Tibetan
ལ། །འགྱུར་བར་དུས་གསུམ་རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་རློབས། །ཨེ་མ་ཧོ། །བཟོ་མེད་ལྷུག་པར་ཁ་ཡན་རང་གའི་གཤིས། །བླང་དོར་བརྗོད་བྲལ་གཏིང་གསུལ་བུམ་པའི་སྐུ། །གུ་ཡངས་རང་གྲོལ་དྲི་མེད་འོད་ ཟེར་ལ། །བློ་འདས་དྲན་པའི་རྒྱུན་གྱིས་ཕྱག་བགྱིའོ། །སྒོམ་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་དཔེ་དང་ཚིག །ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ས་སྟེང་ལ་རླུང་ལྟར་གྲགས་མོད་ཀྱི། །དྲན་རིག་ལ་བཅོས་བསྒྱུར་མེད་པ་གནད། །བྱིང་རྒོད་ཀྱི་རྐྱེན་སེལ་མ་ལགས་པ། །རིག་པ་ལ་རྒྱ་སྐྱེད་ནང་འགུགས་སོགས། །བློས་བྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སྤྲོ་བསྡུ་དང་འཛིན་ཞེན་གང་དགར་ཐོང་། །དྲན་ཙམ་ལས་སྐྱོང་རྒྱུ་མེད་པ་སྐད་ཕྱག་རྫོགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། །དྲན་རིག་ལ་འཛིན་ཞེན་ཞུགས་པ་ན། །འདི་གཉིས་ཀྱིས་སྒོམ་ཆེན་ཕལ་ཆེར་བསླུ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡེ་འབྱམས་ལ། །ཡིན་མིན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དེ། །ཐོས་པ་ལ་ཐག་ཆོས་མེད་པས་ལན། །ཁ་ཡན་དུ་ཐོང་ལ་རང་བབས་ཞོགས། །གང་ཤར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆེད་འཛིན་གྱིས་རྒྱང་སོ་བྱ་མ་དགོས། །ཤར་མཁན་གྱི་རིག་སྟོང་རྗེན་པའི་ཀློང་། །ཡིན་མིན་གྱི་སྤུ་རིས་མ་བྱེད་ཅིག །བདེ་གསལ་དང་མི་རྟོག་གསུམ་གྱི་ཉམས། །རྩེ་གཅིག་གི་བློ་ཤུན་ཁོ་ན་ཡིན། །འདོད་གཟུགས་ཀྱི་ས་བོན་ལས་མི་འདའ། །འཛིན་ཞེན་གྱིས་མ་བསླད་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །ཤར་གྲོལ་གྱི་ཡིན་ལུགས་རིག་པའི་ཚེ། །ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱང་སོ་ཚུགས་པ་ཡིན། །འདི་ཉིད་ལ་གཤིས་ཤོར་གྱི་གོལ་ས་ལྡང་། །གཏད་མེད་ཀྱི་ ངང་འཇུར་དྲན་གློད་། །ལས་དང་པོའི་དུས་སུ་དྲན་པ་གཙོ། །དྲན་པ་ལ་བཅོས་བསྒྱུར་མི་དགོས་ཚེ། །གཟུང་དྲན་འདིས་ཐུགས་དམ་བཅོས་པ་མང་། །མ་བསྒོམས་པར་རིག་པ་དབྱེངས་བསྒྱུར། །སྒོམ་བྱེད་དང་ཡིན་མིན་ཤན་འབྱེད་ཀྱི། །ཤེས་པ་དེ་ཁུངས་མེད་བརྗོད་བྲལ་དུ། །མ་སོང་བར་མོས་དཔྱོད་ཁོ་ན་ལས། །ཡང་དག་གི་བདེན་པ་མཐོང་བ་མིན། །འཕྲོ་གནས་ཀྱི་སྤུ་རིས་ཡོད་ཕྱིན་ཆད། །ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གོལ་ས་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་སྒོམ་གྱི་ཞེན་པ་ཁོང་གྲོལ་དུ། །མ་སོང་བར་སྙིང་ལ་རྡོ་རུས་གཏུགས། །དོན་གྱི་འཇོག་སོར། །རིག་པ་ཕྱིར་རྒྱ་བསྐྱེད་དང་། ནང་དུ་བསྡུ་བའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀ་གཏད་མེད་རང་བབས་སུ་བསྒྱུར་ལ་དྲན་ཙམ་པའི་བྱར་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ནས་དྲན་མཁན་ཁོ་རང་ལས་ལྷག་པའི་བདེ་གསལ་གསལ། སྟོང་ཆམ་ཆམ། དགའ་ཡལ་ཡལ། །འདི་ཡིན་པར་འདུག །འདི་མིན་པ་འདུག་བསམ་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཐམས་ཅད་གཡས་མེད། རྩིས་མེད། །ལྟོས
Chinese
拉！愿三世诸佛加持于转变。唉玛吙！无造作，自然放松，任其自然的状态。超越取舍，不可言说，深邃如瓶的身。广阔自在，无染的光芒。以超离思维的忆念之流敬礼。禅修要义的譬喻和词句。说是与执着相离。虽然如风般响彻大地。但关键在于对觉性没有改造。不是消除沉没和掉举的助缘。对于觉性，如向外扩张和向内收缩等。因为是心造的见解。所以随心所欲地放松收放和执着。仅仅是忆念，没有修持，虽说是大手印和圆满次第的见修行。如果忆念和觉性中掺杂了执着。这两者会迷惑大多数的修行人，对于不可言说的遍在智慧。产生是不是的疑惑。这是因为闻法没有定解。放松，安住于自性。对于所有生起的念头。不要特意去防范。生起者的觉性空性，赤裸的虚空。不要分别是不是。安乐、明晰和无念三种体验。仅仅是专注一境的意识外壳。不会超越欲望和色蕴的种子。没有执着的染污，非常重要。当了悟生起即解脱的实相时。就树立了胜观的警戒。就在这里，会产生迷失自性的过失。无所依的 状态中，放松忆念。在最初的时候，忆念最重要。如果不需要改造忆念。这个能忆念者会扰乱很多修持。在没有修习时，觉性会散乱和改变。对于修持者和是不是的区分。这个知识在没有成为无根源，不可言说之前。仅仅是凭借信解和思辨。无法见到真正的真谛。只要有延伸和安住的分别。因为具有知识障的过失。所以，如果对于见解和禅修的执着没有从内心深处解脱。就会像心中压着石头和骨头一样。要义的安住方式。觉性向外扩张和向内收缩的两种知识，都转变为无所依的自然状态，不要散乱于仅仅是忆念的所作所为，在忆念者的自性中，有超越忆念者的安乐和明晰，明明白白。空性坦坦荡荡。喜悦飘飘然。似乎是这个。认为不是这个的所有分别念，都无关紧要。不要在意。看！
English
La! May the Buddhas of the three times bless the transformation. Emaho! Unfabricated, naturally relaxed, the nature of letting it be. Beyond acceptance and rejection, inexpressible, the profound vase-like body. Vast and free, stainless light. I prostrate to the stream of mindfulness that transcends thought. The essence of meditation, metaphors and words. It is said to be free from grasping. Although it resounds like the wind on the earth. But the key is that there is no alteration to awareness. It is not eliminating the causes of sinking and agitation. For awareness, such as expanding outward and contracting inward, etc. Because it is a mind-made view. So relax the gathering and scattering and attachment as you wish. Just remembering, without cultivation, although it is said to be the view and practice of Mahamudra and Dzogchen. If attachment is mixed in with mindfulness and awareness. These two will deceive most practitioners, for the inexpressible all-pervading wisdom. Doubts arise about whether it is or not. This is because there is no definitive understanding from listening. Relax and rest in your own nature. For all thoughts that arise. Do not deliberately guard against them. The awareness-emptiness of the one who arises, the naked expanse. Do not distinguish whether it is or not. The experiences of bliss, clarity, and non-thought. It is only the outer shell of one-pointed mind. It will not transcend the seeds of desire and form. Without the defilement of attachment, it is very important. When realizing the reality of arising as liberation. Then the vigilance of Vipassana is established. Right here, the fault of losing one's nature arises. In the state of no support, relax mindfulness. In the beginning, mindfulness is most important. If there is no need to alter mindfulness. This rememberer will disturb many practices. Without practice, awareness will be scattered and changed. For the practitioner and the distinction of whether it is or not. This knowledge, before it becomes rootless and inexpressible. Merely relying on faith and speculation. One cannot see the true truth. As long as there are distinctions of extension and abiding. Because it has the fault of knowledge obscuration. Therefore, if the attachment to view and meditation is not liberated from the depths of the heart. It will be like pressing a stone and bone in the heart. The way to abide in the meaning. Both the knowledge of awareness expanding outward and contracting inward are transformed into a natural state without support, do not be distracted by the actions of merely remembering, in the nature of the rememberer, there is bliss and clarity beyond the rememberer, clear and bright. Emptiness is vast and open. Joy is fluttering. It seems to be this. All discriminating thoughts that think it is not this are irrelevant. Do not care. Look!
