Tibetan
བ་ཚུགས་ཟིན་པའི་ཚེ། །བར་ཆད་བདུད་ནི་ཅིར་ཡང་བརྫུ། །བདག་བསྟོད་ཕྱེ་གཏོར་མ་འགམ་པར། །གོང་མའི་ཡོན་ཏན་སོམས་ཤིག་གུ། །ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་ནི་མཐུ་ཆེ་བས། །སྙན་གྲགས་ལོངས་སྤྱོད་བསོད་ནམས་དང་། །བཟའ་བཏུང་ཡིད་མཐུན་གྲོགས་སུ་བརྫུ། །ཀུན་ལ་ཁྲི་བ་ཆོད་ཅིག་གུ། །གཟུ་བོར་གནས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་། །ཆོས་དང་མཐུན་པའི་གྲོགས་པོ་དང་། །ཕྲག་དོག་མེད་པའི་མི་དཀོན་པས། །རང་ཉིད་གཅིག་པུར་འདུག་ཅིག་གུ། ། དཀའ་ཐུབ་བྱེད་པའི་ལེག་མོད་ཀྱི། །དེ་བས་ཆང་མི་འཐུང་བ་དགའ། །དྲན་པ་ཉམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། ཆོམ་པོར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་གུ། །སྒོ་ལ་འདམ་སྦྱར་ངོ་མཚར་མོད། །དེ་བས་ཁ་ལ་རང་སྦྱར་ཟབ། །སྨྲ་བ་མཁས་དང་མི་མཁས་པས། །ཆགས་སྡང་འབྱུང་བར་སོམས་ཤིག་གུ། །སྐྱབས་འགྲོ་བྱེད་པ་ངོ་མཚར་མོད། །དེ་བས་སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་ཀུན། །དཀོན་མཆོག་མཁྱེན་པའི་སེམས་གཙོ་བས། །དད་པ་རེས་འཇོག་སྤོངས་ཤིག་གུ། །བཤགས་པ་བྱེད་པ་ངོ་མཚར་མོད། །དེ་བས་གནོང་འགྱོད་དྲག་པོ་དགའ། །སྟོབས་བཞི་མཐའ་དག་ཚང་བ་ཡིས། །ཉེས་ལྟུང་ཆམ་ལ་ཕོབ་ཅིག་གུ། །མཆོད་སྦྱིན་བྱེད་པ་ལེགས་མོད་ཀྱི། །དེ་བས་དད་པ་ཆུང་བ་དགའ། །བརྐམ་ཆགས་ཡུལ་ནས་འདོར་བ་ཡིས། །གསོས་སེམས་ཞེན་པ་ཆོག་ཅིག་གུ། །གསོལ་འདེབས་རྒྱང་འབོད་ལེགས་མོད་ཀྱི། །དེ་བས་དད་པ་ཡོད་ན་དགའ། །དད་པས་སྣང་བ་འགྱུར་བའི་ཚེ། །བླ་མ་མདུན་ན་བཞུགས་འདུག་གུ། །མངོན་རྟོགས་བསྒོམས་པ་ལེགས་མོད་ཀྱི། དེ་བས་བསྐྱེད་རིམ་གསལ་བ་དང་། །སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་ཤེས་པ་དགའ། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་དུ་སྤྱོད་ཞིག་གུ། །གནས་ ལུགས་སྒོམ་པ་ལེགས་མོད་ཀྱི། །དེ་བས་མ་བཅོས་གཉུག་མ་ཡི། །གཤིས་ལ་རྟག་ཆད་མི་མངའ་བས། །སྤྲོས་བྲལ་རང་མལ་ཞོག་ཅིག་གུ། །ཐོད་རྒལ་ལྟ་བ་ལེགས་མོད་ཀྱི། །དེ་བས་རང་གདངས་ལྷུན་གྲུབ་དང་། །ལུག་རྒྱུད་མངོན་ཞེན་མ་ཆེ་བར། །རིག་པ་ཨར་ཐད་གཏོད་ཅིག་གུ། །གཞན་དོན་མངོན་གྱུར་ལེགས་མོད་ཀྱི། །དེ་བས་སེམས་བསྐྱེད་བཟུང་བ་དགའ། །དགེ་བ་བྱས་ཚད་གཞན་དོན་དུ། །འགྱུར་བའི་སྨོན་ལམ་ཐོབ་ཅིག་གུ། །མདོར་ན་རང་འདོད་མེད་པ་དང་། །རང་སྐྱོན་ཤེས་ཤིང་ང་རྒྱལ་མེད། ཀུན་ལ་དག་སྣང་འབྱོངས་པ་དང་། དམའ་ས་འཛིན་ཞིང་ཕན་སེམས་ཆེ། །ཆོས་བརྒྱད་སེམས་བྲལ་བྱ་བ་བཏང་། །ན་དགའ་ཤི་སྐྱིད་རི་ཁྲོད་འགྲིམ། །བླ་མས་ཅི་གསུང་བཀའ་སྒྲུབ་ཅིང་། །རང་དང་སྡིག་གྲོགས་དབང་མི་གཏོང་། །དེ་ལྟར་བགྱིས་ན་ཉམས་རྟོགས་དང་། །ཡོན་ཏན་མེད་དོ་ཟེར་ན་
Chinese
当把握住根本时， 障碍魔会伪装成任何事物。 不要贪图自我赞扬和食物， 想想上师的功德吧！ 地方的影响力很大， 会伪装成名声、财富、福德， 食物、饮料和志同道合的朋友。 对一切都要彻底断绝贪恋！ 正直的人， 与佛法相符的朋友， 以及没有嫉妒的人很少， 所以自己一个人待着吧！ 做苦行很好， 但不如不喝酒更好。 要知道那是失忆和戒律的 强盗啊！ 门上涂泥很奇妙， 但不如自己封口更深刻。 说话聪明与否， 想想会产生贪嗔之心吧！ 皈依很好， 但不如快乐痛苦、好坏一切， 都以三宝知晓的心为主， 抛弃轮流的信仰吧！ 忏悔很好， 但不如强烈的后悔更好。 以圆满的四力， 彻底摧毁罪业和堕落吧！ 供养布施很好， 但不如小小的信心更好。 从贪恋的境地中解脱， 满足于滋养的执着吧！ 祈祷和呼唤很好， 但不如有信心更好。 当信心改变显现时， 上师就在面前安住啊！ 观修证悟很好， 但不如生起次第清晰， 以及了解所净和能净更好， 修学生圆次第双运吧！ 安住 于实相很好， 但不如无造作本初的， 自性没有常断， 安住在离戏的自性中吧！ 顿超的见解很好， 但不如自性本觉任运自成， 不要太大地执着于分别念， 将觉性直接安住吧！ 显现利他很好， 但不如生起菩提心更好。 将所做的一切善行， 回向于利益他人的愿望吧！ 总而言之，没有自私自利， 了解自己的缺点且没有傲慢， 对一切都修习清净的显现， 安住于低处且有广大的利他心， 舍弃八法，放下俗事， 乐于生病，喜于死亡，常去寂静处。 听从上师的一切教言并遵照执行， 不让自己受恶友的支配。 如果这样做，却说没有证悟和 功德
English
