Tibetan
་མ་རྨུགས་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཁྱེན་ཆ་འགག་མེད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྟེན། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང༌། །གང་ལ་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ལ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནང་གསལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པ་སྟེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་ མ་ལས། ཆེས་ཕྲའི་ཡེ་ཤེས་ནང་དུ་གསལ། །དམིགས་མེད་འཆར་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཕྱི་ཤེས་བྱས་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཞི་བས། ནང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློའི་འཛིན་སྟངས་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ངང་དུ་རང་ཞི་ནས། ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བ་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐའ་དག་འགགས་ཤིང་འགག་གཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་རྟག་ཆད་གང་གི་ཡང་མཐར་མ་ལྷུང་བ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སྐུས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པའི་ཚུལ། འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེའང་སྟོང་ཆད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུའི་དུས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ནང་གསལ་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་པས་སྟོང་གི་ཟླ་བ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ལྟར་གཞན་སྣང་ལ་མི་མངོན་པར་བཞུགས་ཀྱང༌། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་མཁྱེན་ཕྱིར་གསལ་དུ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ གདངས་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལས། དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་བས་མཐོང་དུ་མེད། །མེད་པ་མིན་ཏེ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །ཚེས་ཀྱི་སྔོན་རོལ་ཟླ་བ་བཞིན། །ཟབ་པ་ཞི་བ་ཆེས་ཕྲ་བའོ། །ཞེས་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའི་གཞི་མར་བཞུགས། །ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང། །ཕྱང་ནས་ཆད་པ་མེད་སྣང་བར། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་མ་འགགས། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་པས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཞེས་སྨོས་པའང་ནམ་དུའང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་དེ་བརྟག་པར་བགྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མཚ
Chinese
极微细的智慧是，通晓无碍，是身和智慧的所依。由极度安住者所见。称为寂静法身。对此，法身的体性是自生智慧内明，远离一切戏论，却成为遍知智慧的显现基础，如《幻化根本续》所说：最极微细智慧中明现，无相显现是法身。是也。即是说，外在由所知境所摄持的对境，息灭了心和作意的作用，内在能知的心之执取，一切世俗显现也于无生灭的自性中自灭。三界所摄的，由心和心所的近取而生，轮回的缘起彻底止息，止息之基的真如各自由自证知，不堕于常断任何一边，以自生大智慧身现证之相。如《入行论》所说：所知干薪皆焚毁，灭已彼即诸佛法身。尔时无生亦无灭，心灭彼即尊以身证。是也。因此，并非空无如虚空，法身之时，遍知智慧深邃难测，内明融入而不昏昧，如空的月亮隐没于虚空，不显现于他者，却从中，为了色身现证一切智智，智慧的光芒永不间断，如《智慧显现续》所说：于法界中回旋故不见，非谓无有以极细故，如月于初一之前，深寂极微细。以及《六界续》所说：安住于甚深明澈之基，以周遍和周遍性而空，不断绝而显现，能明之显现分不灭。如是之法性，于智慧之身者现前，故说由极度安住者所见，也即是说，恒时无不安住的佛陀所见之语，如《圣者集经》所说：如说众生语说见虚空，如何见虚空之义当观察，如是见法亦为如来所说。是也。此乃
English
The extremely subtle wisdom is, knowing without obstruction, the basis of body and wisdom. Seen by those who abide in perfect equanimity. It is called the peaceful Dharmakaya. Regarding this, the nature of the Dharmakaya is the self-born wisdom, clear within, free from all elaborations, yet becoming the basis for the manifestation of omniscient wisdom, as stated in the Root Tantra of Magical Manifestation: Manifest in the most subtle wisdom, the formless manifestation is the Dharmakaya. That is to say, the external objects grasped by the knowable are subdued by the mind and its functions. The internal grasping of the knowing mind, all conventional appearances, are self-pacified in the nature of no arising and no ceasing. The mind and mental factors included in the three realms, arising from close attachment, the dependent origination of samsara is completely ceased, and the suchness of the basis of cessation is known by each individual self, not