Tibetan
པོར་རང་ཉིད་ཆེ། །རང་བཞིན་རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པ་ཡིས། །འདི་ལྟར་གོམས་པ་གང་ཡིན་པ། །མ་བཙལ་བཞག་པའི་དོན་རྣམས་རྙེད། །མ་བསྒོམས་པར་ནི་བདེ་ཆེན་རྒྱས། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་རིག །འདི་ཉིད་སུ་དང་འཕྲད་པ་དེ། །མཚམས་མེད་སྡིག་དང་ལྡན་པ་ཡང༌། །འདི་ཉིད་གོམས་པས་གྲོལ་བ་ནི། །ཐེ་ཚོམ་ཉིད་མེད་ན་ར་ཀན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འགག་པ་མེད་པའི་རིག་པ་ལ། །འཁྲུལ་རྒྱུ་མེད་པས་ལྡོག་པ་མེད། །ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་གཏན་ནས་འཕགས། །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ཡུལ་རྐྱེན་ཟད། །ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བ་དག །མཐའ་གྲོལ་ཡིན་པས་མུ་བཞི་འགགས། །གཅིག་གྲོལ་ཡིན་པས་དུ་མ་སྟོངས། །ཞེས་རྣམ་གྲངས་ལྔར་བསྟན་པ་ལས། དང་པོ་ཡེ་ གྲོལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་སྤྲིན་དང་འདྲ་བའི་དབུས་ནའང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པས་སྲིད་པར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བའི་ཁུར་ཡོངས་སུ་བོར་བ། རང་ངོ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས་བྱས་ཤིང་བཅོས་པ་མེད་པར་ཡེ་གྲོལ་དུ་ཡོད་པས་འབད་རྩོལ་དང་གཉེན་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། འབད་པས་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡེ་ཉིད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་གནས། །ཞེས་དང༌། བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་ལས། ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཕྱི་ནས་གྲོལ་རྐྱེན་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་སོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཅིས་ལེན་ཟེར་ན། བཞིན་བཟང་རྣམ་རིག་གྲུང་པོ་ཁྱོད་ཉིད་ཆོས་ཅན། སྒོ་གསུམ་རང་ལུགས་སུ་གྲོལ་བ་དེ་བསྡམས་ནས་ཡུལ་ལ་ཤེས་པར་བཟུང་ཐག་པ་ལ་སྣང་བར་བཟུང་དེ་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པའི་ངང་ནས་ཕྱི་དོན་ལ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་དཔྱོད་པ་ནི་གཟུགས། དེའི་གནོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཚོར་བ། དེ་དག་སྔ་ཕྱི་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རྒྱུན་འདུ་ཤེས། སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལས་མ་གྲོལ་བ་འདུ་བྱེད། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའི་རྐྱེན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཀུན་གཞི་ཉོན་ཡིད་དང་བཅས་པ་ཚོགས་པ་ལས་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དེ་ ལ་བདག་དང་བདག་གི་བར་བལྟས། མེད་སྣང་སྒྱུ་མའི་སྟོང་གཟུགས་ལ་དངོས་པོར་བཟུང༌། ཁམས་གསུམ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བའང་ཤེས་རྒྱ་ཅན་ཁྱོད་ལ་གློ་བུར་དུ་སྣང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འདི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་རྣམས། །ཐག་པ་ལ་ནི་སྦྲུལ་མཐོང་བཞིན། །དེ་མ་ཡིན་ལ་དེ་བཟུང་བས། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་གཉིས་སུ་ཆགས། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་གྲོལ་གྱི་རིག་པ་དབང་པོ་ལྔའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རླུང་ལ་མི་
Chinese
大哉自性！ 以证悟自性大圆满， 如此串习为何事？ 不寻而置之事皆得， 无修而大乐增长， 自性中现量觉知。 此与何者相遇， 即便具足无间罪， 此亦因串习而解脱， 毫无疑问堕地狱。 如是说。 第二，出自《牟帝迦鬘》： 无有止息之觉性， 无有错乱故无有退转， 因本解脱故全然超胜， 因自解脱故境缘尽， 因当下解脱故显现清净， 因边解脱故四边止息， 因一解脱故多亦空。 如是显示五种类别。 第一，本解脱之体性是： 五蕴以及八识之近取， 犹如云雾之中， 然觉性之体性如虚空般无自性， 故于有中一切系缚皆已舍弃。 自性离戏论，故无作无改，本即解脱，故不待勤作与对治。 如《牟帝迦鬘》云： 非由勤作而解脱， 乃本初即安住于解脱。 又《具义精进》云： 本来解脱之心性， 从外解脱之缘岂能有？ 如是说。 那么，有情流转轮回如何取受呢？ 具善相、聪颖、敏锐之汝， 法性即是， 三门自性解脱，然汝束缚之，于境上执为所知，于绳上执为显现，于彼误认为蛇之状态中，于外境上分辨颜色与形状，是为色。 知彼之损害体性是为受。 彼等先后关联之识流是为想。 未从执蛇之分别念中解脱是为行。 彼一切之主宰因，即是阿赖耶识、染污意等集合之识，然觉性之法性本解脱，任何亦未成立，于彼 执著我与我所。 于无有显现、幻化之空色执为实有。 三界本未曾有，然于汝具知者，却显现为忽如其来。 彼即是： 如此种种显现， 犹如于绳上见蛇。 以非彼执为彼故， 形成外内情器二者。 如是说。 是故，本解脱之觉性，于五根之近取之风中不
