Tibetan
ད་རིང་བ་དང་། །དེ་ཡི་གྲོགས་སུ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །བསྟེན་ཞིང་དྲན་པའི་རྩི་དང་མ་བྲལ་མཛོད། །སེམས་ ངོ་འཕྲོད་ཀྱང་དྲན་པས་མ་བསྦྱངས་ན། །འཁོར་བའི་ས་བོན་རྣམ་རྟོག་མི་ཟད་ཅིང་། ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་མི། །དལ་འབྱོར་མི་ལུས་དོན་མེད་ཟད་ཉན་ཡོད། །བླ་མར་བཏགས་ཀྱང་དམ་པའི་སེམས་མེད་ན། །དཀོར་གྱི་ནུས་པས་རང་རྒྱུད་ཆུད་འཛའ་བས། །རྟག་ཏུ་རང་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་ལྡན་ནམས་མིན། །བརྟ་དཔྱོད་སྒོ་ནས་བླང་དོར་གནས་ལ་སྒྲིམས་དེ་ལྟར་མང་དུ་སྨོས་པའི་སྙིང་པོ་ཡང་། །ཐོས་བསམ་ལེ་ལོའི་དབང་དུ་མ་སོང་དང་། །ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སྙིང་རྗེ་དང་། །དྲན་དང་ཤེས་བཞིན་ལྡན་པས་ཁྱོད་ལ་སྲུངས། །དཔལ་སྡིངས་སྐུ་སྐྱེ་རིན་པོ་ཆེར་བསླབ་བྱ་ནང་མའི་ཚུལ་དུ་གདམས་པ་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས་སོ། །སྟོང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ལས། །སེམས་ཅན་གང་དག་འགྲོ་དང་མི་འགྲོ་བ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཤིས་བརྗོད་ཅིག་གསུངས་བ་དེ་ལ། འགྲོ་བ་ཤིག་དང་མི་འགྲོ་བ་སྲོ་མ་ཡིན་ཟེར་བས་མཚོན། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཕོ་ཚོད་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡོད། །དེ་ལྟ་ན་མིང་བཞི་ཕལ་ཆེར་དང་བྲལ་བའི་གཟུགས་སམ། །གཟུགས་དང་བྲལ་བའི་མིང་བཞི་འདུས་པ་ཅན་བར་སྲིད་དང་། གཤིན་རྗེའི་འཇིག་རྟེན་དང་། གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་དང་། ངན་སོང་གི་ནང་ནའང་ཡོད་པས་དེ་ ཀུན་ཀྱང་འགྲོ་བ་དྲུག་གི་སྒྲས་བསྡུས་པས་མི་འགྲོ་བའི་ཐ་སྙད་ག་ལ་རུང་། རྒྱལ་བའི་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ཚད་མའི་ལུང་ནི་སྔར་མ་རྙེད། རིག་པས་དཔྱད་ན་ཁྲིམས་ནི་རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་ས་བཞིན་དུ། །ཞེས་པ་ལྟར། འགྲོ་བ་ནི་སྲོག་དང་རླུང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཕུང་པོའི་རིགས་འདྲ་གནས་པའི་རྟེན་འདོད་གཟུགས་གཉིས་སུ་དྲོད་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་རྟེན་བྱེད་ལ། གཟུགས་མེད་དུ་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ནའི་རྟེན་ཅན་མཐའ་དག་དང་། མི་འགྲོ་བ་ནི་སྲོག་དང་རླུང་གི་གཡོ་བ་བྲལ་བའི་འཁོར་འདས་གང་རུང་ལ་བརྗོད་ན་ལེགས་ཏེ་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་དབང་པོའི་སྡོང་པོ་སར་བཙུགས་པ། །ཕྱོགས་བཞིའི་རླུང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མི་གཡོ་ལྟར། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་དམ་པ་ཐོབ་པ་ཡི། །གང་ཟག་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདིས་ངེས་པའི་དོན་གྱི་དབྱིངས་གཞལ་ནས། རེ་ཞིག་དྲང་བའི་དོན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་འབྱུང་པོ་རྣམས་འཁྲུགས་པར་གྱུར་པ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལོག་པ་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མི་མཐུན་པ་སྟེར་བས་ན། འཇིག་རྟེན་བདེ་ཞིང་ལོ་ལེགས་དང་། ཞེས་པ་ལྟར་རྟེན་དང་བརྟེན་པ
Chinese
今天和，作为它的朋友，六度波罗蜜多，依止并且不要离开忆念的精华。心，即使认识了，如果不用忆念来调伏，轮回的种子分别念不会穷尽，贪嗔痴三毒不会断绝，暇满人身有白白耗尽的危险。即使被认为是上师，如果没有圣洁的心，用财物的能力会使自相续堕落，总是观察自相续是否具有功德，通过观察辨别的途径，在取舍之处努力，像这样多说的精要也是，不要被闻思懈怠所控制，大乘道的本体是悲心，具有正念和正知来守护你。在白莲座化身仁波切处，以教诲内部的方式所教诫的是持明者吉美林巴所著。浩瀚无垠之中，凡是众生行走和不行走，等等的吉祥语，说的是行走的是虱子，不行走的是虮子。各自凡夫的说法有什么理由呢？如果是这样，那么几乎脱离了四名之相，或者脱离了相而具有四名聚合的中阴，以及阎罗的世界，以及无色界的诸神，以及恶趣之中也有，因此，所有这些都被包括在六道之中，怎么能说是“不走”的说法呢？没有找到过去诸佛的教言和论典的量。如果用理智来分析，法则就像能生和不能生的土地一样。就像这样，行走的是具有生命和气息的蕴聚之类，安住的所依是想要二取之相，以暖和识来作为所依。无色界中，一切都是以识为所依。不行走的是脱离了生命和气息的动摇的轮回和涅槃，这样说比较好。就像经部中说的那样，如同感官的树干栽种在地上，不会被四方的风所动摇一样，证得圣道的殊胜者，圣者的僧团也是如此。这衡量了确定的意义的界限，暂时为了引导的意义，内外诸元素扰乱，以及缘起颠倒，因此给予众生不和谐，因此，世界安乐，五谷丰登，就像所说的那样，所依和能依
