Tibetan
། །སློབ་པ་མིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་ལེགས་ཉེས་དང་། །དགོན་གནས་འཛིན་པའི་ཆགས་སྡང་དང་། །རྙེད་འཚོལ་སྙན་གྲགས་སྒྲུབ་པ་ཀུན། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་བགེགས་ཡིན་པས། །ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤས་བསྐྱེད་འཚལ་ལོ། །སང་བྱ་གནད་བྱའི་དལ་ཁོམ་གྱིས། །དལ་རྟེན་རིན་ཆུད་འཛའ་བས། །འགྲོ་འདུག་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ། །དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་སྡུད་པ་གཅེས། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས། །ཀུན་རྫོབ་སྨོན་དང་འཇུག་པའི་སེམས། །དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་དང་བྲལ། །རང་སེམས་གདོད་ནས་མ་བཅོས་པ། །དྲན་པའི་རྒྱུན་གྱིས་ལ་བཟླ་བའི། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་ན། །སྟོང་པ་སྒོམ་པ་ཆད་ལྟ་དང་། །གསལ་བ་སྒོམ་པ་ལྟག་ལྟ་ལགས། ། མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་བློས་བཅོས་ནས། །དབུ་མར་འདོད་པའི་ཟུང་འཇུག་ཙམ། །མུ་སྟེགས་ཚངས་པའི་རྗེས་འབྲང་ལའང་ཡོད། །དེ་བས་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པ་ཡི། །རིག་པ་བསམ་བརྗོད་འདས་པ་འདི། །དྲན་པ་རྒྱུན་གྱིས་བསྐྱངས་ན་ལེགས། །དེ་ཙམ་བློ་རུ་མ་ཆུད་ན། །གསལ་ལ་སྟོང་པ་གཞི་གནས་དང་། །དེ་ཉིད་རང་ངོ་རང་ཤེས་ཀྱི། །ལྷག་མཐོང་དྲན་པས་བསྐྱངས་བྱས་ནས། །ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལས། །བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་བསམ་གཏན་དེ། །དོན་རབ་འབྱེད་པར་གནས་འགྱུར་ནས། །ཆོས་མིག་རྡུལ་བྲལ་རིམ་གྱིས་ཐོབ། །དེ་ཡི་ཐབས་སུ་མོས་གུས་དང་། །སྙིང་རྗེ་སྒོམ་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །བསྐྱེད་རྫོགས་ལམ་གྱི་སྲོག་ཤིང་ཡིན། །སྣང་ཆ་ལྷ་སྐུར་གསལ་བ་དང་། །སྒྲ་གྲགས་སྔགས་སུ་ལྡམ་དུ་ཁྱེར། །དྲན་པ་རང་གྲོལ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །རྗེས་ཐོབ་ཀུན་ལ་རང་གི་རྒྱུད། །ཆོས་དང་འདྲེས་མིན་ཞུ་དག་མཛོད། །རང་འདོད་གཏིང་ནས་ཟད་པའི་ཚེ། །གཞན་དོན་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་གྱི། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྒར་སྐོར་དང་། །སྲོག་ཆགས་བསད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལས། །དབང་བཞི་མ་ཎི་འབུམ་སྒྲུབ་ སོགས། །དགེ་སྡིག་གང་འགྲོ་མི་ཤེས་པས། །སྔོན་བྱོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྣམ་ཐར་སྐྱོངས། །རང་དོན་ཚགས་སུ་ཚུད་པའི་ཚེ། །གཞན་དོན་ཤུགས་ལ་འགྲུབ་པ་འདི། །ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་རང་ལུགས་ཡིན། །ཞེས་པའང་ཟེ་ཆེན་སྐུ་སྐྱེ་རིན་པོ་ཆེར་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས་སོ། ཞི་བ་དམ་པ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་ལ་བདུད། །སྐྱེས་ནས་རྒ་ན་འཆི་བའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལ། །སྤྱོད་འདི་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་གནས་ལ་སྐྱོ་བར་མཛོད། །འཁོར་བར་འཁྱམས་དང་གྲོལ་བའི་མདོ་འགག་ནི། །རིག་དང་མ་རིག་གཉིས་ལས་གཞན་མེད་པས། རྟག་ཏུ་དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་རིག་པའི་གདངས། །མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་ཀུན་ཏུ་འདྲེས་པར་མཛོད། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མ་རྟེན་རྩེ་གཅིག་ལ། །གསལ་སྟོང་བློ་འདས་དྲན་པ་སྤྲོས་བྲལ་ངང་། །བླང་དོར་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པ་རོ་གཅིག་སྟེ། །སྒོམ་མེད་ཡེངས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུའི་ཞལ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བློ་ཡིས་དཔྱད་བཟོད་པའི། །གོ་མྱོང་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་ལམ་བདེན་ཕྱིར། །འདུས་བྱས་ཉིད་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི། །འཕགས་ལམ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་མན་ངག་སྡེ། །གང་ཞིག་སེམས་དང་ སེམས་བྱུང་ལས་འདས་པའི། །ཡང་དག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་ཆེན་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་མོས་གུས་ཁོ་ན་ལས། །ཐབས་གཞན་དག་གིས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གྲོང་ཁྱེར་རྩ་ཅན་དང་ཉེ་བའི་ཡུལ་ནས་འཚོ་བྱེད་དགེ་སློང་བདེ་ལེགས་དབང་ཕྱུག་གི་ངོར་རྫོགས་ཆེན་པར་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ། །དྲན་པ་བརྟེན་པའི་སོ་བཙུགས་སྐབས། །ངོས་གཟུང་དང་ཁྱབ་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཧང་ཧང་པོ་དེ་ལ་རིག་པའི་དངས་ཆ་འདུག་ཕྱིན་དྲན་མེད་ཧང་པོའི་ལྷང་ཡོད་མི་སྲིད། །འོག་འགྱུ་རྗེས་ལ་ཚོར་བའི་ཡེངས་མ་ལམ་དང་། །བོག་པ་ལྟ་བུའི་ཚོགས་དྲུ་གི་དངས་ཆ་འགགས་པ་མི་འདུག་བྱིན། །བསམ་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ག་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་གཤིས་ལུགས་ཡིན་ཚུལ་མོད་ལས། །བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསམ་དུ་མེད་པའི་བློ་བཞག་ན། །བསམ་དུ་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འབྱུང་། །ཞེས་པའི་དོན་གོ་བདེ་བར་བརྗོད་ན་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་པ་མི་ལས། བསམ་རྒྱུ་མེད་པར་སྒོམ་ཤེས་ན། །ཉོན་མོངས་གྲི་ཟད་བརྡར་ཟད་ཡིན། །བསམ་བློ་མང་པོ་སྐྱེས་ཕྱིན་ཆད། །ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཀྱང་གྲོལ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པས་བསམ་མདོ་མེད་ཚད་དྲན་མེད་ག་ལ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་ཀུ་སུ་ལུ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུང་འདི་ཚིག་མི་བཙུན་པས། རྟོག་དཔྱོད་ལ་བསམ་ གཏན་དུ་འདོད་པའི་རྟོག་གེ་བ་རྣམས་ཡིད་མཆིས་ཤིང་ད་དུང་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡང་རིག་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་ནས། །རྣམ་དཔྱོད་ནི་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཏེ་སོ་སོ་རང་རིག་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཟེར་ཡང་དེ་ནི་བློས་བསམས་པའི་སྤྲོས་པ་ལ་སོ་སོ་རང་རིག་ཏུ་མིང་བཏགས་ནས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཀྱི་བསམ་ཤེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྫས་མི་འགལ་བ་ལས་ཟུང་ཟད་ཀྱང་མ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་འདིར་རིག་པ་དྭངས་མ་ཡོད་པའི་རྒྱུན་ལ་དྲན་པ་བརྟེན་ཐུབ་ན་དེ་ལ་ནོར་འཁྲུལ་མི་སྲིད། དེ་ཡང་སྒོམ་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཅན་ཕལ་ཆེར་ལ་རང་ཤུགས་ཀྱི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་རང་ཉིད་ནི་ད་ངོས་འཛིན། སེམས་ནི་ང་དང་ང་ཡི་རབ་ཡིན་ཕྱིར། དེ་ཉིད་གཏན་ནས་མེད་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་འཆར་ན་སྟོང་ཉམས་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་པས། དེ་ལྷའི་སྟོང་འཛིན་ལ་གྲིམས་ཆ་མ་གནང་བར་དྲན་རྒྱུན་རང་བབས་ལ་འཇོག་པ་ཞུ། ལར་ཕ་དམ་པས། ང་གཅིག་པུར་ལྐོག་ཏུ་ཉལ་ཙ་ན། །རིག་པ་རྗེན་པར་འཇོག་པ་ཡིན། །མང་པོའི་གསེབ་ཏུ་གདུག་ཙ་ན། གང་ཤར་དབང་པོར་བལྟ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་འདི་གནད་ཟབ་མོ་ལགས་པས་སྤྱོད་ལམ་གྱི་ཡེངས་ཚབས་ཆེ་བ་ཆོས་ཉིད་བཅས་ དྲན་པ་འཐུར་དྲན་ལོག་གོ་བ་བོགས་ཆེ་བ་ཡོང་ཞིང་། དབེན་པའི་དུས་སེམས་ལ་བཅོས་སླད་དང་། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གོ་བ་ལ་བྱ་མ་ཤོར་བར་རང་བབས་ཀྱིས་དྲན་རྒྱུན་ལ་འཇོག་པ་སྒྲུབ་རྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པའི་འཇོག་སྒོམ་ཟང་མོ་ལགས། །དགོན་རྩེ་སྤྲུལ་སྐུ་རིན་པོ་ཆེར་གདམས་པའོ། །སེམས་འཚོལ་དང་གསུང་རབ་ནས་བཤད་ཚོད་ཀྱིས་ལྟ་སྒོམ་བཟང་པོའི་གོ་ཡུལ་དེ། །ལྷན་པ་དང་འདྲ་བས་གོག་གིས་དགོས། །དེས་ན་ད་ལྟ་རང་བབས་སུ། །ལྷོད་དེ་བཞག་པའི་དྲན་པ་འདི། །ལྟ་བ་ཡིན་པར་ངོས་ཟུང་ནས། །དེ་ཡི་ངང་མི་སྒོམ་ཞིང་། །མི་ཡེངས་རིག་ཙམ་གྱི་དྲན་རྒྱུན་འདི། །ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་མ་ཡེངས་མཛོད། །ཆུ་བོ་ཆད་སར་ས་བརྐོས་བཞིན། །དྲན་པ་མེད་ཚད་འཁྲུལ་པ་དང་། །ལམ་གྱི་བར་ཆད་ཡིན་པ་རུ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་མདོ་སྨད་པ། །ཞེས་རྫོགས་ཆེན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེས་སོ། །བླ་མ་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་མཆོད། །མཚན་བརྗོད་ན་ཀུན་མཁྱེན་ངག་གི་དབང་། །སྙིང་དབུས་ན་ཡིད་ཆེད་ཀྱི་དད་པ་དང་། །འབྲལ་མེད་འགྲོགས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཉན་མཁན་ཡོད་མིན་ཇི་ལྟར་ཡང་། ། ཞལ་གདམས་ལ་ནན་བསྐྱེད་མཛད་མཁན་འདུག །ང་མིག་འགྲིབས་ན་སོ་རྒས་པ་ལ། །རེ་ཆེ་དང་ཨུ་ཚུགས་མ་མཛད་ཨང་། །གནས་སྐོར་དང་ཡུལ་ལྗོངས་བགྲོད་པ་དེ། །ཁྱེད་ཨ་ཁུ་ཁམས་པའི་སྲོལ་ལགས་ཀྱང་། །ཡུལ་ངན་དང་རྐྱེན་ངན་འཛོམ་ཙ་ན། །རོ་སྙོམས་ཤིག་ནུས་པ་ཡོད་ལས་ཆེ། །སྟོན་དཔྱིད་བསིལ་དྲོད་སྙོམས་སྐབས་ན། །རས་གོས་ཀྱིས་སྣང་བ་བདེ་མདོག་ཁ། །ལོགས་གསར་སྒང་གི་ལྷགས་པ་ཡིས། །ཅོག་བུ་ལ་དད་པ་ལྡོག་ཉན་ཡོད། །དངུལ་ཨམ་ཕྲག་ཏུ་སྦས་ནས་བཅུད་ལེན་དང་། །ལྷ་ཁང་ལ་སྟོང་འཇལ་ཞལ་ཟས་ལེན། །དེ་འདྲའི་དཀའ་སྤྱད་སྙིང་རུས་ལས། །བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བྱས་ན་ལེགས། །མགྲོན་གཉེར་གྱི་ཞུ་སྒུགས་སྙིང་ཐག་རིང་། །གདན་ཁྲི་ལ་རྟེན་ཁེབས་གཡོགས་ས་ནས། །དོན་དབང་ཐོབ་པའི་ངེས་པ་མེད། །ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ
Chinese
不是修习的果实啊！今生的行为好坏，执持寺庙的贪嗔，追求利养名声，这些都是成佛道路上的障碍，要生起出离心和厌离心啊！以明日要做、要事来拖延，虚度暇满人身，在一切行住坐卧中，珍重积累善法。佛法的根本是菩提心，菩提心有世俗菩提心和胜义菩提心两种。世俗菩提心是愿菩提心和行菩提心，胜义菩提心是空性离戏。自心本来未曾造作，以忆念的相续来串习，如果未能证悟实相，修空性会变成断见，修光明会变成常见。以分别念造作远离八边的离戏，仅仅是想要成为中观，这种双运在外道梵天的追随者中也有。因此，专注凝视的，这种超离思虑言说的觉性，如果以忆念相续守护就很好。如果仅仅如此还未能领悟，光明与空性是基础，并且自身认识自性的，以胜观忆念守护，从二资粮圆满的缘起中，孩童的近行禅定，会转变为辨别意义的处所，逐渐获得离尘的法眼。作为那样的方便，修习敬信和慈悲尤为殊胜，是生圆次第道的命根。显现分明为本尊身，声音响动转为咒语，忆念自解脱即是如来。后得位的一切，检查自己的相续，是否与佛法相合。当自私自利从根源上断绝之时，就是做利他事业的时候，除此之外，营地巡逻和宰杀生灵的享受，四灌顶嘛呢百字明等等，不知走向善恶何方，应效仿往昔的菩提萨埵和龙钦饶降的传记。当自利圆满之时，利他自然成就，这是大雄的自性。这是佐钦转世仁波切晋美林巴所说。寂静殊胜法身界，生老病死的迷乱轮，此行是轮回之轮，故对痛苦的真相生起厌离心。在轮回中流转和解脱
English
