Tibetan
་འདོད་ཁའི་ལྟ་བ་ལུང་རིགས་ལ་རེ་བ་ལྟར་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དང་རྟོགས་མ་རྟོགས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་བལྟོས་གཞི་ལོག་པས་དེ་ལ་བལྟོས་པའི་ཆོས་ཀྱང་རང་ལོག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་ངོ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་ལྟོས་ནས་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རྟོགས་བྱེད་གཉིས་ཀའང་ཡང་དག་པར་ན་རྫུན་པར་མཉམ་ཞིང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་རི་བོང་གི་ར་དང༌། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་ཚིག་གི་སྒོ་ནས་བླ་དྭགས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དང༌། ཡིན་སྙམ་དང༌། ཡིད་དཔྱོད་དུ་མ་ལུས་པས་གནད་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པའི་མེ་བཙའ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སུ་ཡིས་བཅིངས་པའི་རྒྱ། །འཁྲུལ་དང་མ་རིག་སེམས་ཅན་སུ་ལ་སྲིད་མིང་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ནས་མ་བཀྲོལ་ཕྱིས་གྲོལ་མི་སྣང་བའོ། །གཞི་མེད་ལམ་ཞེས་འབྲས་བུ་སུ་འདོད་པ། །འདོད་ཕྱིར་ཐར་བའི་གནས་ལ་འདི་ཡིས་བསྒྲིབ། །སྟོང་མུ་ གསལ་དང་ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད། །རྟག་ཆད་རྒྱུ་འབྲས་གཞི་སྟེ་རྒྱུད་རྣམས་ལ། །མཐའ་བྲལ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་དང་མཚུངས་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་ན། ཁ་འཐོར། ཁ་གཏམ། རྒྱུད་རང་གཞུང་དུ་བསྟན་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི་བློ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབྱེ་བསལ་གྱིས་བཅོས་སུ་མེད་པས་བྱ་རྩོལ་གྱི་ལྷད་མི་གཞུག །དོན་དམ་གྱི་གཤིས་ལ་བདེན་གཉིས་དང་རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་གསར་དུ་གྲོལ་བའི་ལྟོས་པ་དང་བྲལ། སྐུ་གསུམ་ལམ་སྣང་དུ་བཀོད་པ་ཤེས་བྱ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པས་མ་གྲོལ་བ་གང་ཡང་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་གཏམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པའི་ངོ་བོ་མ་འཁྲུལ་བ། རང་བཞིན་རྣམ་རྟོག་གི་གཞི་རྩ་ཆོད་པ། མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའོ། །དབྱེ་ན། གླེན་པ་ཡེངས་ལ་བོར་བའི་ཁ་གཏམ་ནི་རྩ་གནད་ཀྱི་རླུང༌། རླུང་གནད་ཀྱི་སེམས་ཆོས་ཉིད་དུ་ཞི་བས་ཡེ་ཤེས་ཁུངས་ནས་དོན་སྒོ་གསུམ་འབྲེལ་ཐག་ཆོད་པའི་གནད་ཀྱི་འགྱུ་བ་རང་སར་གྲོལ་ཏེ་འཁོར་འདས་བརྗོད་པ་ཆད་པའོ། །ཁར་ཕོག་དུས་མེད་པའི་ཁ་གཏམ་ནི། དབྱིངས་ལ་མི་ཤོང་བ་མེད་པས་འཁོར་འདས་ལ་ཁྱབ་བརྩི། སྟོང་ཉིད་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པས་ངོ་བོ་ལ་འགྱུར་བརྩི། གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་རྩོལ་མེད་པས་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངོས་བཟུང་བའོ། ། གསུམ་པ་ནི། རྒྱུད་རང་གཞུང་གི་མན་ངག་འཁོར་འདས་ལ་སྤང་བླང་མེད། ཆོས་ཉིད་སྒྲ་ཚིག་ཏུ་མི་གནས་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མི་ཐུག་པའོ། །དབྱེ་ན་ལྟ་བ་སྒང་དྲིལ་བས་སྤྲོས་བྲལ་གཞི་ལ་ཁྱབ། ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་ཡོངས་གྲོལ་དུ་ཤར
Chinese
如果期望以正理来证实自宗的见解，看它是否正确，是否已证悟，那么所依赖的基础本身就是错误的，因此，依赖于它的法也是错误的。例如，如果依赖于离戏的自性，那么作为所证悟的见解，以及以智慧证悟其自性的能证悟者，两者在真实或虚假上是相同的，并且自性并不成立，就像兔子的角和石女的儿子一样，仅仅是通过语言文字来虚假地命名，实际上，没有思维和想法，没有认为是或不是，也没有任何心智活动，就像击中要害的艾灸一样。如《大鹏经》中说：没有佛，谁束缚了众生？迷惑和无明，众生有谁拥有名字？因此，本来就没有解脱，后来解脱也不显现。谁想要无基之道和果？因为想要，所以它遮蔽了解脱之地。空性、明、有和无，常断、因果，基和相续，对于这些，与无边的虚空界相同。
English
If one expects to prove one's own view with reason, to see whether it is correct or incorrect, whether it is realized or not, then the basis upon which one relies is itself wrong. Therefore, the dharma that relies on it is also wrong. For example, if one relies on the self-nature that is free from elaboration, then both the view to be realized and the realization that realizes its self-nature with wisdom are the same in being true or false, and the self-nature is not established. Like the horns of a rabbit and the son of a barren woman, they are merely falsely named through words and letters. In reality, there is no thought or idea, no thinking of what is or is not, and no mental