Tibetan
གྲོལ་དུ་རྒྱས་གདབ་པ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། བཞུགས་ཚུལ་གནས་ལུགས་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐོག་མའི་གཞི་ལ་གནས་པ་དང༌། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་གནས་པའོ། །ཐོག་མའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དང༌། །ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གནས། །དེ་ཡང་ ངོ་བོ་སྐུར་གནས་པས། །ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པའི་ཆར། །མ་ཕྱེ་འབྱེད་པ་མེད་པའི་ཚུལ། །བབས་ལས་གྲུབ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། །སྐུ་མདོག་ལ་སོགས་བློ་ཡུལ་མེད། །རང་བཞིན་འཆར་བྱེད་འོད་ཀྱི་ཚུལ། །དཀར་དམར་སེར་དང་ལྗང་མཐིང་ནི། །མཚན་མ་རིས་ཅན་མ་ཡིན་པར། །རིས་མེད་ཤེས་བྱའི་བབས་ལས་གྲུབ། །ཐུགས་རྗེ་འཆར་བ་སྣ་ཚོགས་ལས། །འདི་འདྲ་གཅིག་ཏུ་ངེས་མེད་པས། །སྣ་ཚོགས་སྣང་ཕྱིར་གཞི་ཞེས་བྱ། །འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ལ་རང་བཞག་དང༌། །ཅོག་བཞག་རང་གྲོལ་རྒྱས་གདབ་བོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ངོ་བོ་སྐུར་མེད་ཀྱང་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་བཏགས་པའི་ཚུལ་འོག་མ་གཉིས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དབྱེ་བ་ནི། གཞི་ཀ་དག་ཆེན་པོའི་དོན་གང་ཡིན་པ་རང་གི་ལུས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཐོད་རྒལ་གྱི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་བའི་བདག་ཉིད་གསུམ་ཚན་གསུམ་དུ་དབྱེ་བའི་ཚུལ། རང་ཤར་ལས། སྐུ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་བསྡུ་ན་གསུམ་དུ་འདུས་སོ། །གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྗོད་ལས་འདས། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལས་འདས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཆགས་པའི་ཡུལ་ལས་ འདས་པའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་ནི་རིག་པ་སྟེ། ཆོས་ནི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ། སྐུ་ནི་རིག་པའི་ངོ་བོ་མ་འགགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་ནི་འོད་ལྔ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་མཐོང་བ་མ་འགགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡུལ་ནི། ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས་ཙིཏྟ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ལམ་རིན་པོ་ཆེ་ཤེལ་གྱི་སྦུ་གུ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །དེའང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་སྣང་བ་མ་འགགས་པར་སང་ངེ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་ནི། ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་ལྔའི་ལམ་དང་བཅས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ
Chinese
解脱后进行巩固，如前所述：安住的方式有两种：安住于初始之基，以及安住于迷乱之境。初始之基安住于本体、自性和悲心三种状态。其中，本体安住于法身，以不区分、不分别的方式降下法、受用和化身之雨，仅从自然成就中，身色等超出思维范畴。自性显现为光明的形式，白色、红色、黄色、绿色和蓝色，并非具有标记和界限，而是从无界限的所知中自然成就。悲心显现为多种多样，无法确定为某种单一形式，因此被称为“基”，因为它显现为多种多样。在迷乱之境中，有自住、任运、自解脱和巩固。如是说。虽然本体并非法身，但从诸法身具有法性的角度而言，可以这样称谓，后两种情况也应如此理解。分类如下：基，即原始清净大之义，存在于自身，作为如来藏的自性，依赖于脱噶的关键，三身显现为道相，将自性分为三组，分为三种方式。自显现中说：身虽不可思议，但归纳起来可归为三种。哪三种呢？法身超越言语，报身超越执取的对境，化身超越形成的对境。其中，法身有三种：法身的法身，法身的报身，法身的化身。其中，法身的法身是觉性，法是显现为对境，身是觉性的本体不间断。法身的报身是五光，法身的化身是眼根的显现不间断。法身的对境是：虚空完全清净，法身的处所是จิต（藏文音译），法身的道是珍宝琉璃宝瓶。报身也有三种：报身的法身，报身的报身，报身的化身。其中，报身的法身是：五种智慧的显现不间断，明朗而安住。报身的报身是：具有五种明点的道。
English
To consolidate after liberation, as mentioned before: There are two ways of dwelling: dwelling in the initial ground, and dwelling in the realm of delusion. The initial ground dwells in the three states of essence, nature, and compassion. Among them, the essence dwells in the Dharmakaya, raining down the rain of Dharma, enjoyment, and emanation without distinction or separation, and from the natural accomplishment alone, the body color and so on are beyond the scope of thought. The nature manifests as the form of light, white, red, yellow, green, and blue, not having marks and boundaries, but naturally accomplished from the boundless knowable. Compassion manifests in various ways, and cannot be determined as a single form, so it is called the "ground" because it manifests in various ways. In the realm of delusion, there