Tibetan
་སྲོལ་རང་ཡན་གྱི་དམིགས་ཤེས་ནས་སྤང་གཉེན་གྱི་རྩ་བ་ཆོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། དམིགས་སུ་ཡོད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རང་ཤར་ཏེ། །མིང་དང་ཁ་དོག་སོ་སོ་ནི། །གཟུགས་གྱི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལྟར་ཤར་བའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་པས་ཁ་དོག་དང༌། བྱད་དབྱིབས་དང༌། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཤར་ཀྱང༌། ཆད་པར་བལྟ་བའི་དམིགས་ལས་གྲོལ་ བས་རང་གསལ་གྱི་སྟོང་པའི་དངས་ཀ་དག་གི་ནང་དབྱིངས་སུ་འཆར་བས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྩ་བ་ཆོད་པར་བྱེད་ལ། དེའི་ངང་གོམས་པ་ལས་འོད་གསལ་གྱི་དབྱིངས་སྣང་ཀྱང་ཞར་ལ་མངོན་པ་ཉིད་དེ་ངོ་སྤྲོད་སྤྲས་པ་ལས། ཡེ་ནས་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཡིས། །འབྱུང་བ་རང་ཟད་འོད་སྣང་ཟེར། །བྱ་བྱེད་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཡིས། །སྐུ་གསུམ་མཚོན་པའི་འོད་སྣང་རྙེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་དག་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཡང་སྟོང་ཆད་ཅང་མེད་པོ་མ་ཡིན་པར། དྭངས་ལ་ཡུལ་མེད་དུ་གསལ་བས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། རིག་པའི་ཆ་ནས་ཆད་པར་མ་སོང༌། ངོ་བོའི་ཆ་ནས་རྟག་པར་མི་གནས། བདག་རིག་གཞན་རིག་ལ་སོགས་པའི་དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པའི་གཞི་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བ་སྟེ་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་རིག་ཉིད། །ངོ་བོ་རྟོག་མེད་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྣང་བ་དང༌། །སངས་རྒྱས་བདེན་པ་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལས་འཁྲུལ་པ་ལྡོག་ཚུལ་གྱི་ངོ་སྤྲོད་སེམས་ལ་དམིགས་ཕུག་ནས་རིག་པའི་གཏིང་འཚོལ་བ་ལྟ་བུའི་དཔེ་དོན་འབྲེལ་ ཆགས་པར་སྟོན་པ་འདི་ནི་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་བ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་སྐབས་དོན་གསུམ་པ་སྟོང་པ་རིག་པར་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི་སྔོན་ལ་སྣང་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ་ནས་ཕྱིན་ནས་སྟོང་པའི་དེ་ཉིད་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དོན་དུ་སྣང་བས་ན། རང་ངོ་ཀ་ནས་དག་པའི་རིག་པ་ཟང་ཐལ་རྗེན་པར་འབུད་མ་ཤེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཟབ་མོར་བློས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེ་དང་དེའི་ཐ་སྙད་དང་སྙམ་བྱེད་དུ་བཟུང་ཡང༌། བརྗོད་བྲལ་བརྗོད་ཅན་དུ་སོང་ནས་རང་ངོ་སྤྲོས་བྲལ་མཐོང་བའི་དུས་མེད་དེ། རང་ཤར་ལས། ཆོས་སྐུ་ཟང་ཐལ་ཡི
Chinese
从习气任运的专注识中，断除损益之根本，如根本慧论云：有对境的心性，显现各种各样的现象，名称和颜色各自，是色法的两种形态圆满。如是。第二，像这样，对如心和心所显现的自性进行观察，颜色和形状，以及生住灭三者等任何也未成立，虽然显现为空性无所执着的自性，但从视为空无的执着中解脱，以自明的空性清净原始清净的内界中显现，断除能取所取的根本。从那样的状态串习，光明之界相也顺带显现，从认识装饰中：本来没有的空性，生起自然穷尽光芒照耀，无有能作所作的空性，获得象征三身的光明。如是。第三，能取所取清净于法界的空性，也不是空无所有的空性，清澈而无有对境的显现，称为各自自证的智慧。从觉性的角度没有成为断灭，从本体的角度不住于常有，对于自证他证等譬喻的一切超越的基位智慧，是胜者们见到的真实法性唯一，如狮子力圆满中：本来安住的自证，本体无分别将能见到，智慧清净的显现和，将能见到佛陀的真谛。如是。像这样，从显现中遣除错乱之方式的认识，就像是对心专注而寻找觉性之深处一样的比喻，说明意义相关联，这比没有区分显现和显现境的心之共同认识更为殊胜。即使那样，第三个要点是将空性认识为觉性，是先寻找显现心的过失之后，空性之本性安住于觉性自性的方式，为了毫不颠倒地确定之意义而显现的缘故。如果不能将自性本来清净的觉性赤裸裸地取出，那么即使以分别念将甚深的那样之真如见解执为实有，并抓住那个和那个的名称和想法，也会变成不可言说为可言说，而没有见到自性离戏之时。自显现中：法身空性
English
From the habitual, self-liberated focus of awareness, the root of harm and benefit is severed. As stated in the Root Wisdom Treatise: "In the nature of mind that has an object, various appearances arise spontaneously. Names and colors, each distinct, are perfected as two aspects of form." Thus it is. Secondly, by examining the nature of what appears as mind and mental events, it is realized that color, shape, and the three characteristics of arising, abiding, and ceasing are not established in any way. Although emptiness, the nature of non-grasping, arises, it is liberated from the fixation of viewing it as annihilation. Therefore, the root of grasping and being grasped is severed as the clear, empty essence of self-luminosity dawns within the pure, primordial realm. Through familiarization with that state, the realm of clear light also manifests incidentally. From the introduction that adorns: "Through emptiness that is primordially non-existent, phenomena naturally exhaust, and light shines forth. Through emptiness devoid of action and agent, the light that symbolizes the three kayas is found." Thus it is. Thirdly, that emptiness, pure within the realm of grasping and being grasped, is not an emptiness of utter nothingness. It is clear and without object, and is called the wisdom of individual self-awareness. From the aspect of awareness, it does not become annihilation; from the aspect of essence, it does not abide as permanence. It is the wisdom of the ground, beyond all examples such as self-awareness and other-awareness, and is seen as the single, true nature of reality by the victorious ones. As stated in the Lion's Might Perfection: "Self-awareness that abides primordially, its essence, non-conceptual, will be seen. The appearance of pure wisdom, and the truth of the Buddha will be seen." Thus it is. In this way, the introduction to how delusion is reversed from appearance, like focusing on the mind and searching for the depths of awareness, shows the connection between example and meaning. This is more excellent than the common introduction to mind that does not distinguish between appearance and the object of appearance. Even so, the third point, introducing emptiness as awareness, is because it appears to be for the purpose of establishing without error the way in which the very nature of emptiness abides as the self-nature of awareness, after first searching for the faults of the mind of appearance. If one does not know how to extract the awareness that is primordially pure in its own nature, nakedly and thoroughly, then even if one conceptually imputes profundity to suchness, and grasps that and that's name and thought, it will become the unspeakable spoken, and there will be no time to see self-nature free from elaboration. From Self-Arisen: Dharmakaya emptiness