Tibetan
་མེད་ཁོ་ནར་བསྒྱུར་ཐོང་། ད་སྒོམ་བྱའོ། །བྱས་སོ། །བྱེད་དོ། །སྐྱེས་སོ། །འཛིན་པ་མི་འདུག་གོ །འདི་ག་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་དྲན་རྒྱུན་ལྷང་ངེ་བ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་། གོལ་ས་ལས་མ་འདས་པས་དབྱིངས་རིག་ཆམ་བརྡལ་གྱི་ངང་ནས་ཡིན་མིན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་པའི་གུ་ ཡངས་རང་བབས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལྟ་སྒོམ་ལས་འདས་པ་ཞིག་དགོས། རྣམ་རྟོག་རིག་རིག་ཁྱུག་ཁྱུག་གིས་སྐྱོང་སྒོམ་དགའ་བ་འདུག་སྐད་པ་དེ་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་ཆོས་ཉིད་དུ་མ་ཤེས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་སྐྱོང་མི་དགོས། །སྒོམ་མི་དགོས། །རྣམ་རྟོག་དེ་གའི་ཐོག་ཏུ་ཤེས་པ་སྤུ་མ་བརྗེད་མདོག་མ་བསྒྱུར་བར་ཞོག་དང་རྗེས་མེད་རྩི་མེད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། གཙོ་བོར་ཐུགས་དམ་གྱི་རིགས་འདི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཁོ་ཞུགས་པ་ལས་བླ་མའི་རྟོགས་པ་རང་རྒྱུད་ལ་འཕོས་ན་དགོངས་བརྒྱུད་ཀྱི་འཕོ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ག་ལ་ཆེ། །ཕ་ཨོ་རྒྱན་རྗེ་ལ་སྙིང་ནས་བདུད། །ལམ་མཆོག་གསང་བླ་མེད་རྫོགས་པ་ཆེའི། །དོན་གཉུག་སེམས་འཛིན་སྟངས་ཞིག་པའི་ཀློང་། །གཞི་ཀ་དག་བཙན་ས་ཟིན་པར་ཤོག །ཁྱོད་ཀྱིས་དྲི་བ་གཉིས་པའི་དོན། །རང་བབས་ཤེས་པ་སྤང་བླང་དང་། །བྲལ་ཐབས་མ་མཆིས་རིག་ཁྱུག་གི་།རསཧ་རྟོག་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ལས། །རྒྱུན་ཆད་མེད་ཅིང་ཚོར་མཁན་གྱི། །ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་རང་ཡང་། །ངོ་ཤེས་ཙམ་ནས་བརྗོད་བྲལ་སྟོང་། །འདི་ཡིན་མེད་པ་འདུག་པ་ལས། །སྒོམ་རྒྱུ་གང་ཡང་མི་འདུག་ཅེས། །ས་མྚར་ རི་མོར་བྲིས་པ་འབྱོར། །རང་བབས་ཤེས་པ་བླང་དང་། །ནམ་ཡང་བྲལ་ཐབས་མི་འདུག་ཚེ། །མཚན་མོའི་གཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་འདུག །རྣམ་རྟོག་རང་ཤར་རང་གྲོལ་ལ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ངོ་མཚར་ཆེ། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་སྐད་པ་དེ། །སྒོམ་ཆེན་ཡོངས་ལ་གྲགས་ཆེ་མོད། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་རྣམ་གྲངས་མང་། །རྣམ་རྟོག་ཐོལ་སྐྱེས་ཕྲལ་དུ་རིག །རིག་ཙམ་ཉིད་ནས་སྟོང་པ་རུ། །འདུག་གམ་ཡང་ན་རིག་མཁན་དང་། །རྣམ་རྟོག་གཉིས་པོ་དང་པོ་ནས། །དབྱེར་མེད་ཤར་ནས་དབྱེར་མེད་དུ། །གྲོལ་ནས་སྟོང་པར་འགྲོ་འདུག་གམ། །ཡང་ན་ཤར་དང་མ་ཤར་གྱི། །སྤུ་རིས་འབྱེད་པའི་མཁན་པོ་དེ། །མེད་བཞིན་རང་རིག་ཐ་མལ་གྱི། །རིག་པ་ཟང་ཐལ་ཆེན་པོའི་ངང་། །གནས་འཕྲོའི་ཐ་སྙད་བྲལ་བ་ཞིག །འདུག་གམ་དེ་ཡི་གནས་ལུགས་སྨོས། །ལར་སྒོམ་ལ་སྐྱོང་རྒྱུ་མེད་དེ། །གཟི་གཉུག་མའི་རང་འགྲོས་ལོས་མོད་ཀྱང་། རྒྱུ་མ་རིག་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་འདིས། །དོན་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་རང་ཞལ་འགགས་པ་མང་། །ལར་སེམས་
Chinese
仅仅翻译成没有的。现在开始禅修吧！已经做了。正在做。已经出生。没有执着。虽然有“这是什么”的想法的记忆，但因为没有超出歧途，所以在明空赤裸的状态中，需要一种超越是非执着的广阔自然的心识，超越见修行。说用分别念、觉性、闪现来修持禅修是令人愉快的，这是因为没有认识到分别念本身就是法性，所以不需要修持。不需要禅修。就在分别念本身之上，让觉性不要忘记一根毛发，不要改变颜色，就会变得无迹可寻、毫无价值。主要的是，这种意修的种类，仅仅是进入上师的加持，如果上师的证悟转移到自己的相续中，就获得了意传的转移，所以着重于上师瑜伽是多么重要啊！对父亲邬金仁波切从内心感到欢喜。至高无上的道路，秘密无上大圆满的，意义是本觉，是执着消散的虚空，愿基础本来清净稳固。您第二个问题的意义是，自然的心识是扬弃和取舍，没有办法离开觉性闪现的。rasa 分别念自生自灭，没有间断，并且感受者的，觉性的自性本身也是，仅仅认识到就无法言说空性。因为没有“这是”的念头，所以，没有什么可以禅修的。萨玛尔画在图画中送来了。自然的心识是取舍，如果永远没有办法离开，那么夜晚的睡眠又如何呢？分别念自生自灭，没有间断，真是太稀奇了。所谓自生自灭，虽然对所有的大禅修者来说都很出名，因此对此有很多名称。突然产生的分别念立刻觉知。仅仅觉知就进入空性中。是安住于此，还是觉知者和，分别念二者从一开始，无有分别地生起，无有分别地，解脱后进入空性中呢？或者，生起和未生起的，区分毫发的觉知者，不在而成为本觉庸常的，觉性广大通透的状态中，安住于超越安住的言说吗？请说出它的状态。本来禅修没有要修持的，虽然本来就是本然的运行，但是，由于无明三种的障碍，意义是实相的自面被遮蔽了很多。本来心
