Tibetan
ཤུགས་ཆུང་ཆུང་ཡོད་པ་མི་རྟོག་པ་ཉམས་ཡིན། དེའི་སྐབས་མིག་བར་སྣང་ལ་ཧ་རེ་བཞག །རླུང་རོ་འབུད། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡེ་རེ་སྐྱོང་། ཡང་ན་རྣམ་རྟོག་ཐོ་ལོང་ཀོ་ལོང་དྲན་པའི་གཡའ་ཙམ་མེད་པ་འདུག་ཟེར་བ་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་མ་ཤར་བར་གནས་འགྱུ་སོ་སོར་ཡ་བྲལ་བའི་སྐྱོན་ཡིན། དེ་སྐབས་རྣམ་རྟོག་འདི་འདྲ་འཆར་གྱིན་འདུག་བསམ་མཁན་དེ་ག་དྲན་བ་ཡིན་པས་གང་ཤར་གྱི་རྗེས་མ་འབྲང་བར་རྣམ་རྟོག་ཤར་དེ་ཀའི་ངོ་བོ་གཅུར་གྱིས་བསྒྲིམས་ལ་འཛིན་མེད་ལྷོད་དེ་ཞོག །དོན་དུ་གོང་གི་འཆར་སྒོ་དེ་ཚོ་གང་ཤར་ཡང་ད་ལྟའི་དྲན་པ་སྐད་ཅིག་མ་གྲུང་ཆ་དང་ལྡན་པ་འདི་ཀ་ཧུར་ཕྱུང་ལ་སྒོམ། རྣམ་རྟོག་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བ་དང་། གནས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟ་བ་གང་ཡང་མ་བྱེད་པར་གནས་ན་གནས་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་མེད་གསུམ་ཧུ་རེ། འགྱུ་ན་འགྱུ་བ་ངོ་ཤེས་པའི་རང་ངོ་རྗེན་ལྷང་ངེར་ཞོག །ཐོད་རྒལ་གྱི་འཆར་སྒོ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ཁྱད་ནོར་ཡིན་ཡང་དགའ་སྤྲོ་དང་ཐིག་ལེ་ལུག་རྒྱུད་ལ་ཆེད་འཛིན་མ་ཞུགས་པའི་ངང་ནས་སྒོམ་གྱི་དམིགས་རྟེན་ལྟ་བུར་གྱིས་ལ་མཐོང་རྒྱུ་དང་མཐོང་མཁན་གཉིས་མེད་དུ་སྐྱོངས། རྨི་ལམ་བཟང་ངན་ཇི་ལྟ་བུར་ཤར་ཡང་གཡས་མེད་དུ་སྒྱུར། དུས་རྟག་པར་འཁོར་བ་ལ་ཞེ་ལོག་གེ ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་དུང་ངེ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་ལྷང་ངེ་དང་མ་བྲལ་བགྱིས། ད་ལྟ་ཕན་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བཟླས་པ་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་སྐོར་སོང་འདུག་པ་དགའ་རབ་ཡིན། འབུམ་ཕྲག་བརྒྱ་དང་ཁ་བསྐང་སོང་མཚམས་སྒྲུབ་ཡིག་བསྐུར་ཆོག་པ་བྱེད། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱ་མཚོ་བ་བདེ་བའི་གོ་སྐབས་མི་འདུག་པས་རང་རེ་གུ་རུའི་སྒྲུབ་གནས་སུ་མཚམས་སྒྲུབ་ལ་གནས་བསུ་ལས་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཆེ་བས་དགའ་བ་བསྒོམ་ལ་དལ་འབྱོར་དོན་དང་ལྡན་པ་མཛད། ཅེས་པདྨ་ཆོས་འཛོམ་ལའོ། །ཐུགས་དམ་སྒོམ་ཕྱོགས་སྐུར། ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན། རིག་པ་བཅོས་མེད་ལས་ལྷག་པ་མེད། ཤེས་པ་ལས་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་ལས་རྣམ་རྟོག་ཤར་བ་ཡིན་ཚེ། ཤར་ཕྲལ་ཉིད་དུ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་ཡལ་ན་དེ་ཀ་རང་གིས་ཆོག་པ་ཡིན། ལར་གནས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་། མི་གནས་པ་ལ་སྡུག་པ་མ་བྱས་ན་ནོར་མི་བཏུབ། རིག་པ་རང་བབས་སུ་བཞག་པའི་ཐོག་ནས་གནས་འགྱུ་ཐམས་ཅད་འགོ་འབྱམས་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མ་སོང་བར་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་འདུག་ན་དེས་ཆོག་འདི་གནས་འགྱུ་ལ་དྲན་པ་གཞུར་པོས་བརྟག་དཔྱད་བྱེད་པ་དང་མ་ནོར་བ་ཞིག་དགོས། ཞེས་ལྗང་རྩེ་མ་ཎི་བྷ་དྲ་ལའོ། བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་དྲི་བའི་ཆ་ལ། བཟླས་པའི་དུས་ལྷ་སྐུ་རང་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་ངང་ལ་རིག་པ་གློད་ནས་བསྒོམས་ན། དང་པོར་ལྷ་སྐུའི་གསལ་སྣང་ལ་ཅུང་ཟད་གནས་ཀྱང་མཇུག་ཏུ་གསལ་སྣང་ཞིག་ནས་གསལ་སྐྱོར་བྱས་ཀྱང་འཆར་དགའ་བ་ཞིག་འདུག་སྐད། སྤྱིར་བསྐྱེད་རིམ་ལ་རིག་འཛིན་གོང་མས། ཡུལ་སྣང་བདེན་མེད་དུ་ཤེས་པ་སྒྱུ་མའི་བསྐྱེད་རིམ། ལྷུན་གྲུབ་སྣང་སྟོང་དུ་ཤར་བ་ཟབ་མོའི་བསྐྱེད་རིམ། ལྷ་སྐུ་ཞལ་ཕྱག་དང་བཅས་པ་སྤྲུལ་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ཞེས་གསུངས་པས་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་མཁན་ཡིན་ན་ཀུན་བརྟགས་བློས་བྱས་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་ལ་མ་ལྟོས་གདོད་ནས་ལྷུན་གྲུབ་འདུས་མ་བྱས་པའི་བསྐྱེད་རིམ་རང་ཤར་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱི་ངང་དུ་རྣམ་བཞིའི་ཕྲིན་ལས་རབ་འབྱམས་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཡིན་ཡང་། རང་རེ་ལས་དང་པོ་པ་ཡིན་ཚེ་སྟོང་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་གསལ་སྣང་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལྷ་སྐུར་ཝལ་ལེ་འཆར་བ་ལ་ཡུན་ཅི་གནས་སྒོམ་ཞིང་། དེ་ལྟ་མི་འཆར་བའི་ཚེ་ལྷ་སྐུའི་བརྡ་དོན་གྱི་དག་པ་དྲན་པ་དང་། ང་རྒྱལ་ལ་འཇོག་པ་རེས་འཇོག་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པས་ཅི་ཞིག་ན་གཡོ་ཐོབ་གོམས་བརྟན་མཐར་ཕྱིན་ལྔའི་རྩལ་རྫོགས་ ནས་དྲན་རྫོགས་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་ལྡང་ནུས་པ་འོང་། དེ་ཡང་ད་ལྟ་ཞག་གཅིག །ཞག་གཉིས། ཟླ་གཅིག་ཟླ་གཉིས་ལ་བཙན་ཐབས་སུ་ཨེ་ཡོང་སྙམ་པའི་རེ་བ་བྱེད་མི་ཉན། སེམས་ཉིད་ལྷ་སྐུར་སྨིན་པ་ན་རྣམ་སྨིན་གྱི་རིག་འཛིན་ཐོབ་པ་རྒྱུད་འགྲེལ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནས་གསུངས་ཕྱིར་རོ། །ད་ལྟ་འགའ་ཞིག་གིས་བསྐྱེད་རིམ་གཏན་ཆགས་ཡོང་ཁུལ་བྱེད་པ་ལར་མི་བདེན་པས་སུ་ཤར་ཙམ་ན། །ཐ་མལ་རྟོག་པ་འཇིག་པར་འགྱུར། །བར་དུ་ལྷ་ཡི་མོས་པ་སྒོམ། །མོས་གུས་བརྟན་པར་གྱུར་ཙམ་ན། །རང་དབང་རང་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །མཐར་ནི་ལྷ་ཡི་བྱིན་རླབས་སྒོམ། བྱིན་རླབས་ནུས་པས་གཞན་སྣང་བསྒྱུར། །རང་རིག་དོན་དང་མཇལ་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པས་ད་ཆ་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་ཡོ་ག་འོག་མ་རྣམས་སུ་དམིགས་རྟེན་ལ་སོགས་པས་སེམས་འཇུར་ཐབས་མང་པོ་གསུངས་ཀྱང་རང་རེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་བསང་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཁུངས་ཡིན་ཙ་ན། ལྟ་བ་བརྗོད་མེད་བློ་འདས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསལ་སྣང་ལྷ་སྐུར་ འཆར་ཐུབ་པ་དེ་སྲེད་དུ་སྒོམ། དེས་དུབ་པ་ལྟར་བྱུང་ན་སྔར་བཞད་པ་ལྟར་ང་རྒྱལ་ལ་སེམས་བཟུང་སྟེ་འོག་འགྱུ་རྒྱུ་འབྱམས་སུ་མ་ཤོར་བའི་ངང་ལེ་ཞོག །དེ་ག་རམས་བྱས་པས་འཐུས། ཡང་འོག་འགྱུ་ངོས་མི་ཟིན་འདུག་ཟེར་བ་ལོས་བདན། འོག་འགྱུ་ངོས་ཟིན་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་རྩལ་རྫོགས་པ་དགོས།
Chinese
有微弱的念头是修行中的过失。那时，眼睛要凝视虚空，呼出气。当下刹那的觉知要稍稍保持。或者说，认为没有像麻木迟钝的念头，没有记忆的污垢，这是念头尚未在禅修中生起，停住和流动各自隔离的过失。那时，如果生起“正在产生这样的念头”的想法，那个想法本身就是念头，所以不要跟随任何生起的念头，而是将念头生起的那一刻的自性紧紧抓住，无执地放松。实际上，无论之前生起什么念头，都要全力以赴地修持当下具有觉性的刹那念头。不要将念头视为过失，也不要将停住视为功德，如果停住，就让停住的自性处于不可言说的状态。如果流动，就让流动处于认识自性的赤裸状态。虽然顿超的念头是圆满大法的殊胜财富，但不要在欢喜和明点血脉上产生执着，而是要像禅修的所缘一样，保持能见和所见二者不二的状态。无论梦境好坏，都要转为无有取舍。时时刻刻都要对轮回感到厌倦。 对众生要有强烈的慈悲心。对上师要有强烈的虔诚心，不要分离。到现在为止，已经念诵了大约一百万遍上师瑜伽的咒语，这非常好。在完成一百万遍之后，可以发送修行报告。因为轮回是痛苦的海洋，没有安乐的机会，所以在古汝的修行地闭关修行，比迎接客人更有福报，所以要修持欢喜，使暇满具有意义。这是给莲花法海（པདྨ་ཆོས་འཛོམ་）的。发送禅修的心要。如是所说，觉性没有比不造作更好的了。如果由于觉知被风所动而生起念头，那么在生起的同时，如果它在没有被认出来的情况下消失了，那就足够了。一般来说，如果不对停住感到高兴，不对不停住感到悲伤，就不会犯错。在觉性处于自然状态的基础上，如果所有的停住和流动都没有陷入混乱和无记的状态，而是像它自己认识它自己一样，那就足够了，这需要不与用念头来检查停住和流动相混淆。 这是给绿松石玛尼贤（ལྗང་རྩེ་མ་ཎི་བྷ་དྲ་）的。念诵和修行。