When you grasp the root, Obstacle demons will disguise themselves as anything. Do not crave self-praise and food, Think of the qualities of the guru! The influence of the place is great, It will disguise itself as fame, wealth, merit, Food, drink, and like-minded friends. Cut off attachment to everything completely! An upright person, A friend who is in accordance with the Dharma, And people without jealousy are rare, So stay alone! Doing asceticism is good, But it is better not to drink alcohol. Know that it is a thief Of memory and discipline! Applying mud to the door is wonderful, But it is more profound to seal your own mouth. Whether speaking is clever or not, Think about the arising of attachment and aversion! Taking refuge is wonderful, But it is better to take all happiness and suffering, good and bad, With the mind that the Three Jewels know, Abandon alternating faith! Confession is wonderful, But intense regret is better. With the complete four powers, Thoroughly destroy sins and downfalls! Making offerings and generosity is good, But small faith is better. Liberate from the realm of craving, Be content with the attachment to nourishment! Praying and calling out is good, But it is better to have faith. When faith transforms appearances, The guru is abiding in front of you! Meditating on realization is good, But it is better to have clarity in the generation stage, And to know what is to be purified and what purifies, Practice the union of the generation and completion stages! Abiding in reality is good, But it is better to abide in the uncorrected, original, Nature that has no permanence or annihilation, Rest in the uncontrived nature! The view of direct transcendence is good, But it is better to have self-existing spontaneous presence, Without too much attachment to conceptual thoughts, Directly settle the awareness! Manifesting benefit for others is good, But it is better to generate bodhicitta. Dedicate all the good deeds you have done, To the wish to benefit others! In short, without selfishness, Knowing your own faults and without arrogance, Cultivate pure appearance towards everything, Abide in a low place and have great altruism, Abandon the eight worldly concerns, let go of mundane affairs, Be happy to be sick, happy to die, and frequent solitary places. Listen to all the guru's teachings and follow them, Do not let yourself be controlled by bad friends. If you do this, and say there is no realization and qualities
Tibetan
ཡང་། །བར་དོར་ཞིང་ཁམས་བགྲོད་པ་ལ། །བསླུ་བ་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་བཀའ། །ང་དང་དུས་གསུམ་དུས་མེད་དུ། །ཡང་ཡང་འཕྲད་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད། །སྙིང་བགྲོད་གཏམ་ལ་ཞོག་ཅིག་གུ། །འཇིགས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་ལོ་གསུམ་གྱི་ སྒྲུབ་པ་ལ་དེངས་པར་རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ། །དགོན་རྩེ་སྤྲུལ་སྐུ་རིན་པོ་ཆེ་ནས་དྲན་པ་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་དྲི་བ་ཐ་དད་པ་ལས། སྤྱིར་དྲན་པ་ཟེར་བ་ལ་རྫས་ཐ་དད་པ་ཡོད་པས་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལམ་ལྔ་ས་བཅུའི་སྐབས་ཀྱང་དྲན་པའི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ནི་ཚོགས་ལམ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལྟ་བུའི་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འདྲི་བ་དང་པོའི་དོན་ལྷའི་བསྐྱེད་རིམ། བླ་མའི་མོས་གུས་སྐྱོ་ཤས་ངེས་འབྱུང་གི་དྲན་པ་ནི། འདུ་བྱེད་ཀྱི་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་རིམ་ཡིན་ན་སྣང་ཆ་ལ་གཟུགས་སུ་རྟོགས་པའི་དྲན་པ། དེ་བཞིན་དུ་མོས་གུས་ལ་འདུ་ཤེས་དང་འདུན་པ། སྐྱོ་ཤེས་ངེས་འབྱུང་ལ་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཚོར་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དྲན་པ་སོགས་ཐ་དད་ཀྱང་། དོན་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་འཇུར་དྲན་ལས་འདའ་ས་མེད་ཅིང་ལས་དང་པོའི་རིང་འཇུར་དྲན་དེ་ག་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སླེབས་སར་མ་ཕྱིན་བར་ལམ་འདོར་དུ་མི་རུང་བ་བཞིན་ནོ། །དྲི་བ་གཉིས་པའི་དོན་རེས་འགའ་ཡུལ་ལ་ཡེངས་དུས་ང་ཡེངས་འདུག་སྙམ་ནས་ཚུར་སླད་ནས་མ་བཅོས་པར་འཇོག་རྒྱུ་འདྲ་བ་དེ་སྟོང་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཡེངས་པ་ཚོར་ཙམ་ དེས་ཁས་ཆོག་ན་སྒོམ་ལ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པའི་ཕལ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་འདྲ་གསུངས་པ། ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ། སེམས་འབྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་འགག་མེད་པྲ་གོ་མྱོང་གིས་ངོ་འཕྲོད་པ་དག་དང་། ཕལ་པ་སེམས་དངོས་ཅན་དང་དངོས་མེད་གང་དུ་ཡང་ཧ་མ་གོ་བའི་ལུང་མ་བསྟན་གཉིས་མི་མཚུངས་ཏེ། ཕལ་པ་རྣམས་ནི་བྱ་བ་ངན་ཞེན་དེ་ཉིད་ལས་གཡོས་ཏེ་ད་དུང་ཡང་འཁྲུལ་ཉིང་འཁྲུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཡེངས་པའི་ཐ་སྙད་བརྗོད་ཀྱང་ཁོང་གིས་མ་ཡེངས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་འདོད་པ་དེ་ག་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་གཞན་དབང་འབའ་ཞིག་ལ་སྤྱོད་པས་ཆོས་ཉིད་དང་རྫས་འགལ་བ་ཡིན། སེམས་ངོ་མཐོང་བ་དེས་ནི་རིག་པ་དངས་གསལ་རེ་ཞིག་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་ཡེངས་ཀྱང་། དྲན་པས་ཟིན་པ་ཙམ་ནས་སེམས་གསལ་སྟོང་ཙམ་དུ་གནས་པ་ཞིག་དང་། ཡང་གཟུང་དྲན་ལ་ཧ་ཅང་དེ་གནས་པ་ཞིག་དང་། ཡང་སྒོ་ལྔའི་གདངས་མ་འགགས་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པའི་འཆད་ཚུལ་གསུམ
Chinese
又，于中阴界境行进时，无欺之乃胜者之教言。我与三时无时中，屡屡相遇无离别。置于心行之语上。无畏尊胜者三年之 修持而精进，大圆满者让炯多吉云。贡孜活佛仁波切关于修持忆念之各种提问中，总的来说，所谓忆念有各种不同的事物，因此在大学说的见解中，五道十地的阶段也普遍使用忆念这个词语，这是为了象征如资粮道忆念近住等。其中，第一个问题的意思是，本尊的生起次第，上师的虔诚、厌离、出离之忆念是，名为造作之忆念，如果是生起次第，则是将显现视为色相之忆念。同样，虔诚是对认识和欲望，厌离出离是对由意识产生的各种感受之忆念等虽然各不相同，但实际上都无法超越五蕴自性的持续忆念，并且在最初阶段，持续忆念是必不可少的，例如在到达目的地之前，不能放弃道路一样。第二个问题的意思是，有时当心散乱于外境时，心想“我散乱了”，然后收回来，像这样不作任何改变地安住，这是执着于空性的认识之忆念。还有，仅仅意识到散乱， 就认为这样可以了，说这和不面向修行的凡夫俗子没有什么区别。实际上区别非常大，因为依靠心生住灭三者，对无生灭之义通过体验而认识的人，和对心是物质还是非物质都一无所知的凡夫俗子这二者是不同的，因为凡夫俗子从恶行本身中解脱出来，仍然在迷惑中不断地迷惑，即使将此称为散乱，但他们认为在没有散乱的状态中，那也只是在使用八识聚的自性，这与法性和物质是相违背的。而见到心性的人，其明觉暂时散乱于六根的对境，但只要被忆念抓住，心就会安住在一种明空的状态中，或者非常专注于所忆念的对境，或者五根的显现没有停止，但意识却什么也不分别，有这三种说法。
English
