Tibetan
ས་ཉིད་སེམས་སྣང་གི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པ། པའི་མུ་སྟེགས་གསལ་བ་ཅིས་མི་གྲོལ། །སྒྱུ་མར་ལྟ་བ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ལའང་ཡོད། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱུར་རྣམ་འགྱུར་སྒྱུ་མའི་དངོས། །གཙོ་བོའི་ངང་དུ་རྣམ་འགྱུར་ཀུན་ཐིམ་པས། །དེ་ལ་གྲངས་ཅན་ ལུགས་ཀྱི་ཐར་པ་ཟེར། །སྤྲོས་བྲལ་འདི་པ་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་མིན། །ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དང་། །བྱང་བྱ་དོར་བྱའི་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བ། །ལྟ་བའི་ཡུལ་དུ་ཚངས་པ་པ་ཡང་འདོད། །མཐའ་བྲལ་ལྟ་བའང་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་འདོད། །རིག་བྱེད་མཐའ་བྲལ་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་དཔེར་ནི། །རྨི་ལམ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་འཛིན་པ་སོགས་དེ་འདྲའི་རྣམ་བཞག་རིག་བྱེད་པ་ཡང་སྨྲ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྤྲོས་ཀུན་བྲལ་བ་དང་། །གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཟབ་ལམ་མཆོག་ཡིན་ཞེས། །ཐོས་ཆུང་གང་དག་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ན་ཡང་། །དབང་ཕྱུག་པས་ཀྱང་དེ་ཀུན་གསལ་བར་འདོད། །རང་བཞིན་མ་གྲུབ་འཛིན་མེད་མི་རྟོག་ཅིང་། །ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་དྭངས་ལ་འགགས་མེད་པའི། །ལྟ་བའི་ཉམས་ལེན་ཞང་ཞུང་བོན་ལའང་ཡོད། །ལམ་གནད་འཁྲུལ་པས་གྲོལ་བ་ག་ལ་འགྱུར། །བདག་མེད་ལྟ་བ་ཐལ་རང་ལུགས་སོ་ཞེས། །འཆད་བྱེད་དེ་དག་ཐོས་པའི་རྣ་བ་བྲལ། །དེ་ཉིད་ཐེག་ཆེན་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་མིན། །དངོས་སྨྲའི་གཞུང་ལས་རང་རྒྱུད་བདེན་མེད་བཤད། །གང་ཤར་རང་སེམས་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་བ་། །གཟུང་འཛིན་འགོག་པ་རྣམ་རྫུན་དབུ་མའི་ལུགས། །གཉིས་ མེད་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་འགོག་པ་ཡི། །ལྟ་བའི་རྣམ་གཞག་དབུ་མ་ཆེན་པོར་འདོད། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་ཕུང་སོགས་བདག་མེད་དུ། །ལྟ་བའི་རིམ་པས་འཇིག་ཚོགས་སྤོང་མི་ནུས། །འཛིན་སྟངས་འགལ་ཕྱིར་མ་རིག་འཇོམས་ནུས་པས། །དེ་དག་ནང་ནས་སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་མཆོག །མན་ངག་ལུགས་ལའང་བདག་དང་རྣམ་རིག་སོགས། །ཕྱི་ནང་འཚོལ་བའི་ལག་ལན་མང་མོད་ཀྱི། །ད་ལྟ་བོད་ན་གྲགས་པའི་སེམས་འཚོལ་གཅིག །བསམ་གཏན་དཀྲོག་པའི་རྣམ་གཡེང་ཆོས་སུ་མཐོང་། །གང་ཤར་སེམས་དང་སེམས་ཉིད་རང་ལུས་ཀྱི། །ཕྱི་ནང་ཀུན་ལ་རྣམ་པར་བཙལ་བ་ན། །བཙལ་བས་མ་རྙེད་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་སོགས། གནས་སྐབས་ཤིག་ཏུ་ལྟ་བར་འདོད་ན་ཡང་། །བློས་བྱོས་གཟུང་འཛིན་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་བའི། །གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་རང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡི། །ཤེས་པ་གསལ་དྭངས་རྟོག་མེད་ཡེ་ཤེས་དེ། །སྒྲུབ་བརྒྱུད་ཀུན་གྱི་བསྟན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན། །རྗེས་ཐོབ་དུས་སུ་ཐ་སྙད་དེ་ལྟ་ནའང་། །མཉམ་གཞག་དུས་སུ་མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས། །བལྟ་བྱ་བྱ་བྱེད་སྒྲ་རྟོག་འཇུག་ཚུལ་
Chinese
如果不能区分地和心识显现的差别，外道徒的明辨又怎么能解脱呢？视一切为幻化，外道徒也有这种观点。所见之道转为幻化的事物。一切显现都融入到主宰之中，因此他们称之为数论派的解脱。无有戏论并非仅仅是这个教派的特点。一切法原本就是自性清净，远离需要净化和抛弃的一切戏论，在见解的领域里，梵天派也这样认为。离边的见解，内外两派都认可。作为吠陀经中论证离边的相似例子，如执著梦境中的乾闼婆城等，吠陀经派也这样说。空性与远离一切戏论，以及无二的安乐，被称为甚深道之最胜。即使一些少闻者认为这是最殊胜的，自在天派也认为这些都是显而易见的。无有自性，无有执著，无有分别，并且一切都未成立，清澈而无碍。这样的见解修习在象雄苯教中也有。如果道路的关键有误，又怎么能解脱呢？无我的见解是自续派和应成派的观点，这样宣讲的人，真是没有听闻的耳朵。这并非仅仅是大乘的特点。在有部宗的论典中，也阐述了自续无有谛实。一切显现皆为自心，这是显宗和密宗共同的观点。止息能取所取，是唯识中观派的观点。遮止无二智慧的真实成立，这种见解的分类被认为是伟大的中观。以观察诸行无常、五蕴等无我，以这样的见解次第，不能断除坏聚见。因为执著的方式相反，所以能够摧毁无明，因此在这些见解中，空性见解最为殊胜。在诀窍派中，也有很多在外内寻找我与识的方法，但现在在西藏流行的寻找心识的方法，却被认为是扰乱禅定的散乱之法。一切显现皆为心，心性即是自身，如果在内外一切处所进行寻找，因为寻找而无法找到，境与有境的智慧等，如果暂时认为是一种见解，但通过分别念，远离能取所取一切戏论的，本初俱生智，能够认识自性的，清明澄澈无有分别的智慧，是所有实修传承教法的主旨。在后得位时，虽然可以这样称谓，但在入定之时，则是离边的虚空界，以及能见所见、能作所作、言语分别的运用方式。
