Tibetan
སེམས་རིས་རིས་མེད་དུ་དགུ་པས་ཞལ་སྟོན་མཁན་གྱི་ལྷ་དང་། ལུང་སྟོན་མཁན་གྱི་འདྲེ་སོགས་གང་ཡང་མི་འདུག་སྟེ། ང་ལ་ཞལ་གཟིགས་ལུང་བསྟན་མེད་སྙམ་པའི་ཡིད་མུག་གི་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་གྱི་ཅ་ཅོའི་མཚང་ཤེས་པའི་བློ་བདེ་བ་ཞིག་རྒྱུན་དུ་ཡོད་པ་ལགས། རྣམ་རྟོག་ཐོལ་སྐྱེས་རིག་ཙམ་དེ་གའི་མོད་ལ་རྣམ་རྟོག་ཤར་མ་ཤར། གནས་མ་གནས་གང་ཡང་ཟེར་དུ་མེད་པ་ཞིག་འདུག་སྐད་པ་སྟོང་འབྱམས་ལུང་མ་བསྟན་དང་མ་ནོར་བར་རིག་པ་ཁོ་རང་ཞེན་མེད་ཧུ་རེ་བར་འདུག་ན་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དུ་ཐག་ཉེ། ད་དུང་དེ་གའི་མུ་ལས་རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་བརྟག་དཔྱད་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྒྱས་འདེབས་དང་། དྲན་རྒྱུན་གྱིས་མུས་འཐུད་རྣམ་རྟོག་ཕྱི་མ་བསྒུག་པ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ཤིག་འཆར་ཉེ་སྲིད་པས་དེ་དག་གང་ ཡང་མི་བྱ་བར་རང་བབས་ཁ་ཡན་དུ་ཀློད་ལ་བཅོས་མེད་ཀྱི་དྲན་པ་རྟེན་མེད་དུ་སྐྱོངས། ལར་གཉུག་མའི་ཡིན་ལུགས་རང་ལ་ཡོད་ཀྱང་ཡིན་ཚུལ་ལ་གནས་པ་དང་འཁྲུལ་འབྱམས་སུ་གཤོར་བ་གཉིས་བསྐལ་པ་ནས་ཚེ་རབས་ཀྱིས་གོམས་ཤུགས་ཁྱད་པར་ཤོར་བས་རང་ངོ་རང་གིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་ལམ་པས་གོ་།སྦྱོར་ལམ་པས་མྱོང་། མཐོང་ལམ་པས་རྟོགས་ཞེས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་བླ་མ་དང་། མན་ངག་ཚད་ལྡན་གྱི་བཤད་བ་ལྟ་ལུང་རིག་དང་འབྲེལ་བ། པ་དང་། རང་གིས་རྟོགས་སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་དང་འབྲེལ་བ། ཚད་ན་དེ་ནས་ཤར་བ་གསུམ་འགལ་འདུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་རྣལ་མ་ཡིན། བླུན་པོ་ཁ་གཅིག་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བཏང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྒྱུད་དང་མན་ངག་རྣམས་ལ་སྦྱོང་བརྡར་མི་དགོས། ང་རྒྱལ་སྐྱེ་རོགས་ཡིན་ཟེར་ནས་མིག་རུ་ཟང་ཟང་ཞིག་ལ་སྦུབས་ཚོད་མོད་དེ། སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ལའང་མཁྱེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་ལས་ནི་ཅང་མི་མངའ། ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པ་ལ་སོགས་ཏེ་མཁས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་གཟིགས་ནས་དེའི་དོན་གཞན་ལ་ཇི་སྙེད་པའི་མཁྱེན་པས་འདོམས་པའི་ནུས་པ་ཐོན་ནས་བསྟན་པའི་བྱ་བ་མཛད་པ་མ་གཏོགས། རྩལ་བཤད་དང་ཕོ་ཚད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ རྩོལ་པར་མི་གདའ། རོང་པ་རྫོགས་ཆེན་པ་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟར་སྙིགས་མའི་དུས་ཀྱི་སྒོམ་ཆེན་པར་རློམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་དང་མན་ངག་རྣམས་དགྲ་ལྟར་སྤངས། དེ་ལས་ཟབ་ཟབ་མོ་ཞིག་ཡོད་བའི་ཁུངས་བྱས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གནད་ཆ་ཙམ་ཡང་མ་རྟོགས། ཡིད་དཔྱོད་དང་ཕོ་ཚོད་ཁོ་ནར་སྐུ་ཚེ་མཐར་བསྐྱེད་བྱེད། ད་ཧྲིལ་གྱིས་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་སྐྱོན་ཡོན་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསླད་པའི་རང་བབས་ལྷུག་པ་འདི་ཀ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཀ་དག་གི་ངོ་བོར་མ་བྱས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད། གང་ཟག་སྦྱངས་པ་ཅན་ཐོས་གྲོལ་གྱི་ཅིག་ཆར་རེ་རེ་ཙམ་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་ངོ་སྤྲད་