Tibetan
དེས་སེམས་ཀྱི་བཞོན་པ་རྟ་ལྟ་བུའི་རླུང་ཕྱིར་གྱེས། དྲན་རྟོག་མི་ལྟ་བུ་རིག་པ་ལ་ཐིམ་པས་རང་བབས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་བརྟེན་པ་རང་གི་ལུས་བྱང་ཁོག་སྟོད་འདི་ན་བརྟེན་ནས་ཡོད་དོ། །གནས་སྙིང་ན་གནས་པའོ། །ལམ་ནི་སྙིང་དང་མིག་གི་བར་དུ་རྩ་དར་དཀར་གྱི་སྐུད་པ་ལྟ་བུ་མཉེན་ལ་འཁྲིལ་བ་ཁྲག་དང་ཆུ་སེར་མེད་པ་གཅིག་གིས་འབྲེལ་ནས་ཡོད་དོ། །དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །སྒོ་ནི་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ནི་རང་གི་མིག་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྒོ་གཉིས་ནི་རང་གི་རྣ་བ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་བཞུགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་བཞུགས་སོ། །སྙིང་པོ་ཟང་ཐལ་དུ་བཞུགས་སོ། །ངོ་བོ་སྟོང་པར་བཞུགས་པ་ནི། རང་གི་རིག་པ་འདི་ཉིད་དངོས་པོ་མཚན་མ་གར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ངོ་བོ་སྟོང་ པར་འདུག་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོ་གསལ་བར་བཞུགས་པ་ནི་རང་གི་རིག་པའི་ངོ་བོ་མི་འགག་པར་གསལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་དུ་བཞུགས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སྙིང་གའི་ནང་ན་བཞུགས་པ་ཤ་ཁྲག་ལུས་ཀྱིས་བསྟུམས་ཀྱང་མ་འཐུམས་པར་རང་གི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མཐོང་བ་མ་འགགས་པར་གསལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཟང་ཐལ་གྱི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་རླུང་འདུས་ཀྱི་གེགས་སེལ་བའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་སུ་ཧུ་སྒྲ་དྲག་པོ་བཏུད་ནས་རླུང་ཕྱིར་འཕང་བ་ནི་གནད་ཡིན་ནོ། །གནད་འདི་དག་མ་ཤེས་ན་ཐོད་རྒལ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཟིགས་སྟངས་གསུམ་གང་བྱེད་ཀྱང་ཧ་ཅང་གཅུན་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོས་ནས་མིག་མི་འགུལ་བའི་ལྟ་སྟངས་ལ་ཕྱོགས་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། རྒྱང་ཞགས་འགུལ་བ་མེད་པ་གནད། །འདི་དུས་ལྟ་སྟངས་གསུམ་དང་སྦྱར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འཁྲིད་པ་དབྱིངས་ཀྱི་གནད་གསུམ་ནི། ཟུར་དང་སྟེང་འོག་གསུམ་དུ་དབྱིངས་སྣང་དལ་བུས་འཁྲིད་པའི་སྐབས་ལས་གཞན་ དུ་མིག་མི་འགུལ་བ། ཤེས་པ་དངས་ཕྱེད་པ། དྲན་རྟོག་ཐ་མལ་དུ་མ་སོང་བ་གསུམ་གནད་ཡིན་ཏེ། རྩལ་རྫོགས་ལས། ཆོས་ཉིད་དྲན་པ་གསལ་བའི་ནམ་མཁའ་ལ། །ཚོམ་བུ་ལྔར་སྣང་གསེར་གྱི་བྱ་ཁྱུང་ལྡིང༌། །འཛིན་ཆགས་རྟོག་མཐའ་བྲལ་བའི་ངང་དུ་འུབ། །ཅེས་སོགས་གསུམ་གསུངས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཕྱིའི་ཡུལ་ནམ་མཁའ་སྤྲིན་མེད་ལ་གཏད་པས་དབྱིངས་ཀྱི་དངས་ཕྱེད། ནང་གི་ཡུལ་རིག་པ་དབྱིངས་སྒྲོན་ལ་གཏད་པས་གཟུང་བ་རང་འགག །གསང་བའི་ཡུལ་གཏད་མེད་ཆོས་སྐུ་ལ་གཏད་པས་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། དང་པོས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བསྲེ། གཉིས་པས་ཤེས་བྱ་ནང་དུ་སྡུད། གསུམ་པས་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གནད་འདི་མ་རྟོགས་ན་ཤེས་པ་ཕྱི་རུ་ལུས་པས་གཟུང་ཡུལ་དུ་སོང༌། རིག་པ་ནང་དུ་བསྐྱིལ་བ་འཛིན་བྱེད་དུ་གོལ་བས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ལས་མ་གྲོལ་བའི་སྟོང་གཟུགས་ཀྱིས་ས་བཅད་པ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་སྟོང་གཟུགས་ཕྱི་རོལ་དུ་འཆར་ཚུལ་ནམ་མཁའ་གོ་འབྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱི་ན་ཡོད་ཡོད་འདྲ་བ་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ལས་ཕྱི་ན་མེད་དེ། མིག་གི་འོད་རྩ་དངས་པ་ལས་གཞི་སྣང་གི་འཆར་སྒོ་ནང་དུ་ མངོན་པ་ཡིན་ཏེ་ཕྱི་ན་ཡོད་ན་གཞན་དང་ཡང་མཐོང་བ་གཅིག་ཏུ་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྩལ་རྫོགས་ལས། སྐུ་ཡི་སྣང་བ་དེ་དག་ཀུན། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དཔེར་ན་ན་ཆུང་གཞོན་པ་ཡིས། །མེ་ལོང་མཚན་ཉིད་གསལ་བ་ལ། །རང་གི་བཞིན་སྣང་མཐོང་བ་ལྟར། །ཆོས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ། །རིག་པའི་སྣང་བ་སྐུ་རུ་ཤར། །རང་གི་གནས་ལུགས་མཐོང་བ་ནི། །ཡུལ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དམིགས་པ་དག་པས་མངོན་དུ་གསལ། །རང་གི་དཀྱིལ་དང་འཁོར་དུ་བཅས། །ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་ཡུལ་མེད་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་དུས་ན་ཡུལ་ལྟར་སྣང༌། །མཐོང་བའི་ཡུལ་ལ་རྟོགས་པ་ཆེ། །གོ་བའི་ཡུལ་ན་བདེ་བ་ཆེ། །སྣང་བ་མཐོང་ན་ཉམ་མྱོང་ཆེ། །རང་རིག་གཅིག་པུ་གྲོགས་ཀྱི་མཆོག །སྣང་བའི་ཡུལ་དུ་མེད་པས་ན། །རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཉིད་ལས། །ཆ་ཤས་སྐུ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྒྲོན་མ་བཞིའི་རྣམ་གྲངས་སུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ་རང་ཤར་ལས། ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །བཅོས་མེད་སྒྲོན་མ་རྣམ་པ་བཞི། །མ་འགགས་པ་ཡི་དོན་གྱིས་གསལ། །རིག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ནི། །ནམ་མཁའ་ སྟོང་པའི་ཀློང་དཀྱིལ་དུ། །དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་ཀྱི་སྐུ། །མ་འགགས་འགག་མེད་རྣམ་པར་གསལ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་ཐུགས་ཀྱི་སྐུ། །ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་འཆར། །དེ་ཡང་འགྲོ་དང་འོང་བ་དང༌། །འགུལ་བ་དང་ནི་འཕྲིག་པའོ། །རིག་པ་དབྱིངས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་རུ། །བཅུག་སྟེ་རིག་པ་མ་འགུལ་ན། །འགྱུར་མེད་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་བཤད། །ཤེས་རབ་རང་བྱུང་སྒྲོན་མ་ནི
Chinese
因此，心的座骑如马一般的风便向外散发。念头如人一般融入觉性，安住于自生的禅定中。如前所说：秘密主，安乐逝者，具有智慧之身者，所依之处就在自己的身体，上腹部这里安住着。处所安住在心中。道路是心与眼之间，如白色丝绸般的脉，柔软而缠绕，没有血液和血清，由一根连接着。那是智慧的道路。门是显现的门两个，隐藏的门两个，共四个。显现的门两个是自己的眼睛两个。隐藏的门两个是自己的耳朵两个。自己的本体是清净法身的本体，安住在空性中。智慧明亮地安住着。心髓通透地安住着。本体安住在空性中，就是自己的觉性本身，任何事物、相状都不成立，因此本体安住在空性中，这便是。心髓明亮地安住着，就是自己的觉性的本体不灭地明亮着。种姓之子，觉性自己的本体不灭地明亮着，这就是佛的密意。智慧通透地安住着，就是佛安住在心间，虽被血肉之身遮蔽，却不被遮蔽，在自己的眼识中，显现不灭地明亮着。这便是通透的密意。如是说。那时，为了遣除风聚集的障碍，中间发出强烈的“吽”声，将风向外射出是关键。如果不知道这些关键，则不会生起妥噶的功德。第二是：无论采取哪三种观看方式，都要从不太过约束的角度，趋向于眼睛不动的观看方式。如《现观庄严论》中说：远处的绳索不动是关键。此时与三种观看方式结合。第三，引导虚空的关键有三个：在从侧面和上下三个方向缓慢引导虚空显现的时候，除此之外，眼睛不动。觉性清澈。念头不落入平凡，这三者是关键。如《功德藏》中说：法性觉明显的天空中，显现五彩光芒，金翅鸟翱翔。在远离执着、贪恋和分别的境界中。
