Tibetan
་ཅི་བྱེད་གཞན་ཕན་དང་། །འབྲེལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན། །སྙིང་རུས་ཆེ་ཡང་ཐེག་དམན་གོལ། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་ལ། །ཆོས་དོན་གནས་པ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །དབེན་པར་ཆོས་བཞིན་སྤྱད་ན་ཡང་། །ཉམ་ཆུང་གྱུར་ན་སུན་འབྱིན་ཞིང་། །གཞན་ཕན་འགྲུབ་ན་གཉའ་གནོན་པའི། །རིགས་འདི་དེང་སང་མང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་ལོག་སྒྲུབ་བཟོད་པ་ཡི། །སྙིང་སྟོབས་གོ་ཆ་བགོས་དགོས་སོ། །ཚེ་ནི་མི་རྟག་མགྲོན་པོ་འདྲ། །བློ་ནི་འགྱུར་བཅས་ཤིང་ཁའི་བྱ། །དེ་བཞིན་དགྲ་གཉེན་ཕྱོགས་རིས་ཀྱང་། །ཡིད་བརྟན་མེད་པའི་གནས་ཚུལ་ལ། །རྟག་བརྟན་ཐེར་ཟུག་སྤོངས་ཤིག་ཨང་། །གཞན་གྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱུང་བའི་ཚེ། །མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེས་དོགས་དང་། །སེམས་ཅན་གཞན་དོན་འགྱུར་སྲིད་ན། །བློ་སྣ་ཧ་ཅང་གཏུམ་མ་དྲག ། འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་རྒས་པ་ནི། །ཞེ་སྡང་འགྱུར་པའི་དཔེ་ཚུལ་འདི། །ལེགས་པར་བརྟགས་ནས་ཆོས་ལམ་དང་། །མཐུན་པའི་དམ་བཅའ་འབྲལ་མི་བྱ། །ཀུན་ཏུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། །རིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། །གནས་ཚུལ་གཤིས་ལ་ཕེབས་པའི་ཚེ། །གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཉམ་ང་མེད། །ཁོ་བོ་རང་ལོ་དྲུག་པ་ནས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པའི་སྒོ་རུ་བཞུགས། །ཞུགས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱོ་ཤས་དང་། །ངེས་འབྱུང་སྙིང་རྗེ་ལྡན་མོད་ཀྱང་། ཀྱང་། བློ་དང་ཆོས་སུ་འདྲེས་པ་ནི། །ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལོན་ལོན་མེད། །རྩ་ལྔའི་ལོ་ལ་གཞི་གནས་ཀྱིས། །འཇོག་ཚུལ་ཅུང་ཟད་ཤེས་ན་ཡང་། །ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ལོན་གྱི་བར། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་བསམ་གཏན་ལས། །རིག་པ་འདི་ཉིད་དངོས་མ་མཐོང་། །དེ་ལྟའི་དུས་ནའང་སེམས་ཉིད་ཀྱིས། །གནས་འགྱུར་ང་གྲོལ་ཤེས་པ་ལས། །འདི་ལས་ལྷགས་པའི་གནས་ལུགས་ནི། རྟོགས་སུ་མེད་མཉམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ག་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི། །ཆེ་ཤོས་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཚེད། །ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་དང་མཇལ་ནས་རྟོགས། །བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དངོས་བྲལ་བའི། །རྟོགས་པ་བརྒྱད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། །རེ་དོགས་རང་བཞིན་མེད་པར་ ཡལ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དེ་ཉིད་ཤེས། །བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད་པ་བསྐྱངས། །སྒྲོ་བཀུར་བྱུང་ཡང་ཉམ་ང་མེད། །གཞན་ཕན་འབའ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་འཆར། །དེ་ཚེ་ཁྱོད་ཅག་དང་བཅས་པའི། །སློབ་མ་ཆོ་ག་དོན་གཉེར་བ་ཡང་། །དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་ཀུན་ནས་འདུས། །ཀུན་ལ་ཕན་སེམས་འབའ་ཞིག་བྱས། །སྐྱིད་ལ་སོས་དལ་རྣལ་འབྱོར་ང། །ད་ལྟ་ཤི་ཡང་མི་འགྱོད་ཙམ། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཅག་དད་ལྡན་ཡང་། །ཕ་རྗེས་བུ་ཡིས་ཟིན་པར་མཛོད། །ཅེས་པའང
Chinese