English
Great is the self-nature! Through realizing the Great Perfection of self-nature, What is the habituation like this? Matters left unsearched are found, Without meditation, great bliss increases, Directly knowing in self-nature. Whoever encounters this, Even if possessing heinous sins, This is liberated through habituation, Without any doubt, falls into hell. Thus it is said. Secondly, from the "Garland of Pearls": In the unobstructed awareness, There is no turning back because there is no delusion. Because it is primordially liberated, it is absolutely superior. Because it is self-liberated, objective conditions are exhausted. Because it is immediately liberated, appearances are purified. Because it is liberated at the end, the four extremes cease. Because it is liberated as one, the many are emptied. Thus, five categories are shown. First, the characteristic of primordial liberation is: Even in the midst of the appropriation of the five aggregates and the eight consciousnesses, which are like clouds, the characteristic of awareness is like the sky, without inherent existence, so the burden of universally binding to existence is completely abandoned. Because the self-nature is free from elaboration, it is primordially liberated without being made or altered, so it does not depend on effort or antidote. As the "Garland of Pearls" says: It is not liberated by effort, But from the very beginning, it abides in liberation. And "Meaningful Diligence" says: The mind-essence that is primordially liberated, How could there be external conditions for liberation? Thus it is said. Then, how do sentient beings wandering in samsara take hold? O you with a good face, intelligent, and sharp, the nature of reality, The three doors are liberated in their own nature, but you bind them, grasping knowledge as an object, grasping appearance as a rope, and in the state of mistaking it for a snake, discriminating colors and shapes in external objects is form. Knowing the nature of its harm is feeling. The stream of consciousness that relates these earlier and later is perception. Not being liberated from the concept of grasping a snake is formation. The cause of all of that, the all-ground consciousness, together with the afflicted mind, is the collection of consciousnesses, but the dharma-nature of awareness is primordially liberated, and nothing is established at all, and to that you look at "I" and "mine". Grasping the empty form of non-existence and illusion as real. The three realms have never existed from the beginning, but to you, who have great knowledge, they suddenly appear. That is: Like this, various appearances, Are like seeing a snake on a rope. Because of grasping what is not that as that, The outer and inner worlds and beings are formed into two. Thus it is said. Therefore, the awareness of primordial liberation does not, in the wind of the appropriation of the five senses,
