Tibetan
་བས་བཅིངས་པ་དར་གྱི་སྲིན་བུ་རང་གི་ཁ་ཆུས་འཆིང་བ་བཞིན་དུ། ཞེས་སོ། །འདིར་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་རང་ངོའི་གནས་ལུགས་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གནས་པ་རྗེན་པར་བསྟན་ནས། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་ བརྒྱད་དང་བཅས་པའི་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རང་གྲོལ་གྱི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་དག་པར་བྱེད་པ་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང་བདེན་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བློས་མི་ཐུག་ཅིང༌། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཏུ་སྦྲེལ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་ལམ་རིམ་གཉིས་ལ་སོགས་པའང་རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱིར་སྨིན་འདོད་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་འཕྲང་དང་གོལ་སྒྲིབ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆ་ལས་མ་གྲོལ་བས་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོན་དམ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བསྒྲིབ་པའི་ཚུལ་ཀུན་བྱེད་ལས། ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཅིག་ངོ་བོ་ལ། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞིས། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་ངན་སོང་རྒྱུ་ཟེར་ནས། །ཆོས་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་སྤོང་བར་བྱེད། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྤངས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུས། །ས་བཅུ་ལམ་ལ་སྦྱངས་ཏེ་བགྲོད་པ་ཡིས། །ཆོས་ཉིད་མ་མཐོང་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་གནས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གཟའ་དང་རྒྱུ་སྐར་དུས་ཚིགས་བཟང་སྒོ་ནས། །བྱང་ཆུབ་ལྔ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་བཞིས། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང༌། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ལྷ་ཡི་སྐུར་བསྒོམ་པ། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་བསྒོམ་མེད་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་གདོད་ནས་རང་གྲོལ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལམ་ལ་རྟེན་མི་དགོས་པར་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཅོག་གིས་དམ་པའི་བླ་མ་ཡང་མ་བརྟེན། སྨིན་བྱེད་ཀྱིས་སྨིན་པར་ཡང་མ་བྱས། གྲོལ་བྱེད་ཀྱིས་གྲོལ་བར་ཡང་མ་བྱས། ཐབས་ཀྱི་འཇུག་སྒོ་མ་རིག །ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ་དང༌། ཚོགས་རྫོགས་པའི་བྱ་བའང་མ་བྱས། དངོས་གཞི་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གྲོལ་དང་ཅོག་བཞག་གི་གནད་ཀྱང་མ་གོ མོས་གུས་ལ་ལྟོས་ནས་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པའང་མེད་པས་འབད་མེད་དུ་ག་ལ་གྲོལ། དེ་སྐད་དུ་སྤྱི་མདོ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །རྟོག་པས་བསྒྲིབས་པས་ངོ་མ་ཤེས། །ཞེས་
Chinese
就像被束缚的蚕用自己的口水束缚自己一样。这里，直接展示了大圆满的自性本来的离戏状态，依靠自解脱的要点来清净包括八识在内的突发性的垢染，是名言的意识无法企及的，例如因乘的四谛和二谛等。连接方便和智慧的密咒乘的缘起道次第等，也未能从希求因果先后成熟的臆想的险境和各种错谬遮障中解脱，因此《普贤王如来愿文》中说，遮蔽法性菩提心的胜义超意识大智慧的方式是：法性菩提心一自性中，四苦集灭道谛，说苦集是恶趣因，从而舍弃法界菩提心。因此，他们没有见到法性，是舍弃。法性菩提心的自性中，以胜义世俗二谛，布施持戒十度波罗蜜，在十地道上修习而行，他们没有见到法性，处于行持的地上。法性菩提心的自性中，从星曜、时节、良辰吉日，五种菩提和四大神变，如此显现的一切诸法，加持后观想为天神之身，这样不能见到无修的自心。如果本来就是自解脱，那么一切有情不需要依靠道就能自解脱了吗？如果这样，一切有情既不依靠上师，也不被成熟所成熟，也不被解脱所解脱，不了解方便的入门，不依赖于道的先导，因此没有做清净遮障和圆满资粮之事，没有了解依靠正行而自解脱和当下安住的要点，也没有依靠信心而得到上师的加持，怎么能不费力气就解脱呢？因此，《总集经》中说：唉玛吙，稀有奇妙之法，是圆满佛陀的一切秘密，一切都是佛陀，但因分别念所遮蔽而不认识。
English
Like a silkworm bound by its own saliva. Here, the naturally occurring Great Perfection, the state of one's own face, which has been primordially free from elaboration, is directly shown. Relying on the key point of self-liberation of adventitious defilements, including the eight consciousnesses, to purify them, is unattainable by the mind of terminology, such as the four truths and two truths of the causal vehicle. The path of dependent origination of the mantra vehicle, which connects skillful means and wisdom, and so on, is also not liberated from the dangers of ideation that desires the maturation of cause and effect, and various errors