English
Today and, as its friend, the six perfections, rely on and do not depart from the essence of mindfulness. The mind, even if recognized, if not tamed by mindfulness, the seeds of samsara, the conceptual thoughts, will not be exhausted, the three poisons of attachment, aversion, and ignorance will not be cut off, and the leisure and endowment of human life will be in danger of being wasted. Even if considered a lama, if there is no sacred mind, the power of wealth will cause the self-continuum to degenerate, always observe whether the self-continuum possesses qualities, and through the path of observation and discernment, strive in the places of acceptance and rejection, like this, the essence of much speaking is also, do not be controlled by laziness in listening and contemplation, the essence of the Mahayana path is compassion, possess mindfulness and awareness to protect you. At the lotus seat emanation Rinpoche, the teachings given in the manner of inner instructions were written by the Vidyadhara Jigme Lingpa. In the vast expanse, the auspicious words of all sentient beings who walk and do not walk, etc., refer to the fact that the walking are lice and the non-walking are nits. What reason is there for the sayings of ordinary people? If so, then the bardo, which is almost free from the four names, or which is free from form and possesses the aggregation of the four names, as well as the world of Yama, as well as the gods of the formless realm, and also in the evil realms, therefore, all of these are included in the six realms, how can it be said to be the saying of "not walking"? The words and treatises of the past Buddhas have not been found to be authoritative. If analyzed with reason, the law is like the land that can and cannot produce. Like this, the walking are those who possess life and breath, the basis of abiding is the appearance of wanting duality, with warmth and consciousness as the basis. In the formless realm, everything is based on consciousness. The non-walking are those who are separated from the movement of life and breath, whether it is samsara or nirvana, it is better to say so. Just as it is said in the sutras, just as the trunk of the senses is planted in the ground, it will not be shaken by the winds of the four directions, so too is the noble one who has attained the noble path, the sangha of the noble ones. This measures the boundary of the definitive meaning, temporarily for the meaning of guidance, the inner and outer elements are disturbed, and the dependent origination is reversed, therefore giving disharmony to sentient beings, therefore, the world is peaceful and the crops are abundant, as it is said, the basis and the supported
