Tibetan
འབུམ་སྡེའི་དོན་བསྡུས་ཉེར་གཅིག་སོགས་སུ་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་བྷ་ཝི་ལྷས་འདི་འཛམ་གླིང་མཛེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱན་གཉིས་པ་འཕགས་པ་ལྷས། ལོག་སྨྲའི་ཁེངས་པ་ཚར་བཅད་དེ་ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བཙུད་ཅིང་རྗེས་སུ་བཟུང་བས། སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པ་སོགས་བསྟན་བཅོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བརྩམས་མཁན་གྱི་བསྟན་སྐྱོང་དེ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བའི་དམ་ཚིག་བཅུ་བཞིར་བསྡུས་པའི་ཉམས་ཆག་གིས་གོས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྦྱང་གཞི་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱོང་བྱེད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་ལས་གཞན་དུ་མ་དམིགས་ཏེ། གསང་བ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ སྐུ་གཅིག་པུ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་ནས། །ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ཆོ་ག་བཞིན། །ཉིན་རེ་བཞིན་ཡང་དུས་དྲུག་ཏུ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་རེ་རེ་བཟླས། །དེ་ཡིས་ལྟུང་སོགས་བྱིན་བརླབས་ནས། །འཕེལ་བར་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །འབུམ་ཕྲག་གཅིག་ནི་བཟླས་པ་ན། །སྒྲུབ་པ་མཆོག་གི་ལེགས་བཤད་པས། །རྣམ་པར་དག་པའི་བདག་ཉིད་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དོན་གྱི་སྙིང་པོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་དམིགས་པའི་གསལ་ཆ་རྡོ་རྗེ། དེའི་རང་བཞིན་སྣང་བཞིན་དུ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་སེམས་དཔའ། དེའི་གཤིས་ལུགས་གསལ་སྟོང་ངམ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་མཐའ་བྲལ་བློ་འདས་ཆེན་པོར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་སྦྱང་ཚུལ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། དབང་པོ་རབ་ལྟ་བས་བཤགས་པ། དབང་པོ་འབྲིང་སྒོམ་པས་བཤགས་པ། དབང་པོ་ཐ་མ་འགྱོད་བཤགས་སྨྲེ་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་བཤགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ལྟ་བའི་གནས་ལུགས་བཤད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཟག་དབང་པོ་ཡང་རབ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་སོམ་ཉིའི་དོ་ཐག་ཆོད་ཅིང༌། བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས། སྒྲིབ་པ་བཤགས་བྱ་བཤགས་བྱེད་བཤགས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་འཁོར་གསུམ་ ཡོངས་དག་ལས་མི་འདའ་ཞིང༌། དེ་ཡང་རྫོགས་ཆེན་རང་ལུགས་ལ་ཀ་དག་གི་རིག་པ་བརྒལ་ལེན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པའི་དུས་སུ། དབྱིངས་ཀ་དག །ཡེ་ཤེས་ཀ་དག །སྐྱོན་མེད་ཀ་དག །གྲོལ་གཞིའི་ཀ་དག །གྲོལ་སའི་ཀ་དག་ཅེས་རྣམ་དབྱེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ། དེ་ཡང་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གྲུབ་མཐས་གནོད་ཅིང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་ནི་མན་ངག་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་བརྗོད་བྱའི་སྙིང་པོ་ནི། བར་མའི་ཀ་དག་ཆེན་པོའམ། སྐྱོན་མེད་དུ་གྲགས་པ་གཞི་འབྲས་ཀྱི་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་ལ་མི་ལྡན་པར་འདོད་པའི་དོན་ཧྲིལ་གྱིས་དྲིལ་ན། བློས་ཕར་མ་བསྒོམས་པ། རིག་པས་ཚུར་མ་བཅིངས་པ། བཅིངས་གྲོལ་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་འདས་པ། ཡིད་ཆེས་ཀྱི་སྒྲོག་གིས་མ་བསླུས་པ། ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ཡེ་དག །ཡིད་ལ་བྱ་རྒྱུ་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་བྱར་མེད། སྒོམ་འཛིན་གྱི་བློ་དང་བྲལ་བས་བློ་བྲལ། གཉུག་མ་རང་ངོ་ལ་ཡོད་པས་མ་བཅོས་ལྷུག་པ། ཚུར་ལ་མ་གཅུར་བས་རྒྱ་ཡན། ཕར་ལ་མ་བསྒོམས་པས་ཅོག་བཞག །བཅིངས་གྲོལ་གཟོད་ནས་དག་པ་དེ་གའི་ངང་ལས་འགྱུ་བ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་རྗེན་པ་ལྷག་གིར་གཞག་པ་ནི་ལྟ་བའི་ཀློང་བཤགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ ཡིན་ཏེ། ཨུ་རྒྱན་ཆེན་པོས། ཐོས་བསམ་འབད་རྩོལ་སྒོམ་པ་དང་༔ མི་བསྒོམ་མི་རྟོག་བྱར་མེད་སོགས༔ གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བཅོས་མའི་ལམ༔ མ་བཅོས་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་བཤགས༔ བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ༔ བློ་ཡི་ཆོས་ཀྱིས་རང་ཉིད་འཆིང་༔ གང་ལ་དམིགས་ཀྱང་ཡིན་ལུགས་སྒྲིབ༔ དམིགས་མེད་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་དུ་བཤགས༔ ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་གིས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་དཔེ་རྒྱུད་དུ་མཚོན་བྱེད་ཚིག་གིས་བཤད་པ་དེ་དག་ལ་ཧཱ་ཤང་དང་བོན་པོའི་ལྟ་བ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་སྐུར་བ་མི་བཟད་པ་བྱེད་མོད། དེ་ནི་མཚོན་བྱ་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དགོངས་པའི་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་བ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་རང་མཚང་རྗེན་པར་སྟོན་པའི་གཏམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཧཱ་ཤང་གི་ལུགས་མི་འཐད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ་རིམ་གྱིས་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་མཐུན་མོད་དེ། དེ་དང་མ་ཧཱ་སནྡྷི་པའི་ལྟ་བ་མཐུན་པར་གོ་བ་ལ་སྔོན་དུ་ཧཱ་ཤང་གི་གཞུང་ལུགས་མཚང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་རྒོལ་བར་རིགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་གཞུང་ལུགས་གཏེར་དུ་སྦས་ནས་མེད་པས་གྱ་ཚོམས་ཀྱི་གཏམ་ཡང་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་ཧཱ་ཤང་གི་ལུགས་ལ་དགག་པ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་ནི་དགག་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པ་ཡང་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ཡིན་པས། ཤིང་ རྟའི་སྲོལ་བྱེད་གཉིས་ལས་འཛམ་གླིང་མཛེས་པའི་རྒྱན་གྱི་གཙོ་བོ། བྲམ་ཟེ་གཙུག་ཕུད་ཅན་གྱི་སྲས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། བྲམ་ཟེ་མོ་སུ་པྲ་ཀཱ་ཤ་ཤཱི་ལ་ཞེས་བྱ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བསམ་ནས་རྒྱལ་རིགས་དང་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྲས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་གཉིས། ཟབ་མོ་ལྟ་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་རྣམས་འགྲེལ་པ་བུདྡྷ་པ་ལི་ཏ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་ལས་རང་རྒྱུད་པའི་ལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་མ་ཡིན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དགག་བྱ་ཁེགས་པའི་སྐབས་ཀྱང
Chinese
如《十万部义集二十一》等中所说，导师婆毗诃（Bhavihla）说，这位是庄严世间的第二饰——圣天（Aryadeva），他摧伏了邪说的傲慢，使之进入佛教的宗派并加以摄受，是著有《本生传》三十四品等不可思议论典的护教者。十四条根本誓言所概括的，为违犯所染的一切都是净治之对境。第二是，除了这个特殊的金刚萨埵瑜伽之外，不应另有他想，如《秘密总续》所说：诸佛之 唯一身，缘于金刚萨埵后，如仪轨念诵百字明，每日六时中，各念二十一遍，以此加持堕罪等，永不至增长。念诵一百万遍时，成就殊胜之善说，转成清净之自性。如是说。意义之精要在于，于觉性之体性不作任何执著的明分是金刚，其自性显现般不成立为真实的故为萨埵（勇识），其体性明空或显空无别离边离戏大超越中修持，是为净治之法，轮涅无别。第二有三：上根者以见解忏悔，中根者以修习忏悔，下根者以悔罪哀号之行忏悔。第一有二：宣说见解之安住与舍弃名言之诤论。第一是，于法器中之上品者，于安住之义，断除犹豫之绳索，获得极大稳固之瑜伽士们，所忏之罪障、能忏者、所忏境，一切皆不离三轮 清净，而且在证悟大圆满自宗本来清净之觉性时，于界清净、智慧清净、无过清净、解脱之基清净、解脱之境清净，有不可思议之分类。其中前二为任运成就之宗义所害，后二乃口诀之密意，此处所说之要义是，于中间之大清净或被称为无过失者，认为地道之无明未断而未具足之义，总
English
As stated in the "Condensed Meaning of the Hundred Thousand Sections, Twenty-One," etc., the teacher Bhavihla said that this is the second ornament beautifying the world—Aryadeva, who subdued the arrogance of false doctrines, brought them into the Buddhist sects, and embraced them. He is the protector of the teachings who composed countless treatises such as the thirty-four chapters of the "Jataka Tales." All that is tainted by the transgressions summarized in the fourteen root vows is the object of purification. Secondly, one should not aim for anything other than this special Vajrasattva yoga. As stated in the "General Tantra of Secrets": The sole body of all Buddhas, by focusing on Vajrasattva, reciting the Hundred Syllable Mantra according to the ritual, twenty-one times each in six sessions every day, will bless and prevent the increase of downfalls, etc. When one recites it a hundred thousand times, by the excellent explanation of the supreme accomplishment, one will transform into the nature of complete purity. Thus it is said. The essence of the meaning is that the clarity of awareness, in which the essence of awareness is not fixated on anything, is Vajra. Its nature, appearing as such, is not established as truly existing, therefore it is Sattva (courageous being). Its inherent nature, the indivisibility of clarity and emptiness or appearance and emptiness, is practiced in the great transcendence beyond extremes and beyond mind, which is the method of purification, the non-duality of samsara and nirvana. Secondly, there are three: those of superior faculties confess through view, those of middling faculties confess through meditation, and those of inferior faculties confess through the practice of remorseful confession and lamentation. The first has two parts: explaining the abiding of the view and abandoning the disputes of terminology. The first is that those individuals of superior faculties, having severed the cords of doubt about the meaning of the abiding, and yogis who have gained great stability, all the obscurations to be confessed, the confessor, and the object of confession do not go beyond the three circles of complete purity. Moreover, when realizing the naturally pure awareness of the Great Perfection's own system, there are countless distinctions such as the purity of the realm, the purity of wisdom, the purity of flawlessness, the purity of the basis of liberation, and the purity of the place of liberation. Among these, the first two are harmed by the doctrine of spontaneous accomplishment, while the latter two are the secret meaning of the instructions. The essence of what is being said here is that the great purity in the middle, or what is known as flawlessness, is the meaning of believing that the ignorance of the ground and result is not abandoned but not possessed in its entirety.