Furthermore, when traversing the realms in the bardo, the unerring words of the Victorious Ones are present. May I meet again and again, without separation, in the three times and timelessness. Place your mind on the words of the heart's journey. This was spoken by Rangjung Dorje, the Dzogchenpa, who devoted himself to three years of practice for Jigme Namgyal. From the various questions of Gonste Tulku Rinpoche regarding the cultivation of mindfulness: Generally, since the term 'mindfulness' refers to various different things, the term 'mindfulness' is universally applied even in the context of the great systems of thought, the five paths and ten bhumis, as exemplified by the mindfulness of the foundations of mindfulness on the path of accumulation. In that regard, the meaning of the first question, the mindfulness of the generation stage of deities, devotion to the guru, and the sorrow and renunciation of samsara, is called the mindfulness of formation. If it is the generation stage, it is the mindfulness of perceiving appearances as form. Similarly, devotion involves perception and desire, while sorrow and renunciation involve the mindfulness of various feelings generated by consciousness. Although they are different, in essence, they cannot transcend the continuum of mindfulness that is the nature of the five aggregates, and during the initial stages, this continuum of mindfulness is indispensable, just as one cannot abandon the path before reaching the destination. The meaning of the second question is that sometimes when the mind wanders to an object, one thinks, 'I am wandering,' and then draws it back and rests without alteration. This is the mindfulness of the perception of clinging to emptiness. Furthermore, if one merely acknowledges the wandering, and considers that sufficient, it is said that there is no difference between that and an ordinary person who does not turn towards meditation. However, there is a very great difference, because those who, relying on the three sources of the arising, abiding, and ceasing of the mind, recognize the meaning of non-arising and non-ceasing through experience, are different from ordinary people who have no understanding of whether the mind is material or immaterial, and are thus unpredetermined. Ordinary people, having strayed from the very object of their negative actions, are still further confused by confusion, and although this is called wandering, they consider it to be a state of non-wandering, which is merely the use of the other-dependence of the eight aggregates of consciousness, and is therefore contradictory to the nature of reality and substance. However, one who has seen the face of the mind, even if their clear awareness momentarily wanders to the objects of the six senses, as soon as it is grasped by mindfulness, the mind abides in a state of clarity and emptiness, or is very focused on the object of mindfulness, or the radiance of the five senses does not cease, but the consciousness does not conceptualize anything at all. There are these three ways of explaining it.