Tibetan
་མེད་ལ། འོན་ཏེ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཟེར་བའི་ས་བོན་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཧཱ་ཤང་དང་མཐུན་ནོ་སྙམ་ན་ནི། སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཅེས་པ་ལྟ་བུས་མཚོན་ཏེ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཀའ་ལུང་མང་པོ་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ལུང་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཅི་སྟེ་བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་གཉིས་ཀ་དགག་བྱར་བྱེད་པ་ཞིག་ཏུ་ཁྱེད་ཅག་གིས་མཐོང་ཕྱོགས་སུ་སྣང་ན་ནི། ཡེ་རྫོགས་པས་དེ་གཉིས་ཀ་སྤང་བསྒྱུར་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་ཟང་ཐལ་དུ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའི་ཕྱིར་དང༌། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྒོམ་གྱི་གནས་ལུགས་མི་རྟོགས་པར་འདོད་ཅིང་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས་ལྟ་བའི་ངོ་ནས་དབྱེ་རུ་མེད་ཅེས་ཟེར་བ་ནི། སྔགས་ཀྱི་སྦས་དོན་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཁྱད་པར་བ་རྣམས་སུ་ལྟ་བའི་གནད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་མེད་པར་ བཏང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཅི་སྟེ་ཐ་སྙད་ལ་མ་བརྟེན་པར་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་མི་རྟོག་པར་འདོད་དབུ་མའི་རྩོད་བཟློག་གི་སྐབས་སུ་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་འབྱེད་ཅིང་འཇལ་བ་ལ་དགོངས་ཀྱི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་དབང་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་ཡོད་པས་དེ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ན་ནི། རྫོགས་རིམ་ཟབ་མོ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་ཇི་སྙེད་ཅིག་གསུངས་པ་རྣམས་དགག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གལ་ཏེ་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་འདོད་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་བློ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་པར་འདོད་ན་ཕྱི་རོལ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཀྱང་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་རྟོགས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཅི་སྟེ་བློས་བསྒྲུབས་པའི་སྟོང་ཉིད་ལ་མཆོག་ཏུ་བཟུང་ནས་ལྟ་བ་མཐོ་དམའི་ས་མཚམས་བཟུང་དུ་ཡོད་ན་ནི། རང་ལྟ་མཆོག་འཛིན་གྱི་གོལ་ས་མ་སྤངས་ཤིང་ཡང་དག་གི་ལམ་རྣལ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཁ་འགྱངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་ཐེག་པའི་སྐབས་ནས་ཀྱང་ཁས་ལེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དོན་དུ་ནི་ཅི་ཡང་ཡོད་མ་མྱོང་བས་རྟག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་ཞིང༌། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་ནི་གདོད་མ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་མེད་མ་མྱོང་བས་ཆད་པའི་མ
Chinese
如果没有，如果认为仅仅依靠“不作意”的种子就能与和尚（哈尚）相符，那么，圣救度母赞中说：“言思表达皆寂灭，般若波罗蜜多母。”等等，有许多经论和教言都这样说过。如果你们认为善分别和恶分别都是应该遮破的，那么，原始圆满法（耶绒巴）不会舍弃或转变这两者，而是彻底地将它们作为道用。如果认为不依靠各自的智慧，就无法证悟禅修的境界，并且认为显宗和密宗除了方法上的差别外，从见地的角度来看没有区别，那么，所有解释密宗究竟秘密的特殊见地要点都被视为没有意义。 如果认为不依靠名言就无法证悟胜义谛的境界，那么，在中观的辩论中那样说，是指用二谛来区分和衡量。要知道，金刚乘有从灌顶产生的刹那智慧，因此不依赖于它。如果是这样，那么，所有经部中说的甚深圆满次第不是思辨的对境，都将被否定。如果认为分别念是分别推理智慧的对治，那么，就不会有儿童各自的智慧所无法理解的事物。如果认为仅仅依靠名言就能如实地证悟意义，那么，外道的名言也会很容易地证悟内道的宗义。如果认为最重要的是通过分别念建立的空性，并且可以确定见地高低的界限，那么，就没有舍弃执着自宗为胜的过失，并且与真正的正道相去甚远。为什么呢？因为一切法都是遍计所执，因此自己的自性没有成立。无自性，这是共同乘（小乘）中也必须承认的，作为理由的意义上，什么也没有，因此远离了常边。自性光明从原始以来就是任运成就的，因此从来没有不存在过，所以远离了断
English
If not, if one thinks that merely relying on the seed of "non-attention" is compatible with Heshang, then, as stated in the Praise to Tara, "Beyond speech, thought, and expression, the Perfection of Wisdom." And so on, there are many scriptures and instructions that say so. If you think that both good and bad thoughts are to be refuted, then the primordial perfection (Yerongba) does not abandon or transform either of them, but completely takes them as the path. If it is thought that without relying on individual wisdom, one cannot realize the state of meditation, and that there is no difference between Sutra and Tantra from the point of view of view, except for the difference in method, then all the unique points of view that explain the ultimate secret of Tantra are regarded as meaningless. If it is thought that one cannot realize the state of ultimate truth without relying on terminology, then what is said in the Madhyamaka debate refers to distinguishing and measuring with the two truths. It should be known that the Vajrayana has instantaneous wisdom arising from empowerment, so it does not depend on it. If so, then all the profound completion stages spoken of in the Tantras, which are not objects of speculation, will be negated. If it is thought that conceptualization is the antidote to discriminating wisdom, then there will be nothing that cannot be understood by the minds of individual children. If it is thought that one can realize the meaning as it is merely by relying on terminology, then the tenets of Buddhism will be easily realized even by the terminology of outsiders. If it is thought that emptiness established by the mind is the most important, and that the boundary between high and low views can be determined, then the fault of clinging to one's own view as superior has not been abandoned, and it is very far from the true path. Why? Because all phenomena are completely imputed, so one's own nature is not established. No self-nature, this is also what must be admitted in the common vehicle (Hinayana), as the meaning of the reason, there is nothing, so it is free from the extreme of permanence. The luminosity of self-nature is spontaneously accomplished from the beginning, so it has never been non-existent, so it is free from the extreme of annihilation.
