Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༤༩༩ ནས་ ༦༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༤༩༩ ནས་ ༦༠༠ བར། ཀློང་ཆེན་ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་གསུང་འབུམ་ཐོར་བུ་ལས་སྐྱེད་རྫོགས་སྒོམ་ཕྱོགས་དྲིས་ལན་དང་། ཞལ་གདམས་རྣམས་ཕྱོགས་སུ་བསྡེབས་པ་བཞུགས་སོ། དང་པོའི་སངས་རྒྱས་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྒོམ་ཕྱོགས་སྐོར་ལ་དྲན་པས་ནམ་སླེབ་བརྟག་དཔྱད་བསམ་གཞིག་མེད་པར་འདུན་པ་ནམ་གཏད་གནས་བཞིན་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་ལམ་ལམ་ཤར་བ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཞིག་ཀྱང་། དེའི་རྗེས་ཤེས་ལམ་ལམ་ལ་སྟོང་པ་ལོགས་སུ་འཚོལ་དགོས་པའི་དྲན་རིག་ཁོ་རང་དོགས་མ་བདེ་བ་འཆར་ཚུལ། ཐ་མལ་གྱི་རིག་པ་བཟོ་མེད་སྒོམ་ལམ་ཤར་ནས་ཅུང་ཟད་ནམ་དྲན་དྲན་གསལ་སྟོང་ཙམ་དུ་འདུག་དགོངས་པའི་འཛིན་སྟངས་ལ་སྒོམ་གྱི་ངོ་བོ་བཅོལ་ བའི་སྐྱོན་དུ་གོ་ལགས། དེ་ལ་ནི་རྣམ་རྟོག་མ་ཤར་ན་སྒོམ་བདེ། རྣམ་རྟོག་ཤར་ཚེ་རྣམ་རྟོག་ལ་གྲོལ་མ་གྲོལ་གྱི་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་དགོས་པ་ཞིག་གིས་རྐྱེན་བྱས་དྲན་རིག་ཀྱང་དོགས་མ་བདེ་ར་སོང་བ་འདྲ་མོ་ཡོང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་དྲན་པས་ནམ་སླེབས་ཚེ་དགེ་གཅིག་པོས་ཆོག་པར་བྱས་ནས་དྲན་པའི་རྒྱུན་པ་བསྐྱང་། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སེམས་ལ་བློས་བྱས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བཀོད་སྤུ་ཙམ་མ་སོང་བ་དེ་ཉིད་རང་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ཞིང་། ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་མདོ་ལུགས་ལའང་ཡོད་མོད། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་སྤུ་མ་བརྗེས་མདོག་མ་ བསྒྱུར་བས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ག་ལ་ཡོད། དེས་ན་ཐབས་ཤེས་གཉིས་ཀས་གསང་སྔགས་ཁྱད་པར་འཕགས་ཏེ། ཞེས་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེའི་ལུང་དང་བཅད་ལྟ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་ནས་ཀྱང་བློས་བཅོས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་དང་། བློས་མ་བཅོས་པ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཁྱད་གནམ་ས་ལྟ་བུར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ད་སྒོ་བྱེད་དགོས་སྙམ་པའི་དྲན་པ་སླེབས་མ་ཐག་པའི་རིག་པ་སྐད་ཅིག་མ་དགེའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་ན་ནོ་ར་འཁྲུལ་དང་གོལ་ཤོར་མེད། འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་མ་རིག་པ་ཡིན་པས། དྲན་པ་ངོས་ཟིན་ན་མ་རིག་པ་རང་སངས་ཡིན། དྲན་པ་དེའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་ཅི་ལྟ་བུ་ཤར་ཡང་ད་རེས་འདི་འདྲས་འཆར་གྱི་འདུག་བསམ་མཁན་གྱི་དྲན་པ་གཅིག་པོ་དགེ་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ནས་རྣམ་རྟོག་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་། རྟོག་དཔྱོད་གཏང་བ་གང་ཡང་མ་བྱས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་གྲོལ་ལ་འགྲོ་བར་མ་ཚད། རྣམ་རྟོག་ཀྱང་ལམ་དུ་མ་ལོངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འོག་འགྱུར་སོང་བ
Chinese
页码 499 至 600。 页码 499 至 600。 克隆钦·南喀瑜伽士文集散篇中生圆次第修法问答及口诀合集。 顶礼原始佛陀无垢光芒！关于修法方面，当念头生起时，不作观察、分析、思考，而是如目标般安住，即使细微的念头闪现，也立即消逝。之后，在念头闪现时，认为需要另外寻找空性，这种念头本身就显得疑惑不安。或者，当平凡的觉性在无造作的修道中生起，稍微忆念起一些明空的状态时，认为这就是修行的本质，这是一种将修行的本质寄托于此的错误理解。 对此，如果念头不生起，修行就容易；如果念头生起，就必须对念头是否解脱进行观察，这种做法反而导致念头也变得疑惑不安。大圆满的特点是，当念头生起时，只需专注于一个善念，并保持念头的连续性。平凡的觉性，不经过心意的改造，保持其原样，这才是自性清净的见地。如全知者所说：“一切法皆寂灭戏论，离一切承诺，显宗亦有之。然今此觉性，不改丝毫，不换颜色，欲令成佛，彼于波罗蜜多岂能有耶？故以方便智慧二者，密咒尤为殊胜。”正如《三类灯论》的教证和断言，从见解智慧的角度来看，经过心意改造的戏论寂灭和未经心意改造的任运成就的戏论寂灭，其差别犹如天地。现在，当生起“需要开始修行”的念头时，如果立即保持觉性的善念，就不会有迷乱和错失。流转轮回的是无明，如果认识到念头，无明自然解脱。在那念头之中，无论生起什么样的念头，只要认识到“这次会这样显现”的念头本身是善的，不跟随念头，也不进行观察分析，这样念头不仅会自然解脱，而且念头也会因为没有成为道用的原因而转变。
English
Pages 499 to 600. Pages 499 to 600. Collected Questions and Answers on Generation and Completion Stage Meditation Methods and Instructions from the Scattered Writings of Longchen Nyamkhai Naljor. Homage to the Primordial Buddha, Immaculate Light! Regarding meditation methods, when a thought arises, without examination, analysis, or contemplation, but remaining as if fixing on an object, even if subtle thoughts flash, they immediately vanish. Afterwards, when thoughts flash, the very awareness that thinks it needs to separately seek emptiness seems doubtful and uneasy. Or, when