Tibetan
གྱུ་སོ་སོར་ཡ་བྲལ་བའི་སྐྱོན་ཡིན། དེ་སྐབས་རྣམ་རྟོག་འདི་འདྲ་འཆར་གྱིན་འདུག་བསམ་མཁན་དེ་ག་དྲན་བ་ཡིན་པས་གང་ཤར་གྱི་རྗེས་མ་འབྲང་བར་རྣམ་རྟོག་ཤར་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་གཅུར་གྱིས་བསྒྲིམས་ལ་འཛིན་མེད་ལྷོད་དེ་ཞོག །དོན་དུ་གོང་གི་འཆར་སྒོ་དེ་ཚོ་གང་ཤར་ཡང་ད་ལྟའི་དྲན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གྲུང་ཆ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཀ་ཧུར་ཕྱུང་ལ་སྒོམ། རྣམ་རྟོག་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བ་དང་། གནས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་བ་གང་ཡང་མ་བྱེད་པར་གནས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་མེད་གསུམ་ཧུ་རེ། འགྱུ་ན་འགྱུ་བ་ངོ་ཤེས་པའི་རང་ངོ་རྗེན་ལྷང་ངེར་ཞོག །ཐོད་རྒལ་གྱི་འཆར་སྒོ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ནོར་ཡིན་ཡང་དགའ་སྤྲོ་དང་ཐིག་ལེ་ལུག་རྒྱུད་ལ་ཆེད་འཛིན་མ་ཞུགས་པའི་ངང་ནས་སྒོམ་གྱི་དམིགས་རྟེན་ལྟ་བུར་གྱིས་ལ་མཐོང་རྒྱུ་དང་མཐོང་མཁན་གཉིས་མེད་དུ་སྐྱོངས། རྨི་ལམ་བཟང་ངན་ཇི་ལྟ་བུར་ཤར་ཡང་གཡས་མེད་དུ་སྒྱུར། དུས་རྟག་པར་འཁོར་བ་ལ་ཞེ་ལོག་གེ ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དུང་ངེ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ལྷང་ངེ་དང་མ་བྲལ་བགྱིས། ད་ལྟ་ཕན་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བཟླས་པ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་སྐོར་སོང་འདུག་པ་དགའ་རབ་ཡིན། འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་དང་ཁ་བསྐང་སོང་མཚམས་སྒྲུབ་ཡིག་བསྐུར་ཆོག་པ་བྱེད། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་བ་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མི་འདུག་པས་རང་རེ་གུ་རུའི་སྒྲུབ་གནས་སུ་མཚམས་སྒྲུབ་ལ་གནས་བསུ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེ་བས་དགའ་བ་བསྒོམ་ལ་དལ་འབྱོར་དོན་དང་ལྡན་པ་མཛད། ཅེས་པདྨ་ཆོས་འཛོམ་ལའོ། །ཐུགས་དམ་སྒོམ་ཕྱོགས་སྐུར། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན། རིག་པ་བཅོས་མེད་ལས་ལྷག་པ་མེད། ཤེས་པ་ལས་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལས་རྣམ་རྟོག་ཤར་བ་ཡིན་ཚེ། ཤར་ཕྲལ་ཉིད་དུ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཡལ་ན་དེ་ཀ་རང་གིས་ཆོག་པ་ཡིན། ལར་གནས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། མི་གནས་པ་ལ་སྡུག་པ་མ་བྱས་ན་ནོར་མི་བཏུབ། རིག་པ་རང་བབས་སུ་བཞག་པའི་ཐོག་ནས་གནས་འགྱུ་ཐམས་ཅད་འགོ་འབྱམས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མ་སོང་བར་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་ན་དེས་ཆོག་འདི་གནས་འགྱུ་ལ་དྲན་པ་གཞུར་པོས་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་པ་དང་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས། ཞེས་ལྗང་རྩེ་མ་ཎི་བྷ་དྲ་ལའོ། བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་དྲི་བའི་ཆ་ལ། བཟླས་པའི་དུས་ལྷ་སྐུ་རང་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ངང་ལ་རིག་པ་གློད་ནས་བསྒོམས་ན། དང་པོར་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལ་ཅུང་ཟད་གནས་ཀྱང་མཇུག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཞིག་ནས་གསལ་སྐྱོར་བྱས་ཀྱང་འཆར་དགའ་བ་ཞིག་འདུག་སྐད། སྤྱིར་བསྐྱེད་རིམ་
Chinese
