Tibetan
བ་རིབ་ཅན་དག་གིས། །སྐྲ་ཤད་ལོག་པར་འཛིན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་པོར་རྟོག་པ་འདི། །བྱིས་པས་ལོག་པར་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚུལ་ཡང་ཡུལ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་ཤེས་དེ་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་དྲུག་པོའི་སྔ་ལོགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཙམ་པོ་བ་ཉིད་པས་སྟོན་སྒོམ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དམ་ལ་མ་བཞག་པ་མི་སྣང༌། དབང་ཤེས་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་རྟེན་དང་འབྲེལ་པ་ད་ལྟར་བའི་ཤེས་པ་དྲུག་གོ །ཚོར་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་ཆ་སྟེ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ ། དེ་བས་ན་ཡུལ་གང་ལ་རྣམ་ཤེས་འཇུག་ཀྱང་སྔ་ལོགས་པའི་ཤེས་པ་དྲུག་གང་རུང་གི་རྒྱུན་ཡོད་པ་ནི་ཡུལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་དེའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་ནི་ད་ལྟའི་ཤེས་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་འདུས་པ་ལས་བདེ་སྡུག་བར་མ་ གསུམ་ཅི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཚོར་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་གཤིས་རིག་པར་གནས་ཀྱང་དེའི་སྒྲིབ་བྱེད་ནི་རང་རྩལ་མ་རིག་པའི་ཆ་ལས་ཀུན་གཞི་དང༌། དེ་ལས་མེ་ལོང་དྭངས་པ་ལྟར་ད་ལྟ་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཤར་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་ཤར་བའི་གཞི་བྱེད་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ལས་ཡིད་དང་སྒོ་ལྔའི་ཤེས་པར་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་དྲུག་ཚན་གསུམ་ལས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ། ཤེས་པ་ཀུན་ཏུ་འཇུག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་དང༌། དྲན་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་སྡུད་ཅིང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ་འཇུག་པའི་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་ཁམས་གཉིས་ལས། དང་པོའི་རྩལ་གྱིས་ཐལ་བྱུང་གི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་པར་གྲུབ་ཀྱང༌། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་དེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི་ལ་གང་ཞིག་འཇུག་འདོད་པ། །དེས་ནི་བསམ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་སྦྱངས། །རྟོག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་དང་འདུ་ཤེས་འཛིན་སྤངས་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་རིག་པ་དང༌། དེའི་སྒྲིབ་བྱེད་ཀུན་གཞི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཕྱེད་བཞིན་དུ་གླེན་པའི་ངག་བགྲོས་ལ་ཕྱོགས་ཏེ་གང་ཤར་ཆོས་སྐུའི་ཡོ་ལངས་ཡིན་ནོ་ཟེར་ནས་བསྒོམ་པ་སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་རྟོག་ལ་རེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དུ་སྣང་ཡང་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་མི་འདའ་སྟེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལྡོག་པས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་
Chinese
就像患有眼翳的人，错误地认为有毛发一样。同样，对事物的错误认知，是孩童的错误分别。就像这样。它的方式是，对境是眼等六识，仅仅是这六识之前的识，因此，如果所有的讲说和修行没有安住在如是性中，那是不合理的。识是与眼等根相连的现在的六识。感受是未来的部分，即六种相。因此，无论对境进入哪个识，都存在六识中任何一个先前的识的延续，这被称为对境。在那一刹那，执持它的相，是现在的识。在那之后，对境和识结合，产生乐、苦、舍三种不同的感受，这是眼等五根聚合，因触的缘故而产生的感受。简而言之，虽然自性智慧安住，但它的障碍是自性力量无明的方面产生的阿赖耶，以及从阿赖耶中像清澈的镜子一样，虽然现在没有显现，但作为显现各种事物的基础的阿赖耶识，以及从阿赖耶中产生的意和五门识。这样，从六组三类中产生十八界的主要因素是，从识普遍进入而产生的意界，以及将所有记忆聚集在一起并进入各种对境的意之聚集而产生的触界。从第一个力量来观察偶然产生的空性，虽然成立是各自的分别智，但没有作为胜观特征的原因。如《华严经》云：“凡欲入于诸佛之行境者，当净其意如虚空。舍弃思惟、分别、概念和执着，以如虚空之心入之。”因为这与上述经文非常矛盾。 此外，在没有区分智慧和它的障碍阿赖耶及其支分特征的情况下，倾向于愚蠢的言论，说任何显现都是法身的游舞，并依靠心所的分别念进行修行，虽然看起来像是修行，但不会超越轮回的自性。如《中观根本慧论》云：“所说之事物是颠倒的，因为心的行境是颠倒的。未生和未
English
Just as those with blurred vision mistakenly perceive hairs, similarly, this mistaken conception of things is a child's erroneous discrimination. Like that. Its manner is that the object is the six consciousnesses such as the eye, and is merely the consciousness prior to these six consciousnesses. Therefore, it is unreasonable if all the teachings and practices are not placed in the samaya of suchness. Consciousness is the present six consciousnesses that are connected to the senses such as the eye. Feeling is the future part, which is the six aspects. Therefore, no matter which consciousness an object enters, the continuation of any of the six previous consciousnesses exists, and this is called an object. At that moment, holding its aspect is the present consciousness. After that, the object and consciousness combine to produce the three different feelings of pleasure, pain, and indifference, which is the feeling produced by the aggregation of the five senses such as the eye, due to the condition of contact. In short, although the nature of awareness abides, its obscuration is the alaya arising from the aspect of self-power ignorance, and from that, like a clear mirror, although it does not manifest now, the alaya-consciousness that serves as the basis for the manifestation of various things, and from that arise the mind and the five sense consciousnesses. Thus, the main factors that produce the eighteen dhatus from the three groups of six are the mind-dhatu arising from the universal entry of consciousness, and the touch-dhatu arising from the aggregation of mind that gathers all memories into one and enters various objects. Although it is established that examining the adventitious emptiness with the power of the first is the discriminating wisdom, there is no reason for it to be a characteristic of vipashyana. As it says in the Avatamsaka Sutra: "Whoever wishes to enter the realm of the Buddhas, should purify their mind like the sky. Abandoning thought, discrimination, concepts, and clinging, enter it with a mind like the sky." Because this is very contradictory to the above scripture. Furthermore, without distinguishing the characteristics of awareness and its obscuration, the alaya and its branches, leaning towards foolish talk, saying that whatever appears is the dance of the dharmakaya, and relying on mental conceptions to meditate, although it seems like practice, it will not transcend the nature of samsara. As it says in the Root Wisdom: "What is said is reversed, because the object of the mind is reversed. Unborn and un-