English
Therefore, the mind's mount, the wind like a horse, is released outward. Thoughts, like people, dissolve into awareness, abiding in self-arisen meditation. As previously stated: Secret Lord, Bliss Gone One, one with a body of wisdom, the place of reliance is in one's own body, residing here in the upper abdomen. The place resides in the heart. The path is between the heart and the eyes, a vein like a white silk thread, soft and entwined, without blood or serum, connected by one. That is the path of wisdom. The doors are two manifest doors and two hidden doors, totaling four. The two manifest doors are one's own two eyes. The two hidden doors are one's own two ears. One's own essence is the essence of the pure Dharmakaya, abiding in emptiness. Wisdom abides clearly. The heart essence abides transparently. The essence abiding in emptiness is one's own awareness itself, since no thing or characteristic is established anywhere, therefore the essence abides in emptiness, this is it. The heart essence abiding clearly is the essence of one's own awareness, unceasingly clear. Son of lineage, awareness, one's own essence, unceasingly clear, this is the intention of the Buddha. Wisdom abiding transparently is the Buddha abiding in the heart, although obscured by the flesh and blood body, it is not obscured, in one's own eye consciousness, seeing is unceasingly clear. This is the transparent intention. Thus it is said. At that time, in order to dispel the obstacles of wind accumulation, in between, emitting a strong "Hum" sound and shooting the wind outward is the key. If these keys are not known, the qualities of Tögal will not arise. The second is: whichever of the three ways of looking is adopted, from the perspective of not being too restrictive, one should move towards a way of looking where the eyes do not move. As it says in the Madhyamaka: The rope of distance not moving is the key. At this time, combine it with the three ways of looking. The third, the three keys of guiding the expanse are: when slowly guiding the appearance of the expanse from the sides and the three directions of above and below, other than that, the eyes do not move. Awareness is clear. Thoughts do not fall into ordinariness, these three are the keys. As it says in Tsal Dzog: In the sky of clear Dharmata awareness, five clusters of light appear, golden garudas soaring. In a state free from clinging, attachment, and conceptual extremes.
