Tibetan
་བའི་ཆ་ལ་ཡུལ་ཅན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེར་ལེན་བྱས་པས་འཁོར་བར་ཞེས་པའི་བརྩོན་དོང་འདིར་ཆགས་སོ་ལྕོག་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཞེས་བྱ་ལ། ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བ་ནི་འཕགས་པ་སྟེ། རྒྱ་གར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་རྩོད་པ་མེད་པས་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཞེས་ཀུན་གྱིས་གྲོགས་ལ། བོད་ཡུལ་འདིར་ནི་ཚོགས་ཀྱི་སྣ་མ་ཟིན་པའི་གང་ཟག་ལའང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ འཕགས་པར་སྒྲོག་པ་ངོ་མཚར་ཆེའོ། ད་བཅར་གྱིས་དྲིལ་ན་དབང་ཤེས་ཐ་མལ་ལས་ལོག་པའི་གང་ཟག་གཅིག་ལ་འཁོར་འདས་ལག་པའི་ལྟོ་རྒྱབ་ལྟ་བུ་ལས་མེད་པས་རིག་མ་རིག་གི་ཁྱད་པར་ཙམ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ད་ལྟ་རླུང་སེམས་ཀྱིས་སླད་པ་དང་བཅས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་ནི་བལྟར་མི་མངོན་པས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། སྣང་སེམས་རང་རྒྱུད་དུ་འཛིན་པའི་ལྟ་སྒོམ་ནི་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་དེའི་རིག་ཆ་ཡང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་བཟུང་ཞིང་། ཚོགས་ལམ་གྱིས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་མྱོང་འདི་ཙམ་ཆགས་པའི་སྒོམ་ཆེན་བྱུང་ན། ཡེངས་མ་ཡེངས་ཟེར་བ་འདི་ཡང་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་དམིགས་གཏད་ཡོད་པའི་གཏམ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་བློ་འདས་ཀྱི་དྲན་པ་ལ་འཇུར་བྲན་གྱིས་སླད་པ་མ་འཇུག་ཅིག །འདི་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གེགས་ལྟར་མི་མངོན་པ་ཅིག་དང་མི་ནོར་བའི་ཕྱིར་སྙོམས་འཇུག་དགུའི་ནང་གསས་བསམ་གཏན་གྱིས་རང་བཞིན་རྣམ་མཁྱེན་ཤིང་རྟ་ལ་ལེགས་པར་བསྟན་ཡོད་པས་དེ་ཉིད་ལ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་ཅིང་ཁྱད་པར་ ཀུ་སུའི་འཇོག་སྒོམ་ལ་གཞོལ་བའི་དུས་ན་བླ་མའི་མོས་གུས་ཁོ་ན་ལ་རྟེན་ནས་གྲོལ་བའི་ཚུལ། ཀུན་དགའ་བོ། དོན་དམ་པ་ནི་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པས་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པ་བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དང་། ཐུགས་ཡིད་འདྲེས་པའི་ཐབས་ལ་འབད་ཅིང་། དེའི་གྲོགས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་ལ་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤོབས་ཤིག་དེས་ཚོགས་རྫོགས་ཤིང་། སྒྲིབ་པ་འདག །མོས་གུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས་བླ་མའི་རྟོགས་པ་སློབ་མ་ལ་འཕོས་པའི་ཚེ་དོན་དམ་པའི་ཐུགས་ཡིད་འདྲིས་པ་ཞེས་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་རྒྱུད་ལ་སྨིན་པར་གྱུར་ཅིག་། ཅེས་པའང་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས་སོ། སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། གྲ་སར་ཞུགས་ནས་ལྟོ་རྒྱབ་དོན་གཉེར་བས། ལེགས་སྨོན་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཕྱི་མའི་དོན་མི་འགྲུབ། ད་ལྟའི་མུ་བཞིན་ངེས་འབྱུང་སྐྱོ་ཤེས་ཀྱིས། རང་བརྒྱུད་བསྐུལ་ལ་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་སེམས། རྟག་པར་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་དྲན་གྱུར་ན། ཆོས་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཞར་དང་གཞོར་གྱི་འབྱུང། གྲྭ་གཞོན་གཟན་ཤམ་གཅུ་པའི་བྲེལ་སྤོངལ། གཅིག་པུར་བློ་སྦྱོང་ངང་ ནས་དགེ་སྦྱོར་རེ་མས། གཞན་ལ་མེད་པའི་རིང་ལུགས་ཡིན་ནོ་ཞེས། ཆོས་དང་སེམས་སུ་འཛོལ་བའི་ང་རྒྱལ་དང། ཆོ་ག་དབྱངས་ལ་རེ་བའི་སྒྲམ་བརྗིད་ཀྱིས། །ས་ལམ་བགྲོད་པར་དཀའ་བས་གནས་ལུགས་སྐྱོངས། །གནས་ལུགས་དེ་ཡང་སྟོང་ལྟ་རེངས་པོ་དང་། །ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་འཁྲུལ་པས་མི་རྟོགས་ཀྱིས། །བླ་མར་མོས་གུས་ལྕགས་ཀྱུས་དྲངས་པ་ཡི། །ཡོངས་གྲུབ་དྲན་པའི་རྩི་དང་མ་བྲལ་མཛོད། །དེ་ཉིད་ལམ་དུ་སོང་ན་སྙིང་རྗེ་དང་། །མོས་གུས་ཤུགས་ནས་འཆར་ཞིང་ཞེན་ལོག་གིས། །དྲངས་པའི་ལམ་རྟགས་ཡོན་ཏན་ཐུགས་ལ་འཆར། །དེ་སྐད་རྒྱང་རྩེ་བརྩེ་ཆེ་ཆོས་སྡེ་ནས། །དད་གུས་ལྡན་པའི་དགེ་འདུན་མིང་ཅན་གྱིས། །བསྐུལ་ངོར་པདྨ་འོད་ཀྱིས་གླིང་དེ་ནས། །ཀློང་ཆེན་སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་དེ་ཡིས་སྤྲིང་། །སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དབང་ཕྱུག་ལང་ཚོར་ལྡན་པའི་ལུང་བསྟན་ཡང་། །དལ་བརྒྱད་འབྱོར་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པ་དཀོན། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་སྟག་ཆས་མཛེས་པ་ལས། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་ལ་ཞུགས་པ་བསོད་ནམས་ཆེ། །མྱུ་གུ་གསར་པ་ལྟ་བུའི་ན་ཚོད་ལ། །ཡི་གེ་འབྲི་ཀློག་ཁ་བཏོན་འཛིན་པ་སོགས། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ལ་ འབད་པས་མ་སྦྱངས་ན། །ལང་ཚོ་ཡོལ་བའི་དུས་ན་འགྱོད་ཀྱང་ཕྱིས། །ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཇིགས་བྱེད་ཅིང་། །ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་བྱ་བ་ཉམས་གྱུར་པ། ནག་པོའི་རྩ་ལག་ཆང་ལ་དད་ཆེས་ན། །ལེགས་པས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འགྲིབ་པས་སྤངས། །གཉིད་དང་སྙོམས་ལས་ལེ་ལོ་སྡིག་པའི་གྲོགས། །ཐོས་ཆུང་ང་རྒྱལ་ལྷ་མཐོང་འདྲེ་མཐོང་དང་། །ཕྱོགས་རིས་བདག་སྟོད་གཞན་སྨོད་ལྷུར་བྱེད་པ། །དམ་པའི་རྣམ་ཐར་འཇིགས་པའི་ཐོ་བ་ཡིན། །མདོར་ན་དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ནས་གཟུང་སྟེ། །དགེ་བའི་གཤེས་གཉེན་བརྟེན་པའི་བར་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་དང་རང་རྒྱུད་ཞུས་དག་ཕེར་མཛད་ནས། །བསྐྱེད་རྫོགས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་སྒྲིམས། །དེ་ཡི་དམ་བཅས་ཀླུངས་སུ་ཕེབས་པའི་ཕྱིར། །ཟླ་རེའི་ནང་དུ་བདུན་ཕྲག་རེ་ཡི་མཚམས་ངག་བཅད་དཀའ་ཐུབ་བཟོད་ལ་བསླབས་གྱུར་ན། །ཆེར་སོན་གོམས་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན་པར་གྱུར། །རྟག་ཏུ་ངེས་འབྱུང་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་མཛད་ནས། །གཞན་ཕན་བྱང་སེམས་ངང་རྒྱུ
Chinese
在有为的方面，由具有对境的八识积聚而形成轮回的勤奋之坑，就叫做凡夫。迷失于法性中的就是圣者。印度论师龙树是无可辩驳的，所以大家都称他为论师圣者。而在藏地，对于没有掌握宗派纲要的人，也称之为圣人和佛，真是太奇怪了。现在如果仔细分析，与普通意识不同的一个人，对于他来说，轮回和涅槃就像手掌的正反面一样，只有觉与不觉的差别。然而现在，由于风和心的混杂，佛的断证是看不见的，所以叫做见到如来藏的法性。执着于显现和心为自己心续的见修行，无论多么好，它的觉性部分也是与八识一起的有为法，所以不能认为是超越痛苦的自性。它是与资粮道的正念和顺的。如果产生了这种程度的理解和体验的修行者，那么说迷失或不迷失，这也是有目标地安住于本体状态的说法，所以不要让像奴隶一样的散乱混杂在大菩提的支分——超越思维的忆念中。为了不与这种像未授记的障碍一样不可见的东西混淆，九次第定中的禅定已经在自性遍智的车乘上很好地阐述了，所以要用思维的智慧来分析它，特别是在 专注于库苏的安住禅修时，完全依靠上师的虔诚而解脱的方式。阿难陀，真正的胜义是要通过信心来证悟的。因此，要努力对具有甚深空性的上师生起虔诚心，以及心意相通的方法。并且，为了帮助它，要生起对众生的大悲心，并对进入这种行为感到自豪，这样就能圆满资粮，清净业障。通过这种虔诚心来连接，当上师的证悟转移到学生身上时，就让你证悟这真正的胜义心意相通吧。这是持明者吉美林巴所说。向佛顶礼。进入僧团后，如果只追求吃穿，那么再好的愿望和戒律也无法实现来世的利益。