Tibetan
ཐའ་དང་བྲལ་བས། དེ་ལྟར་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་རིག་པ་གཅིག་པུའི་ སྟེང་དུ་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་ནས་རྡོ་རུས་སིང་སྟེ་ཐུག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྣལ་མ་ཡིན་པར་ཁོ་བོ་ཅག་འདོད་པའི་ཕྱིར་བསམ་འདིའི་སྐོར་རྒྱས་པར་སྣང་ཉམས་སོ་སོའི་འཆར་ཚུལ་ལྟོ་སྦྱར་བའི་ཉམས་བཤད། རིག་བསྒོམ་སྟོབས་ཀྱི་རྩལ་ལས་བྱུང་བའི་ཉམས་མྱོང་གནད་ཀྱི་མན་ངག་དང་འགལ་སྤོང་སོགས་ཁོ་བོའི་མགུར་འབུམ་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་དང༌། མན་ངག་གི་དྲིས་ལན་དུ་བརྗོད་པའི་ཡིག་ཆུང་རྣམས་སུའང་གསལ་བར་བྲིས་ཡོད་དེ་བགྱི་བ་དོན་ལྡན་ཡིན་ནོ། །ངོ་དང་བྲལ་བར་འཇོག་སྟེ། འཕགས་ཡུལ་གྱི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་བ་རྣམས་དང་གྲུབ་ཆེན་ས་ར་ཧའི་རྗེས་འབྲངས་རྣམས་ཀྱང་འདི་བཞེད་དེ་དབུ་མ་ལས། ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མིན། །གཉིས་ཀྱང་མ་ཡིན་གཉིས་མེད་མིན། །མཐའ་བཞི་དག་དང་བྲལ་བ་ལ། །དབུ་མ་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་ཁ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ལགས་པར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་མེད་ཀྱི་མུ་བཞི་དང་བྲལ་བས་ཡུམ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས། ཕུང་པོ་ལྔ་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་གཞག །ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་དྲི་མས་མ་གོས་པའི་རྗེས་ཐོབ་གསལ་བར་བསྟན་ཀྱང་རྟོག་གེའི་རིག་པས་འདོད་པའི་ལྟ་བ་ཙམ་ལས། ཚུལ་ཇི་བཞིན་པས་དཔོགས་པས་ལམ་རྣལ་མ་ལ་སྐུར་ བ་འདེབས་པ་སྙིང་རྗེ་བའོ། །བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་འགྲོ་བ་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་དཔྱད་པར་བྱ་ལ་དེ་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ལས། འདི་ལྟར་དུས་གསུམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཡིད་ལ་བྱར་མེད་མཐའ་བྲལ་གཉུག་མའི་ངང༌། །དེ་ཉིད་སྐྱོང་ལ་སྒོམ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས། །ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མགོན་པོ་ཀླུས་ཀྱང༌། བློ་ཆུང་གང་དག་དངོས་རྣམས་ལ། །ཡོད་པ་ཉིད་དང་མེད་ཉིད་དུ། །ལྟ་བ་དེས་ནི་བལྟ་བྱ་ལ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ཞི་མི་མཐོང༌། ཞེས་པའང་སྔ་མ་དང་དགོངས་པ་གཅིག་གོ །ཏིལླི་པས། མི་མནོ་མི་བསམ་མི་དཔྱད་ཅིང༌། །མི་བསྒོམ་མི་སེམས་རང་བབ་གཞག །ཅེས་དང༌། ནཱ་རོ་པས། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར། །ལམ་ཁར་བོར་བའི་རོ་བཞིན་དུ། །ལུས་ཀྱི་བདག་འཛིན་བོར་བྱས་ལ། །འཛིན་མེད་ནམ་མཁའི་ངང་ལ་གཞག །ཅེས་དང༌། ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོས། ཡོད་པར་འཛིན་ལ་ཐར་པ་མེད། །མེད་པར་འཛིན་ལ་མཐོ་རིས་མེད། །གཉིས་ཀར་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཀྱི། །གཉིས་མེད་གང་ལ་གང་དགར་ཞོག །ཅེས་དང༌། རྗེ་བཙུན་མི་ལས། གང་དག་དོན་ལ་བསམ་རྒྱུ་མེད། །བསམ་རྒྱུ་མེད་པར་སྒོམ་ཤེས་ན། །ཉོན་མོངས་གྲི་ཟད་བརྡར་ཟད་ཡིན
Chinese
由于远离边，因此，像这样在有无的增益识见唯一之上，同时断定而石骨相触，我们认为这是真正的佛陀的密意，因此，关于此思考，详细地将显现和体验各自的显现方式混合的体验解说，以及从明觉禅修力量的功用中产生的体验要诀和矛盾对治等，也在我的《道歌千百光明镜》和作为口诀问答所说的书信中也已清楚地写明，这是有意义的行为。安住在远离自性中，印度的伟大车乘论师们和成就者萨ra哈的追随者们也是这样认为的，如《中观论》中说：“非有亦非无，亦非有无俱，亦非非有无，是名说中观。”这并不是口头上说说非有非无，而是心的自性远离有无的四边，因此从佛母般若波罗蜜多中，空性被称为无色等等，虽然清楚地显示了远离五蕴的等持，以及未被八识的垢染所染污的后得，但仅仅是经由分别念的理智所希求的见解而已，以如实的方式推测，这是对真正道路的诽谤，真是可悲啊！应在远离思虑言说的众生相续上进行观察，如是说，在《多哈藏》中说：“如此三时一切相，心中无作离边际，本初状态中，彼即修持名言安。”以及，同样怙主龙树也说：“凡是慧浅者，于诸事物上，观有及观无，彼等即不能，寂灭之所见。”这也是与前者的密意相同。底里巴说：“不思不念不观察，不修不忆自安住。”以及，那若巴说：“任何也不用心想，如弃路旁之尸体，舍弃身体之我执，安住无执虚空界。”以及，萨迦班智达大士说：“执有不得解脱，执无不得天界，执二者皆不应理，于无二任运安住。”以及，杰尊米拉说：“若人于义无所思，知于无思而修持，烦恼如刀自损毁。”