are self-abiding, spontaneous, self-liberation, and consolidation. So it is said. Although the essence is not the Dharmakaya, it can be called so from the perspective that the Dharmakayas have Dharma nature, and the latter two cases should also be understood in this way. The classification is as follows: The ground, which is the meaning of the great original purity, exists in oneself, as the nature of the Tathagatagarbha, relying on the key of Tögal, the three bodies manifest as the path appearance, dividing the nature into three groups, divided into three ways. It is said in Self-Appearance: Although the body is inconceivable, it can be summarized into three categories. What are the three? The Dharmakaya transcends words, the Sambhogakaya transcends the object of grasping, and the Nirmanakaya transcends the object of formation. Among them, the Dharmakaya has three types: the Dharmakaya of the Dharmakaya, the Sambhogakaya of the Dharmakaya, and the Nirmanakaya of the Dharmakaya. Among them, the Dharmakaya of the Dharmakaya is awareness, Dharma is the appearance as an object, and the body is the uninterrupted essence of awareness. The Sambhogakaya of the Dharmakaya is the five lights, and the Nirmanakaya of the Dharmakaya is the uninterrupted appearance of the eye faculty. The object of the Dharmakaya is: the sky is completely pure, the place of the Dharmakaya is Citta (transliteration in Tibetan), and the path of the Dharmakaya is a precious crystal vase. The Sambhogakaya also has three types: the Dharmakaya of the Sambhogakaya, the Sambhogakaya of the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya of the Sambhogakaya. Among them, the Dharmakaya of the Sambhogakaya is: the appearance of the five wisdoms is uninterrupted, clear and abiding. The Sambhogakaya of the Sambhogakaya is: the path with five kinds of bindus.
Tibetan
་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་རིག་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་གནས་ནི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏིའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་ལམ་ནི་རྩེ་ཆུང་གཡས་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་གསུམ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུའོ། །འདི་ཡང་འདི་ལྟ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཆོས་སྐུ་ནི་སྒྲོན་མ་གཉིས་སོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་ལོངས་སྐུ་ནི་འོད་ལྔ་མཐོང་བའོ། །སྤྲུལ་པ་སྐུའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཤར་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་གནས་ཀླད་པའོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ལམ་མིག་གོ ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཡུལ་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ངེས་ཚིག་ནི། ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སྙིང་པོ་མཐའ་དག་འདུས་ཤིང་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཆོས་ཡིན་པས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་ལ། སྐུ་ནི་དེ་ལས་འགྲུབ་པའོ། །མདོར་བསྡུ་ན་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་ནི་མ་རིག་པ་དང༌། སེམས་དང་ཡིད་དང༌། རྣམ་ཤེས་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཉོན་མོངས་སུ་མེད་ལ། དབྱིངས་དང༌། རིག་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་མཚོན་བརྗོད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་ཤིང་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། འཁྲུལ་ཞེས་ཀ་ནས་དག་པ་ལ། །མ་འཁྲུལ་ཉིད་དུ་བཅོས་སུ་མེད། །མེད་སྣང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཆོས། །བྱས་བྱུང་རྟོག་པ་རང་འགགས་སོ། །འཁྲུལ་སྣང་དམིགས་པར་སྣང་བ་མིན། ། རང་བཞིན་ཡེ་གདངས་མ་དམིགས་པ། །ཆོས་ཀུན་མཉམ་པར་རོ་གཅིག་པས། །མི་མཛད་རྟོག་བྲལ་ཡེ་སངས་རྒྱས། །བཅོས་ཤིང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་མིན། །ཞེས་དང༌། རྩལ་རྫོགས་ལས། རྫོགས་ཆེན་རིག་པའི་ངོ་བོ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་མ་བཙལ་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