English
In the aspect of the conditioned, the eight consciousnesses with objects accumulate to form the pit of diligence in samsara, which is called an ordinary being. One who is lost in the nature of reality is a noble being. The Indian master Nagarjuna is undisputed, so everyone calls him the master noble being. But in Tibet, even those who have not grasped the essentials of the school are called holy beings and Buddhas, which is very strange. Now, if we analyze carefully, for a person who is different from ordinary consciousness, samsara and nirvana are like the front and back of the hand, with only the difference between being awake and not awake. However, now, due to the mixing of wind and mind, the Buddha's abandonment and realization are invisible, so it is called seeing the nature of the Tathagatagarbha. The view and practice of holding appearances and mind as one's own mindstream, no matter how good, its aspect of awareness is also a conditioned phenomenon together with the eight consciousnesses, so it cannot be regarded as the nature of transcendence of suffering. It is in harmony with the mindfulness and proximity of the path of accumulation. If a meditator arises with this much understanding and experience, then saying lost or not lost is also a statement of abiding in the state of the essence with a target, so do not let a slave-like distraction mix into the limb of great enlightenment—recollection beyond thought. In order not to confuse it with something invisible like an unpredicted obstacle, meditation in the nine successive abidings has been well explained on the chariot of the omniscient nature, so analyze it with the wisdom of thought, especially when focusing on the abiding meditation of Kusu, the way to be liberated by relying solely on the devotion to the guru. Ananda, the true ultimate is to be realized through faith. Therefore, strive to generate devotion to the guru who has seen the profound emptiness, and the method of heart-mind connection. And, to help it, generate great compassion for sentient beings, and be proud of entering into such behavior, so that you can complete the accumulation of merit and purify obscurations. Connect through this devotion, and when the guru's realization is transferred to the student, may you realize this true ultimate heart-mind connection. This was said by the Vidyadhara Jigme Lingpa. Homage to the Buddha. Having entered the monastic community, if one only seeks food and clothing, then even the best wishes and precepts will not accomplish the benefit of the next life.
