Tibetan
རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་ནི། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཚེ། །ཡོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མོས་དཔྱོད་ཡིན། །ད་ནི་གསལ་སྟོང་བསྒོམ་བྱ་རུ། །བྱས་ནས་དྲན་པས་སྐྱོང་དེ་ཅི། །གསལ་སྟོང་བསྒྱུར་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི། །དྲན་པ་གཅིག་པོས་ཆོག་པྲ་མཛོད། །རྗེས་ཐོབ་ སེམས་ཅན་འདི་ཙམ་ཞེས། །དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་བཞིན་ལྷུམས་ཞུགས་ངང་ལ་ཞོག །མདོར་ན་མང་དུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ལམ་བདེན་འདུས་མ་བྱས་པའི་དབྱིངས། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པར། །ལས་འབྲས་བརྩི་ཞིང་དགེ་སྦྱོར་བརྩོན། །བཤགས་རྒྱུད་འབུམ་དང་ས་ཚྭ་འབུམ། །སྲོག་བསླུ་བརྒྱ་དང་མ་ནི་དུང་། །བརྒྱད་སྟོང་བསྐལ་བཟང་སྒྲོག་ལ་འབད། །ཀཐོག་ཕྱག་ཚ་སྐུ་སྐྱེལ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ།། ༈ པདྨ་ལས་གྲོལ་ཞབས་ལ་འདུད། །བུ་ཉོན་དང་འཇིགས་མེད་བློ་གསལ་བ། །ཁྱོད་དལ་འབྱོར་ཚང་བའི་ལུས་རྟེན་ཐོབ། །ཕྲལ་བྱུང་དང་རྐྱེན་གྱིས་མི་ཁོམ་སྤངས། །ཆོས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་དུས་འདིར། །ད་ནི་དབེན་པར་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན། །ཆུང་དུས་སུ་གྲྭ་ས་འགྲིམ་པ་དེས། །སྤྱོད་ལམ་དང་འདྲི་ཀློག་འདོན་ཁྲིགས་ཤེས། །གར་འཆམ་དང་དབྱངས་རོལ་བྲི་ཐིག་སོགས། །བསྟན་པའི་མིག་རྒྱན་ཙམ་ཡིན་མཆི་ཡང་། །མང་པོ་ཚོགས་པའི་ཁྱུ་གསེབ་ཏུ། །ཆགས་སྡང་གི་རླུང་འཚུགས་ཆོས་བརྒྱད་ལྡང་། །ཁྱོད་ལས་ང་མཁས་ཀྱིས་མཐོ་ནོན་དང་། །དཀོར་ལ་ཟ་འོས་ཀྱི་བུ་ ལོན་གསོག །དེ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སྐྱོན་རྣམས། །རང་སེམས་ལ་རི་མོར་བྲིས་པའི་ཕྱིར། །ད་ནི་དབེན་པའི་གནས་སུ་སོང་། །དེ་ན་ཚོང་དང་སོ་ནམ་དང་། ལས་སྣེ་དང་གཏོང་སྒོའི་འདུ་འཛི་མེད། །ཁྱོད་ལས་ང་བཟང་གི་ཆགས་སྡང་བྲལ། བྱ་དང་རི་དྭགས་འགྲོགས་ན་བདེ། །སྨན་ལྗོངས་ཀྱི་དུས་བཞིའི་འགྱུར་ལྡོག་གིས། །བདག་ཉིད་ལ་མི་རྟག་རྒྱུད་བསྐུལ་བྱེད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་དབེན་གནས་སུ། །དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ནས་བཟུང་སྟེ། །འཆི་བ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུའི་བར། །ཁྲིད་དུ་འདོམས་པ་ཞལ་གདམས་ཡིན། །ཁྱད་པར་དང་པོའི་ལས་ཅན་རྣམས། །བློ་ལྡོག་བཞི་ལ་གནད་དུ་སྣུན། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་སྨོན་འཇུག་གཉིས། །འཇུག་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྤྱོད་པ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་ལམ་ཡིན། །དེ་འདྲའི་ལམ་གནད་མི་ཤེས་ན། །སྟག་དོམ་འཕར་བ་དྲེད་རྣམས་ཀྱང་། །ནགས་ན་གནས་ཀྱི་དེ་དང་མཚུངས། །དེས་ན་སྨོན་སེམས་བཟང་པོའི་ངང་། །དམན་པའི་ས་བཟུང་ང་རྒྱལ་བཤིག །གཏོང་སེམས་གོམས་པ་སྦྱིན
Chinese
自性未成立的，空性与悲心双运，是圣者见谛之时，以有而作他想的分别。现在将明空作为所修，做了之后以正念守护那是什么？在转变明空时，以法性的一个正念就足够了。后得时，心想仅此数量的众生，安住于无有执着的菩提心，自性本然入胎的状态中。总之何必多说呢？在道谛非造作的法界中，未成为平等性的状态中，取舍业果而精进善行，忏悔经续十万部，赎命百次，嘛呢（六字大明咒，藏文：ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ，梵文天城体：ओँ मणि पद्मे हूँ，梵文罗马拟音：oṃ maṇi padme hūṃ，汉语字面意思： 嗡！如莲花中的珍宝！）一亿遍，努力宣讲八千颂和贤劫经。噶陀（Kathog，地名）恰擦（Phagtsa，地名）古谢（Kusyel，地名）让炯多杰（Rangjung Dorje，人名）所作。顶礼莲花生大士。儿子尼温（Nyon，人名）和吉美洛萨（Jigme Losal，人名），你们获得了具足闲暇和圆满的人身，舍弃了由外缘和因缘所致的无暇，在此修法的缘起汇聚之时，现在努力于寂静处修行。小时候去寺庙，懂得了威仪和问候读诵，歌舞和音律书写绘画等，虽然仅仅是教法的装饰，但在众人聚集的群体中，贪嗔之风和八法兴盛，你以比我聪明而高人一等，积累了本应享用的财物债务，由于将这些好坏都铭刻在自心上，现在去寂静的地方吧。那里没有买卖和农耕，没有事务和花费的喧嚣，远离了你比我好的贪嗔，与鸟兽为伴是安乐的。药草遍地的四季变化，使自己生起无常的观念。在如此这般的寂静处，从暇满难得开始，直到死亡光明法身之间，以引导来教授是口诀。尤其是最初的业力者们，将四种厌世心作为要点来猛击。佛法的根本是菩提心，它的体性是愿菩提心和行菩提心两种。行菩提心是行持六度，是诸佛的共同道路。如果不知道这样的道之要点，那么老虎熊和猴子等，也和住在森林里的人一样。因此在善良的愿心状态中，占据低下的位置而摧毁我慢，习惯布施之心。
