Tibetan
་འདྲ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱི་སྐོར་ནི། ངོ་བོ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་མ་གྲུབ་པས་དུག་ལྔ་ལམ་དུ་སློང༌། རང་བཞིན་ལ་རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པས་ཅིར་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན། མཚན་ཉིད་ལ་འཕྱུགས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའོ། །ནང་སྐོར་ནི། ངོ་བོ་གཟུགས་ཅན་ལས་འདས་པས་ཆོས་ཉིད་ཕྱོགས་རིས་སུ་མ་ཆད། རང་བཞིན་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པས་རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་ཡེ་ཤེས། མཚན་ཉིད་ནི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ལ་ཟུག་པས་རྩ་བ་ལྟར་བྱུང་ལ། རང་ངོ་ཐ་དད་དུ་འདྲིལ་བས་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ། རྩལ་སྣང་ཅིར་ཡང་རྒྱས་པས་ཡལ་འདབ་ལྟ་བུ། གསལ་ཆ་འགག་པ་མེད་པས་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ། སྣ་ཚོགས་གཅིག་ཏུ་སྨིན་པས་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའོ། །གསང་སྐོར་ནི། ངོ་བོ་གཅིག་ཅར་དུ་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་གསུམ་ལ་རག་མ་ལུས། རང་བཞིན་དབུགས་ཆད་ལ་གྲོལ་བས་བར་དོ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ། མཚན་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ འཕེན་པ་ལས་འདས་པའོ། །ཡང་གསང་བླ་ན་མེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་མ་ལྟོས། རང་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཆོས་ཉིད་ཡིད་དཔྱོད་དུ་མི་གནས། མཚན་ཉིད་སྣང་བཞི་ཡིན་པས་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་ཤར་ནས་འབྲས་བུ་ཕྱི་དུས་ལ་ལྟོས་མི་འཆའ་བར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་གདོད་མའི་གཞི་དབྱིངས་སུ་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལྟར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྡེ་གསུམ་གྱི་གསང་དོན་དབྱིངས་ཀྱི་ལ་བཟླ་ཐད་དྲང་དུ་བཤད་ནས་གསུམ་གའང་བསྡུ་ན་ཀློང་དགུར་འདུ་སྟེ། ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང༌། སྒོམ་པ་ངང་བཞག་ཡིན་པས་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཡིན་མིན་མེད་པའི་ཀློང༌། འབྲས་བུ་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་པས་གདོད་ཀྱི་རེ་དོགས་མེད་པའི་ཀློང༌། ངོ་བོ་ལ་རྟག་ཆད་མེད་པས་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་གྲུབ་བསལ་མེད་པའི་ཀློང༌། རང་བཞིན་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་འགག་པ་མེད་པའི་ཀློང༌། མཚན་ཉིད་ལ་ཀུན་དཀྲིས་མེད་པས་སྣང་སེམས་ལས་གྲོལ་བའི་ཀློང༌། དབྱིངས་ལ་དུས་གསུམ་མེད་པས་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང༌། རོལ་པ་ལ་ཅིར་ཡང་འཆར་བས་འགག་མེད་རང་ཤར་གྱི་ཀློང༌། ལྷུན་མཉམ་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་ཡེ་གྲོལ་ཅོག་བཞག་གི་ཀློང་སྟེ་དགུར་འདུ་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ དོན་སྡུད་པའི་དབང་དུ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད། ཚིག་སྡུད་པའི་དབང་དུ་ཤློ་ཀ་འབུམ་ཕྲག་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞིར་གནས་པ་ལེའུ་དང༌། བམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་བརྗོད་ཀྱིས་བསྡུ་བའི་ཚུལ་ཐལ་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལས། །ཚིག་གི་བྱེ་བྲག་རྣམ་འཕྲོས་པ། །སྡེ་གསུམ་ལ
Chinese
如是。外圈而言，本体上，由于烦恼未成立，故将五毒转为道用；自性上，由于没有勤作，故一切显现皆为法性之庄严；相上，由于没有错谬，故法性未曾分于任何处。内圈而言，本体超越有形之物，故法性不落于偏颇；自性没有来去，故为常恒之智慧；相安住于轮回与涅槃二者，故如树根般生起；自性各异而交织，故如树干般；力量显现增长，故如树枝般；明分不灭，故如花朵般；种种成熟为一，故如果实般。密圈而言，本体当下即知，故无需依赖三种智慧；自性于断气时解脱，故无需依赖中阴；相为原始解脱，故超越二资粮之牵引。极密无上而言，本体非为所知，故不依赖言语与名相；自性现量而见，故法性不住于心识分别；相为四种显现，故圆满之三身于道相中显现，不待外时之果，而于此生即与原始之基界相合。如是，大圆满三部之秘密义，已直截了当地宣说了基界之拉孜。若将三者合摄，则归摄为九界：见解离戏，故为本体无有迁变的界；修持任运自成，故为无有分别取舍之界；果位圆满成就，故为无有初始希惧之界；本体无有常断，故为无有能知之成毁的界；自性无有宗派，故为法性无有止息的界；相无有缠缚，故为解脱于显现与心识的界；法界无有三时，故为无有迁变的界；游舞显现一切，故为无有止息自显的界；任运平等无有偏颇，故为原始解脱顿放的界，如是归摄为九界。而这些，就意义总摄而言，为显现之藏；就词句总摄而言，安住于六十四百万颂，以及章节、函等之确定表达的摄集方式，出自于颠倒品。自性大圆满中，词句之差别散布，于三部中