English
Just translate into non-existent. Now let's meditate! It has been done. It is being done. It has been born. There is no attachment. Although there is a memory of the thought "What is this?", but because it has not gone beyond the wrong path, in the state of naked awareness, a vast natural consciousness that transcends the attachment of right and wrong is needed, which transcends the view, practice, and conduct. To say that it is pleasant to cultivate meditation with conceptual thoughts, awareness, and flashes is a mistake because one has not realized that conceptual thought itself is the nature of reality, so there is no need to cultivate it. There is no need to meditate. Just on the conceptual thought itself, let the awareness not forget a single hair, do not change color, and it will become traceless and worthless. The main thing is that this kind of mind practice, only the blessing of the guru enters, and if the guru's realization is transferred to one's own continuum, then one obtains the transfer of the mind lineage, so how important it is to focus on guru yoga! From the bottom of my heart, I am delighted with Father Orgyen Rinpoche. The supreme path, the secret unsurpassed Great Perfection, the meaning is original awareness, the space where attachment is dissolved, may the foundation of original purity be firmly established. The meaning of your second question is that natural awareness is rejection and acceptance, and there is no way to leave the flashing awareness. rasa Conceptual thoughts arise and dissolve on their own, without interruption, and the nature of the one who feels, the awareness itself, is also, just recognizing it is inexpressible emptiness. Because there is no thought of "This is", so, there is nothing to meditate on. Samar drew it in a picture and sent it. Natural awareness is acceptance and rejection, if there is never a way to leave, then what about sleep at night? Conceptual thoughts arise and dissolve on their own, without interruption, it is truly amazing. The so-called arising and dissolving on its own, although it is well-known to all great meditators, therefore there are many names for it. Suddenly arising conceptual thoughts are immediately recognized. Just recognizing it enters into emptiness. Does it abide in this, or do the one who is aware and, the two conceptual thoughts from the beginning, arise without distinction, and without distinction, are they liberated and enter into emptiness? Or, the one who distinguishes the hairs of arising and non-arising, is not there and becomes the ordinary original awareness, in the state of vast and transparent awareness, does it abide beyond the words of abiding? Please tell me its state. Originally, there is nothing to cultivate in meditation, although it is originally the natural movement, but, due to the three obscurations of ignorance, the meaning is that the self-face of reality is obscured a lot. Originally, the mind