Tibetan
ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་དམ་འཆའ་བ་སྟེ། སེམས་མེད་ཀྱང་སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པས་རིག་པའི་བདག་ཉིད་འགག་པ་ག་ལ་སྲིད། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སེམས་དང་ཡིད་ དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་བྲལ་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་ཀྱང་མི་འདོར་བ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སྨྲ། འདི་ལྟར་སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་འཁོར་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་སེམས་ལ་སེམས་མ་མཆིས་ཞེས་གཞིའི་གནས་ལུགས་སུ་བསྡུ་བར་མཛད་ལ། སེམས་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའོ། །ཞེས་ངོ་བོའི་གནས་ལུགས་འཐད་པས་གསལ་བར་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡིད་ལ་སོགས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཡོད་པས་དག་བྱའི་དྲི་མ་ཡིན་ལ། རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཚུལ། ས་ར་ཧས་ཀྱང༌། ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། །དེ་ཚེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇུག་པ་མེད། །ཅེས་དང༌། སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་དབྱེ་བའང་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །འདུས་པའི་ཚོགས་སུ་སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱིས་གཡེངས་པའི་སེམས། །འཕོ་དང་འཇུག་པ་མེད་པ་རང་བཞིན་བརྟན་པ་ཉིད། །སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་ག་བར་ནི་ལེགས་གཏད་དེ། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་ སེམས་ནི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ། །མཐའ་ཡིས་མ་གོས་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདིའི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་མ་ཕྱེད་པ་དག །ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཅིག་པོ་དེ་ཁ་ལ་འཁྲུལ་པའང་སྣང་སྟེ། དེའི་དོན་ནི་སེམས་དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོའི་ཁྱབ་བྱེད་ཅན་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་སྨོས་པ་སྟེ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །ཞེས་པ་ལ་བརྟགས་པས་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་དེ་མ་ཐག །སེམས་བཅིངས་ན་ནི་འཆིང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཉིད་གྲོལ་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད། །བླུན་པོ་གང་གིས་བཅིངས་གྱུར་པ། །མཁས་རྣམས་དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་གྲོལ། །ཞེས་བཤད་པའི་དོན་མ་མཐོང་བར་ཟད་པས་ད་དུང་དབེན་པ་བརྟེན་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། རིག་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་བྱེད་ཡོད་པས་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་ལ། སེམས་དེ་ཉིད་རིག་པར་གྲོལ་བས་སངས་རྒྱས་ཞེས་གཞི་མཐུན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར། རིག་པས་མ་རིག་པ་ལ་ཕར་ཁྱབ་སྟེ་སེམས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་མ་རིག་པ་ཅན་ལའང་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལྡང་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པས་རིག་པ་ལ་ཚུར་ཁྱབ་པ་མི་སྲིད་དེ་མ་རིག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་སྤངས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ཡོད་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ རོ། །དེ་བས་ན་མ་རིག་པ་རིག་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་སེམས་དང་རིག་པ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགགས་པར་འདོད་པ་ནི་ནོར་ས་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ལ་ནི་མ་རིག་པས་ཁྱབ་པས་སེམས་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་ནི་འཐད་ཀྱིས། རིག་པ་ལ་མ་རིག་པས་ཁྱབ་མི་སྲིད་དེ། མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་བྲོས་ཤིང་རྒྱུན་ཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་འགགས་དུས་རང་དང་རྫས་གཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ཆ་དང་བཅས་པ་འགགས་ཀྱང་རིག་པ་ནི་འགག་གཞི་མིན་པས་ནམ་ཡང་མི་འགག་སྟེ། གལ་ཏེ་རིག་པའང་འགགས་ན་བེམ་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་འདོད་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བསླན་པར་འོས་སོ། །འདིར་ནི་མ་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་ཆ་དང་བཅས་པ་འགགས་པས་རིག་པའི་ཆ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་རྒྱས་ཏེ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པའི་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཐུགས་ནི་བསྐྱོད་པ་ཀུན་བྲལ་བས། །བེམ་པོ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་ཤིང་རིག་ལ་བྱེད་དོན་སྣང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རིག་པ་ལམ་དུ་བྱས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་འཁོར་བའི་བཙོན་ར་ལས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་ཐར་བའི་ཚུལ། དེ་ལྟར་བྲོས་ པས་ཉོན་མོངས་བཙོན་ར་ལས། །ངེས་པར་འབྱིན་པ་མན་ངག་སྡེ་པ་ཡི། །ཁྱད་པར་ཆོས་ཏེ་གཞན་དུ་ཉོན་མོངས་ཚོགས། །ཉན་རང་སྤོང་ཞིང་བྱང་སེམས་གཉེན་པོས་འདུལ། །སྔགས་སྤྱིར་ལམ་གཏོང་སེམས་སྡེར་གཤིས་ཐོག་དགྲོལ། །ཀློང་སྡེར་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་དག་བྱེད་པ། །རིག་པའི་ཀློང་ན་རང་ཚུགས་ཞིག་པ་མཚར། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པའི་ལམ་ཨ་ཏི་འོད་གསལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་འདིར་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་རིག་པའི་གཤིས་ལ་གདོད་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་དུ་ཤེས་པས་ཉན་རང་ལྟར་མི་སྤང༌། སྤོང་གཉེན་རྫས་གཅིག་པས་བྱང་སེམས་ལྟར་གཉེན་པོས་མི་འདུལ། སེམས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་དུས་མཉམ་པས་སྔགས་སྤྱི་ལྟར་ལམ་དུ་མི་གཏོང༌། སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང་བས་སེམས་སྡེ་ལྟར་གཤིས་ཐོག་ཏུ་མི་དགྲོལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སེམས་མི
Chinese
发誓说没有见到与八识聚不混合的法性之实相，虽然没有心，但因为有心性光明之智慧，觉性之本体怎么会断绝呢？圣者《宝积经》中说：也远离了心和意以及种种识，也不舍弃三摩地之境界，这是如来心之秘密，不可思议。如是说当如何？如此，心是周遍分别轮回之法性，因此说心上无心，而归摄于地之实相中。心性是远离戏论的，因此是寂灭之法性，所以心的自性是光明的。因为本体之实相是合理的，所以才清楚地分开。因此，心的体性是具有意等种种识之本体，是应净化的垢染。觉性的体性是具有俱生智慧之本体，是清净之果。萨ra哈也说：意的垢染清净时，就是俱生的，那时没有不顺品之进入。心和智慧之区分也是他说的：聚集的会众中，心被种种戏论所迷惑，没有转移和进入，自性是稳固的。心的精华好好地安住在自性之间，像疯子一样的心是远离作为的，没有被边际所染污的智慧，那是要修习的。如此。没有很好地区分此之体性者啊，对如意宝般的心顶礼。似乎也有人嘴里念叨着这一句，那意思是为了要证实心是如来藏的遍及者，所以才那样说的。心性唯一是万物的种子，生起轮回和寂灭。考察此句就知道了。如果不这样认为，那么立刻，心被束缚就会变成束缚，那解脱就没有疑惑。愚人被什么束缚，智者就用它迅速解脱。因为没有见到所说之义，所以还要努力依止寂静处。而且，如果从所遍及和能遍及的角度来区分，因为觉性有心的遮蔽，所以称为有情。心本身是
English
To vow that one has not seen the nature of reality that is unmixed with the eight aggregates of consciousness. Although there is no mind, how could the essence of awareness cease, since there is the wisdom of the luminosity of mind itself? In the Noble Heap of Jewels Sutra, it says: It is also separate from mind, intellect, and the various forms of consciousness, and it does not abandon the state of samadhi. This is the inconceivable secret of the Tathagata's heart. How can one speak of this? Thus, the mind is the nature of cyclic existence, which is always conceptualizing. Therefore, it is said that there is no mind in the mind, and it is gathered into the reality of the ground. The nature of mind is free from elaboration, and therefore it is the nature of nirvana. Therefore, the nature of mind is luminosity. Because the reality of the essence is reasonable, it is clearly distinguished. Therefore, the characteristic of mind is that it has the nature of intellect and the various forms of consciousness, and it is the impurity to be purified. The characteristic of awareness is that it has the nature of co-emergent wisdom, and it is the pure fruit. Saraha also said: When the impurity of the mind is purified, it is co-emergent. At that time, there is no entry of opposing factors. He also said that the distinction between mind and wisdom is that the mind is distracted by all elaborations in the assembled gathering. There is no movement or entry, and its nature is stable. The essence of mind is well placed in its own state. The mind, like a madman, is free from action. Wisdom, which is not tainted by extremes, is to be cultivated. Thus. Those who have not well distinguished this characteristic, I prostrate to the mind that is like a wish-fulfilling jewel. It seems that some people mistakenly recite only this one line. The meaning of that is to prove that the mind is the pervader of the Tathagatagarbha, so it is said that way. The nature of mind alone is the seed of all things, from which samsara and nirvana arise. It is known by examining this. If you do not think so, then immediately, if the mind is bound, it will become bound. If it is liberated, there is no doubt. Whatever the fool is bound by, the wise quickly liberate themselves with it. Because they have not seen the meaning of what is said, they should still strive to rely on solitude. Moreover, if we distinguish from the perspective of what is pervaded and what pervades, because awareness has the obscuration of mind, it is called sentient being. The mind itself is
