Tibetan
།དེ་ལྟར་གཤིས་ ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་གཏན་ལ་ཕེབས་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ན་དྲན་བསམ་དང་བཅས་པའི་ཚོར་བ་སྣ་ཚོགས་པའང་སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་སྟོང་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་དུ་ཆུ་བོ་དང་རླབས་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ལྟར་སྤང་གཉེན་མེད་པར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་སྔ་མ་ལས། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་མེད་པས། །མ་བསྒོམས་རང་བཞིན་བཞག་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །དོན་ནི་ཀུན་དོན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་དེ་བཞིན་རིག་བྱས་ན། །དྲན་བསམ་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་མ་ལུས་ཀུན། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་ལས་མི་ཡེངས་པ། །གང་ལྟར་བསམས་ཀྱང་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཤེས་ན། །མ་བསྒོམས་གང་ལྟར་བཞག་ཀྱང་ཡེངས་པ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་དབང་པོའི་རིམ་པས་བློ་ཡུལ་གྱི་འཛིན་སྟངས་འཇལ་ལུགས་ཐ་དད་པའི་གྲུབ་མཐའ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཚུལ། གང་ལ་བློ་ཡི་རིམ་པས་འཇལ་ལུགས་གསུམ། །སེམས་ཀྱི་སྡེ་ནི་རོལ་པའི་རྩལ་དུ་ཤར། །ཀློང་གི་སྡེ་ནི་རང་སྣང་བཀོད་པའི་རྒྱན། །མན་ངག་སྡེ་ནི་མེད་སྣང་སྟོང་པའི་གཟུགས། །རང་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གུད་ན་མེད་པས་སྤང་བྱའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་ཀློང་ལས་ འགྲོ་ས་གཞན་མེད་པས་གཉེན་པོའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བས་བྱ་བྲལ་ཀློང་གི་སྡེ། ཡིན་ལུགས་གཤིས་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པས་སྤང་གཉེན་གཉིས་ཀའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཟབ་པ་མན་ངག་གི་སྡེ་གསུམ་དུ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་བཀོད་པ་ཆེན་པོ་ལས། ཡིད་ཅན་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་སྡེ། །ནམ་མཁའ་ཅན་ལ་ཀློང་གི་སྡེ། །རིམ་རྩོལ་ཅན་ལ་མན་ངག་གོ ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་དང༌། འདུལ་བྱེད་མ་ངེས་པ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་དང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་རྩོལ་སྒྲུབ་དང༌། བདེན་པ་གཉིས་པ་དང༌། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ལུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་དང་སྤང་གཉེན་དུ་འཛིན་པའི་དོན་གཞན་ནམ། ཕྱིན་དྲུག་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཅན་ལས་མ་གྲོལ་ཞིང༌། རང་རྒྱུད་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆ་དང་བཅས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱི་དོན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་གང་ཞིག་དབྱིངས་དག་མཉམ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་དང་ཐ་དད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་པའི་གཤིས་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་སྡུད་པ་ལ་གནས་པ་སེམས་ཀྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །ལྟ་བ་བསྒོམ་མེད་སྤྱོད་པ་སྤྱད་དུ་མེད། ། འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་མེད་ས་ལམ་བགྲོད་དུ་མེད། །དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་མེད་བཟླས་བརྗོད་རྫོགས་རིམ་མེད། །དབང་ལ་བསྐུར་མེད་དམ་ཚིག་བསྲུང་དུ་མེད། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གློ་བུར་རིམ་རྩོལ་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་མུ་སྟེགས་ཆད་པར་བལྟ་བའི་ཆོས་ལུགས་དང་མི་མཚུངས་སམ་ཞེ་ན། ཆད་པར་བལྟ་བ་ནི་གདོད་མའི་གནས་སྐབས་ན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་དང༌། ལམ་དུས་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྨིན་སོ་དང༌། ལྟར་སྣང་དུས་སྐབས་ཀྱི་སྤྱོད་ཚུལ་སོགས་གང་ཡང་མ་ངེས་བཞིན་དུ་རྟོག་གེ་འདོད་རྒྱལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རང་དགར་རྡོལ་ཐབས་སུ་བཅོས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་ལ་ཡིད་བརྟན་བཅས་ནས་ངང་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་གཤིས་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་རྩོལ་བསྒྲུབ་ཀྱི་རྫས་འགལ་བས་དགེ་སྡིག་སྐྱོན་ཡོན་ལས་འདས་པའི་དོན་ཐད་དྲང་དུ་བསྟན་པ་སྟེ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གཏམ་བྱ་རིན་ཅེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྡིག་དང་བསོད་ནམ་བྱ་བ་འདས། །ཟབ་མོ་བཀྲོལ་བའི་དོན་དང་ལྡན། །མུ་སྟེགས་གཞན་ དང་རང་ཉིད་ཀྱིའང༌། །གནས་མིན་སྐྲག་པས་མ་ཉམས་པ། །ཞེས་སོ། །མི་འདོད་ན་ཁྱེད་ཅག་འདོད་པའི་ཆོས་དབྱིངས་དེ་ཆོས་ཅན་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་དང༌། ཁམས་གསུམ་དང༌། དགེ་སྡིག་གི་ཆ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་དགོངས་པ་དང་འགལ། གཤིས་ལ་དགེ་སྡིག་ཡོད་པ་ངེས་དོན་དུ་འདོད་ན་གྲངས་ཅན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྟུང་དཔྱོད། འདི་ལྟར་དགེ་བ་ནི་ལེགས་པར་བྱས་པ་སྟེ། རྣམ་སྨིན་དཀར་པོ་དང༌། སྡིག་པ་ནི་ཉེས་པར་བྱས་པ་སྟེ་རྣམ་སྨིན་ནག་པོ་བསྐྱེད་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་མིན་པས་དགེ་སྡིག་ལས་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ཡང་དག་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཡིས་སྡིག་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཆ་གཉིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། །མཁས་པས་འདི་གཉིས་རྣམ་པར་སྤང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བས་སོ། །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་མ་རྟོགས་པ་དག་སེམས་ཕྱོགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཡིད་གཉིས་དང་དགག་པ་བརྗོད་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་ཤེས་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་གཏན་མ་རྟོགས་པའི་མངོན་རྟོགས་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ། གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཐད་དྲང་དུ་བསྟན་ པ་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་ན། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས། སྔགས་
Chinese
如此，如果安住于本性确立的境界中不动摇，那么包含忆念和思考的各种感受，也各自在自明本空、不可改变的虚空中，如河流和波浪的现象般，无须取舍而解脱，如前所述。于无须修习的法性菩提中，修习与所修无二，不修自性安住即是修。意义是，一切意义无生，如果如实觉知分别念和相，忆念思考在心中流动的全部，不离无生之境，无论如何思，知晓即是修，不修无论如何安住，皆无散乱。如是。又，以根识的次第，对境的执持衡量方式各异，分为三种宗派之理。于何者以心识的次第衡量有三种，心识部显现为嬉戏的才华，空界部是自显庄严的装饰，口诀部是无显现空性的形象。由于自心之外没有其他的法，因此安住于从舍弃之边解脱的心识部。一切法皆从法性普贤母的空界中，没有其他可去之处，因此从对治之边解脱，无为是空界部。于如是之理安住于本性之上，因此从取舍二边解脱，甚深的是口诀部。三大部的安立中说：于有心者是心识部，于如虚空者是空界部，于次第勤奋者是口诀部。如是。其中第一个是，宗派各异，所化不决定，因果先后，因缘勤作，二谛，律仪等执着内外和取舍，或者六度万行和生圆次第等，也未从执着彼为此的二取中解脱，自续具有世俗谛的部分，因此与无自性的意义相异，何者是清净法界大平等智，离戏论的法性，一与无别的菩提心，胜义谛的本性，安住于超越善恶取舍的法界中，称为心识部。总集经中说：心性即是菩提心的体性，无有见解和修
English
Thus, if one remains unmoving in the state where the nature is established, then various feelings, including memory and thought, also dissolve without acceptance or rejection, like the appearance of rivers and waves, each in its own self-aware, primordial emptiness, the unchanging expanse, as previously stated. In the nature of enlightenment, which requires no practice, there is no duality of practice and what is to be practiced. To rest in the natural state without practice is practice. The meaning is that all meanings are unborn. If one recognizes conceptual thoughts and signs as they are, then all thoughts and memories that flow in the mind, without exception, do not stray from the state of unbornness. Knowing that whatever one thinks is practice, then whatever one rests in without practice, there is no distraction. Thus it is. Furthermore, the way in which the tenets are divided into three, according to the different ways of grasping and measuring objects of mind by the sequence of faculties. To whatever extent there are three ways of measuring by the sequence of mind, the Mind Series dawns as the talent of play, the Space Series is the ornament of self-appearing arrangement, the Instruction Series is the form of empty appearance. Since there is no dharma other than one's own mind, the Mind Series abides, liberated from the extreme of what is to be abandoned. Since all phenomena have no other place to go than the expanse of the Dharma-nature Samantabhadri, the Space Series is free from activity, liberated from the extreme of antidotes. Since the way things are is brought to rest on the ground of reality, the profound Instruction Series is liberated from both extremes of acceptance and rejection. From the Great Exposition of the Three Series: For those with mind, it is the Mind Series; for those like the sky, it is the Space Series; for those with gradual effort, it is the Instruction Series. Thus it is. The first of these is that different vehicles, uncertain trainees, cause and effect before and after, cause and condition, effort and accomplishment, the two truths, the rules of vows, and so on, are held as internal and external, and as things to be abandoned and adopted. Or the six perfections, the generation and completion stages, and so on, are not liberated from the dualistic clinging of holding that to be that. Since the self-continuity has a part of relative truth, whatever is different from the meaning of no self-nature is the pure realm of great equality, the wisdom, the nature of reality free from elaboration, the mind of enlightenment that is one and not different, the ultimate nature, abiding in the realm that transcends virtue, vice, acceptance, and rejection, is called the Mind Series. From the All-Creating King: Mind itself is the essence of the mind of enlightenment. There is no view or meditation.