ordinary awareness arises in unfabricated meditation, and one remembers a slight clarity and emptiness, the notion that this is the essence of meditation is understood as a fault of entrusting the essence of meditation to it. In that case, if thoughts do not arise, meditation is easy. When thoughts arise, the need to examine whether the thoughts are liberated or not causes the awareness to become doubtful and uneasy. The special characteristic of Dzogchen is that when a thought arises, it is sufficient to focus on a single virtue and maintain the continuity of awareness. Ordinary consciousness, without any alteration by the mind, is itself the view of original purity. As the Great Omniscient One said, "All phenomena are the pacification of elaboration, free from all assertions, which is also present in the Sutra system. However, how can the Paramitas accomplish the attainment of Buddhahood by not changing or altering this present consciousness in the slightest? Therefore, Secret Mantra is particularly superior due to the two, skillful means and wisdom." As the quote from the "Lamp for Differentiating the Three" and the assertion show, from the perspective of view and wisdom, the difference between the elaboration-free state that is fabricated by the mind and the spontaneously accomplished elaboration-free state is like the difference between heaven and earth. Now, as soon as the thought arises, "I need to start meditating," if you immediately maintain the virtuous continuity of awareness, there will be no confusion or straying. It is ignorance that wanders in samsara. If awareness is recognized, ignorance is naturally liberated. Within that awareness, no matter what kind of thought arises, recognize that the single awareness that thinks, "This time it will appear like this," is virtuous, and without following the thought or engaging in analysis, the thought will not only naturally liberate, but the thought will also be transformed because it has not become a cause for the path.
Tibetan
འི་རྣམ་རྟོག་ནི་རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་དང་འདྲ། དེའི་བག་ཆགས་སྟོབས་སུ་གྱུར་པས་འཁོར་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར་ཁྲིད་པ་ཡིན། དྲན་པས་ཟིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཆུ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་དང་ འདྲ། འདྲི་བ་དང་ཞིག་པ་དུས་མཚུངས་པས་ཕྱིན་ཆད་བག་ཆགས་དང་འཁོར་བའི་རྟེན་མི་བྱེད་དེ། །སློབ་དཔོན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེའི་རིག་པ་སྤྱི་ལུགས་ལས་ཀྱང་། ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། གནས་པའི་ཚེ་མཉམ་གནས་བཟང་ངན་མེད། གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། ཅེས་སོ། །ཆོས་སྐད་གཞན་པའི་རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་དང་། སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དང་། །མ་ཡིན་དགག་དང་། ཟུང་འཇུག་དང་། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་སྒོམ་ཟབ་ཟབ་མོ་ལ་སྙེག་པའི་བློས་བྱས་ཀྱི་རང་ལྟ་ཕྱོགས་འཛིན་འདིས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ལྷན་པ་འདེབས་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཐུན་མོང་གི་མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ཉིད་དེའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང་། སྲོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་ལགས་སུ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་མ་བསླད་བའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་མ་འགྱུར་པ་ནི། སྤྲོས་བྲལ་དོ་ཧ་མཁས་པས་སྤངས་པ་ལ་འདུག་པས་ཀ་ནས་དག་ པའི་ཤེས་པ་ལ་བསྒྱུར་དགོས་སྤུ་ཙམ་མ་སོང་བ་འདི་ག་དྲན་པའི་རྒྱུན་གྱིས་བསྐྱངས་པ་དེ་དག་གཅིག་པུས་ཆོག །དེའི་རྒྱུ་མཚན་མོད་སྡེ་བསྐལ་བཟང་ལས་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཐོང་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གཏན་གྱིའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཞེས་པས་གསལ་ལ། དེའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་ཁྱེར་ལུགས་ཀྱང་གོང་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་མཛོད་ལས། ཕྱི་ཡུལ་ལྔ་དུ་མ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ལ་ནང་དྲན་རྟོག་ཅི་ཤར་ཡང་དུས་དེར་ཡུལ་ལ་ཤར་བ་ངོ་ཤེས། ཤར་བའི་ནུས་པ་རྩལ་རྫོགས། །དེ་ག་ལ་བསྡད་པས་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཤར་ཅོག་གེ་གཞག་པ་དང་། ཡེངས་པ་འགྱུར་འཇུག་པ་དང་། སྣང་ཐོག་ཤར་བ་དེ་གློད་པ་གསུམ་གང་རུང་དུ་འགགས་བསྡམས་པས་ཆོས་སྐུ་རང་མལ་དུ་ས་ཟིན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ངོ་མ་ཤེས་ན་ཕྱལ་བ་རང་ག །རྩལ་མ་རྫོགས་པས་བལྟས་པས་ཡལ་ན་དེ་བས་ཆེབས་རྐྱེན་མི་ཐུབ། རང་མ་ཡལ་ན་ཐད་ཀར་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གནད་འདི་གསུམ་གལ་པོ