and obscurations. Therefore, in the Kunzang Monlam (Samantabhadra's Aspiration Prayer), the way to obscure the wisdom of the ultimate, beyond-mind Great Perfection of the Dharma-nature Bodhicitta is said: In the nature of the single Dharma-nature Bodhicitta, the four truths of suffering, origin, cessation, and path, saying that suffering and origin are the cause of bad destinies, thereby abandoning the Dharma-realm Bodhicitta. Therefore, they have not seen the Dharma-nature, they have abandoned it. In the nature of the Dharma-nature Bodhicitta, with the two truths of ultimate and conventional, the ten perfections of generosity, ethics, and so on, practicing and traversing the ten bhumis on the path, they have not seen the Dharma-nature, they abide on the ground of practice. In the nature of the Dharma-nature Bodhicitta, from the planets, stars, seasons, and auspicious times, the five enlightenments and the four great miracles, all the phenomena that appear in this way, blessing them and contemplating them as the body of a deity, in this way, one does not see the unmeditated mind. If it is self-liberated from the beginning, then will all sentient beings be self-liberated without having to rely on the path? If so, all sentient beings neither rely on the holy guru, nor are matured by maturation, nor are liberated by liberation, they do not understand the entrance of skillful means, they do not rely on the guidance of the path, therefore they have not done the work of purifying obscurations and completing accumulations, they have not understood the key point of self-liberation and present abiding by relying on the main practice, and they have not received the blessings of the guru by relying on faith, how can they be liberated effortlessly? Therefore, in the Dzogchen Do (General Sutra), it says: Emaho, wonderful and amazing Dharma, is the secret of all the perfect Buddhas, all are Buddhas, but they are obscured by conceptual thought and do not recognize it.
Tibetan
སོ། །དེ་བས་ན་ཐབས་དང་སྤྱོད་ཕྱོགས་ལ་མ་ལྟོས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐུར་པ་འདེབས་ན་ཁྱེད་ཅག་ལ་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟོད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏ་རེ། འོན་ཏེ་དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ནའང་རྣམ་པར་རིག་པ་ ཅན་གྱི་སེམས་མེད་ན་རང་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུགས་ཆད་པར་བལྟ་བ་ཡིན། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མེད་ན་གཉིད་འཐུག་གི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསམ་གཏན་དུ་ངེས་སོ་ཟེར་ན། རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ན་སེམས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ་འཕགས་པ་དཀོན་ཅོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུང་འདི་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཞེ་ན། སེམས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །མཐར་གྱིས་དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དང་རྟོགས་བྱེད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་བསྲེག་བྱ་འཚིག་ནས་སྲེག་བྱེད་མི་གནས་པ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པར་སོང་བ་ནི་འཕགས་པའི་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་དང་བདག་གི་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལས། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་རླུང་གིས་དྲུད་པ་ལས། །མེ་བྱུང་ནས་ནི་དེ་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱེད། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་དབང་པོ་སྐྱེས་ནས་ནི། །སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་བསྲེག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་བྱེད་ལས། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་སྤྱོད་འདི། །རྒྱུ་འབྲས་ བསྒྲུབ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། །ལྟ་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་འདས། །གང་ཞིག་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད་པ་དེས། །བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའ་བཞིན་མི་འགྲུབ། །ཅེས་སོ། །གལ་ཏེ་རྟོག་དཔྱོད་ལས་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་མཐའ་དག་གཉིད་སྟུག་པོར་འདོད་པ་དེས་ནི་ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་མངོན་རྟོགས་སྟོན་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྟོག་པ་འགགས་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མའི་འོད་གསལ་དེ་ཡང་འཕགས་པའི་བདེན་མཐོང་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་དཔྱོད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པའི་འདུས་བྱས་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བྱེད་ན་འཇིགས་ཚོགས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པར་བྱ་སྟེ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་བྱས་འགྱུར།
Chinese
梭！因此，如果诋毁说这是不依赖于方便和行持的道，那么你们将会遭受难以忍受的恶趣痛苦。然而，即使在正行的时候，如果没有分别识的心，也会被认为是断绝了自解脱的本性。如果说没有思辨的智慧，那么所有的深度睡眠状态也都会被认为是禅定，那么，对于有分别识的个别思辨智慧，那只是在最初阶段专注于完全寻求心的精进而已。如《圣宝积经》中说：‘光护，什么是诸法的个别思辨智慧？是完全寻求心的精进。’这样说的缘故。最终，像这样思辨的对境和能思辨的个别思辨智慧，也像可燃物烧尽后，能燃物也不存在一样，变得无自性，这是圣者的胜观智慧，是通达一切法无我、无我所的胜义智慧之王。如前经中说：‘例如，两木因风摩擦，生火焚烧其自身。同样，智慧之王生起后，也会焚烧个别思辨。’这样说的缘故。因此，《普作王》中说：‘大圆满的见行，与因果的修证不同。见行菩提心，是如虚空般的自性。虚空超越了思辨，谁若进行思辨，就不能成就如虚空般的菩提。’这样说的缘故。如果认为所有从思辨中解脱的状态都是深度睡眠，那么这就是在宣说证悟了真实如是的境界。为什么呢？因为见道无分别，具有八十种自性的分别念止息后的后一刹那光明，也变成了不同于圣者的见真之道的缘故。思辨是八识聚和五蕴的近取蕴等有为法的世俗谛，如果将它作为法界，那就要被转变为观视怖畏积聚之方。如《中观庄严论》中说：‘如果涅槃是实有，那么涅槃就成了有为法。’
English
So! Therefore, if you slander by saying that this is a path that does not rely on means and practices, then you will experience unbearable suffering in the lower realms. However, even in the actual practice, if there is no mind with discriminating consciousness, it is considered to be cutting off the nature of self-liberation. If you say that without the wisdom of contemplation, all states of deep sleep are also definitely meditation, then, for the individual discriminating wisdom with discriminating consciousness, it is only focused on the diligence of completely seeking the mind in the initial stage. As it is said in the Noble Jewel Heap Sutra: 'Light Protector, what is the discriminating wisdom of all dharmas? It is the diligence of completely seeking the mind.' So it is said. Ultimately, in this way, the object of contemplation and the contemplating discriminating wisdom itself, like the combustible being burned and the burner not remaining, become without self-nature. This is the wisdom of the superior insight of the noble ones, the king of ultimate wisdom that realizes that all dharmas are without self and without what belongs to self. As the previous one says: 'For example, two pieces of wood rubbed by the wind, fire arises and burns itself. Likewise, when the king of wisdom arises, it burns the individual discriminations.' So it is said. Therefore, in the All-Creating King, it says: 'The view and conduct of Dzogchen, are different from the accomplishment of cause and effect. The view and conduct, this Bodhicitta, is of the nature like the sky. The sky transcends contemplation. Whoever contemplates, will not accomplish enlightenment like the sky.' So it is said. If you think that all states liberated from contemplation are deep sleep, then that is teaching the realization of seeing the true suchness. Why? Because the path of seeing is non-conceptual, and the clear light of the moment after the cessation of eighty types of conceptualizations of nature also becomes different from the noble seeing of truth. Contemplation is the conventional truth of compounded phenomena, including the eight aggregates of consciousness and the appropriation of the five aggregates. If it is made into the realm of dharma, then it should be turned into the direction of viewing the heap of fears. As it says in the Ornament of the Middle Way: 'If Nirvana is a real entity, then Nirvana becomes a compounded phenomenon.'