是各自脱离的过失。那时，想到“正在生起这样的分别念”的那个念头，不要跟随任何生起的念头，而是将生起的那个分别念的自性紧紧地收摄，无执地放松。实际上，无论生起什么上述的念头，都要努力修习当下这个具有清醒觉知的念头。不要将分别念视为过失，也不要将安住视为功德，如果安住，就让安住的自性处于不可言说的状态。如果游动，就让游动的自性处于赤裸裸的觉知状态。虽然顿超的生起是圆满大法的殊胜财富，但不要带着对喜乐和明点的执着，而是像修行的所缘一样，在能见和所见无二的状态中修持。无论梦境好坏，都要转为无有偏颇。时时对轮回生起厌离。 对众生生起强烈的慈悲。对上师生起清明的虔诚，不要分离。到现在为止，已经念诵了上师瑜伽的咒语一百万遍左右，非常好。在圆满一百万遍之后，可以发送修法申请。轮回是痛苦的海洋，没有安乐的机会，因此我们住在古汝的修行处闭关修行，比迎接客人更有福德，所以要修习欢喜，使暇满具有意义。这是给莲花法蕴的。发送修心禅修方法。如所说的那样，没有比无造作的觉性更好的了。如果从知识中，由风推动而生起分别念，那么，在生起的同时，如果无有执着地消失，那就足够了。本来，如果不对安住感到欢喜，不对不安住感到痛苦，就不会犯错。在安住于觉性自性的基础上，如果一切的安住和游动都没有变成无头绪的、无记的状态，而是像它自己认识它自己一样，那就足够了，这需要不与用强烈的念头来观察安住和游动相混淆。 这是给绿松石玛尼贤的。关于修持的问题，在念诵的时候，如果以心专注于本尊自身的状态，放松觉性来修持，一开始，本尊的显现会稍微安住，但最后，即使努力地清晰显现，也会出现喜欢显现的状态。一般来说，生起次第
English
It is the fault of separating each. At that time, thinking "such a thought is arising," do not follow any arising thought, but tightly gather the nature of the arising thought itself, and relax without grasping. In reality, no matter what thoughts arise above, diligently meditate on this very moment of mindfulness that is full of alertness. Without regarding thoughts as faults, and without regarding abiding as virtues, if abiding, let the nature of abiding be inexpressible. If moving, let the self-face of knowing the moving be nakedly clear. Although the arising of Tögal is the special wealth of Dzogchen, do not engage in special clinging to joy and bindus, but make it like an object of meditation and cultivate the absence of both seeing and seer. No matter how good or bad dreams arise, transform them into impartiality. Always feel aversion to samsara. Generate intense compassion for sentient beings. Generate clear devotion to the Lama, without separation. Up to now, you have recited about a hundred thousand Guru Yoga mantras, which is very good. After completing a hundred thousand, you can send a practice request. Samsara is an ocean of suffering, there is no opportunity for happiness, so we stay in the Guru's practice place for retreat, which is more virtuous than welcoming guests, so cultivate joy and make leisure and endowment meaningful. This is for Pema Chözom. Send the mind training meditation method. As it is said, there is nothing better than unfabricated awareness. If a thought arises from knowledge, driven by wind, then if it disappears without grasping as soon as it arises, that is enough. Originally, if you don't rejoice in abiding and don't feel pain in not abiding, you won't make mistakes. Based on resting in the nature of awareness, if all abiding and moving do not become headless and unpredicted, but are like it knowing itself, then that is enough, this needs to be not confused with examining abiding and moving with intense mindfulness. This is for Jangtse Mani Bhadra. Regarding the question of practice, when reciting, if you meditate by focusing your mind on the deity itself and relaxing awareness, at first, the clarity of the deity will abide a little, but in the end, even if you try to clarify the appearance, a state of liking to appear will arise. Generally, Kyerim (generation stage)
Tibetan