Tibetan
བསྐུར་བར་ངང་གདངས་ཅེར་གཞག་གི་གནས་ལུགས་ལས་མི་འདའ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། འབྱུང་བ་ལྔ་ཉིད་ཡེ་དངས་པས། །སྣང་བ་འོད་གསལ་ཉིད་དུ་གྲོལ། །དབང་པོ་ལྔ་ཉིད་ཅེར་བཞག་པས། །འཛིན་པའི་ཡུལ་ལྔ་རང་སར་གྲོལ། །ཞེས་དང༌། ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་མཐའ། །ཆོས་རྣམས་རང་སར་བཞག་པ་སྟེ། །སྣང་ཤེས་ཆོས་ཉིད་ཟུང་འཇུག་པས། །ཡེ་གྲོལ་ཅོག་བཞག་ཉིད་ལ་ཐུག །དགོངས་པ་བློ་ལས་འདས་པ་དང༌། །མཚན་བཅས་རང་སར་དག་པ་དང༌། །སྟོང་དང་དངོས་པོའི་མཐའ་གྲོལ་དང༌། །འགྱུ་ཟད་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། །བློ་ཟད་ཡིད་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཡེ་སྟོང་རྩ་བྲལ་ལྟོས་གཞི་ལས་འདས་པ་རྒྱུ་ འབྲས་རྗེས་མེད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དེའི་ངང་ལས་རྩལ་གྱིས་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་མཆེད་ཀྱང་མེད་སྣང་སྟོང་པའི་རང་གཟུགས་ཤར་གྲོལ་རིས་མེད་དུ་དངས་སུ་བཅུག་པ་ཙམ་ལས་རྣམ་འགྱུར་གཞན་དུ་སོང་མ་མྱོང་བར་ལ་བཟླ་བའི་ཚུལ། དེ་ཉིད་ལས། རང་སེམས་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། །གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་བ་མེད། །གང་གིས་དགྲོལ་བ་མེད་པའི་སེམས། །གཞི་ནས་རྫོགས་པས་འགྲོ་འོང་མེད། །བརྟགས་པས་མ་རྙེད་རྒྱུ་མཚན་མེད། །གཞི་རྩ་མེད་པས་སྟོང་གསལ་གནས། །རང་གསལ་གནས་པའི་སེམས་དེ་ནི། །གནད་ཀྱིས་གྲོལ་བས་ཕྱོགས་རིས་མེད། །དུས་ཀྱིས་གྲོལ་བས་བལྟོས་གཞི་མེད། །འབད་མེད་གྲོལ་བས་བརྩོན་འགྲུས་མེད། །གདེང་གིས་གྲོལ་བས་འབད་རྩོལ་མེད། །དེ་ལ་གདེང་གིས་གྲོལ་བ་བཤད། །ཡེ་ནས་གྲོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད། །རང་གིས་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་མེད། །ཅེར་གྱིས་གྲོལ་བས་མཐོང་སར་ཡལ། །ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་གྲོལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། གཉེན་པོ་ལ་བལྟོས་བཞག་མེད་པའི་དོན་ཏེ། སེམས་སྡེ་ལས། གྲོལ་བ་རང་བྱུང་གཞན་ལས་མིན། །ཞེས་སོ། །སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ལས་བྱུང༌། རང་གིས་གྲོལ་བ་དཔེར་ན་ཆུ་དང་ལྦུ་བ་བཞིན་ནོ། ། འདི་ལྟར་ཡོད་མེད་དང་རྟག་ཆད་ལས་འདས་པའི་དོན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་རང་ལ་གྲུབ་ཟིན་པའི་རང་གྲོལ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སྟོང་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཉེར་ལེན་དང་བཅས་པའི་ལྟ་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང༌། སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱོན་ཅན་གྱི་ལྷད་བཅུག་པས་ཆུ་ཀླུང་འཇམ་པོ་ཞི་ཞི་མལ་མལ་དུ་གནས་པ་ལ་དར་ཆགས་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་བལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པའི་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་གང་ཡིན་ན། རང་གྲོལ་གྱི་གནད་མི་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐོ
Chinese
传递中，不会超出保持觉知状态的实相。正如其中所说：五大本性清净，显现解脱为光明。五根保持觉知，所执五境自解脱。又如《现观庄严论》中说：自性圆满大终结，诸法安住于自位。显现觉性法性双运，本解脱当下安住即是。意念超出思维，有相自性清净，空与实有之边解脱，动念止息无分别，心念止息超意识。如是。又，觉性的体性是本初空性，无根无基，超越依赖，无因无果无迹，如虚空一般。因此，从其状态中，无论力量如何显现，都只是将无有显现空性的自性，显现解脱无别地融入清净之中，从未变成其他形态，这是一种反复确认的方式。正如其中所说：所谓自心解脱，不是从一处到另一处。无有能解脱之心，从根本上圆满故无有来去。考察不得故无有理由，无有根基故安住于空明。安住于自明之心，要点解脱故无有偏颇，时间解脱故无有依赖，无勤解脱故无有精进，确信解脱故无有努力。于此宣说确信解脱，本初解脱故无有重复，自解脱故无有对治，觉知解脱故消失于所见之处，完全解脱故无有勤作。如是。第二，自解脱的特征是，不依赖于对治的意义。如《心部》中所说：解脱是自生，非由他生。如是。一切显现声响之法皆自生，自解脱譬如水与泡沫。如此，对于超越有无和常断，实相的安住方式已经自然成就的自解脱而言，将五蕴执为空性的，包含着知障的近取，以及包含着观点、禅修和行为的错误概念的杂染，就像平静的河流上生起水藻一般。那么，从一切法中，指示观看、禅修、行为的必要是什么呢？对于那些不理解自解脱要点的人们，