Tibetan
འི་བདག་ཉིད་གཉིས་ཀ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་བརྗོད་པའོ། །ཞེས་པའང་རྒྱ་དྲུང་བྱང་ ཆུབ་རྒྱལ་མཚན་དང་། མདོ་ཁམས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནན་ཏན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་གང་ཟག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་བྷ་ཡ་དྭཱི་པས་སོ། གང་མཚན་དཔལ་གྱི་དུམ་བུའི་ཨུཏྤལ། །ངང་ཚུལ་བྱང་ཆུབ་རྒྱལ་མོའི་རྣ་ལུང་དུ། །སེམས་བསྐྱེད་སྨོན་པས་དཔྱངས་པའི་དགེ་མཚན་གྱིས། །བརྒྱད་གཉིས་འཇིགས་པའི་ཚ་གདུང་བཅིལ་བར་མཛོད། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་རང་གཟུགས་སྲིད་བཅས་ཀྱི། །ཤེས་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དཀྲིས་གྱུར་ཀྱང་། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་གསལ་མཐའ་དབུས་བྲལ་བ་ལ། །གོས་པ་སྤངས་པ་དྲན་རིག་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །མངོན་མཐོའི་རི་དབང་རྩེ་མོར་སོན་པ་ཡང་། །ལེགས་བྱས་མིག་སྟོང་བགྲད་པའི་གཟུགས་ཡིན་ན། །གཞན་ལ་དངོས་སུ་ཕན་པ་མ་མཆིས་ཀྱང་། །དེ་ཡི་སེམས་ཀྱིས་འཇུག་པའི་སྦྱོར་བར་བརྩོན། །སེམས་ཅན་བསམ་པ་མི་མཐུན་ཐ་དད་པས། །འགྲོ་འདི་རྣམ་སྣ་ཚོགས་བྱས་པའི་ཕྱིར། །གང་ལ་བརྟེན་པའི་ཡུལ་རྐྱེན་ཐ་དད་པའང་། །རྨི་ལམ་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒོམ། །ཁྱད་པར་སྔོན་འདས་རྟོག་པའི་རྗེས་དཔྱོད་དང་། །ཕྱིན་ཆད་སྔོན་བསུའི་ཀུན་འབྱུང་བརྒྱ་ཕྲག་གིས། །ཉེར་ལེན་ཕུང་པོའི་སྡུག་བསྔལ་འདུ་བྱེད་པས། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དྲན་པ་སྐྱོངས། ། བསྐྱང་ཞེས་བྱ་བ་རྟོག་པའི་བླ་དྭགས་ཏེ། །ཅེར་གྱིས་བལྟས་པའི་རིག་པ་གཟོ་མེད་ནི། །མ་མཐོང་བ་ཡི་མཐོང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །རྟོག་པའི་ཕུང་པོ་བརྒྱ་ཕྲག་ཡོད་ཀྱང་འཇིགས། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་རྟག་པའི་མཐའ་བསལ་བ། །རང་གསལ་འགག་མེད་ཆད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །རྟག་ཆད་གཉིས་མེད་ངེས་པའི་དེ་ཉིད་ནི། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་བཞུགས་ཚུལ་དྲན་པས་སྐྱོངས། །ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མང་ལགས་ཀྱང་། །ངན་འགྲོ་གོག་ཅིང་མཐོ་རིས་དམ་པའི་སྐབས། །བསོད་ནམས་ཚོགས་དང་ཡེ་ཤེས་སྣང་བའི་མཛོད། །རྒ་ཤིའི་རྩ་བ་གཅོད་པ་བྱང་སེམས་བསྐྱེད། །ཀུན་བརྗོད་རྟེན་འབྲེལ་བདེན་པ་མི་འགོག་པས། །གུ་རུ་ཡབ་ཡུམ་བསྐྱེད་རིམ་བཟླས་བརྗོད་དང་། །ཚོགས་གཏོར་མེ་མཆོད་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། དུས་ཁྲིམས་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའང་རྟག་ཏུ་བསྟེན། །ཁྱད་པར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་སྤྱོད་ནི། །ཁྱིམ་ན་གནས་ཀྱང་བརྟེན་གོམས་བྱར་ཡོད་པས། །རྟག་ཏུ་བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་བསག་སྦྱང་དང་། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་སྒོམ་འཚལ་ལོ། །དེ་སྐད་རིག་འཛིན་མཁྱེན་བརྩེའི་ལྷས། །ལྷ་ལྕམ་ངང་ཚུལ་རྒྱལ་མོ་ལ། །སྙིང་ནས་བརྩེ་ བའི་སེམས་ཀྱིས་གདམས།
Chinese
二者之自性即是善逝之宣说。此乃应嘉仲绛曲坚赞与多康二人的恳切请求，由圆满大士阿跋亚德瓦所作。何者名号乃吉祥莲花之瓣，何者品性乃菩提女王之耳饰，以发心祈愿悬挂之吉祥，愿息灭八二怖畏之热恼。痛苦真谛之自性，有生之轮回，虽以知而缠绕善逝藏，然法性空明离边中，舍弃沾染，是觉性智慧。纵然登上显赫之山王顶峰，亦是善行千眼张望之形相，虽于他者无有实际利益，然当勤奋于彼心所入之行。众生心念不合各异，故此世间造作种种，所依之外境因缘亦各异，当于梦中修习无自性。尤为甚者，以追忆往昔念头之追溯，及未来先迎之百千生起，积聚蕴之痛苦造作，当修持无自性之法性忆念。所谓修持，乃念头之冠冕，以凝视而观之无造作之觉性，乃未见之大见，纵有百千念头之蕴亦摧毁。因无生而破除常边，自明无灭脱离断边，离常断二边，确然之彼性，当以忆念修持善逝藏之安住方式。纵然有众多佛法与佛法之分类，然于堕恶趣及升善趣之时，福德资粮与智慧光明之宝藏，生起断除老死之菩提心。不遮止诠释缘起之谛实，故当恒常修持上师父母生起次第念诵，会供朵玛火供不间断，以及时誓八支亦恒常依止。尤为甚者，大乘之见修行，纵然居家亦可依止串习，故当恒常修习增长福德之积资净障，及空性大悲双运。