ལ་རིག་འཛིན་གོང་མས། ཡུལ་སྣང་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པ་སྒྱུ་མའི་བསྐྱེད་རིམ། ལྷུན་གྲུབ་སྣང་སྟོང་དུ་ཤར་བ་ཟབ་མོའི་བསྐྱེད་རིམ། ལྷ་སྐུ་ཞལ་ཕྱག་དང་བཅས་པ་སྤྲུལ་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཞེས་གསུངས་པས་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་མཁན་ཡིན་ན་ཀུན་བརྟགས་བློས་བྱས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མ་ལྟོས་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་རང་ཤར་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱི་ངང་དུ་རྣམ་བཞིའི་ཕྲིན་ལས་རབ་འབྱམས་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཡིན་ཡང་། རང་རེ་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལྷ་སྐུར་ཝལ་ལེ་འཆར་བ་ལ་ཡུན་ཅི་གནས་སྒོམ་ཞིང་། དེ་ལྟ་མི་འཆར་བའི་ཚེ་ལྷ་སྐུའི་བརྡ་དོན་གྱི་དག་པ་དྲན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལ་འཇོག་པ་རེས་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པས་ཅི་ཞིག་ན་གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་ལྔའི་རྩལ་རྫོགས་ ནས་དྲན་རྫོགས་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་ལྡང་ནུས་པ་འོང་། དེ་ཡང་ད་ལྟ་ཞག་གཅིག །ཞག་གཉིས། ཟླ་གཅིག་ཟླ་གཉིས་ལ་བཙན་ཐབས་སུ་ཨེ་ཡོང་སྙམ་པའི་རེ་བ་བྱེད་མི་ཉན། སེམས་ཉིད་ལྷ་སྐུར་སྨིན་པ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་རིག་འཛིན་ཐོབ་པ་རྒྱུད་འགྲེལ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནས་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་འགའ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་རིམ་གཏན་ཆགས་ཡོང་ཁུལ་བྱེད་པ་ལར་མི་བདེན་པས་སུ་ཤར་ཙམ་ན། །ཐ་མལ་རྟོག་པ་འཇིག་པར་འགྱུར། །བར་དུ་ལྷ་ཡི་མོས་པ་སྒོམ། །མོས་གུས་བརྟན་པར་གྱུར་ཙམ་ན། །རང་དབང་རང་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཐར་ནི་ལྷ་ཡི་བྱིན་རླབས་སྒོམ། བྱིན་རླབས་ནུས་པས་གཞན་སྣང་བསྒྱུར། །རང་རིག་དོན་དང་མཇལ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པས་ད་ཆ་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་ཡོ་ག་འོག་མ་རྣམས་སུ་དམིགས་རྟེན་ལ་སོགས་པས་སེམས་འཇུར་ཐབས་མང་པོ་གསུངས་ཀྱང་རང་རེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་བསང་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཁུངས་ཡིན་ཙ་ན། ལྟ་བ་བརྗོད་མེད་བློ་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་སྣང་ལྷ་སྐུར་ འཆར་ཐུབ་པ་དེ་སྲེད་དུ་སྒོམ། དེས་དུབ་པ་ལྟར་བྱུང་ན་སྔར་བཞད་པ་ལྟར་ང་རྒྱལ་ལ་སེམས་བཟུང་སྟེ་འོག་འགྱུ་རྒྱུ་འབྱམས་སུ་མ་ཤོར་བའི་ངང་ལེ་ཞོག །དེ་ག་རམས་བྱས་པས་འཐུས། ཡང་འོག་འགྱུ་ངོས་མི་ཟིན་འདུག་ཟེར་བ་ལོས་བདན། འོག་འགྱུ་ངོས་ཟིན་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་རྫོགས་པ་དགོས། དེ་ལ་འོག་འགྱུའི་རྗེས་ལ་འབྲེང་མི་འབྲེང་གི་རྣམ་རྟོག་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཕུག་མའི་འོག་གི་ཆུ་དོང་ལྟ་བུ་དེ་རང་སར་བསྒྱུར་ལ་འོག་འགྱུ་ཤར་མཁན་ཁོ་རང་ཤེས་ཙམ་རིག་ཙམ་པའི་ངང་དུ་རང་ཚོ་བཟུང་ཅི་ཐུབ་ཀྱིས་དང་། འགོ་འགྱུ་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡི
Chinese
拉，利津贡玛（藏文：རིག་འཛིན་གོང་མ།）说：将境相认知为无实有，是幻化生起次第；将任运显现为空性，是甚深生起次第；具有面容手印的本尊身，是化身生起次第。因此，如果是有证悟之人，则无需依赖分别念造作的生起次第，在原本任运成就、无为的生起次第中，自生任运圆满的状态中，就能自在地成就四种事业。然而，如果我们是初学者，就应该长久地修习空性智慧的明光显现为本尊身的方法。如果无法显现，就应该忆念本尊身的表法意义，并交替地修习安住于我慢。这样修习，就能圆满获得动摇、获得、稳固、坚定、究竟五种力量，从而能够生起忆念圆满的本尊身。而且，现在不要期望在一两天或一两个月内强行达成。因为经续大释中说，当自心成熟为本尊身时，就能获得异熟持明果位。现在有些人装模作样地想要让生起次第固定下来，这完全是不真实的。当（本尊）稍微显现时， 平凡分别念将会止息， 中间修习对本尊的信心， 当信心变得稳固时， 自己将获得自主。 最终修习本尊的加持， 以加持力转变外境显现， 自心将与实相相遇。 因此，现在作为要义，在下部瑜伽中，虽然讲述了许多通过所缘等方式来调伏自心的方法，但因为我们具有大圆满的见解，所以应该尽可能地修习将那不可言说、超越思维的见解之明光显现为本尊身。如果因此感到疲惫，就像之前说的那样，安住于我慢中，不要让下泄之风散乱。这样稍微放松一下就可以了。还有人说无法认识下泄之风，这当然是真的。认识下泄之风需要圆满证悟胜观。对此，要将追逐下泄之风的念头，像漏水的地洞一样，转变回其自身，并尽可能地保持在下泄之风显现者自己知道、自己觉察的状态中。这样，上行之风就会自然解脱。