falling into either extreme of permanence or annihilation, manifesting the appearance of self-born great wisdom. As stated in the Bodhisattvacharyavatara: All the dry firewood of knowable objects is burned, and when extinguished, that is the Dharmakaya of the Buddhas. At that time, there is no birth and no death, and when the mind ceases, the Victorious One manifests it with his body. That is to say, it is not empty like space, but at the time of Dharmakaya, the omniscient wisdom is deep and immeasurable, the inner clarity merges without obscuration, like the moon of emptiness disappearing into space, not appearing to others, but from that, in order for the Rupakaya to manifest all-knowing wisdom, the radiance of wisdom is never interrupted, as stated in the Wisdom Manifestation Tantra: Because it revolves in the Dharmadhatu, it is not seen, not that it does not exist, but because it is extremely subtle, like the moon before the first day of the month, deep, peaceful, and extremely subtle. And as stated in the Six Spaces Tantra: Abiding in the basis of great profound clarity, empty by pervasiveness and pervasiveness itself, without cutting off from the beginning, the manifesting part of the illuminator does not cease. Such a nature of Dharma is manifest to those who possess the body of wisdom, therefore it is said to be seen by those who abide in perfect equanimity, which is to say that the words seen by the Buddha, who is always abiding, are like the words in the Sutra of the Noble Gathering: As it is said that beings speak of seeing space, one should examine how the meaning of seeing space is, and thus seeing Dharma is also taught by the Tathagata. That is
Tibetan
ན་གཞིའི་སྒོ་ནས་བཞག་ན་མུ་བཞི་གར་མ་ཐུག་ཅིང་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་ཞི་བ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ་ཆོས་སྐུའི་སའི་ཟག་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྲེལ་བས་ཆོས། མཚན་མ་ཞལ་ཕྱག་ཏུ་མེད་ཀྱང་རིག་པའི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཕུང་པོ་ ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་བསྡུས་པའི་ཆ་ནས་སྐུ་ཞེས་བཏགས་པའི་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མེད་པའི་ཚེ་སྟོན་པ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་ལགས། བསྟན་པའི་འདུལ་སྟངས་ནི་གང་ལགས། བཀའ་བསྩལ་བ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ། ངའི་སྐུ་ནི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མི་སྣང༌། མི་འགྱེད། མི་ལེན། མི་འདོར། མི་རྟོག །མི་འཛིན། མི་གནས། མི་འགྱུར། མི་མངོན། མི་གསལ། མི་མཛད། མི་གཏོང༌། མི་སེམས། མི་རེག །མི་སྡུག །མི་སྟོང་བའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས། སྟོང་པ་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད། །གསལ་བ་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས། །དྲན་པས་མི་བརྗེད་གཟུངས་དང་ལྡན། །སྣང་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ལམ། །མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བའི་ངོས་ནས་བཏགས་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་ལས་སྐུར་སྨིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཚུལ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱ་རྒྱལ་བའི་ཁམས། །གཅིག་དང་དུ་མར་མ་ཡིན་དངོས་པོ་དང༌། ། དངོས་མེད་ལས་འདས་མཁའ་ལྟར་རྣམ་མི་རྟོག །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་སྤྲོས་པ་ཞི། །ངག་གི་ཡུལ་འདས་དོན་དམ་བདེན་པས་བསྡུས། །རྟོག་དཔྱོད་ཐ་སྙད་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་མཚོན། །བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དཔེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེ་ལ་དབྱིངས་ནང་གསལ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱར་གནས་པས་རྒྱལ་བའི་ཁམས་ཞེས་བླ་དྭགས་སུ་བྱས་པ་སྟེ། དོན་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པས་དངོས་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། ཇི་སྙེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་ནང་དུ་གསལ་བས་དངོས་མེད་ལས་ཀྱང་འདས་པས་ཆོས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པའི་འཆར་གཞིར་ཡོད་པས་རྒྱལ་སྲས་སར་གནས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་སྐུར་སྣང་བ་དང༌། གསུང་ཐོས་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངད་ལྡང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་དགའ
