Tibetan
་གནས་པ་ན། །གོང་མའི་མན་ངག་གསལ་ཡང་གདབ། །བླ་མ་མེད་ན་རྡོ་རྗེ་སྤུན། །ཤེས་པའི་གསལ་ཡང་གདབ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཚང་སྤྲུགས་སུ་གསལ་གདབ་ལུགས་ཟབ་མོ་ནི། ཕ་རོལ་པོ་དབུགས་དང་བྲལ་དུས་རང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་གནས་པས། དེའི་ཁ་དང་སྣ་བུག་གཉིས་ཀྱང་རང་དང་ཐད་ཀར་སྤྲད་ལ་རླུང་འགྲོ་ལྡོག་དུམ་བུ་གསུམ་གསུམ་ལས། ཕར་འཕོའི་དང་པོ་ལ་ཨཱོཾ་དཀར་པོ། གཉིས་པར་ཨཱཿདམར་པོ། གསུམ་པར་ཧཱུྃ་མཐིང་ག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ནས་ཁོའི་སྙིང་ནང་དུ་འཕང་ཞིང༌། ཚུར་ལྡོག་པའི་གསུམ་ག་ལ་ངག་ཏུའང་ཧཱུྃ་བརྗོད་པ་དང་སྦྲགས། རྒྱུ་ཞབས་འུབ་འཐེན་ནས་ཁོའི་ཤེས་པ་ཧཱུྃ་མཐིང་གའི་རྣམ་པས་དྲངས་ཏེ་རིག་པ་བློ་འདས་ཆེན་པོ་ལ་བསྲེ་བའོ། །དེའི་ ཚེ་ཕ་རོལ་པོ་མིག་ཧྲིག་པ་དང༌། ལྡང་བ་དང༌། སྐད་ཐོན་པ་བྱུང་ན་ངོ་སྤྲོད་གདབ་པར་བྱ་བའང་སྔ་མ་ལས། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་ན། །དེ་ཉིད་ཐུགས་རྗེས་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །སྒོ་གསུམ་དག་ནི་སྒོ་སྤྲད་དེ། །དབུགས་ནི་གཏུབ་དང་རྔུབ་དང་འཕང༌། །ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་གཞུག་པས་ནི། །ལུས་དང་ངག་ཡིད་སྟོབས་བསྐྱེད་ཕྱིར། །དབུགས་དང་བཅས་ཏེ་མཁས་པས་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་བྱས་པས། །དེ་ཡི་སྣང་བ་འདི་ལྟ་བུ། །གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་སྟོབས་རྙེད་ན། །གདམས་པ་དག་ནི་གདབ་པར་བྱ། །འོན་ཏེ་ཤེས་པ་གསལ་གྱུར་ན། །དགོངས་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གཞག །དབང་པོའི་སྒོ་རྣམས་རང་དྲུང་ན། །མིག་གི་དེ་ཉིད་བལྟ་རུ་གཞུག །མཉམ་པར་གནས་པའི་སེམས་བྱུང་ན། །མི་རྟོག་ལྡན་པའི་ཏིང་འཛིན་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་འགྲོ་བ་ཕལ་པ་རྣམས་མཐོ་རིས་སུ་དྲང་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱོང་བ་ནི། དེའི་སྙིང་ནང་དུ་ཨ་དཀར་པོའམ། འོད་གོང་དཀར་པོ་བསམ་དུ་བཅུག་ལ། དེ་ཡར་ཡར་སོང་བར་དམིགས་ཤིག་བྱས་ལ། རང་ཡང་འདུན་པ་དེ་ལ་གཅུར་ཏེ། རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་རིང་པོ་དང་བསྟུན་ནས་དེའི་ལོ་གྲངས་ཀྱི་ཨ་དབྱངས་ཀྱི་ངེས་པས་བཟླས་ཏེ། དབུགས་ཆད་པ་དང་སྤྱི་བོར་ཁ་གཏད་ལ་ཨ་ཉི་ཤུ་རྩ་ གཅིག་བརྩེགས་མར་བརྗོད་པས་སེམས་བསྐྱེད་དང་མན་ངག་གི་གནད་ཀྱིས་མཐོ་རིས་སུ་འདྲོངས་པ་སྟེ་སྔ་མ་ལས། ཡི་གེ་ཨ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡི། །དབུགས་དང་དེ་ཡི་གྲངས་དང་སྦྱར། །གལ་ཏེ་དེ་བར་མ་ཤི་ན། །སྤྱི་བོར་ཁ་གཏད་དབུགས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་པས་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་དུ་ཡང༌། །ཨ་ནི་དམིགས་ཏེ་བསྡུ་བར་བྱ། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟར་ཆོ་ག་ལྡན་པའི་ཚེ། །མི་དེ་དབུགས་དང་མ་བྲལ་ན། །ཡི་གེ་དབུགས་དང་བཅས་པ་ཡིས། །
Chinese
处于那个状态时，也要清晰地传授上师的口诀。如果没有上师，就（传授给）金刚兄弟，也要清晰地传授智慧。如是说。其中，在“ཚང་སྤྲུགས་”中清晰传授的甚深方法是：当他人与气息分离时，安住于自性之意。将他的口鼻二孔与自己直接相连，在气息的一呼一吸三个阶段中，在外迁的第一个阶段，将白色的ཨཱོཾ་（藏文，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），第二个阶段，将红色的ཨཱཿ（藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），第三个阶段，将蓝色的ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）从空性的状态中射入他的心中。在回吸的三个阶段中，口中也念诵ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），同时收紧肛门，将他的意识以蓝色ཧཱུྃ་（藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的形式牵引，并将其智慧融入超越思维的伟大智慧中。在那时，如果对方眼睛闪烁、起身、发出声音，也要如前传授引导。如果为他人利益而行事，为了以慈悲摄受他，三门相连，气息则断、吸、射。以置入三字，为了生起身语意之力量，应由智者伴随气息而行。如是反复行之，则彼之显现如是。如果获得身体的力量，则应传授口诀。如果智慧变得清晰，则应安住于意。在诸根门前，将眼睛置于观看的状态。如果生起安住的意念，则获得无分别的禅定。如是说。此外，为了将普通的众生引向善趣，依靠无生之字进行修持是：在他的心中观想白色的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）或者白色的光团，并观想它向上向上升起。自己也专注于那个意愿，随着气息的悠长呼出，以他年龄的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）音节的确定数量念诵。气息停止时，面向头顶，念诵二十一个重叠的ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿），以发心和口诀的要点，引向善趣。如前所说：以ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字的结合，与气息及其数量相结合。如果他没有中途死去，则面向头顶，以气息，以智慧在身体的中央，也观想ཨ་（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）并进行收摄。如是说。当具备如是仪轨时，如果那个人没有与气息分离，则以伴随气息的字，