Chinese
念头就像在石头上画画一样。它的习气变得强大，导致轮回无有穷尽。被忆念抓住的念头就像在水上画画一样，产生和消失同时发生，因此以后不会成为习气和轮回的所依。正如噶绕多杰（དགའ་རབ་རྡོ་རྗེ། ）的《智慧总纲》中所说：“生起之时，同时生起无好坏；安住之时，同时安住无好坏；解脱之时，同时解脱无好坏。”其他法相名词的自空和他空，以及空性的无遮和非遮，还有双运和俱生，以及具足一切殊胜等等的，以追求深奥见修行，以心造作的自宗派系执着，给不可说、不可思、不可言说的境界，盖上知识障的补丁。这种道理在共同的经部中也说：“世尊，如果阿罗汉心想：我已获得阿罗汉果。那么他就会执着于那个我，执着于有情，执着于命，执着于补特伽罗。”就像这样。因此，没有被五蕴和八识所染污的如来藏自性，是不变的。远离戏论的瑜伽士住在寂静处，从一开始就清净的觉性，不需要改变一丝一毫，仅仅用忆念的相续来守护就足够了。其中的理由在《贤劫经》中也说得很清楚：“视无自性者，是为禅定；视无生者，是为智慧。”从那个状态中，如何将念头转化为道用，也如上文所说。正如《实相宝藏论》中所说：“外境五欲显现为多种多样，内在无论生起什么念头，都要认识到那是显现在外境上，生起的力量是圆满的。停留在那个状态，自然消散无痕，无论生起什么都放下，或者让它散乱，或者放松显现之上的生起，这三种方式中的任何一种，都能通过止息和收摄，使法身在自性中安住。如果不能真正认识，就会变得散乱。如果力量不圆满，即使观看也会消失，那样就更无法应对违缘。如果不能自然消散，就直接断除等等。因此，这三个要点非常重要。
English
Thoughts are like drawing on stone. Their habitual tendencies become strong, leading to endless cycles of samsara. Thoughts that are grasped by mindfulness are like drawing on water, arising and dissolving simultaneously, so they will not become the basis for habitual tendencies and samsara in the future. As it is said in the General Treatise on Wisdom by Guru Garab Dorje: "At the time of arising, they arise together without good or bad; at the time of abiding, they abide together without good or bad; at the time of liberation, they are liberated together without good or bad." Other Dharma terms such as self-emptiness and other-emptiness, as well as the negation of emptiness and non-affirming negation, also union, co-emergent, and possessing all supreme qualities, etc., by pursuing profound views and meditations, the self-grasping of one's own philosophical system, which is fabricated by the mind, patches the unspeakable, unthinkable, and inexpressible state with the patches of the obscuration of knowledge. This is also stated in the common Sutra Pitaka: "Bhagavan, if an Arhat thinks, 'I have attained Arhatship,' then he will grasp onto that self, grasp onto sentient beings, grasp onto life, and grasp onto individuals." Like that. Therefore, the unchanging nature of the Sugata-garbha, which is not defiled by the five aggregates and eight consciousnesses, is such that the yogis who are free from elaboration dwell in solitude, and the awareness that is pure from the beginning does not need to be changed even a little bit; it is enough to maintain it with the continuity of mindfulness. The reason for this is also clearly stated in the Bhadrakalpika Sutra: "Seeing no essence is meditation; seeing no birth is wisdom." From that state, how to transform thoughts into the path is also as stated above. As it is said in the Treasury of Reality: "When the five external objects appear as diverse and varied, whatever thoughts arise internally, recognize that they are appearing on the external objects at that time, and the power of arising is complete. Staying in that state, they naturally dissolve without a trace; whatever arises, leave it as it is, or let it scatter, or relax the arising on the appearance. Any one of these three methods, by stopping and gathering, will cause the Dharmakaya to settle in its own place. If you do not truly recognize it, you will become scattered. If the power is not complete, even if you look at it, it will disappear, and then you will not be able to cope with adverse conditions. If it does not naturally dissolve, then directly cut it off, etc. Therefore, these three points are very important.