做什么若不为利他， 若不以关联之心摄持， 虽有精进亦入小乘歧途。 故于菩提心之二者上， 了知佛法要义安住。 纵然于寂静处如法行持， 若成懦弱则遭人诽谤， 若成利他则受人压制， 此种人等现今甚多故， 于此当披忍受邪行的， 坚韧盔甲实为必要。 寿命无常犹如客人般， 心识易变如栖树之鸟， 如是敌友亲疏之分别， 于此不可靠之情状中， 当舍弃恒常坚固之执着。 当他人恭敬承侍之时， 若恐生起增上慢之心， 以及或有改变利他心， 莫要过于严厉粗暴。 然衰老之慈悲心， 乃是转为嗔恨之例证， 善加观察后与佛法道， 相符之誓言切莫舍弃。 恒常不变动者乃是， 智慧之如是性故， 安住于实相本性之时， 无论如何行持皆无惧。 我自六岁之时起， 便进入佛陀教法之门。 甫一进入即具厌离心， 以及出离与悲悯然， 然与智慧及佛法相融， 未及二十有五之年。 二十五岁时以地基之， 安立方式略有所知然， 直至二十有八岁之前， 于世间人之禅定之外， 未曾真实见此智慧。 如是之时然心性之， 住处转变我解脱知然， 然较此更胜之实相是， 无有可悟然俱有故， 彼即所知之障碍是， 于显现为最大之时， 与一切智者相遇而悟。 离能修所修之实性， 于生起八种证悟之时， 希冀与恐惧自性皆无而， 消逝。 了知诸法之真实性， 于无取舍中行持。 纵然遭受诋毁亦无惧， 唯有利益他众于心续显。 彼时汝等及所有之， 弟子仪轨求法者亦， 卫藏康区三地皆来集， 唯以利他之心行持。 安乐闲适之瑜伽士我， 即便现在死去亦无悔。 是故汝等具信者亦， 当效法父亲之足迹。
English
If one does not act for the benefit of others, And is not grasped by a mind of connection, Even with great diligence, one goes astray into the lesser vehicle. Therefore, on the two aspects of the mind of enlightenment, Know that the essence of Dharma abides. Even if one practices Dharma in solitude, If one becomes weak, one is criticized, If one accomplishes benefit for others, one is suppressed, Because there are many of this kind nowadays, Therefore, one must don the armor of enduring wrong practices, A strong spirit is truly necessary. Life is impermanent, like a guest, The mind is changeable, like a bird on a tree. Likewise, the distinctions of enemies, friends, and relatives, In this unreliable situation, Abandon the clinging to permanence and stability. When others show reverence and service, If there is fear of arising arrogance, And if there is a possibility of changing the intention to benefit others, Do not be too harsh or violent. However, an aging compassionate heart, Is an example of turning into hatred, Having examined it well, with the Dharma path, Do not abandon vows that are in accordance. That which is always unchanging is, The suchness of wisdom, When abiding in the nature of reality, No matter how one acts, there is no fear. From the age of six, I entered the gate of the Buddha's teachings. From the moment of entering, I had renunciation, And renunciation and compassion, but, But merging with wisdom and Dharma, Was not until the age of twenty-five. At the age of twenty-five, with the foundation, I knew a little about the way of establishing, but, Until the age of twenty-eight, Apart from the meditations of worldly people, I did not truly see this wisdom. Even at that time, the nature of mind, Knowing the change of abode and my liberation, but, But the reality that is greater than this is, Because there is no realization but it is co-existent, That is the obscuration of what is to be known, When it appears to be the greatest, I realized it after meeting the all-knowing one. Free from the reality of the object of meditation and the meditator, When eight kinds of realization arise, Hope and fear disappear without nature. Knowing the reality of all phenomena, I practiced without acceptance or rejection. Even if I am slandered, I am not afraid, Only the benefit of others arises in my mind. At that time, you and all of the, Disciples, ritual practitioners, and seekers of Dharma, Gathered from all three regions of Ü-Tsang and Kham, I acted only with the intention to benefit others. The comfortable and leisurely yogi I, Even if I die now, I have no regrets. Therefore, you faithful ones also, Follow in the footsteps of your father.