These are not the fruits of learning! The good and bad deeds of this life, the attachment and aversion to holding monasteries, the pursuit of gain and fame, all these are obstacles on the path to enlightenment, so generate renunciation and aversion! Procrastinating with tomorrow's tasks and important matters, wasting the precious leisure and endowment, in all activities of going, staying, sitting, and lying down, cherish accumulating virtuous dharmas. The root of Dharma is bodhicitta, which has two aspects: relative bodhicitta and ultimate bodhicitta. Relative bodhicitta is aspiring bodhicitta and engaging bodhicitta, while ultimate bodhicitta is emptiness free from elaboration. Your own mind is originally un fabricated, familiarize yourself with it through the continuity of mindfulness. If you have not realized the true nature, meditating on emptiness will become nihilistic view, and meditating on clarity will become eternalistic view. Fabricating freedom from the eight extremes with conceptual mind, merely wanting to be Madhyamaka, this union is also found in the followers of the Tirthika Brahma. Therefore, this awareness that stares intently, which transcends thought and expression, is good if maintained with a continuous stream of mindfulness. If that much is not understood, clarity and emptiness are the ground, and knowing one's own face, through the higher seeing maintained by mindfulness, from the interdependence of the completion of the two accumulations, the childish near-practice meditation, will transform into a place of discerning meaning, gradually obtaining the Dharma eye free from dust. As a means to that, cultivating devotion and compassion is particularly excellent, it is the lifeblood of the generation and completion stage path. Appearances are clear as the deity's form, sounds are taken as mantra, self-liberated mindfulness is the Tathagata. In all post-meditation, examine your own mindstream, whether it is mixed with Dharma or not. When selfishness is exhausted from the depths, it is time to do the work of benefiting others, otherwise, camp patrols and the enjoyment of killing beings, the four empowerments, Mani, hundred thousand recitations, etc., one does not know whether one is going towards good or evil, emulate the biographies of past Bodhisattvas and Longchen Rabjam. When self-benefit is perfected, the benefit of others is naturally accomplished, this is the nature of the Great Sage. This was said by Dzogchen Tulku Rinpoche Jigme Lingpa. Peaceful and sacred Dharmakaya realm, the confused wheel of birth, old age, sickness, and death, this action is the wheel of samsara, therefore, generate aversion to the place of the truth of suffering. Wandering and liberation in samsara
Chinese
支分终结是，除了觉和无觉之外没有其他的。恒常忆念和觉知，觉性的光芒，等持后得一切时中融合而行。觉性不依于外境，唯一专注，明空离念，忆念无戏论之状态中，无取舍、无遮立，唯一一味，无修无散之法身面容。虽然如此，然以分别念可以分析的，所有理解体验证悟，皆为道谛之故，乃是造作之法，究竟胜义谛乃是，圣道大圆满窍诀部。若有任何超越心及心所的，真实俱生大乐，唯有菩提心和胜解信，不是其他方法可以获得的。由城市根本附近地方的，供养者比丘吉祥自在处，圆满大成就者降魔金刚所著。忆念所依之桩设立时，对于毫无执取和遍计的空空荡荡之上，若有觉性之明分存在，则不可能有无忆念空荡荡之显现。下行之后，对于感受的散乱迷途，如气泡般的聚集，若没有明分断绝，则，对于不可思议之法性，若以不可思议之心安住，则会生起不可思议之体验。如是之义，若能简明扼要地说，如米拉日巴尊者所见之法性，若能了知无思而修，则烦恼如刀断、如石磨损。若生起诸多思绪，无论如何修持亦无法解脱。如是所说，无思之极，怎会是无念呢？然而瑜伽士库苏鲁巴等的此教言并不严谨，对于将分别念视为禅定的论师们深信不疑，并且进一步以觉识分析法性，认为分别念是所知，因为对于各自自证真谛的觉者们来说，是可容许的境界。然而，这只是将心所思之戏论，命名为各自自证，向外看的思识分别念与事物本身并不相违背，因此，即使是双重耗尽，也无法超越。因此，对于初学者而言，如果能够将忆念安住在具有清净觉性的相续上，就不会有错误。那也是修持的执取。