English
When in that state, also clearly impart the guru's oral instructions. If there is no guru, then (impart to) a vajra brother, and also clearly impart wisdom. Thus it is said. Among these, the profound method of clear instruction in "Tshang Prugs" is: When the other person is separated from breath, abide in the intention of self-nature. Connect his two nostrils and mouth directly with oneself, and in the three phases of the outgoing and incoming breath, in the first phase of outward transference, project the white Oṃ (藏文，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), in the second phase, the red Āḥ (藏文，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊), and in the third phase, the blue Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) from the state of emptiness into his heart. In all three phases of the return, also verbally recite Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), and simultaneously contract the anus, drawing his consciousness in the form of a blue Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), and mix his wisdom into the great wisdom beyond thought. At that time, if the other person's eyes flicker, he gets up, or makes a sound, then one should also impart the introduction as before. If acting for the benefit of others, in order to take hold of him with compassion, connect the three doors, and the breath is cut, inhaled, and projected. By placing the three syllables, in order to generate the power of body, speech, and mind, it should be done skillfully with breath. By doing this again and again, his appearance will be like this. If one gains strength of body, then the instructions should be imparted. However, if wisdom becomes clear, then rest in equanimity in the intention itself. In front of the sense doors, place the eyes in a state of seeing. If a mind arises that abides in equanimity, then one obtains non-conceptual samadhi. Thus it is said. Furthermore, in order to lead ordinary beings to higher realms, the practice based on the unborn syllable is: In his heart, visualize a white A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) or a white sphere of light, and visualize it going higher and higher. One should also focus on that wish, and in accordance with the long exhalation, recite the definite number of A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) syllables corresponding to his age. When the breath stops, facing the crown of the head, recite twenty-one stacked A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿)s, and with the key points of bodhicitta and oral instruction, lead him to higher realms. As before: By the combination of the syllable A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿), combine it with the breath and its number. If he does not die in between, then facing the crown of the head, with the breath, with wisdom in the center of the body, also visualize A (藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿) and gather it in. Thus it is said. When such a ritual is complete, if that person has not separated from breath, then with the syllable accompanied by breath,
