Tibetan
མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བྱུང་བ་མེད་པ་ཡ་མཚན་ཆེ། །བྱུང་བ་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་ཡ་མཚན་ཆེ། །འཁོར་ས་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །བྱུང་ས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ན་རིག་པའི་རང་ངོ་དུས་ཐམས་ཅད་པས་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་པ་མི་སྡུད་ཅིང༌། ཡུལ་ཅན་ལ་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་སྤྲོས་པས་གཞལ་བའི་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ་དང་སེམས་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ཐེག་པ་འོག་མ་ཐམས་ཅད་བློས་བཅོས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གྲུབ་མཐར་འཇིག་པའི་ཚུལ། ཀུན་བྱེད་ལས། ངེས་པ་ཐོབ་པའི་ཐེག་པ་དྲུག །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོལ་སར་བསྟན། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་ན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེ་ནི། །ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་འདོད་པ། །བདེན་པ་གཉིས་ ཀྱི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ནམ་མཁར་འདོད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྟོག་དཔྱོད་འདས་ལ་མདོ་སྡེས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྟོག་དང་དཔྱོད་པ་ནི། །མདོ་སྡེ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཀྲི་ཡ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་འདོད་པ། །དག་པ་རྣམ་གསུམ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །གཟུང་འཛིན་དག་པའི་ཡུལ་ལ་གནས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཟུང་འཛིན་འདས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཟུང་འཛིན་འདས་ལ་ཀྲི་ཡས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་གཟུང་དང་འཛིན་བྱེད་པ། །ཀྲི་ཡ་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །ཨུ་པ་ཡ་ཡི་ལྟ་སྤྱོད་ནི། །ཀྲི་ཡ་སྤྱོད་ཅིང་ཡོ་ག་བསྒྲུབ། །ལྟ་སྤྱོད་འབྲེལ་པའི་དོན་མེད་པས། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཨུ་པས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་གཉིས་སུ་བྱེད་པ་ནི། །ཨུ་པ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཡོ་ག་སྟུག་པོ་བཀོད་འདོད་པས། །མཚན་མ་ཡོད་མེད་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལ་གཙོར་བྱེད་པ། །བླང་དོར་མེད་ལ་འཇུག་མ་ནུས། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །བླང་དོར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། བླང་དོར་མེད་ལ་ཡོ་གས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་བླང་དང་དོར་བྱེད་པ། །ཡོ་ག་དག་ཏུ་གོལ་བར་བཤད། །མ་ཧཱ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འདོད་པ། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །རང་རྒྱུད་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། །བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་བཞིས་བསྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་བདེ་ཆེན་ནི། །རྩོལ་སྒྲུབ་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རྩོལ་སྒྲུབ་འདས་ལ་མ་ཧཱས་བསྒྲིབས། །རྫོགས་ཆེན་རྩོལ་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི། །མ་ཧཱ་ཡོ་གར་གོལ་བར་བཤད། །ཨ་ནུ་དབྱེར་མེད་ས་འདོད་པ། །དབྱིངས
Chinese
无有之法性，无生甚稀奇，无生之法身上，无去来甚稀奇，无有轮转之觉性，无有生处之法性。如是了悟之方式，觉性之自性，以一切时处不摄集境之聚，有境以思言之戏论衡量之闻思修三者，以及于心获得定解之下乘一切，皆是于以分别念造作之名言宗派中坏灭之方式。《普作续》中云：获得定解之六乘，显示为大圆满之歧途。彼又如何耶？菩提萨埵之经部者，欲求普光明之地，以二谛之分别念，视法性空性如虚空。阿底瑜伽之大乐者，乃是超越分别念之菩提心，以经部遮蔽超越分别念者，大圆满之分别念，于经部中说为歧途。克里亚欲求金刚持者，入于清净三门后，安住于所取能取清净之境。阿底瑜伽之大乐者，乃是超越所取能取之菩提心，以克里亚遮蔽超越所取能取者，大圆满之所取与能取，于克里亚中说为歧途。邬波瑜伽之见行者，行克里亚且修瑜伽，以见行无有关联之故，未了悟无二之义。阿底瑜伽之大乐者，乃是无二之菩提心，以邬波遮蔽无二者，大圆满之二取，于邬波瑜伽中说为歧途。瑜伽密集欲求布置者，入于有相无相之门后，以四手印为主，未能入于无取舍者。阿底瑜伽之大乐者，乃是无取舍之菩提心，以瑜伽遮蔽无取舍者，大圆满之取与舍，于瑜伽中说为歧途。嘛哈金刚持欲求者，入于方便与智慧之门后，于自续清净之坛城中，以四种修法而修持。阿底瑜伽之大乐者，乃是离勤作修持之菩提心，以嘛哈遮蔽超越勤作修持者，大圆满之勤作修持，于嘛哈瑜伽中说为歧途。阿努无别地欲求者，法界
English
In the nature of absence, the absence of arising is most wondrous. In the Dharmakaya of non-arising, the absence of going and coming is most wondrous. In the awareness without a place of wandering, the nature of reality is without a place of arising. Thus, if one realizes such a way, the self-nature of awareness, at all times, does not gather the collection of objects. The possessor of objects, measured by the elaboration of thought and speech, the three of hearing, contemplation, and meditation, and all the lower vehicles that have gained certainty in the mind, are all ways of collapsing into the fabricated terminological tenets. The All-Creating [Tantra] says: The six vehicles that have gained certainty are shown as the wrong paths of the Great Perfection. How is that? The Sutra of the Bodhisattva desires the ground of all-pervading light, with the conceptualization of the two truths, regards the emptiness of reality as the sky. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta beyond conceptualization. The Sutra obscures that which is beyond conceptualization. The conceptualization and analysis of the Great Perfection are said to be wrong paths in the Sutras. The Kriya, desiring the Vajradhara, enters the three pure gates and abides in the pure realm of grasping and being grasped. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta beyond grasping and being grasped. Kriya obscures that which is beyond grasping and being grasped. The grasping and being grasped of the Great Perfection are said to be wrong paths in Kriya. The view and conduct of Upa Yoga practices Kriya and accomplishes Yoga. Because the view and conduct are unrelated, the meaning of non-duality is not realized. The great bliss of Ati Yoga is the non-dual Bodhicitta. Upa obscures that which is non-dual. The duality of the Great Perfection is said to be a wrong path in Upa Yoga. Yoga, desiring to arrange the dense, enters the gate of signs and non-signs, and mainly relies on the four mudras, unable to enter the absence of acceptance and rejection. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta without acceptance and rejection. Yoga obscures that which is without acceptance and rejection. The acceptance and rejection of the Great Perfection are said to be wrong paths in Yoga. The Maha Vajradhara, desiring to hold, enters the gate of skillful means and wisdom, and in the pure mandala of one's own lineage, practices with the four modes of approach and accomplishment. The great bliss of Ati Yoga is the Bodhicitta free from effort and accomplishment. Maha obscures that which is beyond effort and accomplishment. The effort and accomplishment of the Great Perfection are said to be wrong paths in Maha Yoga. Anu, desiring the indivisible ground, the Dharmadhatu