English
The end of the branch is that there is nothing other than awareness and non-awareness. Always remember and be aware, the radiance of awareness, blend and act in equanimity and subsequent attainment at all times. Awareness does not depend on external objects, but focuses solely on one point, clear and empty, beyond mind, in a state of memory free from elaboration, without acceptance or rejection, without negation or affirmation, in a single taste, the face of the Dharmakaya without meditation or distraction. Although this is the case, all understanding, experience, and realization that can be analyzed by discriminating mind are the path truth, therefore, it is a fabricated phenomenon, the ultimate truth is, the Great Perfection of the Noble Path, the Instruction Section. If there is any truly co-emergent great bliss that transcends mind and mental factors, it can only be attained through Bodhicitta and faith, not through other means. From the place near the root city, offered by the monk Auspicious Sovereignty, the Great Accomplisher Subduer of Demons Vajra wrote this. When the pillar of mindfulness is erected, if there is a clear aspect of awareness in the empty and vast expanse without any grasping or imputation, then there cannot be a manifestation of mindless emptiness. After descending, if the distraction of feeling is lost on the path, and the clear aspect of the bubble-like gathering is not cut off, then, if one dwells on the inconceivable Dharma nature with an inconceivable mind, an inconceivable experience will arise. If the meaning of this can be expressed simply and concisely, like the Dharma nature seen by Milarepa, if one knows how to meditate without thinking, then afflictions will be cut like a knife and worn down like a grindstone. If many thoughts arise, one cannot be liberated no matter how much one meditates. As it is said, how can the extreme of non-thought be non-mindfulness? However, this teaching of the yogi Kusulupa and others is not rigorous, and the logicians who regard discrimination as meditation deeply believe it, and further analyze the Dharma nature with awareness, believing that discrimination is the object of knowledge, because it is a permissible realm for those who have realized the truth of self-awareness. However, this is just naming the elaboration of what the mind thinks as self-awareness, the outward-looking thought consciousness is not contradictory to the things themselves, therefore, even if it is a double exhaustion, it cannot be surpassed. Therefore, for beginners, if one can rest mindfulness on the continuum of pure awareness, there will be no error. That is also the grasping of practice.