as their main concern. As the scripture says: For those who have no hope or friends, the sick and the incapable, the old and frail with weakened senses, the poor, hungry, and