Chinese
总而言之，心不向外修饰，觉性不向内束缚，超越束缚与解脱的二元对立，不被信赖的枷锁所欺骗，本来就自性清净故为本净。心中连头发丝般的事物都没有，故为无为。远离修持与执着的念头，故为离念。本自具有的自性面目，故为不作意自然。不向内收敛，故为自在。不向外修饰，故为放下。束缚与解脱原本清净，就在那样的状态中，显现的细微和粗大的所有一切都自解脱，赤裸裸地安住，这是见解的虚空忏悔之意。 正如邬金大师所说：“闻思精进勤修持，不修不思无为等，无论如何造作道，忏悔不造作法身界。以造作之法不成佛，以分别之念自束缚，无论执着皆障实相，忏悔无执着法身界。” 第二点是，有些人认为大圆满的见解在教典中用以表达的词句，与和尚（指汉传禅宗）和苯教的见解相同，这是不可容忍的诽谤。这实际上是在通达了所表达的意义，即智慧意境的传承者面前，赤裸裸地暴露自己的无知。也就是说，虽然大家都一致认为不应理的和尚宗义，但如果认为它与大圆满的见解相同，那么首先应该通过精通和尚的论典来驳斥它。然而，由于他们的论典已被埋藏，无从考证，所以这只是一种妄言。如果追随莲花戒论师对和尚宗义的驳斥，那么驳斥者自己所认同的也是自续中观派。在创立车轨的两位大师中，作为赡洲（南赡部洲）美丽庄严的主要装饰，婆罗门顶髻之子圣龙树，以及婆罗门女苏布拉卡夏希拉为了佛教而与王族结合所生的儿子圣无著。那些追随甚深见传承的人，都追随佛护论师等，认为自续派的见解不如应成派清净，因此在驳斥时
English
In short, the mind does not embellish outwards, awareness does not bind inwards, transcending the duality of bondage and liberation, not deceived by the shackles of trust, primordially pure by its very nature, hence primordially pure. There is not even a hair's breadth of things to do in the mind, hence it is non-doing. Separated from the thought of practice and clinging, hence it is non-thought. The innate face of self is present, hence it is uncorrected and natural. Not constricted inwards, hence it is free. Not embellished outwards, hence it is letting go. Bondage and liberation are originally pure, and in that state, all the subtle and coarse manifestations are self-liberated, nakedly abiding, which is the intention of the space confession of view. As the great master of Oddiyana said: "Hearing, thinking, striving, practicing, not practicing, not thinking, non-doing, etc., no matter how you create the path, confess to the uncreated Dharmakaya realm. One does not attain Buddhahood through created Dharma, one binds oneself with the Dharma of mind, whatever one clings to obscures reality, confess to the unattached Dharmakaya realm." Secondly, some people think that the view of Dzogchen, expressed in words in the scriptures, is the same as the view of Heshang (referring to the Chinese Chan school) and Bon, which is an intolerable slander. This is actually exposing one's ignorance nakedly in front of those who have attained the meaning of what is expressed, that is, the lineage of the wisdom intention. That is to say, although everyone agrees that the doctrine of Heshang is unreasonable, if one thinks that it is the same as the view of Mahasandhi, then one should first refute it by mastering the treatises of Heshang. However, since their treatises have been buried and cannot be verified, it is just a reckless statement. If one follows the refutation of the Heshang doctrine by Acharya Kamalashila, then what the refuter himself agrees with is also the Svatantrika Madhyamaka. Among the two masters who established the chariot path, as the main ornament of the beautiful adornment of Jambudvipa (the southern continent), the son of the Brahmin crest, the holy Nagarjuna, and the son of the Brahmin woman Subrakasha Shila, the holy Asanga, who was born from the union with the royal family for the sake of Buddhism. Those who follow the lineage of profound view all follow the commentator Buddhapalita and others, and think that the view of Svatantrika is not as pure as the Prasangika, therefore, when refuting