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་བསླད་དེ་སྒོམ་གོ་ཆོད་པ་མི་སྲིད་པས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཕྲང་ལ་བཤར་དགོས་པ་རང་མང་། འོན་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ན་ཉམས་གསུམ་གྱི་ཤུབས་ནས་དོན་དེ་སྤྲོས་བྲལ་བསམ་མེད་ཚུལ་བཞིན་དུ་རྟོགས་འོང་བ་ཡིན། ཁྱེད་རང་ཡང་ད་ལྟའི་བབས་དྲན་པ་མ་ཡེངས་པའི་ངང་ནས་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་ཤར་རྗེས་ཐོབ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞིག་འདུག་ན་སྐྱོན་ཤོར་མདོག་མ་ཁ་ཡང་། དྲན་པའི་རྒྱུན་དང་། རྣམ་རྟོག་རང་ངོ་ཤེས་པ་འདི་ལ་ཉམས་དང་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས། དྲན་པ་ཡང་རྩོལ་བྱས་འཇུར་དྲན་མ་ ཡིན་པར་ཡང་དག་རྩོལ་མེད་ཡེ་བབས་ཀྱི་དྲན་པ། དེ་བཞིན་རྣམ་རྟོག་རང་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་ཆེད་འཛིན་གྱིས་རྟོག་དཔྱོད་མ་ཡིན་པར་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་ཤེལ་གོང་ལྟ་བུ། མདོར་ན་སྒོམ་བློ་ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་མེད་ལ་ཡེངས་སུ་སྐད་ཅིག་ཀྱང་མེད་པ། ལྟ་བ་མཐོན་པོས་ཕན་མ་བཏགས། རྣམ་རྟོག་ངན་པས་གནོད་མ་བསྐྱལ། ངེས་ཤེས་ཀྱི་བློ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཏུ་ལ་བཟློས་པའི་ཚེ་སྒོམ་བདག་པོའི་ལག་ཏུ་འཁྱོལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་ཞལ་མི་གཉིས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཀློང་ཆེན་པོས། མ་བཅོས་ལྷུག་པར་ཡེ་གྲོལ་ཟབ་ཀ་མ། །ཅོག་བཞག་ཅེར་མཐོང་བསམ་ཡུལ་འདས་པ་ནི། །སོ་མ་གཉུག་མ་ཅིག་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དང་། །ཡེ་བཞིན་རྣམ་དག་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །དུས་བཞི་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དོན་ལ་ཞོག །རེ་དོགས་ཆེད་འཛིན་ཞིག་ན་རྣལ་མའི་དོན། །སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད་ཀྱི་གཞི་བྲལ་དང་། །དམིགས་བསམས་གདོད་ནས་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །གནས་ལུགས་ཡེ་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་བཅོས་བསླད་མེད། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་ཕྱོགས་ལྷུང་ཀུན་དང་བྲལ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ལམ་གྱི་གཞི། །ཕྱོགས་བྲལ་ནམ་མཁའ་འདྲ་བས་གུད་མ་བཅད་། །མ་རྟོགས་སྐྱོན་རྣམས་སོ་སོར་བཟུང་ལས་བྱུང་། ། དེ་བས་བསམ་འདས་ཕྱམ་བརྡལ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་གསུངས། མདོར་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ་བཅོས་མེད་ཡི་ཐ་མལ་ཤེས་པ་འདི་ཀ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ། སྐྱོན་ཀ་ནས་དག་ཅིང་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་མཆིས་པ་ཡིན་པས་འདི་ཉིད་ངོ་འཕྲོད་ཕྱིན་ཆད་ནས་ཀུན་གཞི་ལུང་མི་བསྟན་ལྷན་སྐྱེ་ཀྱི་མ་རིག་པ་དང་། རིག་པ་ཡུལ་ཕྱིར་འབྲེང་བ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མ་
Chinese
心中没有以各种方式显现的神，也没有预言的鬼等。我常常感到，我没有得到神示和预言，心中有些沮丧，但却很清楚别人的缺点，内心感到平静。当突发的念头刚一生起，念头就消失了。无法说它存在或不存在，它就像空旷无垠的虚空，不要与未被指明的状态混淆，如果觉性本身无执地敞开，那就接近于证悟的胜观。此外，如果继续分析念头，以分析来扩展空性，或者以持续的念头来等待下一个念头，就可能会产生一种体验，所以不要那样做，而要放松自然，在无所依中保持不做作的觉知。一般来说，本来的状态本来就在那里，但由于从劫初以来，生生世世的习气差异，导致了安住于本然状态和陷入迷惑之间产生了差别，因此，自己的面目被自己所遮蔽。因此，资粮道者理解，加行道者体验，见道者证悟。因此，与具传承的上师，以及与经论理智相关的、具有合格诀窍的开示，以及与自己证悟的禅修经验相关的，这三者如果不矛盾，那就是真正的法性。愚蠢的人追随一种片面的智慧，认为不需要学习经续和口诀。他们说傲慢有助于增长，所以像瞎子一样摸索。即使是导师佛陀，也只有两种智慧，没有其他功德。全知龙钦巴等所有智者和成就者，都是从自己如实的智慧中观察，然后以相应的智慧来教导他人，从而完成弘法利生的事业，而不是用花言巧语和吹嘘来写作论著。正如荣波大圆满所说，末法时代的那些自诩为伟大修行者的人，像对待敌人一样抛弃经续和口诀。他们声称有比这更深奥的东西。他们甚至没有领悟大圆满见解的独特要点。他们只是在思辨和吹嘘中度过一生。现在，完全地、当下地生起觉知
