Tibetan
་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན། །ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ རང་བཞིན་ལས། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གསང༌། །སྟོང་པ་མ་ཡིན་མི་སྟོང་མིན། །དབུ་མའང་དམིགས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པས་བསྟན་ཏོ། །རྫོགས་ཆེན་དང་ཤེར་ཕྱིན་མཚན་ཐ་དད་པས་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་སོ་ཟེར་ན་རྣམ་རིག་གཟོ་ལ་ཡེ་ཤེས་འཐིབས་པས་ཕ་རོལ་གནོན་པ་འབའ་ཞིག་བརྟུལ་ཞུགས་སུ་བསྒོམ་པའི་བཞིན་བཟང་གདོང་ལྔའི་གྲོགས་པོ་ཁྱེད་ཅག་གིས་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་དྲུག་གི་གཞུང་ལམ་དུ་གནས་པའི་རྣམ་འགྱུར་དཔྱོད་མི་ཤེས་པ་དེ་བདེན། བསྐྱེད་རྫོགས་བསྒོམ་པ་ཏིང་འཛིན་མ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་སྐལ་པ་འཆད། རྫོགས་ཆེན་བསྒོམ་པ་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ཁྱེད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྐལ་པ་འཆད། དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་གཡང་སར་སོང༌། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་འཕགས་ལམ་མ་ཡིན་པས་བདེན་པ་མཐོང་ཡང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོར་བུད། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་འཕགས་པའི་ལམ་ཡིན་པ་ཅིས་མངོན་ན་སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱིས་ཡུམ་ལ་དེ་ལྟར་དུ་བསྟོད་ཅིང༌། བློའི་འཇུག་པ་དབྱིངས་སུ་ཞི་ནས་དབུ་མ་ཙམ་དུའང་མི་ དམིགས་པས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་ལ། ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ཆ་ནས་དངས་གསལ་གཡོ་བ་མེད་པའི་འོད་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་མི་འགག་པ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། རིན་ཅེན་རྒྱ་མཚོ་ལས། འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །རྫོགས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ས། །སྣང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ། །མཆེད་པ་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་སྟེ། །ཐོབ་པ་དམ་པ་འཕགས་པའི་ལམ། །ཉེ་བར་ཐོབ་པས་རྫོགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་སྤྱིར་ཚད་མ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་གེའི་རིག་པས་མི་རྟོག་པར་བསྟན་པ་ནི། རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་རྟོག་གེ་ནི། །བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱི་བཞིན་འབྲང༌། །དོན་དམ་ཡུལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ཅན། །སོ་སོ་རང་རིག་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས། །འདི་ལྟར་རྟོག་གེའི་བསམས་བྱུང་གིས་བསྐྱེད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཕྱོགས་ཆོས་དང༌། རྫས་ལྡོག་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ཁྱབ་པ་བརྩི་ཞིང༌། མཐུན་མི་མཐུན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཀུན་རྟོག་གི་འཐོར་རླུང
Chinese
奇哉妙法！圆满诸佛之密藏，无有根基之心性，乃诸法之根本。噫玛吙！奇哉妙法！圆满诸佛之密藏，无自性之自性中，大乐任运而成就。噫玛吙！奇哉妙法！圆满诸佛之密藏，非空亦非不空，中观亦无所缘。如是宣说。若谓大圆满与般若，名异而义不一，乃因于唯识之造作，智慧隐没，唯以压制他宗为苦行之善面五友，汝等不知显密一切道皆安住于六度之正道，诚然。修生圆次第非为禅定，故汝等无有修禅之分。修大圆满非为空性，故汝等无有智慧之分。守护誓言非为戒律，故堕入密咒恶行之悬崖。离言思之圣道非为圣道，故虽见真谛亦成凡夫。何以知离言思为圣道耶？罗睺罗如是赞叹圣母，心识之作用寂灭于法界，乃至不缘中观，自性本空，然就任运成就之分而言，清净光明无有动摇之光明智慧幻化不灭，是名大圆满。如《宝海经》云：光明有四种，圆满乃大智慧之地，显现无有分别，开展乃智慧幻化，获得乃殊胜圣道，临近获得故圆满。如是之理，总的来说，是不能以量等思辨之理智来思辨的。辩论增长之思辨，随逐考察与随念之后，胜义之境与其相违，各自自证超越言说之境。如是，由思辨之分别念所生之个别分别智慧，乃是计较同品法与体性之差别，以及随顺逆反之周遍，于顺与不顺之方，考察与随念之分别散乱风。
English
Amazing and wonderful Dharma! The secret of all perfect Buddhas. The very nature of mind without a basis is the root of all dharmas. Emaho! Amazing and wonderful Dharma! The secret of all perfect Buddhas. From the nature of no-nature, great bliss is spontaneously accomplished. Emaho! Amazing and wonderful Dharma! The secret of all perfect Buddhas. It is neither empty nor non-empty. Even the Middle Way is not something to be fixated upon. Thus it is taught. If it is said that Dzogchen and Prajnaparamita are different in name but not the same in meaning, it is because wisdom is obscured by the fabrication of Vijnanavada. You, friends with five good