Chinese
这样等等说了三点。第四点是：外境专注于无云的虚空，从而开启法界的清明；内境专注于明智法界灯，从而所取自然止息；秘密境专注于无执的法身，从而能执解脱于无自性。第一点混合境与有境，第二点将所知收摄于内，第三点将众多化为一体。若不领悟此要点，则知识停留在外，成为所取之境；明智收缩于内，误入能执，因此无法从能取所取二者中解脱，被空相所分割。为何呢？因为空相在外显现的方式，依赖于虚空开启的因缘，看似存在于外，这是就此而说的，实际上并不在外。而是因为眼之光脉清澈，基现的显现之门才在内显现，若在外，则应与他人所见相同。因此，从境之显现并非实有的角度来说，功德圆满，身之显现皆是如此。境之显现并非实有，譬如年轻少年，在明亮的镜子中，看到自己的面容显现一样。法性境的虚空中，明智的显现显现为身。见到自己的本性，并非存在于境中，而是因为专注清净而显现。连同自己的坛城和眷属，智慧的意义上没有境，但在众生时期却显现为境。在所见之境上，证悟广大；在理解之境上，安乐广大；若见显现，则体验广大。自明一者是最佳的伴侣。因为不在显现之境中，所以在金刚链中，部分身是不可思议的。如是说。这些也都是在自显中，被划分为四灯的类别的方式。在虚空空性的坛城中，无造作的四种灯，以不间断的意义而显现。明智法界之灯，在虚空空性的中心，法界的自性是光的身，不间断、无间断地显现。具足五种智慧的意之身，以金刚链的方式显现。也就是去和来，动和闪烁。融入明智法界之灯中，若明智不动，则详细阐述不变的证悟。自生智慧灯是
English
Thus and so on, three points were spoken. The fourth is: By focusing the outer realm on the cloudless sky, the clarity of the expanse is opened. By focusing the inner realm of awareness on the expanse-lamp, the apprehended ceases on its own. By focusing the secret realm on the unattached Dharmakāya, the grasping is liberated into non-self-existence. The first mixes the realm and the one possessing the realm, the second gathers the knowable inward, and the third makes the many into one taste. If this key point is not understood, then knowledge remains outward and becomes the object of apprehension. If awareness is coiled inward, it goes astray into the act of grasping, and therefore one is not liberated from the duality of grasper and grasped, and there is no division by empty forms. Why? Because the way empty forms appear outwardly depends on the condition of the sky opening up, and it seems as if they exist outwardly. This is what is meant by saying that they do not exist outwardly. Rather, it is because the light rays of the eye are clear that the door of the basic appearance manifests inwardly. If it were outwardly, then it would be possible for others to see the same thing. Therefore, from the perspective that the appearance of the realm is not real, the qualities are perfected, and all those appearances of the body are like that. The appearance of the realm is not real. For example, just as a young person sees the appearance of his own face in a clear mirror, in the sky of the realm of reality, the appearance of awareness arises as the body. Seeing one's own natural state is not something that exists in the realm, but it is clearly manifested through pure focus. Together with one's own center and retinue, in the meaning of wisdom there is no realm, but in the time of sentient beings it appears as a realm. On the realm of seeing, realization is great; on the realm of understanding, bliss is great; if appearance is seen, experience is great. Self-awareness alone is the best companion. Because it is not in the realm of appearance, in the Vajra Garland, the partial body is inconceivable. Thus it is said. These are also the ways in which the four lamps are categorized in self-arising. In the mandala of empty space, the four uncreated lamps are clear with the meaning of non-cessation. The lamp of the expanse of awareness, in the center of the empty space, the nature of the expanse is the body of light, uninterrupted and without cessation, clearly manifests. The body of mind possessing the five wisdoms, appears in the manner of the Vajra Garland. That is, going and coming, moving and twinkling. Having entered into the lamp of the expanse of awareness, if awareness does not move, then the unchanging realization is thoroughly explained. The self-born lamp of wisdom is