་འདྲ་འབག་ཏུ་གྱུར་པ་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ཡང་ཕྱེད་དགོས་ཏེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་པས། འདི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་དྲན་བསམ་རང་ཀ་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་དུ་ཡོད་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་མཚུངས་ལྡན་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་འཁོར་བའི་ཆོས་དྲན་བསམ་རང་ཀ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་འདུ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ནི་བག་ཆགས་ཀུན་གྱི་གཞི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན། །གཟུང་བ་
Chinese
化身的化身是五根识在境上显现的觉性。报身的身之所在是阿瓦都底。报身的身之道是右边的顶髻。化身有三种： 化身的法身，化身的报身，化身的化身。这也是这样的：化身的法身是两盏灯。化身的报身是见到五光。化身的化身是五毒生起的各自自明自知。化身的身之所在是头部。化身的身之道是眼睛。化身的身之境是错觉显现。如是说。定义是：深奥和广大的精华全部汇集，是追求果位的法，所以称为真实之道，身由此成就。简而言之，法身的自性不是无明，不是心和意，不是识，不是蕴，不是界，不是处，不是烦恼，而是空性，觉性，智慧，不分别的自性，超越一切言语表达，是不变的巨大安乐。在《中观根本慧论释》中说：迷乱说本来清净，不迷乱本身无法改造，无有显现是无有之法，造作生起分别自然止息，迷乱显现不是显现为对境。 自性本初光明不缘，诸法平等一味，不作无分别本来成佛，不能改造转变。如是说。在《功德藏》中说：大圆满觉性的体性中，不需寻找佛法已经圆满。如是说。成为这两者的相似之处，心和智慧的差别也需要区分，在《摩尼宝鬘》中说：心和智慧的差别，智者们应当了知。如是说。如此，心的特征是：与阿赖耶识八识聚相同，具有能取所取，是记忆思考的自性，是智慧的障碍。智慧的特征是：与法身相同，是各自自明自知的自性，不与轮回之法记忆思考的自性相合。如彼经中说：心是一切习气的根本，是有情众生的垢染，能取
English
The emanation of the form body is the awareness that arises in the realm of the five senses. The abode of the enjoyment body is the Avadhuti. The path of the enjoyment body is the right crown protuberance. There are three types of emanation bodies: The Dharma body emanation, the Enjoyment body emanation, and the Emanation body emanation. This is also like this: the Dharma body emanation is the two lamps. The Enjoyment body emanation is seeing the five lights. The Emanation body emanation is the self-awareness of the arising of the five afflictions. The abode of the emanation body is the head. The path of the emanation body is the eye. The realm of the emanation body is illusory appearance. Thus it is said. The definition is: Because it is a Dharma that gathers all the profound and vast essence and seeks the fruit, it is called the true path, and the form body is accomplished from it. In short, the nature of the Dharma body is not ignorance, not mind and intellect, not consciousness, not aggregates, not elements, not sources, not afflictions, but rather emptiness, awareness, wisdom, the nature of non-discrimination, beyond all expression, and is the great bliss that is unchanging. In the commentary on the Root Wisdom Treatise, it says: Confusion is said to be pure from the beginning, non-confusion itself cannot be transformed, non-existence appearance is the Dharma of non-existence, fabricated arising thought naturally ceases, confused appearance does not appear as an object. Self-nature primordial radiance is unconditioned, all dharmas are equal in one taste, non-action non-thought is primordially enlightened, cannot be transformed or changed. Thus it is said. In the "Fulfillment of Skill," it says: In the essence of the Great Perfection awareness, the Buddhas and Dharmas are complete without searching. Thus it is said. Becoming a likeness of these two, the difference between mind and wisdom also needs to be distinguished. In the "String of Pearls," it says: The difference between mind and wisdom should be known by the wise. Thus it is said. Thus, the characteristic of mind is: being the same as the Alaya consciousness, the eight aggregates, having grasping and being grasped, being the nature of memory and thought, and being an obstacle to wisdom. The characteristic of wisdom is: being the same as the Dharma body, being the nature of self-awareness, not being united with the nature of memory and thought of the Dharma of Samsara. As it says in that very text: Mind is the basis of all habitual tendencies, is the defilement of sentient beings, grasping