English
Thus it is. As for the outer circle: In essence, since afflictions are not established, the five poisons are transformed into the path. In nature, since there is no effort or striving, whatever appears is the adornment of dharmata. In characteristic, since there is no error, dharmata is not divided into anything. As for the inner circle: In essence, since it transcends form, dharmata does not fall into partiality. In nature, since there is no going or coming, it is the constant, continuous wisdom. In characteristic, since it abides in both samsara and nirvana, it arises like a root. Since its own essence is distinct and intertwined, it is like a trunk. Since its power and appearance expand in every way, it is like branches. Since its clarity never ceases, it is like a flower. Since its variety ripens into one, it is like a fruit. As for the secret circle: In essence, since it is known all at once, it does not depend on the three wisdoms. In nature, since it is liberated at the moment of death, it is free from dependence on the bardo. In characteristic, since it is primordially liberated, it transcends the pull of the two accumulations. Furthermore, as for the utterly secret and supreme: In essence, since it is not an object of knowledge, it does not depend on words and terms. In nature, since it is seen directly, dharmata does not abide in mental fabrication. In characteristic, since it is the four visions, the three perfect kayas arise as the path vision, and without waiting for a future result, one is united with the primordial ground in this very life. Thus, the secret meaning of the three classes of Dzogchen, the Lazi of the expanse of the ground, has been directly explained. If all three are combined, they are included in the nine spaces: Since the view is free from elaboration, it is the space of essence without change. Since the meditation is natural and relaxed, it is the space without judgment or discrimination. Since the result is perfectly accomplished, it is the space without initial hope or fear. Since the essence is without permanence or annihilation, it is the space without the establishment or rejection of the knowable. Since the nature is without logical proof, it is the space of dharmata without cessation. Since the characteristic is without entanglement, it is the space of liberation from appearance and mind. Since the expanse is without the three times, it is the space without change. Since the play manifests in every way, it is the space of unceasing self-arising. Since the spontaneous equality is without partiality, it is the space of primordial liberation, spontaneously present. Thus, it is included in the nine spaces. And these, in terms of summarizing the meaning, are the collections of the manifest; in terms of summarizing the words, they abide in sixty-four million shlokas, and the way of collecting the definite expressions of chapters, volumes, etc., comes from the Refutation. In the Great Perfection of Nature, the distinctions of words are scattered, in the three classes.