Tibetan
འབྲེལ་ཆད་པས། །སོ་སོ་རང་རིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ལ་ད་ལྟ་ཕྱིན། །དེ་ལ་ཡིད་ནང་དུ་སྡུད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུའི་སེམས་དེ་དག་ཀྱང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་མ་ཟིན་ན། གནས་སྐབས་སུ་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་ ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་བཞིན་དུ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་བ་ཉིད་ན། སྒོ་ལྔའི་ཞེན་ཡུལ་ཐ་མལ་པ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ལ་གྱི་ནར་འཕྱན་པའམ། མིན་ཀྱང་སྒྲ་རྟོག་དང་ཞེན་པའི་ཡུལ་གྱི་ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའང་བློའི་རྣམ་པ་ཉེ་བར་མ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ་དབུ་མ་ལ་སོགས་པའི་མན་ངག་ཟབ་མོར་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱང་ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འདུས་མ་བྱས་པའི་དོན་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་བའི་ཚུལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ན་དེ་ཉིད་དེའི་བདག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །སེམས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་དང༌། སྲོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པར་འགྱུར་ལགས་སོ། །ཞེས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་འགྲེས་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་ན། རྟོག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་དང་འདུ་ཤེས་འཛིན་སྤངས་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་བློ་དང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ རྒྱང་རིང་དུ་སྤངས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་དཀོན་ཅོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས། གང་ན་ཡང་སྟོང་པ་རིག་པ་མེད་ན་ནི། །ནམ་མཁའ་བར་སྣང་བྱ་ཡི་རྗེས་དང་མཚུངས། །གང་ནའང་ངོ་བོ་ཉིད་འགའ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ནི་ནམ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར། །གང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་རྙེད་པ། །རང་བཞིན་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་གཞན་གྱིས་རྙེད། །རང་བཞིན་མེད་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བསྐྱེད། །རྒྱུ་དེ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའོ། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག །བློ་ཡིས་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །དེ་ཚེ་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་རིག་པའི་དངས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་རྩལ་སྣང་མ་འགགས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་གཟའ་སྐར་བཀྲམ་པ་ལྟར་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་འཆར་འཆར་འདྲ་བའི་ཆ་དེ་དབང་པོའི་གདངས་མ་འགགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་སྣང་ཡང༌། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་བ
Chinese
由于断绝了（联系），各自的自明不作意之智慧，现在已经到达上师的境界。如果不对那些以将心收摄于内为主的九次第定之心，以特殊方便加以摄持，那么即使暂时获得天眼和神通等功德，也无法超越轮回的自性。如果五根的庸常对境在六识的境上游荡，或者执着于声音概念和执着境的见解为殊胜，这也是因为心的相续没有调伏的缘故。即使对般若波罗蜜多或中观等的甚深口诀妄加诠释，也与甚深寂灭、离戏论、无为之义相去甚远。如《般若波罗蜜多经》中说：‘世尊，如果阿罗汉心想：我已获得阿罗汉果。’他就会执着于此，执着于有情，执着于命，执着于补特伽罗。’这是因为与四圣谛相违背的缘故。因此说：‘断绝思虑、分别和意念执着，以如虚空般的心来修习此道。’因此，知和作意的见解与无自性的不变法性相违背，所以证悟圣谛者们远远地舍弃了它。如《圣宝源经》中说：‘无论何处，若无空性智慧，犹如虚空无鸟迹。无论何处，若无少许自性，则永不成为他之因。若其自性不可得，无自性者，他如何得？无自性者，他如何生？此因乃善逝之教。’又如《入行论》中说：‘何时实与非实，不立于心前，尔时无余相，无缘最寂灭。’因此，如明镜般不间断显现智慧光芒，犹如在海面上布满星辰，在对境上显现的现象，看似是根识不灭的功德，然而，显现之时即是自性空，所以说色即是空。
English
Due to the severance (of connection), the wisdom of individual self-awareness, free from conceptualization, has now reached the level of the supreme Guru. If those minds of the nine stages of meditative absorption, which primarily focus on gathering the mind inward, are not grasped by special methods, then even if one temporarily obtains qualities such as the divine eye and clairvoyance, one will not transcend the nature of samsara. If the ordinary objects of the five senses wander in the realm of the six consciousnesses, or if one holds the views of sound concepts and