English
If one cannot distinguish the difference between the earth and the appearances of the mind, how can the clear discernment of the non-Buddhist heretics lead to liberation? The view of everything as illusion is also present in the practices of the heretics. The transformations that become the path of seeing are the reality of illusion. Because all transformations dissolve into the principal, they call that the liberation of the Samkhya school. The absence of elaboration is not a unique characteristic of this particular school. All phenomena are primordially pure in their own nature, and free from all elaborations of what needs to be purified and abandoned. In the realm of view, the Brahmanas also assert this. The view of being free from extremes is also asserted by both internal and external schools. As a similar example to prove the freedom from extremes in the Vedas, the Vedic followers also speak of things like grasping onto a city of gandharvas in a dream. Emptiness and freedom from all elaborations, and the non-dual bliss, are said to be the supreme profound path. Even if some with little learning consider this to be the most supreme, the Ishvaravadins also assert that all of these are clearly evident. Without inherent existence, without grasping, without conceptualization, and without anything being established, clear and unobstructed. Such practice of view is also present in the Zhangzhung Bon tradition. If the key points of the path are mistaken, how can liberation occur? The view of selflessness is the view of the Svatantrika and Prasangika schools, those who teach this are devoid of ears to hear. That is not a unique characteristic of the Mahayana alone. In the treatises of the Realists, the self-sufficient absence of truth is explained. Whatever arises is one's own mind, which is common to both Sutra and Mind teachings. Stopping the grasper and the grasped is the system of the Mind-Only Madhyamaka. The classification of view that prevents the true establishment of non-dual wisdom is considered the Great Madhyamaka. By viewing impermanence of compounded things, aggregates, etc., as selfless, one cannot abandon the view of the perishable collection through the stages of view. Because the manner of grasping is contradictory, it is able to destroy ignorance, therefore, among these views, the view of emptiness is the most supreme. In the instruction tradition, there are also many methods of searching for the self and consciousness, etc., externally and internally, but the one method of searching for the mind that is currently popular in Tibet is seen as a distraction that disturbs meditation. Whatever arises is mind, and mind itself is one's own body, if one searches in all external and internal places, because one cannot find it by searching, the wisdom of object and subject, etc., even if one temporarily considers it to be a view, but the innate wisdom that is free from all elaborations of grasper and grasped through conceptual thought, the wisdom that is clear and transparent and without conceptualization, is the main point of the teachings of all practice lineages. Although one can call it that way during the subsequent attainment, during the state of equipoise, it is the expanse of the sky free from extremes, and the way of engaging with what is to be seen, what is to be done, and verbal conceptualizations.