English
Having subtle thoughts is a fault in practice. At that time, the eyes should gaze into space, and exhale the breath. The present moment of awareness should be maintained slightly. Or, thinking that there are no dull, numb thoughts, no stains of memory, is the fault of thoughts not arising in meditation, and the separation of abiding and moving. At that time, if the thought arises, "Such thoughts are arising," that thought itself is the thought, so do not follow any arising thoughts, but tightly grasp the nature of the moment the thought arises, and relax without grasping. In reality, no matter what thoughts arise before, put all your effort into practicing this present moment of awareness that is full of alertness. Do not regard thoughts as faults, nor regard abiding as a virtue, but if abiding, let the nature of abiding be in an inexpressible state. If moving, let the moving be in a naked state of recognizing its own nature. Although the thoughts of direct transcendence are the special wealth of Dzogchen, do not develop attachment to joy and the thigle lineage, but like the object of meditation, maintain the state of non-duality between seeing and what is seen. No matter how good or bad dreams arise, transform them into non-acceptance or rejection. At all times, be disgusted with samsara. Have strong compassion for sentient beings. Have strong devotion to the Guru, and do not separate. Up to now, you have recited about one hundred thousand mantras of Guru Yoga, which is very good. After completing one hundred thousand recitations, you can send a practice report. Because samsara is an ocean of suffering, and there is no opportunity for happiness, it is more meritorious to practice retreat in the Guru's practice place than to welcome guests, so practice joy and make leisure and opportunity meaningful. This is for Padma Chodron (པདྨ་ཆོས་འཛོམ་). Send the heart essence of meditation. As it is said, there is nothing better than uncorrected awareness. If thoughts arise because awareness is moved by the wind, then at the moment of arising, if it disappears without being recognized, that is sufficient. In general, if you do not rejoice in abiding and do not grieve in non-abiding, you will not make a mistake. On the basis of awareness being in its natural state, if all abiding and moving do not fall into confusion and non-attention, but are like it recognizing itself, that is sufficient, and this needs to be distinguished from examining abiding and moving with conceptual thoughts. This is for Jangtse Mani Bhadra (ལྗང་རྩེ་མ་ཎི་བྷ་དྲ་). Recitation and practice.