clinging to objects as supreme, this is because the mind's continuum has not been pacified. Even if one falsely interprets profound instructions such as the Prajnaparamita or Madhyamaka, it is far from the meaning of profound peace, freedom from elaboration, and the unconditioned. As the Prajnaparamita Sutra says: 'Bhagavan, if an Arhat thinks, "I have attained Arhatship," he will cling to that, cling to sentient beings, cling to life, cling to a person.' This is because it contradicts the Four Noble Truths. Therefore, it is said: 'Abandon thoughts, discriminations, and clinging to perceptions, and engage in this path with a mind like the sky.' Therefore, the views of intellect and mental activity contradict the unchanging nature of reality, which is without inherent existence. Thus, those who have realized the Noble Truths have abandoned it from afar. As the Arya Ratnakara Sutra says: 'Wherever there is no wisdom of emptiness, it is like the sky without the tracks of birds. Wherever there is no inherent existence, it will never become the cause of another. If its inherent existence cannot be found, how can another find what is without inherent existence? What can the non-inherent create? This cause is the teaching of the Sugata.' And as it says in the Bodhicharyavatara: 'When reality and unreality do not stand before the mind, then there is no other aspect, and without an object, there is perfect peace.' Therefore, the uninterrupted manifestation of the radiance of wisdom, like a mirror, appearing on the objects of perception like stars scattered on the ocean, seems to be a quality of the unceasing radiance of the senses. However, from the moment of appearance, it is empty of its own nature, so it is said that form is emptiness.
Tibetan
སྟན་ལ། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་མི་འགག་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་ཆ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་བློས་གོས་པ་དེ་ལས་རླུང་གི་རྟས་བསྐྱེད་པའི་འཛིན་ཆ་ཡིན་པས་ཡུལ་དང་མི་ མི་སྦྲེལ། ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་རྗེས་མི་གཅད། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་མི་བལྟ། གོ་ཡུལ་གྱི་དངོས་མེད་ལ་མི་འཛིན་པར་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆ་ལ་ཤུགས་འབྱུང་གི་དྲན་པས་བསྐྱངས་པས་ཕྱི་ནང་གི་འབྱུང་བའི་སྙིགས་མའང་རང་དག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། དངོས་དང་དངོས་མེད་བར་དག་ནས། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་བཞིན་དག་པ་དང༌། །འབྱུང་བའི་རགས་པ་དག་པ་དང༌། །ཡེ་ཤེས་དག་པས་འཕེལ་སྣང་སྟོན། །དེ་ལས་ཟད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བའི་གཤེགས་ཤུལ་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ལ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་སྐྱེ་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། གར་ཡང་མ་རྟོག་ཅིར་ཡང་མ་བསམས་ཤིག །བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་རང་བཞིན་ལྷུག་པར་ཞོག །མ་བཅོས་པ་དེ་སྐྱེ་མེད་རིན་ཅེན་མཛོད། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་རྒྱུ་འབྲས་དག་གྲོལ་ཏུ་འཛིན་པ་འོག་མའི་ལམ་ལྔ་པོ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཉིད་ཡིད་དཔྱོད་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལྔར་དོན་བསྡུ་བའི་ཚུལ། མདོར་ན་དབྱིངས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཆོས་ཉིད་གཅིག །རིག་པའི་ལམ་ནི་ཤེས་རབ་ཁྱད་ པར་ཅན། །འོད་གསལ་ལམ་ནི་སྒྲོན་མ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཁྲེགས་ཆོད་ལམ་ནི་ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་ལམ་ནི་དབྱིངས་དང་རིག་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཐ་སྙད་དང་ཤེས་བྱས་མི་ཐུག་པས་ཟབ་པ། བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དུ་མ་ལངས་པས་ཞི་བ། ཡོད་མེད་དང་བདེན་རྫུན་ལས་འདས་པས་སྤྲོས་བྲལ། རང་བཞིན་གྱི་གདངས་མ་འགགས་པས་འོད་གསལ། དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། ཐུབ་པའི་དབང་པོས། ཟབ་ཞི་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཤིག་ཁོ་བོས་རྙེད། །ཅེས་པས་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དབྱིངས་དེ་ལ་མན་ངག་གི་རྒྱུད་འདི་ནས་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་ཡུལ་ཉིད་དང༌། །གསལ་བ་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་དང༌། །ཡེ་ཤེས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གསུམ། །དེ་གསུམ་འཛོམ་པས་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རང་བཞིན་མི་འགྱུ