Tibetan
ཡིན། ། ངེས་པའི་དོན་དུ་ཆུ་དང་དཔའ་རླབས་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པས་གོ་ལ། འདིར་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་གང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་དང་། །དྲན་པ་མེད་པས་ཀྱང་སེམས་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ལྔ་ལྟར་མ་སྤངས་ལ། མ་སྤངས་པའི་ཁས་ལེན་ལ་རོ་མྱང་བའི་འཛིན་སྟངས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་མིང་སྙན་པོར་བཏགས་པའི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའང་མཐན་ཉིད་སྒོམ་སྟོབས་ཀྱིས་དག་པས་གླེན་པ་གོམས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། དྲན་པ་མེད་པའང་མ་ཡིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་བརྗོད་བྲལ་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ལུང་རིག་དང་འབྲེལ་བ་ཉིད་མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྒོམ་པ་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བས་བསྐྱང་བ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །མ་གཟིགས་མི་གཟིགས་གཟིགས་མི་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཟིགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཨ་ཏི་ཤས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཅི་ཡང་མི་གཟིགས་ཏེ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ཅིག་ཆར་འཇུག་པའི་གྲུབ་ མཐའ་ཁས་བླང་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའང་མདོ་ཁམས་པ་དགེ་སློང་གཅོད་པ་ཅན་བཞིས་བསྐུལ་ཞིང་དྲིས་པའི་དོར་ལྔ་བརྒྱར་ཐ་མ་ལ་གངས་རིའི་ཁྲོད་ན་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་གྱིས་གདམས་པའོ། །སྐྱབས་བསླུ་མེད་ཀྱི་མགོན་པོ་ཨོ་རྒྱན་རྗེ། །དྲིན་འཁོར་མེད་ཀྱི་རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པ། །དུས་རྟག་པར་སྙིང་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད། །དེ་རིང་སྤྱི་བོའི་རྒྱན་དུ་བཞུགས། །དབུས་གཡོ་རུའི་སུལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་། །བྱང་ས་མཐར་སྐྱེས་པའི་ཨ་དྲག་པ། །སྔར་གོ་ཐོས་མེད་ལ་ཕྲད་པ་འདི། །ཚེ་སྔོན་གྱི་ལས་འབྲེལ་ཞིག་ཡིན་ལས་ཆེ། །དོན་རིག་ཐོག་ཏུ་ཉམས་རྟོགས་ཤན་ཕྱེད་པའི། །ངའི་དམ་ཆོས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདི། །མི་ཁྱོད་ལ་སྦ་བསྲི་མེད་པར་བསྟན། །རིག་པ་ཅེར་མཐོང་དུ་མཁྱེན་ལགས་སམ། །ཁྱོད་གཅིག་ཏུ་མི་ལུས་རིན་ཆེན་ཐོབ། །གཉིས་སུ་དམ་པའི་ཆོས་དང་མཇལ། །གསུམ་དུ་མན་ངག་ཐོས་པ་འདི། ད་ལོང་ཡོད་དུ་ཕྱི་ཐལ་བྱས་ན་ཕངས། མི་མང་པོའི་གསེབ་ཏུ་ཆགས་སྡང་འཕེལ། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་བསླུ་བྲིད་མཁས། །བསམ་པ་བཟང་པོའང་རྐྱེན་གྱིས་འགྲིབ། །བློ་ཐག་ཆོད་ལ་དབེན་ པར་སོང་། །གནས་གང་དུ་སླེབས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་། །དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་འཇིག་སླ་དང་།
Chinese