Chinese
如是成办。如今仍如是，以出离心和厌离心，策励自相续，思维暇满难得。若能恒常忆念无常死期不定，则于佛法之精进，如影随形般生起。舍弃年轻僧人忙于缝制僧衣之琐事，于寂静处一心修持善法。切莫以“此乃他人所无之殊胜宗规”之念，于佛法与自心之间生起杂染之我慢，亦莫以希求仪轨唱诵之名闻利养之心，如此难以行持地道，故当守护实相。然此守护实相，亦非僵化之空性见，亦非为名相言辞所迷惑而不能证悟。以对上师之虔诚，如铁钩般牵引，莫离于圆成实性之忆念甘露。若能如是行于道中，则自然生起慈悲与虔诚，并以厌离心，于自心中显现道之证相功德。如是，于遥远之江孜慈悲法幢处，具足信心与恭敬之名为善缘者，为应汝之劝请，由莲花光之境，长钦幻化瑜伽士书于此。顶礼佛陀！虽具足自在青春之授记，然圆满八暇十圆满之功德亦甚为稀有。是故，较之以三轮严饰之世间法，入于胜者之教法中，乃为更大之福德。于如新芽般之年岁，若不勤奋修习书写读诵、讽诵受持等十种佛法行持，则于青春逝去之时，纵然后悔亦无济于事。守护不作恶业之戒律，视如畏惧之物，闻思修之事业亦衰退，若对黑业之根本——酒，过于耽着，则一切殊胜功德皆将衰损，故当舍弃。睡眠、懈怠、懒惰乃罪恶之友伴，少闻、我慢、见神见鬼，以及党派偏袒、自赞毁他等行为，乃是摧毁圣者行持之铁锤。总而言之，从暇满难得开始，直至依止善知识之间，以之校正佛法与自相续，并精进于生圆次第之甚深要义。为使彼等誓言能趋入究竟，于每月之中，以一周时间禁语，修持苦行与安忍，若能如是串习，则将逐渐成熟并具足苦行。恒常依止出离心于自相续，并于无间隙中生起利他菩提心。
English
Thus accomplished. As it is now, with renunciation and aversion, urge your own continuum, contemplating the difficulty of finding leisure and fortune. If you constantly remember impermanence and the uncertainty of death, then diligence in the Dharma will arise like a shadow. Abandon the trivial matters of young monks busy sewing robes, and cultivate virtue alone in a solitary place. Do not, with the thought that "this is a unique tradition that others do not have," create contaminated pride between the Dharma and your own mind, nor with the desire for fame and gain from rituals and chanting. It is difficult to practice the paths and grounds in this way, so protect the true nature. However, this protection of the true nature is not a rigid view of emptiness, nor is it being deluded by nominal words and unable to realize it. With devotion to the Guru, drawn like an iron hook, do not be separated from the nectar of the remembrance of the perfectly established reality. If you can practice in this way on the path, compassion and devotion will naturally arise, and with aversion, the signs and qualities of the path will appear in your mind. Thus, from the distant Gyangtse Compassionate Dharma Banner, a person named Good Fortune, who possesses faith and respect, at your urging, from the realm of Lotus Light, Longchen Illusionary Yogi wrote this. Homage to the Buddha! Although possessing the prophecy of youthful power, it is rare to perfect the qualities of eight freedoms and ten endowments. Therefore, compared to worldly activities adorned with the three wheels, entering the Victorious One's teachings is a greater merit. In the age of a new sprout, if you do not diligently practice the ten Dharma practices such as writing, reading, reciting, and memorizing, then when youth has passed, even if you regret it, it will be of no avail. Guard the precepts of abstaining from evil deeds as if fearing them, and the activities of hearing, thinking, and meditating will decline. If you are too attached to alcohol, the root of black deeds, then all excellent qualities will diminish, so abandon it. Sleep, laziness, and sloth are friends of sin, little learning, pride, seeing gods and seeing ghosts, as well as partisanship, self-praise, and disparaging others are hammers that destroy the conduct of the holy ones. In short, from the difficulty of finding leisure and fortune to relying on a virtuous friend, correct the Dharma and your own continuum with them, and strive solely for the profound meaning of the generation and completion stages. In order for those vows to reach their ultimate fulfillment, within each month, spend a week in silence, practicing asceticism and patience. If you become accustomed to this, you will gradually mature and possess asceticism. Constantly rely on renunciation in your own continuum, and generate altruistic Bodhicitta without interruption.