Chinese
垫子上。然而仅在名言上，显现为色法不灭，故而宣示空性即是色。假设以认为其所取境之相分与心识相符的念头，那是风息所生的执取分，因此不与境相连。 不割断有法的事后。不看本性之状态。不执著于所知境的无实有，各自以自己的觉性智慧，在不分别的层面上，由猛力生起的忆念守护，内外之元素精华亦成为自清净之理，如决断论云：实有与非实有之间清净后，如五根之境般清净，元素之粗重清净，智慧清净而示增长之相，彼即耗尽之法性。如是说。如此这般的究竟证悟，乃是三世诸佛之足迹，前往智慧上师之地的途径，如《无生宝藏》云：何处亦不思，何物亦不念，莫作造作，安住于自然，不造作即是无生珍宝藏，乃是三世诸佛之足迹。如是说。现在将执著于因果清净解脱的下部五道，归纳为自性大圆满，真谛无别，法性，超离心识的五道之理。总而言之，法界之道乃是法性一，觉性之道乃是智慧殊胜，光明之道乃是明灯二种，顿超之道乃是现证解脱同时，直断之道乃是法界与觉性。其中第一方面，法界之自性，因名言与所知无法触及而深奥，因心识与念头未生起而寂静，因超离有无与真假而离戏论，因自性之光芒不灭而光明，因三时无有变迁而无为，如能仁王云：深寂离戏光明无为法，我已证得如甘露。以此而明示。如是之法界，从本续窍诀中宣示具有三种体性，如《自显》云：法界之智慧，乃是大空性之境，显现光明之景象，智慧觉性之行境三者，此三者具足故名为法界。如是说。彼亦自性不变
English
On the cushion. However, merely in name, the appearance as form does not cease, therefore it is taught that emptiness is form. If, with the thought that the aspect of its object of apprehension corresponds to consciousness, that is the grasping aspect generated by the horse of wind, therefore it is not connected with the object. It does not sever the subsequent of the subject. It does not look at the state of the nature of reality. Without clinging to the non-existence of the object of understanding, each with its own awareness wisdom, in the aspect of non-discrimination, protected by the memory of forceful arising, the impurities of the elements of outer and inner also become self-purified, as it is said in the Consequence School: After purity between existence and non-existence, like the objects of the five senses, and the grossness of the elements is purified, the wisdom is purified and shows the appearance of increase, that is the nature of exhaustion. So it is said. Such a complete realization is the path of the Buddhas of the three times, the way to the place of the wisdom guru, as it is said in the Treasury of Unborn Jewels: Do not think anywhere, do not contemplate anything, do not make fabrications, leave it in its natural state, that which is not fabricated is the treasury of unborn jewels, it is the path of all the Buddhas of the three times. So it is said. Now, the five lower paths that cling to cause and effect as pure liberation, are summarized as the five paths of the Great Perfection of inherent nature, the indivisible truth, the nature of reality, beyond the intellect. In short, the path of space is the nature of reality, the path of awareness is the special wisdom, the path of clear light is the two lamps, the path of trekchö is the simultaneous realization of liberation, the path of tögal is space and awareness. Among them, the first aspect, the nature of space, is profound because it cannot be touched by names and objects of knowledge, it is peaceful because mind and thought do not arise, it is free from elaboration because it transcends existence and non-existence, truth and falsehood, it is clear light because the radiance of its nature does not cease, it is unconditioned because it is immutable in the three times, as the Lord of Sages said: Profound, peaceful, free from elaboration, clear light, unconditioned, I have found a dharma like nectar. This is clearly shown. Such a space is taught in this lineage of secret instructions as having three characteristics, as it is said in Self-Arisen: The wisdom of the space of dharma is the realm of great emptiness, the appearance of clear light, and the three objects of wisdom awareness. These three together are called space. So it is said. That also, the unchanging nature