English
Since it is free from extremes, therefore, like this, on the sole basis of the imputation of existence and non-existence, at the same time, cutting through and encountering stone and bone, we consider this to be the true intention of the Buddha. Therefore, regarding this thought, in detail, the experiential explanations that combine the appearances of various experiences, and the experiential key instructions and contradictions arising from the power of intelligence and meditation, etc., are also clearly written in my "Song of a Thousand Mirrors of Wisdom" and in the letters spoken as answers to oral instructions, which is a meaningful activity. To abide in being free from inherent existence, the great chariot masters of India and the followers of the great accomplished SaraHa also hold this view, as it is said in the Madhyamaka: "It is not existent, nor is it non-existent, nor is it both, nor is it neither. That which is free from the four extremes is called Madhyamaka." This is not just verbally saying that it is neither existent nor non-existent, but the nature of mind is free from the four extremes of existence and non-existence. Therefore, from the Mother Prajnaparamita, emptiness is called formless, etc. Although the samadhi that is free from the five aggregates and the subsequent attainment that is not stained by the defilements of the eight consciousnesses are clearly shown, it is merely the view desired by the intellect of conceptual thought. To infer in a way that is as it is, is to slander the true path, which is pitiful! One should examine the continuum of beings that is free from thought and expression, as it is said, in the Dohakosha: "Thus, at all times in the three times, without mental fabrication, free from extremes, in the natural state, that itself is called meditation." And, likewise, the Protector Nagarjuna also said: "Those with little wisdom, on all things, view existence and view non-existence, they cannot see the peace of nearness." This is also the same intention as the former. Tilopa said: "Do not think, do not contemplate, do not examine, do not meditate, do not remember, rest in the natural state." And, Naropa said: "Without thinking of anything, like a corpse abandoned on the road, abandon the self-grasping of the body, abide in the ungrasping realm of space." And, Sakya Pandita the Great said: "Grasping at existence does not lead to liberation, grasping at non-existence does not lead to heaven, grasping at both is not appropriate, rest freely in non-duality." And, Jetsun Mila said: "If one does not think about the meaning, if one knows how to meditate without thought, afflictions are like a knife that is worn away."