Chinese
从基础的角度来说，由于四句都无法触及且不进入境域，所以是寂静的。当两个色身的行为不显现时，由于与法身之地的无漏真如相关联，所以是法。虽然没有面容和手足等相，但觉性的自性不变，并且从一切蕴都融入法界这方面来说，被称为法身。如《虚空藏续》中说： 唉！导师普贤王如来，当佛陀的行为不显现时，导师如何安住？教法的调伏方式是什么？ 佛说：当一切佛陀的行为不显现时，我的身被称为一切蕴都融为一体，不显现，不分散，不取，不舍，不分别，不执着，不住，不变，不明显，不清晰，不做，不放，不思，不触，不聚集，不空，以这样的方式显现，空性没有境域的戏论，光明超越有无的边际，以忆持不忘失，具有陀罗尼，显现是现量本身的道，远离多种能诠之词的戏论。 如此，法界的三个身，实际上是对真实智慧本身，从种姓和功德的区分方面所做的命名，是从名相之法中成熟为身的无实有自性的安住方式。 各自的所知是胜者的界，既非一亦非多，是有实和无实之外，如虚空般不作意，没有沾染且转变戏论寂灭，超越言语的境域，以胜义谛来摄持，无法以思辨、名言、理证来衡量，因为与智慧和思虑、比喻相违背，也不是十地自在者的行境。 其中，从法界内光明存在的角度来说，由于如是智慧的各自所知安住于胜者的界，所以被尊称为至高无上者。 实际上，由于超越了一和多的戏论，所以不是有实之物。由于如所有智的智慧部分在内部显现，所以也超越了无实，因此是具有法性的圆满受用身。由于五种智慧的自性各自不混杂地存在于规划之中，所以安住于佛子之地。对于有情众生来说，显现为色身，听到声音，圣者的戒律之香散发，品尝到法的味道，欢喜禅定。
English
From the perspective of the ground, it is peaceful because it does not touch the four extremes and does not enter the realm. When the activities of the two form bodies are not manifest, it is Dharma because it is related to the stainless Suchness of the Dharmakaya ground. Although there are no marks such as face and hands, the nature of awareness does not change, and from the aspect of all aggregates being absorbed into the sphere, it is called Dharmakaya. As it is said in the Klong Drug Pa: Alas! Teacher Samantabhadra, when the activities of the Buddhas are not manifest, how does the teacher abide? What is the method of taming the teachings? The command was given: When the activities of all the Buddhas are not manifest, my body is called the unification of all aggregates, not manifest, not scattered, not taken, not abandoned, not conceptualized, not grasped, not abiding, not changing, not obvious, not clear, not acting, not releasing, not thinking, not touching, not gathering, not empty, appearing in this way, emptiness has no elaboration of objects, clarity transcends the limits of existence and non-existence, with mindfulness not forgetting, possessing dharani, appearance is the path of direct perception itself, free from the elaboration of many expressive words. Thus, the three bodies of the sphere are actually names given to the very essence of true wisdom, from the aspect of the distinction of lineage and qualities, the way of abiding in the nature of non-substantiality that matures into body from nominal dharmas. Each one's own object of knowledge is the realm of the victorious ones, neither one nor many, is substance, and beyond non-substance, like space, without conceptualization, without attachment, and the transformation of elaboration is pacified, transcending the realm of speech, gathered by ultimate truth, cannot be measured by speculation, terms, or reasoning, because it contradicts intelligence and thought, analogy, and is not even the object of enjoyment of the ten-bhumi masters. In that, from the aspect of clarity existing within the sphere, since the respective objects of knowledge of such wisdom abide in the realm of the victorious ones, it is honored as the supreme. In reality, since it transcends the elaboration of one and many, it is not substantial. Since the wisdom aspect of as-many-as-there-are-knowledges is clear within, it also transcends non-substance, therefore it is the Enjoyment Body possessing dharmata. Since the nature of the five wisdoms exists in the plan without being mixed separately, it abides in the ground of the Bodhisattvas. For sentient beings, appearing as a form body, hearing sounds, the fragrance of the noble precepts wafts, tasting the flavor of Dharma, delighting in meditation.