Tibetan
་ལྷོ་རྒྱུད་འབྲུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྙིང་གི་བུ་སློབ་ཝང་འཇིགས་མེད་ཀུན་གྲོལ་དང་། རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དེངས་ཁར་ཞལ་གདམས་ཤིག་བསྐུལ་བའི་དོན་དུ་རིག་འཛིན་འཇིགས་མེད་གླིང་པས་སོ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཟེར་བ་དེ། མ་བཅོས་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ལྟ་བ་ཡིན། །དེ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་བག་ཆགས་གློ་བུར་བ་དང་འདྲེས་པའི་སེམས་ཅན་དུ་སོང་བ་ལ་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཟེར། །དེའི་ཡིན་ལུགས་བླ་མས་ངོ་སྤྲད། །དབང་བསྐུར་ནས་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དེ་སྒྲིབས་གཡོག་གསལ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན། །སེམས་ངོ་ཕྲོད་པ་དེ་དྲན་པས་བསྐྱངས་དགོས་པས་སྙིང་གར་བླ་མ་དང་དྲན་པ་གཉིས་མེད་གཅིག་ ཏུ་དྲན་ཤེས་ན་དེ་ལ་མོས་གུས་ལམ་དུ་ལྷོངས་པ་ཟེར། མོས་གུས་ལྷང་ངེ་བ་དེ་ག་མ་བརྗེད་ཕྱིན་སྟོང་སང་ངེ་བ་ཞིག་དེའི་བླ་ལ་མི་དགོས། །མོས་གུས་དེའི་གྲོགས་བརྩོན་འགྲུས་ཡོད་པའི་མི་ལ་བླ་མའི་གདམས་ངག་དྲན་པ་དྲན་བཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་ཡོང་། དེ་བྱུང་ན་དང་པོར་དབང་བའི་དད་པས་བྱིན་བརླབས་འཇུག་ཅིང་། ངེས་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་རྒྱུ་བྱས། འཆི་ཀའམ། བར་དོ་ལ་སོགས་སྟུག་ཐུག་པའི་སྐབས་སུའང་བླ་མ་དྲན་ཡོད་པས་དེ་ཙ་ན་དད་པས་ཁམས་གསོས་པ་ཞེས་པ་དེ་རྒྱུད་ལ་ཁེལ་ཡོད། དེའི་ཚེ་ན་སེམས་ཅན་གཞན་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་མི་རྟེན་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ལྡོག་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་དབང་མེད་དུ་སྐྱེ། དེས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རླབས་པོ་ཕྲལ་ལ་རྫོགས་ནས་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་བློ་འདས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཡོད་མི་ཤེས་པ་ཞིག་ནང་ནས་འཆར། དེ་གའི་ངང་ལ་ཞག་པས་ས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སོང་ནས་བླ་མའི་རྟོགས་པ་སློབ་མ་ལ་འཕོས་ནས་སྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པའི་རྟོགས་པ་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པ་ལ་ཐུགས་ཡིད་འདྲེས་པ་ཟེར། སྙིང་གཏམ་ཡིན་ནོ། བསླབ་ བྱ་སྙིང་གི་མུན་སེལ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ཕྲིན་ལས། །གཅིག་བསྡུས་རིག་འཛིན་པདྨ་ཀཱ་ར། །གནགས་རིའི་ལྗོངས་ཀྱིས་རེ་ལྟོས་འཆའ་ས། །ཁྱེད་ལ་གུས་པས་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །རྗེས་འཇུག་བུ་ལ་ཀྠུགས་རྗེས་གཟིགས་ཤིག །བག་ཡོད་དད་ལྡན་ནོར་བུའི་མཚན་ཅན། །གྱ་གྱུའི་འདུ་ཤེས་རྣལ་མར་ཞིག་ལ། །བརྩེ་གདུང་གུས་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོས། །བྱ་བྲལ་ཁོ་བོའི་དག་ལ་ཉོན་དང་། །ཐོག་མཐའ་མེད་པར་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར། །བསྒྱུར་མཁན་མ་རིག་བདག་འཛིན་ཡིན་ནོ། །ང་མེད་ཅིག་ལ་ང་ཡིར་གཟུང་ནས། །རིག་པ་ཡུལ་གྱིས་རྐྱེན་ལ་ཤོར་བས། །ལས་ལུས་བླང
Chinese
为了南传不丹一脉的心传弟子旺·吉美·根卓和仁钦·多吉·邓卡请求开示，持明·吉美·林巴如是说。所谓的“如来藏”，是不加修饰、离戏的见地。它与心及心所的习气、突发状况相混杂，众生因此流转于轮回。其真实面貌由上师揭示。灌顶并加持相续，如同清除遮蔽。认识自心后，需以正念守护，若能于心中忆念上师与正念无二无别，则称为“以虔诚心道用”。虔诚心清明澄澈，不忘失，空朗朗的，无需其他助缘。若具虔诚心，并有精进的助力，则能忆念上师的教言。如此一来，首先，因具信心的加持而入道，成为清净业障之因。即使在临终或中阴等险峻时刻，也能忆念上师，此时，信心便能滋养相续。此时，对于其他未能领悟实相的众生，以及不依止圣士之人，因痛苦而无法逆转因果，会不由自主地生起悲悯。由此，福德资粮迅速圆满，从内心深处生起一种超越思维、无法忆念的果位自性。安住于此状态，则地道的功德仅成空名，上师的证悟便能传递给弟子，无修无整的证悟便能自然显现，此称为“师徒心意相融”。这是肺腑之言。 教诲乃遣除心之暗昧。三世诸佛之事业，集于莲花生大士一身。祈愿您垂念我等纳嘎日（意为黑山，是不丹的别称）之境。我以恭敬之心向您祈祷。恳请您慈悲垂视您的后学弟子。具足正念与信心的诺布（意为珍宝）之名者，愿颠倒错乱的妄念得以平息。以挚爱、悲悯与虔诚的强烈愿望，请听闻我这苦行者的忠告。无始无终的轮回大海中，造作者即是无明与我执。于无我之中执着为我，觉性因外境而散乱，业力之身