English
There are no gods who appear in various ways in the mind, nor are there prophesying ghosts, etc. I often feel that I have not received divine visions or prophecies, and I feel somewhat depressed, but I am very clear about the shortcomings of others, and I feel peaceful inside. As soon as a sudden thought arises, the thought disappears. It is impossible to say whether it exists or not, it is like the vast expanse of space, do not confuse it with the unindicated state, if awareness itself is open and unattached, then it is close to the higher seeing of realization. Furthermore, if you continue to analyze the thought, expanding emptiness with analysis, or waiting for the next thought with continuous thought, you may have an experience, so do not do that, but relax naturally and maintain un fabricated awareness in the un supported. In general, the original state is already there, but due to the differences in habits from kalpas to lifetimes, there is a difference between abiding in the natural state and falling into delusion, therefore, one's own face is obscured by oneself. Therefore, the practitioner on the path of accumulation understands, the practitioner on the path of joining experiences, and the practitioner on the path of seeing realizes. Therefore, the three, the qualified guru with lineage, and the instructions with qualified pith instructions related to scripture and reason, and the experience of one's own realization and meditation, if these three are not contradictory, then that is the true nature of reality. Foolish people follow a one-sided wisdom, thinking that there is no need to study tantras and pith instructions. They say that arrogance helps to grow, so they grope like blind people. Even the teacher Buddha only had two kinds of wisdom, and no other merits. All the wise and accomplished ones, such as the omniscient Longchenpa, observed from their own true wisdom, and then taught others with corresponding wisdom, thus accomplishing the work of spreading the Dharma and benefiting beings, instead of writing treatises with rhetoric and boasting. As Rongpa Dzogchen said, those who pretend to be great practitioners in the degenerate age abandon the tantras and pith instructions like enemies. They claim that there is something deeper than that. They have not even realized the unique key points of the Dzogchen view. They just spend their lives in speculation and boasting. Now, completely and presently, let awareness arise.