English
The emptiness and compassion, which are not established by nature, are the distinctions made by noble beings when they see the truth. Now, take clarity and emptiness as the object of meditation. After doing that, what is it to protect with mindfulness? When transforming clarity and emptiness, one mindfulness of the nature of reality is sufficient. In the post-meditation state, thinking of just this many sentient beings, abide in the state of naturally entering the womb of bodhichitta without any clinging. In short, what need is there to say more? In the realm of the unconditioned truth of the path, without becoming a state of equality, take and abandon the results of actions and strive for virtuous deeds. Recite a hundred thousand volumes of confession tantras, a hundred thousand measures of earth and salt, a hundred times of life ransom, a hundred million mani (six-syllable mantra, Tibetan: ཨོཾ་མ་ཎི་པདྨེ་ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओँ मणि पद्मे हूँ, Sanskrit Romanization: oṃ maṇi padme hūṃ, Chinese literal meaning: Om! Jewel in the lotus!), and strive to proclaim the Eight Thousand Verses and the Bhadrakalpa Sutra. This was composed by Kathog Phagtsa Kusyel Rangjung Dorje. I prostrate to Padmasambhava. Sons Nyon and Jigme Losal, you have obtained a human body endowed with leisure and endowment, abandon the lack of leisure caused by external and internal conditions, at this time of the gathering of auspicious circumstances for practicing the Dharma, now strive to practice in solitude. Going to the monastery in childhood, you learned deportment and greetings, reading and recitation, dances and music, writing and drawing, etc., although they are merely ornaments of the teachings, in the midst of a crowd of people, the winds of attachment and aversion and the eight worldly concerns arise. You become arrogant by thinking you are smarter than me, and accumulate debts of wealth that should be consumed. Since these good and bad things are engraved on your own mind, now go to a solitary place. There, there is no bustle of buying and selling and farming, no affairs and expenses, free from the attachment and aversion of you being better than me, it is pleasant to be with birds and wild animals. The seasonal changes of the land of herbs cause you to generate the concept of impermanence. In such a solitary place, from the difficulty of obtaining leisure and endowment, until the death of the clear light dharmakaya, the oral instructions are given as guidance. Especially for those with karma from the beginning, strike the four thoughts that turn the mind away from samsara as the key points. The root of the Dharma is bodhichitta, its essence is the two types of aspiration bodhichitta and application bodhichitta. Application bodhichitta is practicing the six perfections, which is the common path of all Buddhas. If you do not know such key points of the path, then tigers, bears, monkeys, etc., are the same as those who live in the forest. Therefore, in the state of a good aspiration, occupy a humble position and destroy arrogance, and become accustomed to the mind of generosity.