English
To Wang Jigme Kundrol and Rinchen Dorje Dengkhar, heart-disciples from the southern Bhutanese lineage, Jikme Lingpa offers these instructions. What is called "Sugata-garbha" is the view of non-fabrication and freedom from elaboration. When it becomes mixed with the habitual tendencies of mind and mental events, and with adventitious circumstances, it is called a sentient being wandering in samsara. Its true nature is introduced by the lama. Receiving empowerment and having the lineage blessed is like clarifying obscurations. Recognizing the nature of mind must be maintained with mindfulness, so if you remember the lama and mindfulness as inseparable in your heart, it is called devotion flourishing on the path. That clear and vivid devotion, without forgetting, that empty and clear state, does not need anything else. For a person who has diligence as a companion to that devotion, the lama's instructions, remembering and recalling them, will also come. When that happens, first, blessings enter through the faith of empowerment, and it becomes the cause of purifying definite obscurations. Even in difficult times such as at the time of death or in the bardo, remembering the lama, at that time, the saying "faith nourishes the elements" will be fulfilled in your being. At that time, compassion will arise uncontrollably for other sentient beings who have not realized the true nature, and for those who do not rely on holy beings, who do not know how to reverse cause and effect due to suffering. Through this, the accumulation of merit is quickly completed, and from within arises a fruit-like nature that is beyond thought, something that cannot be remembered. Remaining in that state, the qualities of the paths and bhumis become mere terms, and the lama's realization is transferred to the student, and the realization of no meditation and no meditator naturally arises, which is called the mingling of minds. This is a heartfelt talk. Instructions to dispel the darkness of the heart. The activity of all the Buddhas of the three times, unified in the wisdom of Padmakara. May you look with favor upon the land of Nagri (Bhutan). I pray to you with reverence. Please look upon your followers with compassion. May the deluded thoughts of the one named Norbu (Jewel), who possesses mindfulness and faith, be pacified. With intense love, compassion, and devotion, please listen to the advice of this renunciate. In the beginningless and endless ocean of samsara, the creator is ignorance and self-grasping. Grasping at self where there is no self, awareness is lost to external objects, and the body of karma