是。 如經中所說：「就如水與波浪一般」。在此，自性光明的分別智慧是，無論有念與無念，都不會像五種無心狀態那樣捨棄。對於不捨棄的承諾，以品嚐滋味的執著，將其美名稱為分別智慧的所知障，也因恆常修持的力量而清淨，因此既非愚者習慣的無念，也非無念，而是所有法皆不成立自相與共相的不可言說的大中觀見，與經論理證相連，以口訣大圓滿的離意修持來實踐。如聖者龍樹所說：「心是所有佛的，不見、不見、不見。在無自性的自性中，如何能見？」以及阿底峽尊者所說：「薄伽梵的智慧什麼也不見。為何如此？因為智慧沒有對境。」等等，是同時進入的宗派的承諾。這也是應多康巴格西卻巴堅四人勸請與提問的五百問的最後一個，在雪山之中，持有自性大圓滿宗見的讓炯多傑欽哲沃熱所給予的教言。無欺怙主鄔金仁波切，無恩可報的嘉瓦龍欽巴，恆常於心中不離不棄，今日安住於頂上。我是來自衛藏（དབུས་，今拉萨及其周边地区）約茹（གཡོ་རུ，今拉萨以西地区）蘇（སུལ་）地的瑜伽士，也是來自北方邊地的阿扎巴（ཨ་བྲག་པ），過去未曾聽聞卻能相遇，必定是前世的業緣。在理解意義的基礎上，能分辨經驗與證悟的我的殊勝法大圓滿，毫無隱瞞地向你宣說。你是否能直接看見覺性？你一是獲得了珍貴的人身，二是值遇了殊勝的佛法，三是聽聞了口訣，現在若放縱拖延就太可惜了。在眾多人之中，貪嗔增長，地方的顯現善於欺騙，善良的想法也會因緣而減損，下定決心前往寂靜處。僅僅是抵達任何地方，
English
It is. As it is said, "Like water and waves." Here, the discriminating wisdom of self-luminous nature is such that whether with or without mind, it is not abandoned like the five states of mindlessness. Regarding the commitment of not abandoning, with the clinging of savoring the taste, the obscuration of knowledge, which is beautifully named discriminating wisdom, is also purified by the power of constant practice, so it is neither the mindlessness habitual to fools, nor is it without mind, but rather all phenomena are not established by their own and common characteristics, the inexpressible Great Madhyamaka view, connected with scripture and reasoning, is practiced with the instruction of the Great Perfection's meditation free from mental fabrication. As the noble Nagarjuna said, "The mind is of all Buddhas, unseen, unseeing, and unseeing. In the nature of no-self, how can one see?" And Atisha said, "The Bhagavan's wisdom sees nothing. Why is that? Because wisdom has no object." And so on, it is the commitment of the school that enters simultaneously. This is also the last of the five hundred questions that the four monks from Dokham, Choepa Chen, urged and asked, in the midst of the snowy mountains, the instruction given by Rangjung Dorje Khyentse Özer, who holds the view of the Great Perfection of self-nature. Ugyen Rinpoche, the infallible protector, Gyalwa Longchenpa, whose kindness cannot be repaid, are always inseparable in my heart, and today reside on the crown of my head. I am a yogi from Sul of Yoru in U (དབུས་，present-day Lhasa and its surrounding area), and also an Adrakpa from the northern borderland, having met without having heard of it before, it must be a karmic connection from a previous life. Based on understanding the meaning, my supreme Dharma, the Great Perfection, which can distinguish between experience and realization, is declared to you without concealment. Can you directly see the awareness? You have obtained a precious human body as one, you have encountered the supreme Dharma as two, and you have heard the instructions as three, now it is a pity if you indulge in procrastination. Among many people, attachment and aversion increase, the appearance of the place is good at deceiving, and good thoughts are diminished by conditions, make up your mind and go to a solitary place. Just by arriving at any place,