English
La, Rigdzin Gongma said: "Knowing the appearance of objects as unreal is the generation stage of illusion. The spontaneous arising of appearance and emptiness is the profound generation stage. The deity's form with face and hands is the generation stage of emanation." Therefore, if one is a realized being, one does not need to rely on the generation stage created by conceptual mind. In the spontaneously accomplished, unconditioned generation stage, in the state of self-arisen spontaneous perfection, one can freely accomplish the four kinds of activities. However, if we are beginners, we should meditate on the clear appearance of emptiness wisdom as the deity's form for a long time. If it does not appear, we should remember the symbolic meaning of the deity's form and alternately meditate on dwelling in pride. By meditating in this way, we can perfect the five powers of shaking, obtaining, stabilizing, firming, and ultimately completing, and thus be able to arise as the deity's form with perfect recollection. Moreover, do not expect to forcefully achieve it in one or two days or one or two months. Because the great commentaries on the tantras say that when one's mind matures into the deity's form, one can obtain the ripening-result vidyadhara level. Now some people pretend to want to fix the generation stage, which is completely untrue. When (the deity) slightly appears, Ordinary conceptual thoughts will cease, In the middle, cultivate faith in the deity, When faith becomes stable, You will gain autonomy yourself. Finally, meditate on the deity's blessing, Transform the appearance of outer objects with the power of blessing, Your own mind will meet with reality. Therefore, now as the essence of the meaning, in the lower yogas, although many methods of subduing the mind through objects of focus and so on are taught, because we have the view of the Great Perfection, we should meditate as much as possible on the clear appearance of that inexpressible, beyond-thought view as the deity's form. If you feel tired because of this, as said before, rest in pride, and do not let the downward-moving wind scatter. Just relax a little like that is enough. Also, some people say that they cannot recognize the downward-moving wind, which is certainly true. Recognizing the downward-moving wind requires the perfect realization of vipassanā. In this regard, the thoughts that chase after the downward-moving wind, like a leaky hole in the ground, should be turned back to their own place, and one should try as much as possible to maintain the state of the downward-moving wind appearing, knowing and being aware of it oneself. In this way, the upward-moving wind will naturally be liberated.