Chinese
未被任何概念所染污的自然状态，即是大圆满本初清净的体性，本自具足。除了少数经过训练，能在一瞬间通达解脱的人之外，如果向其他人介绍，也会被所知障染污，不可能有效地禅修，因此需要反复练习安乐、光明、无分别的境界。然而，如何才能从三种体验的保护壳中，如实地证悟离戏、无念的意义呢？你现在也要在不散乱的状态中，如果任由念头突然生起，之后又无法言说，也不要表现出好像出了问题的样子。保持觉性的连续性，并且认识念头的自性，这其中有体验和证悟两种。觉性不是通过努力而产生的造作的觉性，而是自然而然、毫不费力的本觉。同样，认识念头的自性，也不是通过刻意执着来进行分别和思考，而是像水晶球一样，通透明澈的胜观智慧。总之，禅修时，心中没有一丝一毫的造作，甚至连一瞬间的散乱都没有。不要用高深的见地来增益，也不要让恶劣的念头造成损害。当反复地处于一种远离确定性思维的状态时，禅修才能掌握在自己手中。全知龙钦巴（公元1308-1364）尊者，与普贤王如来无二无别，曾说： “无作自然本解脱，深寂无上。 放下一切，直视，不可思议之境界。 如初生婴儿般，与法性无别。 原始清净，远离一切偏颇。 安住于四时不变之意义中。 若有希冀与恐惧，以及刻意执取，则非真实之义。 谁也无法改变这无根之基。 了知所缘与作意，本初即清净。 实相本基，任运自成，无有造作与染污。 如虚空般清净，远离一切偏颇。 证悟此即瑜伽士道之基。 无别于如虚空般之无偏。 未能证悟之过患，皆由执取所生。 因此，请了知这超越思维之平等性。” 总之，在大圆满独特的语境中，这种不做作的、庸常的觉知，即是如来藏。它从根本上就是清净的，并且具有本自具足的功德。因此，一旦认识到这一点，阿赖耶识、无记、俱生无明，以及心识向外攀缘所产生的遍计所执
English
This natural state, undefiled by any concepts, is the very essence of the Great Perfection's primordial purity, spontaneously present. Apart from a few trained individuals who can attain liberation in a single instant, if introduced to others, it will be defiled by the obscuration of knowledge, making effective meditation impossible. Therefore, one needs to repeatedly practice the state of bliss, clarity, and non-conceptuality. However, how can one truly realize the meaning of non-duality and non-mentation from within the sheath of the three experiences? Even now, you should remain in a state of non-distraction. If thoughts suddenly arise and are inexpressible, do not act as if something is wrong. Maintaining the continuity of awareness and recognizing the nature of thoughts involves both experience and realization. Awareness should not be an artificial awareness achieved through effort, but rather a genuine, effortless, and natural awareness. Similarly, recognizing the nature of thoughts should not involve deliberate clinging to conceptual analysis, but rather the wisdom of insight, clear and transparent like a crystal ball. In short, during meditation, there should be no mental fabrication, not even a moment of distraction. Do not enhance it with lofty views, nor allow negative thoughts to cause harm. When repeatedly abiding in a state free from definitive thinking, meditation will be in your control. The omniscient Longchenpa (1308-1364), inseparable from Samantabhadra, said: "Unfabricated, natural, primordially liberated, profound and supreme. Letting go, directly seeing, a state beyond thought. Like a newborn infant, inseparable from the nature of reality. Primordially pure, free from all bias. Rest in the meaning that is unchanging in all four times. If there is hope and fear, and deliberate clinging, it is not the true meaning. No one can alter this rootless ground. Know that the object and intention are pure from the beginning. The nature of reality, the primordial basis, is spontaneously accomplished, without fabrication or defilement. Pristine like the sky, free from all bias. Realizing this is the basis of the yogi's path. Undivided from the impartiality that is like the sky. The faults of non-realization arise from grasping. Therefore, please understand this equality that transcends thought." In short, in the unique context of the Great Perfection, this unadorned, ordinary awareness is the very essence of the Sugata. It is pure from the outset and possesses spontaneously present qualities. Therefore, once this is recognized, the alaya-vijnana, the unindicated, the co-emergent ignorance, and the conceptual constructs arising from the mind's outward clinging