Tibetan
ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གནས་ནས་སྦྱོང༌། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བའི་རྟགས་ཅན་ཡིན་ན་མར་གྱི་ཟང་ཐལ་གྱི་སྔ་རོལ་བ་དབུགས་དང་བྲལ་བའི་དུས་དེའི་རྣམ་ཤེས་སྙིང་གར་ཨར་དམིགས་པ་ལ་ཤེས་པ་མདུང་ཚུགས་སུ་གཏད་ནས་འོད་ལྔར་མེར་གྱི་ཞུ་བ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། འདྲེན་པ་པོ་སེམས་བསྐྱེད་དང་རྟོགས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་གོང་ནས་གོང་དུ་འདྲོངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བདག་འཛིན་ཕུང་པོའི་རྟེན་བོར་བས་གཞི་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་སྣང༌། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་དང་འབྲེལ་ཆད་པས་རང་བཞིན་བསམ་གཏན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྤྱོད། དབང་པོ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཡུལ་སྟོངས་པས་འོད་གསལ་གྱི་རང་ས་འཛིན་པའི་དུས་སོ། ། དེའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ལ་རང་སྣང་དུ་ཡིད་ཆེས་པ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་ཕྲད་པ་ལྟ་བུའི་གདམས་པ་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བར་དོ་ཞེས་བཏགས་ཀྱང་གསོན་དུས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གདངས་སྙིང་ག་ན་ཞིང་སྣང་དུ་ཡོད་པ་ལུས་རྟེན་གྱིས་བསྒྲིབས་ནས་བལྟར་མི་མངོན་པ་དུས་དེར་ལུས་རྟེན་ཞིག་པས་མངོན་དུ་གསལ་བ་ལས་གསར་དུ་བྱུང་བ་གང་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་གཞན་དུ་བཤད་པའི་རྟོག་བཅས་གོམས་པའི་སྒྱུ་ལུས་དང༌། ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་ཟུང་འཇུག་ཚོམ་བུའི་སྣང་བ་གཉིས་ལྷ་སྐུར་སྣང་ཙམ་དུ་འདྲ་ཡང༌། འདི་ནི་སྣང་ཚུལ་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་རང་སྣང་དུ་ཤེས་པའི་མོད་ལ་གྲོལ་ཏེ། རིག་པ་གཞི་ལས་འཕགས་པའི་གདངས་མངོན་དུ་སྣང་བ་ཀ་དག་གི་རང་ཡུལ་དུ་ལྡོག་པ་ཙམ་མོ། །རྣམ་རྟོག་གོམས་སུ་བཅུག་པའི་ལྷའི་སྒྱུ་ལུས་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་བའང་རང་གི་སྡེ་པས་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་འོད་སྣང་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་ལྔ་འབྲེལ་གྱི་ནང་ན་དང་པོ་ཕྱེད་སྐུ་ལས། རྐྱང་པ་དང༌། ཡབ་ཡུམ་དང༌། ལྔ་ཚོམ་དུ་ཤར་བའི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཀྱི་ཟེར་ཐག་རྟ་རྔ་ཙམ་རང་གི་སྙིང་གར་ཟུག་པ་ནི་འོད་རིག་པ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་རིག་པ་ནི་རང་ཡིན་ལ། འོད་ནི་ཕྱིའི་རང་སྣང་ཡིན་པས་དང་པོ་མཆེད་དུས་ཕར་འཇུག་པས་གདངས་རང་སྣང་དུ་ ཤེས་པ་དང༌། ཐིམ་དུས་ནང་དུ་འཇུག་པ་ལས། མེད་པས་སྣང་བ་རང་ས་བཟུང་བའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། འདིར་ནི་ཆོས་ཉིད་བར་དོ་བཤད། །འཆི་ཀ་ལས་ནི་ཐལ་བའི་ཚེ། །རྣམ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དག་ལ་ཐིམ། །ནམ་མཁའ་འོད་གསལ་ལ་ཐིམ་དུས། །ཕྲ་རགས་སྣང་བ་ཀུན་འགགས་ཏེ། །དབང་པོ་ཀུན་ལྡན་འོད་ཀྱི་ལུས། །ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་འགྱུར། །འདི་ཚེ་འོད་སྣང་དུམ་བུའི་ཚེ། །མཁ
Chinese