Chinese
关于“如何”的问题。念诵时，在心中专注于本尊，放松觉性进行禅修。起初，本尊的显现可能会持续一会儿，但最终，即使努力清晰地观想，也更喜欢不清晰的状态。一般来说，关于生起次第，往昔的持明者们说：“了知外境显现为虚幻是幻化的生起次第；任运显现为空性是甚深的生起次第；具有面容和手印的本尊是化身的生起次第。”因此，如果有人已经证悟了法界，就不需要依赖分别念造作的生起次第，而是在本来任运、非造作的生起次第，即自生任运圆满的状态中，能够自在地进行四种事业和无量功德。然而，如果我们是初学者，应该在空性智慧的明光中，将本尊清晰地观想为方便，并尽可能长时间地安住于此。如果无法清晰显现，就交替地忆念本尊的象征意义和清净，以及安住于慢心中。这样修持，就能圆满五种力量，即动摇、获得、习惯、稳固和究竟，从而能够升起圆满忆念的本尊。此外，不要期望通过一两天或一两个月的强迫就能成功。因为经续和伟大的注释中说，当自心成熟为本尊时，就能获得异熟持明。现在有些人试图让生起次第变得固定不变，这根本不真实。当显现时，粗糙的分别念将会止息；中间修持对本尊的虔诚；当虔诚变得稳固时，自己就能获得自在；最后修持本尊的加持，凭借加持的力量转变其他显现，自明的觉性将会与实相相遇。如是说，现在对于要义的精髓，在下部瑜伽中，虽然讲述了很多通过所缘等方式使心安住的方法，但我们是大圆满的见解，是具有扫荡之力的源泉。因此，尽力禅修那不可言说、超越思维的见解之明光，使其能够显现为本尊。如果因此感到疲惫，就像之前说的那样，将心专注于慢心中，保持放松，不要让下泄之念散乱。这样做就足够了。还有人说不认识下泄之念，这当然是真的。认识下泄之念需要圆满胜观的力量。
English
Regarding the question of "how": During recitation, meditate by focusing the mind on the deity itself and relaxing awareness. Initially, the clarity of the deity's appearance may last for a while, but eventually, even with efforts to clarify the appearance, one tends to prefer a state of non-clarity. Generally, regarding the generation stage, past vidyadharas have said, "Knowing the appearance of external objects as unreal is the illusory generation stage; the spontaneous arising of emptiness is the profound generation stage; the deity with face and hands is the emanation generation stage." Therefore, if one has realized the expanse of reality, one does not need to rely on the generation stage fabricated by conceptual thought. Instead, in the naturally arising, uncompounded generation stage, the self-arisen, spontaneously perfect state, one has mastery over the four activities and vast qualities. However, if we are beginners, we should meditate on the clarity of emptiness-wisdom, with the deity appearing clearly as a means, and abide in it for as long as possible. If it does not appear clearly, then alternately remember the symbolic meaning and purity of the deity, and abide in pride. By meditating in this way, one can perfect the five powers—wavering, attainment, habituation, stability, and ultimate completion—and thus be able to arise as the deity of complete recollection. Furthermore, do not expect to succeed by forcing it in one or two days or one or two months. For it is said in the tantras and great commentaries that when one's mind matures into the deity, one attains the vidyadhara of maturation. Now, some people try to make the generation stage fixed and unchanging, which is not true at all. When it appears, coarse conceptual thoughts will cease; in between, cultivate devotion to the deity; when devotion becomes stable, one will attain self-mastery; finally, meditate on the blessings of the deity, and through the power of blessings, transform other appearances, and self-knowing awareness will meet with reality. As it is said, now for the essence of the meaning, in the lower yogas, although many methods are taught for pacifying the mind through objects of focus and so on, we are the view of Great Perfection, which is a source with the power to sweep away. Therefore, strive to meditate on the clarity of that inexpressible, mind-transcending view, so that it can appear as the deity. If you become tired from this, as said before, focus your mind on pride, remain relaxed, and do not let the downward-flowing thoughts scatter. Doing just that is sufficient. Also, some say they do not recognize the downward-flowing thoughts, which is certainly true. Recognizing the downward-flowing thoughts requires the perfection of the power of vipassanā (insight).