Chinese
没有可实践的行为。 没有可成就的果，没有可经历的道。没有可生起坛城，没有念诵和圆满次第。没有灌顶，没有可守护的誓言。对于本来自成清净的法性， 突发的次第勤作，超越了因果之法。如是说。那么，这与认为断灭的外道教法不相似吗？认为断灭，是指在原始的阶段，对于自性的安住方式，以及在道位时，因果的成熟，以及在显现的阶段，行为的方式等，任何都不确定，以分别念和随己意的方式，随意地编造，对这种恶劣的宗派产生信任，从而进入颠倒的状态。而这里，自性自生的智慧，如虚空般远离戏论的边际，在任何事物上都不成立，因为因果勤作是相违的，所以直接地显示了超越善恶功过的意义。圣者龙树在《宝鬘论》中说：罪恶和福德的行为已超越，具有开解甚深之义，其他外道和自己，因为害怕而没有退失。如是说。如果不愿意，那么你们所承认的法界，因为是有法和有为法，所以没有从三时、三界和善恶二者之中解脱出来，因此与般若波罗蜜多经的密意相违。如果认为自性中有善恶，那么除了数论派的宗义之外，还能堕落到什么地步呢？像这样，善是好好地做了，产生白色的异熟果；恶是错误地做了，产生黑色的异熟果，而法界不是这两者，因此从善恶中解脱出来的方式，在《真实和合续》中也说：它能分别罪恶和福德的二者，智者应舍弃这二者。如是所说，从所有密咒的续部中出现。像这样不理解这种道理的人，对心识方面的宗派产生怀疑和诽谤，这是因为没有以超越了分别识的智慧，彻底地领悟自性的安住方式，从而清晰地显示了现观，对于直接地显示自性的安住方式，如果产生恐惧，那么在《喜金刚》中说：咒语
English
There is no practice to be practiced. There is no fruit to be achieved, no path to be traversed. There is no mandala to be created, no recitation and completion stage. There is no empowerment, no vows to be kept. For the Dharma nature that is naturally perfect from the beginning, Sudden gradual efforts transcend the Dharma of cause and effect. Thus it is said. Then, is this not similar to the heretical teachings that view annihilation? Viewing annihilation refers to the fact that in the original state, the way of abiding of the nature, as well as the ripening of cause and effect in the path stage, and the way of behavior in the apparent stage, etc., are all uncertain. They arbitrarily fabricate based on speculation and self-will, placing trust in such evil tenets, thereby entering a reversed state. Here, the naturally arising wisdom of nature, like the sky, is free from the extremes of elaboration, and nothing is established in any phenomenon. Because the efforts of cause and effect are contradictory, it directly reveals the meaning of transcending good, evil, merit, and demerit. The noble Nagarjuna said in the "Ratnavali": Actions of sin and merit have been transcended, possessing the meaning of unraveling the profound, other heretics and oneself, not diminished by fear of not being in the right place. Thus it is said. If you do not wish, then the Dharmadhatu that you acknowledge, because it is a phenomenon and a conditioned phenomenon, has not been liberated from the three times, the three realms, and the two aspects of good and evil. Therefore, it contradicts the intent of the Prajnaparamita Sutra. If you believe that there is good and evil in nature in the definitive sense, then to what extent can you fall other than into the Samkhya school? Like this, good is what is done well, producing white Vipaka; evil is what is done wrongly, producing black Vipaka, while the Dharmadhatu is neither of these two, therefore the way of liberation from good and evil is also stated in the "True Union Tantra": It distinguishes between the two aspects of sin and merit, the wise should abandon these two. As it is said, it arises from all the tantras of secret mantra. Those who do not understand this kind of principle have doubts and slanders about the schools of mind, this is because they have not thoroughly realized the way of abiding of nature with the wisdom that transcends the discriminating consciousness, thereby clearly revealing the Abhisamaya, if fear arises for directly showing the way of abiding of nature, then in the "Hevajra Tantra" it says: Mantra