faces, who only cultivate the suppression of others as asceticism, it is true that you do not know the transformation of all the paths of Sutra and Tantra residing on the main road of the six perfections. Cultivating generation and completion is not Samadhi, so you are deprived of the share of meditation. Cultivating Dzogchen is not emptiness, so you are deprived of the share of wisdom. Keeping vows is not discipline, so you fall into the abyss of secret mantra misdeeds. The inexpressible and unthinkable noble path is not the noble path, so even if you see the truth, you become an ordinary person. How can it be shown that the inexpressible and unthinkable is the noble path? Rahula praised the Mother in this way, and when the activity of the mind is pacified in the Dharmadhatu, and even the Middle Way is not fixated upon, it is empty in its own nature. However, in terms of spontaneous accomplishment, the clear and unwavering luminosity of wisdom is an unceasing illusion, which is called the Great Perfection. As it is said in the Jewel Ocean: Luminosity has four aspects. Perfection is the ground of great wisdom. Appearances are non-conceptual. Expansion is the illusion of wisdom. Attainment is the sacred noble path. Perfection is attained by near attainment. In general, such a principle is taught as not being conceivable by the logic of epistemology and so on. The logic of increasing debate follows after examination and inference. The ultimate object is contrary to that. Individual self-awareness transcends the realm of expression. Thus, the wisdom of individual discrimination generated by the conceptual mind of logic calculates the homogeneity and the difference of entities, as well as the pervasiveness of following and reversing, and the scattering winds of conceptualization that examine and infer in the direction of agreement and disagreement.
Tibetan
་གཡོ་བས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བའི་ཚུལ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བྱིས་པ་ངན་པ་རྟོག་གེ་བ། །རོ་དང་འདྲ་བས་དེ་དག་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཤེས་ རབ་ཀྱི་དབང་པོས་རྟོག་པའི་བུད་ཤིང་བསྲེགས་པས། ཉེ་བར་ཞི་བ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་པས་རྟོག་དཔྱོད་དང་རྗེས་དཔག་གི་ཀུན་འབྱུང་བ་ཅན་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་བདག་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ལ་གནས་པའི་མདོ་ལས། རྟོག་པ་རྣམས་ནི་གཡོ་བར་འགྱུར། །རྟོག་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་འདའ། །གང་གི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་དང༌། གཞན་ཡང་རྟོག་གེས་བརྟག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཁྱད་པར་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་ནི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་གཞུང་དེ་གཤིས་ལ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་འགལ་འདུའི་བརྒལ་བརྟག་གིས་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་འཇལ་ནས་ཡེ་གྲོལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་གྲོལ་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ལ། ས་མཚམས་ཀྱི་རྟོག་གེ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་སེམས་དང་བཅས་པས་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་དང༌། །ས་མཚམས་དམན་པ་སོ་སྐྱེའི་རྟོག་གེ་ཡིས། །རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །གདོད་ནས་གྲོལ་བ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ། །འདི་ལྟར་གཤིས་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ ཤེས་བྱ་མི་འཇུག་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐས་མི་རྟོགས་ལ། རང་རྒྱུད་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་མ་འཕགས་པས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་བློས་གཞལ་ཡང་བློ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ལས་ནམ་ཡང་དཔག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་སློབ་དཔོན་ན་འཕགས་པའི་བསྒོམ་རིམ་ལས་ཀྱང༌། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་ལ། །རྐྱེན་ནི་རྟོག་པ་གཅིག་པུ་ཡིན། །རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་འབྱུང་བ་རྣམས། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟོག་པར་འགྱུར་བའི་རྟོག་གེ་པ། །བརྟགས་པ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པ་ན། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཀུན་གཞི་མེད། །འདི་དག་བྱིས་པས་རབ་ཏུ་བཏགས། །རྟོག་གེ་ངན་པས་ཀུན་ཏུ་བསྐྱེད། །ཅེས་དང༌། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་བར། ཁྱེད་ཅག་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འཆིང་བས་བཅིངས་པར་མ་ཟད། ད་དུང་ཡང་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་སྦྱར་བའི་འཆིང
Chinese
《楞伽经》中说，与以动摇为戏论、趋近寂灭之法性相违背的方式是：恶劣的孩童论者，如同尸体一样对这些进行观察。究竟的自性，是以智慧之火焚烧思辨的木柴，趋近寂灭，远离戏论，不被分别念的风所动摇，与思辨和推测的生起之源极其相违背，是各自自证的体性，超越言说的境地。如《安住妙吉祥经》中说：分别念是动摇的，没有分别念则能寂灭，谁能知晓其自性，那人就被称为具有智慧。又说，因为思辨无法测度，所以应当各自自证。特别是宗派的思辨，对于事物自性尚未成立的宗义，以矛盾对立的辩论来衡量甚深之义，对于本来解脱的法性，也以新解脱来增益。地界的思辨，是指孩童凡夫，即以五蕴为近取的心识，不思辨的方式。事物自性宗派的思辨，以及地界低劣的凡夫思辨，超越思辨的胜者智慧，是本来解脱的大圆满道。如此，自性中不容许名言的所知，因此无自性的智慧无法以思辨的宗义来测度。因为自相续没有超越世间，所以圣者的智慧见道无法以思辨的智慧来衡量，因为智慧的法性是世俗，永远无法衡量，所以即使是凡夫也无法思辨的方式。导师圣天在《修次第》中也说：生起和坏灭，唯一的因是分别念，仅仅显现为识，没有事物的自性。成为分别念的思辨者，仅仅在所观察的事物上修习时，没有自性，也没有识，没有事物，也没有阿赖耶识。这些都是孩童所虚妄安立的，由恶劣的思辨所生起。又，《六十正理论释》中说：你们不仅被无始以来的烦恼束缚所束缚，而且还被自己宗派的恶见所束缚。
English
The Laṅkāvatāra Sūtra states that the way that contradicts the Dharma-nature of approaching tranquility, which is adorned with agitation, is: evil child logicians observe these as if they were corpses. The ultimate nature is that the firewood of speculation is burned by the power of wisdom, approaching tranquility, being free from elaboration, not being moved by the wind of discrimination, being extremely contrary to the source of speculation and inference, being the nature of self-awareness, and transcending the realm of expression. As stated in the Mañjuśrīvikrīḍita Sūtra: "Discriminations are agitated; without discrimination, there is nirvana. Whoever knows that nature is called wise." Furthermore, because speculation cannot measure, it should be self-aware. In particular, the speculation of philosophical tenets measures the profound meaning with contradictory debates, even though the nature of things has not been established, and it also adds liberation to the Dharma-nature of original liberation. The speculation of the realm refers to children and ordinary people, that is, the way of not speculating with the mind that closely grasps the five aggregates. The speculation of the philosophical tenets that speak of things, and the speculation of the lower realm of ordinary people, the wisdom of the victorious ones that transcends speculation is the Great Perfection path of original liberation. In this way, the knowable of terms is not allowed in nature, so the wisdom of no self-nature cannot be measured by the philosophical tenets of speculation. Because the self-continuum has not surpassed the world, the wisdom of the noble ones, the path of seeing, cannot be measured by the wisdom of speculation, because the Dharma-nature of wisdom is conventional, and it can never be measured, so even ordinary people cannot speculate. The teacher Āryadeva also said in the Bhāvanākrama: "For arising and ceasing, the only cause is discrimination. Those that appear only as consciousness do not have the nature of things. When speculators who become discrimination meditate only on what is observed, there is no self-nature, no consciousness, no things, and no alaya. These are all falsely established by children, and are produced by evil speculation." Also, in the commentary on the Sixty Stanzas of Reasoning, it says: "You are not only bound by the bonds of beginningless defilements, but also by the evil views of your own tenets."