Tibetan
ན་པར་མ་ཤེས་པར། །རྫོགས་རིམ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། །ཝ་སྤྲེའུ་སེང་གེ་སྟག་ཏུ་བརྫུས་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །འདིར་ནི་སྔོན་དུ་སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་འཇུག་བྱས་སམ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། མཐར་གྱིས་རིག་པ་བཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས། དེའི་ཁྱད་གཞི་གནད་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ལས་གནད་ལ་མ་བརྟེན་པར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྣང་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། སེམས་སུ་རྟོག་པའི་འཐད་པ་སྣ་ཚོགས་ ཀྱི་ཡུལ་ལ་སེམས་བྲིད་ནས་དོན་རང་མཚན་དུ་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་རྒྱུན་མར་འཐུད་པ་མཐའ་དག་གཏད་མེད་དུ་སྐྱུར་ནས་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག །ནང་དུ་མི་བསྐྱིལ། བར་དུ་མ་གཟུང༌། བློས་མ་བཅོས། རྟོག་པར་མི་འགྱུ་བའི་ཤེས་པ་ཟང་ཐལ་རྒྱ་ཡན་པ་དེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པ་དེ་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་འཕོ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངོ་སྤྲད་པས། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་གནས་ལུགས་རྗེན་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ཤར་ལས། སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། །འཛིན་པ་མེད་པས་རང་སར་གྲོལ། །དམིགས་པ་མེད་པས་སྤྲོས་པ་མེད། །བྱས་པས་མ་བྱུང་ཀུན་ལ་ཡོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་མཐོང་ན་རིག་པས་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་འཇལ་ཤེས་པས་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་པའི་ཕོ་ཚོད་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་རང་གིས་རང་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བསྐྱང་བ་ཡིན་ནོ། །གནད་ལ་བརྟེན་ནས་ངོ་སྤྲོད་ལུགས་དྲུག་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་གཟུང་དང་གནས་པ་དེང༌། །རྩ་བ་གཅད་དང་དངོས་པོ་དེད། །ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་བཙལ། །ཡེངས་ལ་བོར་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལས། དང་པོ་སེམས་གཟུང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ལུས་སྐྱིལ་ཀྲུང༌། རླུང་རང་དལ། མིག་མི་འཛུམ། སེམས་རང་ ལུགས་སུ་བཞག་པས་གསལ་སྟོང་ངེ་གནས་དུས་ཀྱི་གསལ་བ་དང་སྟོང་པ་གཉིས་པོ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རིག་བྱེད་ནམ་མཁའ་ལྟར་གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་དེ། ནོར་བུ་ཕྲ་བཀོད་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས། །རིག་པའི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སེམས་གནས་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། བཏང་བཞག་ཆེད་འཛིན་གང་ཡང་མ་བྱས་པའི་དུས་ན་ཝལ་ལེར་འདུག་པ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་དངས་ཕྱེད་པའི་ཆ་དེ་རྟོགས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་རང་ཤར་ལས། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་རྒྱ་མ་ཆད། །ཕྱི་དང་ནང་མེད་ཡངས་པ་ཆེ། །དག་པ་ཤེལ་གོང་དྲི་མེད་བཞིན། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྩ་བ་གཅད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དེ་རྐྱང་དེད་བཏང་ནས་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང༌། ད་ལྟ་གང་ན་གནས། མཐར་གང་དུ་འགྲོ། ཁ་དོག་དང་བྱད་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྟགས་པས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པར་ཕྱད་དེ་བར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐང་ཆད་པ་ལྟ་བུ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། དེའི་མཚན་ཉིད་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་གཉིས་མཐའ་ཟད། །དུ་མར་མི་སྣང་གཅིག་ལས་ འདས། །བརྗོད་དུ་མེད་པས་ཚིག་གི་གཞི། །དངོས་ལ་སྟོང་པའི་སྙིང་པོ་དོན། །ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལྟ་བའི་དོན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་དངོས་པོ་དེད་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སེམས་དང་ནམ་མཁའ་བསྲེས། ནམ་མཁའི་མཐའ་དབུས་གཅད་ནས་དེད་པས་ཡུལ་སེམས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་བྱིང་རྒོད་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་དངས་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་ངོ་སྤྲོད་དེ་རིན་པོ་ཆེ་སྤུངས་པར། རང་བཞིན་བསམ་གཏན་བར་མེད་ལ། །བྱིང་རྒོད་མེད་པ་ཡ་རེ་མཚན། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཡུལ་དང་ཤེས་པའི་བར་ནས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས་ཤར་བ་ལས་གཞན་པ་གཅིག་ཏུ་ཐོག་བབས་སུ་བཞག་ནས་ཡུལ་ལ་མི་དཔྱད། ཡུལ་ཅན་ལ་མི་བསྡུ་བའི་བར་དེ་བརྗོད་མི་ཤེས་པར་སོང་བའི་དེར་འཛིན་གྱི་ཆ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རིག་གེ་བའི་ཚད་དེ་རྟོགས་པ་སྟེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། རིག་པ་ངོ་བོ་རྟོག་མེད་ལ། །ཅི་ཡང་མེད་པས་ཅི་ཡང་འབྱུང༌། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ཡེངས་ལ་བོར་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཡེངས་ཐབས་སུ་སོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཕུལ་བརྡེག་བྱས་ནས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཇག་པ་སླེབས་སོ་བྱས་པས། ད་ལྟའི་འོག་འགྱུའམ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆ་དེ་འཐོར། ཅི་ཟེར་ ཆ་མེད་པར་སོང་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཧད་དེ་ཧོད་དེ་བ་དེ་ཉམས་ཡིན་ལ། རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བའི་རིག་ཆ་དེ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་ཤར་ལས། རིག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡིན། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས། །བརྗོད་མེད་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས། །ཡིན་དང་མིན་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད། །འཛིན་དང་ཆགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །དྲི་མེད་འོད་གསལ་ལྷུན་གྲུབ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་གནད་ལ་བརྟེན་མ་བརྟེན་གང་ཡིན་ཡང་འདྲ་སྟེ་ངོ་བོ་གཞི་ཐོག་ཏུ་འབེབས་པས་ལྟ་སྒོམ་དང་གཉེན་པོ་ལས་གྲོལ་ལམ་རིག་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པས་གེགས་དང་གོལ་ས་ཉུང་ཞིང་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་གླགས་མི་བ
Chinese
如果事先没有认识，即使口头上承诺修持圆满次第的无生，也就像狐狸、猴子、狮子、老虎伪装自己一样。这里，无论是事先进行了将显现认知为心等次第的引入，还是没有进行，最终使觉性直接被认识到，是此乘的特殊之处。因此，将此特殊的基础分为依靠要诀和不依靠要诀两种方式来引入，其中不依靠要诀的引入是：对于显现、空性、以及心中所想的各种道理的境，心被迷惑，并且将执着于事物自性的念头持续不断地抛弃，不对境产生分别，不对内收敛，不对中间执取，不以分别念改造，不随分别念而动摇，这种通透自在的觉性，在任何时候都存在，通过与证悟者上师的加持力相结合来引入，从而直接见到无自性的实相。如《自显现》中所说：无生故无灭，无执故自解脱，无缘故无戏论，非作而生，遍一切处。如果这样见到，觉性就能衡量法界的实相，因此不依赖于经论的衡量，自己对自己也不会产生怀疑，因此就在这种状态中修行。依靠要诀来引入有六种方式，如《现观庄严论》中说：心是所取和能住的，断除根本和追逐事物，从境和识之间寻找，都是在散乱中遗忘的。其中，第一种是从抓住心来引入：身体跏趺坐，气息自然，眼睛不闭合，心安住于自性，光明空明的状态就是体验，像虚空一样开阔的光明和空性二者就是证悟。如《宝箧经》中说：从空性的誓言中，在觉性的境中显现种种。第二种是对心安住的状态进行引入：在不进行任何放下、安住、特意执取的时刻，自然而然地安住就是体验，远离局限和偏颇的清明觉性就是证悟。如《自显现》中所说：不偏向任何一方，没有局限，无内外，广大无边，清净如水晶，
English
If one has not recognized beforehand, even if one verbally promises to practice the unborn of the Completion Stage, it is like a fox, monkey, lion, or tiger disguising themselves. Here, whether or not one has previously engaged in the gradual introduction of recognizing appearances as mind, etc., the ultimate recognition of awareness directly is the special characteristic of this vehicle. Therefore, this special basis is divided into two ways of introduction: relying on key points and not relying on key points. Among them, the introduction that does not rely on key points is: the mind is deluded by the objects of appearances, emptiness, and various reasons imagined in the mind, and the continuous stream of clinging to the self-nature of things is abandoned without attachment. One does not generate distinctions towards objects, does not contract inward, does not grasp in the middle, does not transform with conceptual thoughts, and does not waver with conceptual thoughts. This clear and free awareness exists at all times. It is introduced through the power of the blessing of a realized guru, thereby directly seeing the reality of no self-nature. As it is said in "Self-Arisen": "Without birth, there is no cessation; without grasping, there is self-liberation; without focus, there is no elaboration; not made, yet arises, pervading all places." If one sees in this way, awareness can measure the reality of the dharmadhatu, therefore one does not rely on the measure of scriptures and reasoning, and one does not generate doubt in oneself, therefore one practices in this state. There are six ways to introduce relying on key points, as it is said in "Ornament of Clear Realization": "The mind is the grasped and the abiding, cutting the root and pursuing things, searching between object and consciousness, all are forgotten in distraction." Among them, the first is to introduce from grasping the mind: the body sits in vajra posture, the breath is natural, the eyes are not closed, the mind abides in its own nature, the state of clear emptiness is the experience, and the clarity and emptiness that are as open as the sky are the realization. As it is said in "Precious Chest Sutra": "From the vow of emptiness, various appearances arise in the realm of awareness." The second is to introduce the state of abiding of the mind: in the moment of not letting go, not abiding, and not intentionally grasping, the natural abiding is the experience, and the clear awareness that is free from limitations and biases is the realization. As it is said in "Self-Arisen": "Not biased towards any side, without limitations, without inside or outside, vast and boundless, pure like crystal,