Chinese
因为从觉性中解脱，所以安住于与佛陀相同的基础。因为觉性遍及无明，所以即使是具有无明本性的众生，也有觉性的法性可以生起。无明不可能遍及觉性，因为无明是暂时的污垢，已经舍弃了无明的佛陀不可能有无明。 因此，如果把无明作为觉性的遍及者，认为心和觉性一起止息，那是很大的错误。无明遍及心，所以作为心的遍及者是合理的。觉性不可能被无明遍及，因为无明本身是暂时的污垢，当觉性的法性显现时，与此不相符的方面都会逃离并断绝。因此，当心止息时，与自性为一体的无明及其部分也会止息，但觉性不是止息的基础，所以永远不会止息。如果觉性也止息，那就应该被归为认为物质是众生之界的顺世外道。这里，因为无明及其心的部分止息，所以觉性的部分增长为色身和智慧，享受如所有性和尽所有性的两种智慧的方式。《牟ติกཕྲེང་བ། 珍珠鬘》中说：“心已远离一切动摇，不像物质一样，具有知晓和觉悟的作用和显现。”像这样，通过把觉性作为道路，可以非常迅速地从烦恼和轮回的监狱中解脱出来。像这样逃离 烦恼的监狱。这是窍诀部的特殊法，否则烦恼的集合，声闻和缘觉通过断除来对治，菩萨通过对治品来调伏。一般密法是将烦恼转化为道用，心部是在本性上解脱，界部是将法性统一净化，在觉性的界中，自性瓦解非常奇妙。因此，从分别念和烦恼中一定解脱出来的道路，阿底光明金刚藏，在这里，因为知道烦恼的自性，觉性的本性中本来就没有，所以不像声闻和缘觉那样断除。因为断除和对治品是同一事物，所以不像菩萨那样用对治品来调伏。因为心相续是一体，同时发生，所以不像一般密法那样转化为道用。因为心看不到心，所以不像心部那样在本性上解脱。智慧不
English
Because liberation comes from awareness, it abides in the same foundation as the Buddha. Because awareness pervades ignorance, even beings with the nature of ignorance have the potential for the dharma nature of awareness to arise. It is impossible for ignorance to pervade awareness, because ignorance is a temporary stain, and a Buddha who has abandoned it cannot have it. Therefore, it is a great mistake to make ignorance the pervader of awareness and to think that mind and awareness cease together. Ignorance pervades the mind, so it is reasonable to be the pervader of the mind. It is impossible for ignorance to pervade awareness, because ignorance itself is a temporary stain, and when the dharma nature of awareness becomes manifest, all incompatible aspects flee and cease. Therefore, when the mind ceases, ignorance, which is one with its own nature, and its parts also cease, but awareness is not the basis of cessation, so it never ceases. If awareness also ceased, it should be classified as a materialist who believes that matter is the realm of sentient beings. Here, because ignorance and its mental parts cease, the part of awareness grows into form and wisdom, enjoying the two kinds of knowledge of suchness and the extent of things. The *Muktika Garland* says, "The mind is free from all movement, not like matter, but knowing and aware, with function and appearance." In this way, by making awareness the path, one can escape very quickly from the prison of afflictions and samsara. Fleeing in this way from the prison of afflictions. This is the special dharma of the Upadesha section, otherwise the collection of afflictions, the Shravakas and Pratyekabuddhas, are counteracted by abandonment, and the Bodhisattvas are subdued by antidotes. In general, tantra transforms afflictions into the path, the Mind section liberates on the basis of nature, the Space section purifies the dharma nature into one, and in the space of awareness, the collapse of self-nature is wonderful. Therefore, the path that certainly liberates from conceptualization and afflictions, Ati luminosity Vajra Essence, here, because one knows that the nature of afflictions has never existed in the nature of awareness, one does not abandon them like the Shravakas and Pratyekabuddhas. Because abandonment and antidotes are the same thing, one does not subdue them with antidotes like the Bodhisattvas. Because the mind stream is one and simultaneous, one does not transform them into the path like general tantra. Because the mind does not see the mind, one does not liberate them on the basis of nature like the Mind section. Wisdom does not