毫无疑虑地安住于此而修习！如是说。如果是有堕入地狱之兆者，在酥油灯燃尽之前，于断气之时，将神识专注在心间，以意识如标枪般瞄准，融入五光中如火焰般消融，并安住于此本然状态。如果引导者具备菩提心和证悟，则以业无好坏之要诀，使其步步高升。三者是：舍弃我执蕴聚之所依，基现任运之法性得以显现；与各种习气断绝关联，行持自性禅定之法性；执持诸根之境空寂，乃是持守光明自地之时。 此时，于法性中阴，需有如遇旧识般，确信自显之诀窍。虽称之为法性中阴，然活着时法性之音已在心间鸣响并显现，只是被身体所遮蔽而不可见，此时身体已坏，故而显现分明，并非新出现之物。因此，其他所说的观想习气之幻身，与法性中阴双运聚之显现，二者仅在显现为本尊身方面相似，然此（法性中阴）之显现方式更为广大，且于认识自显之顷刻解脱，乃是觉性超越基位之音显现，仅仅是回返原始清净之自处而已。将分别念习以为常之本尊幻身，与此不同之处，需由各自宗派知晓。此外，于光明点滴五连环之中，首先从半身像开始，显现单身像、父母像、五部众像，从其心间射出如马尾般的细长光线，刺入自己心间，这被称为光明融入觉性，此时觉性是自己，光明是外在自显，故而最初生起时向外融入，从而认识到声音是自显，消融时向内融入，因此，显现安住于自地之方式，于归谬论中说：此处宣说法性中阴，死亡时节灰烬时，神识融入虚空，虚空融入光明时，粗细显现全部停止，具备诸根之光蕴身，变得如身体和影子一般。此时光明片段之时，虚
English
Meditate here without doubt! Thus it is said. If one has the signs of being born in hell, before the ghee lamp burns out, at the time of ceasing to breathe, focus the consciousness on the heart, aim the awareness like a spear, dissolve into the five lights like a melting flame, and remain in that very state. If the guide has bodhicitta and realization, then by the key point of karma having no good or bad, lead them higher and higher. The third is: by abandoning the support of the aggregates of self-grasping, the dharma nature of spontaneous manifestation of the ground appears. By severing connections with various habitual patterns, one engages in the dharma nature of self-nature meditation. When the objects that grasp the senses are empty, it is the time to hold the ground of self-luminous clarity. At that time, in the bardo of dharmata, one needs the instruction of trusting in one's own appearances, like meeting a familiar person. Although it is called the bardo of dharmata, the sound of dharmata has been resounding and appearing in the heart during life, but it is obscured by the physical body and cannot be seen. At this time, the physical body is destroyed, so it appears clearly, and nothing new has arisen. Therefore, the illusory body of habitual conceptualization that is explained elsewhere, and the appearance of the union cluster of the bardo of dharmata, are similar only in that they appear as deity forms. However, the way this (bardo of dharmata) appears is more vast, and liberation occurs in the moment of recognizing one's own appearances. It is merely the return to the original purity of one's own place, where the sound of awareness surpassing the ground manifests. The illusory body of the deity that has been habituated to conceptualization is different from this, and one's own group needs to know this. Furthermore, within the five interconnected circles of light, first, starting from the half-body image, single images, father-mother images, and the five-family images appear. From their hearts, a thin ray of light like a horse's tail pierces one's own heart. This is called the light entering awareness. At that time, awareness is oneself, and light is the external self-appearance. Therefore, when it first arises, it merges outward, thereby recognizing that the sound is self-appearance. When it dissolves, it merges inward. Therefore, the way in which appearances hold their own ground is stated in the reductio ad absurdum: Here, the bardo of dharmata is explained. At the time of death, at the time of ashes, consciousness dissolves into space. When space dissolves into clear light, all coarse and subtle appearances cease. The body of light possessing all the senses becomes like a body and its shadow. At this time, at the time of fragments of light, the sky