Chinese
是。说显现无自性。如是说。第三，断根而作介绍是：心若放任自流，最初从何处来？现在住在何处？最终往何处去？若考察颜色和形状等特征，什么也找不到，突然间，如同精疲力竭时的觉受就是体验。介绍说，其特征是不可思议的，那就是证悟。如《入中论》云：非一亦非异，常断二边无，不落多中一，是故离于一，无言词生处，是空性义谛，不随他自在，是为观行义。如是说。第四，追逐事物而作介绍是：混合心与虚空，若断除虚空的边和中央而追逐，则于境心二无的觉性之自性，在无有沉掉的自性禅定中，突然出现的清明就是体验。介绍说，觉性就是证悟。如《宝积经》云：自性禅定无间断，无有沉掉真稀奇。如是说。第五，于境与识之间作介绍是：当识于境显现时，除了显现之外，唯一地安住于当下，不对境作分析，不对有境作归纳，于此二者之间，当处于无法言说之境时，其执着的成分就是体验。觉醒的状态就是证悟。如《功德藏》云：觉性之本体无分别，一无所有故，一切皆生起。如是说。第六，于散乱中遗忘而作介绍是：对已经散乱的状态进行猛击，如果说如来藏中来了八识聚的强盗，那么，当下的无记或者未被授记的部分就会消散，当处于不知所云的状态时，那种茫然无措的觉受就是体验。介绍说，自性不改变的觉性就是证悟。如《自生经》云：觉性即是显现，超越常断二边，不可言说清净法，超越是与非之边，无有破立之自性，超越执着之边，无垢光明任运成。如是说。如此，无论是否依赖要点，都同样是将本体安住在基础之上，从而从见修行和对治中解脱，或者将觉性安住在觉性之上，从而减少障碍和歧途，并且不会出现沉掉的机会
English
It is said that appearances are without inherent existence. Thus it is said. Third, introducing by cutting off the root: If the mind is left to its own devices, where does it come from in the beginning? Where does it reside now? Where does it ultimately go? If you examine characteristics such as color and shape, you will find nothing. Suddenly, the exhaustion-like awareness that arises is experience. It is introduced that its characteristic, which is beyond examination, is realization. As it is said in the Prasangika: "Not one, not different, the extremes of permanence and annihilation are exhausted. It does not appear in the many as one, therefore it is beyond one. It is the basis of words because it is unutterable. The essence of reality is emptiness. It does not fall into any direction, it is the meaning of view." Thus it is said. Fourth, introducing by pursuing objects: Mix mind and space. If you cut off the edge and center of space and pursue it, the clarity that arises when the essence of awareness, which is the non-duality of object and mind, goes into a natural meditation without sinking or excitement, is experience. It is introduced that awareness is realization. As it is said in the Ratnagotravibhāga: "Natural meditation is uninterrupted. It is wonderful that there is no sinking or excitement." Thus it is said. Fifth, introducing from between object and awareness: When awareness arises in an object, other than the arising, settle solely in the present moment, without analyzing the object or categorizing the subject. The clinging aspect of that which becomes inexpressible between the two is experience. The state of wakefulness is realization. As it is said in the Kunzang Gongdu: "The nature of awareness is without thought. Because there is nothing, everything arises." Thus it is said. Sixth, introducing by forgetting in distraction: By striking at the very state of distraction, if it is said that the thieves of the eight aggregates of consciousness have arrived at the Sugata-garbha, then the present state of indifference or the unpredicted part will dissipate. When the awareness becomes incomprehensible, that bewildered and confused feeling is experience. It is introduced that the unchanging nature of awareness is realization. As it is said in the Rangshar: "Awareness itself is appearance. It transcends the extremes of permanence and annihilation. It is the inexpressible, perfectly pure Dharma. It transcends the extremes of being and non-being. It is the nature of non-affirmation and non-negation. It transcends the extremes of grasping and attachment. It is the stainless, luminous, spontaneously accomplished." Thus it is said. In this way, whether or not one relies on the key points, it is the same in that the essence is placed on the ground, thereby liberating from view, meditation, and antidote, or awareness is placed on awareness, thereby reducing obstacles and deviations, and there is no opportunity for sinking or excitement.