English
The self-nature of both is the declaration of the Sugata. This was written by the great perfect person Abhayadatta in response to the earnest request of Gyatrung Jangchub Gyaltsen and Dokham. Whose name is the lotus petal of auspiciousness, whose character is the earring of the Queen of Bodhi, with the auspiciousness suspended by the aspiration of generating the mind, may it pacify the heat of the eighty-two fears. The self-form of the truth of suffering, the cycle of existence with existence, although entangled with the knowledge of the Sugata-garbha, yet the Dharma-nature is empty and clear, free from extremes and center, abandoning defilement, it is awareness and wisdom. Even ascending to the peak of the eminent mountain king, it is also the form of the thousand eyes of good deeds gazing, although there is no actual benefit to others, one should strive for the practice that enters into that mind. Because the thoughts of sentient beings are dissimilar and different, this world is created in various ways, and the external conditions and causes on which they depend are also different, one should meditate on the absence of self-nature in dreams. In particular, with the recollection of past thoughts and the hundreds of arising of future anticipation, accumulating the suffering of the aggregates, one should cultivate the mindfulness of the Dharma-nature of no self-nature. Cultivating is the crown of thoughts, the unadorned awareness that is gazed upon intently, is the great seeing of the unseen, even if there are hundreds of aggregates of thoughts, they are destroyed. Because there is no birth, the extreme of permanence is eliminated, self-luminous and unceasing, liberated from the extreme of annihilation, the very nature of certainty, free from the two extremes of permanence and annihilation, one should cultivate the way of abiding of the Sugata-garbha with mindfulness. Even though there are many Dharmas and classifications of Dharmas, at the time of falling into evil destinies and ascending to good destinies, the treasure of the accumulation of merit and the light of wisdom, generate the Bodhicitta that cuts off the root of old age and death. Because the truth of dependent arising of all expressions is not obstructed, one should constantly practice the generation stage recitation of the Guru Father and Mother, the Tsok, Torma, and fire offerings are uninterrupted, and the eight branches of the time vows are also constantly relied upon. In particular, the view and practice of the Great Vehicle, even if living at home, can be relied upon and accustomed to, therefore, one should constantly practice the accumulation and purification that increases merit, and the union of emptiness and compassion.