English
In transmission, it does not go beyond the state of maintaining awareness of reality. As it says: The five elements are primordially pure, appearances are liberated into clear light. The five senses are kept in awareness, the five objects of grasping are self-liberated. Also, as it says in the *Madhyamaka*: The ultimate of the Great Perfection of naturalness, is that all phenomena are left in their own place. Appearance and awareness, the nature of reality, are united, primordial liberation is the same as resting in the present. Conception transcends the intellect, and what has characteristics is pure in its own place. The extremes of emptiness and entity are liberated, movement ceases, and there is no conceptualization. Intellect ceases and is beyond mind. So it is. Furthermore, the essence of awareness is primordial emptiness, without root, without basis, beyond dependence, without cause or effect, without trace, like the sky. Therefore, from that state, no matter how appearances arise through power, they are merely allowed to become clear in the self-nature of non-existence, appearance, and emptiness, without separation of arising and liberation, and have never become any other form, which is a way of repeatedly confirming. As it says: What is called self-liberation of mind, does not go from one place to another. There is no mind that liberates, because it is complete from the ground up, there is no going or coming. It cannot be found by investigation, there is no reason. Because there is no root, it abides in emptiness and clarity. That mind that abides in self-clarity, is without bias because it is liberated by the key point, without dependence because it is liberated by time, without effort because it is liberated without effort, without striving because it is liberated by confidence. There it is explained that liberation is by confidence, without repetition because it is primordially liberated, without antidote because it is self-liberated, disappears in the place of seeing because it is liberated by awareness, without effort because it is completely liberated. So it is. Secondly, the characteristic of self-liberation is, the meaning of not depending on an antidote. As it says in the *Semde*: Liberation is self-born, not from another. So it is. All phenomena of appearance and sound arise from themselves, self-liberation is like water and bubbles. Thus, for self-liberation, where the way of abiding in reality, which transcends existence and non-existence, permanence and annihilation, is naturally accomplished, taking the five aggregates as empty, including the appropriation of the obscuration of knowledge, and the contamination of faulty concepts of view, meditation, and behavior, is like algae growing in a calm river. So, what is the need to show the very nature of seeing, meditating, and acting in all phenomena? For those who do not understand the key point of self-liberation,