activity. It is like moxibustion that hits the mark. As the Great Garuda says: There is no Buddha, who binds beings? Delusion and ignorance, who among beings possesses a name? Therefore, there is no liberation from the beginning, and later liberation does not appear. Who wants a path and fruit without a basis? Because of wanting, it obscures the place of liberation. Emptiness, clarity, existence, and non-existence, permanence and annihilation, cause and effect, basis and continuum, for these, it is the same as the expanse of limitless space. Divisions: There are three: scattered talk, conversation, and the teachings of the tantric self-doctrine. The first is that since the wisdom that is separate from the mind cannot be corrected by distinctions, no artificial fabrication is added. Since the nature of ultimate truth has no two truths and no cause and effect, it is free from dependence on new liberation. Placing the three kayas in the appearance of the path, it does not depend on other objects of knowledge, so there is nothing that is not liberated. The second is that which is spoken in the manner of conversation, whose essence is not confused, the root of self-nature's conceptualization is severed, and it is separated from the grasping of characteristics. Divisions: The conversation forgotten by a fool is the wind of the essential point. The mind of the wind essential point dissolves into the nature of reality, so wisdom from the source cuts off the connection between meaning, door, and the three, and the movement of the essential point is liberated in itself, thereby cutting off the speech of samsara and nirvana. The conversation that occurs at any time is that since there is nothing that is not contained in the expanse, it is considered to pervade samsara and nirvana. Since emptiness has no grasping, the essence has no change. Since neither has any fabrication, it is the grasping of the wisdom of self-nature. The third is the pith instructions of the tantric self-doctrine. Samsara and nirvana have no acceptance or rejection. Since the nature of reality does not abide in words and letters, emptiness cannot be touched by terms. Divisions: The view is gathered into one point, so non-elaboration pervades the basis. Karma has no good or bad, so the three realms appear as completely liberated.
Tibetan
། རང་བཞིན་སྟོང་གསལ་དུ་ཤར་བས་དགེ་སྡིག་གི་ཕན་གནོད་མེད། མཚན་ཉིད་ལ་ཡི་གེ་མེད་པས་ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བས་དབང་པོ་ཅིག་ཅར་ཐོག་བབས་སུ་གྲོལ་བའོ། །དབྱེ་ན་གཉིས། སྣང་བཏགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ་བྱར་མེད་པ་དང༌། སེམས་ཀྱི་དྲན་རྟོག་སྐྱེ་མེད་དུ་དྲིལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ངོ་བོ་ལ་ཆོས་ཉིད་མེད་པས་སངས་རྒྱས་མིང་དུའང་མ་གྲུབ། རང་བཞིན་འགག་པ་མེད་པས་འཁོར་བ་ཐ་དད་དུ་ཤར། མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མི་གནས་པས་ལྟ་བསྒོམ་ལ་ཚད་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་དུ་དག་པས་ཉོན་མོངས་པ་གཞི་མེད་དུ་དངས། རང་བཞིན་མ་འགགས་པར་ཤར་ཡང་སྤང་བླང་བྱ་རྩོལ་དང་བྲལ། མཚན་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཁུངས་རྡིབ་པའོ། །དེ་དག་གི་ཚེ་ལྟ་བསྒོམ་གྱི་དྲོད་ཚད་གཏར་ཁ་གེགས་སེལ་གྱི་ཚུལ་དུ་བསལ་བ་ནི། ལྟ་བ་གཡོ་བའི་དུས་འཁོར་བའི་མཚང་ཤེས། ལྟ་བ་ ཐོབ་པའི་དུས་ལུས་ངག་ལ་དྲོད་ཐོབ། ལྟ་བ་བརྟན་པའི་དུས་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ཕྱེད། བསྒོམ་པ་གཡོ་བའི་དུས་རླུང་སེམས་ལ་རང་བྱན་ཚུད། བསྒོམ་པ་ཐོབ་པའི་དུས་སེམས་ལམ་དུ་ཚུད། བསྒོམ་པ་བརྟན་པའི་དུས་རིག་པའི་རྩལ་རྫོགས། སྤྱོད་པ་གཡོ་བའི་དུས་སྤྱོད་པ་ལ་གཟའ་གཏད་མེད། སྤྱོད་པ་ཐོབ་པའི་དུས་འཁྲུལ་སྣང་ཟིལ་གྱིས་ནོན། སྤྱོད་པ་བརྟན་པའི་དུས་སྐུ་གསུམ་གྱི་དྲོད་ཚད་ཟིན། དེའང་ལྟ་བས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གེགས་བསལ་བས་ཆོས་ལ་མ་བརྟེན་ཡང་སངས་རྒྱ། བསྒོམ་པས་འགྱུ་དྲན་གྱི་གེགས་བསལ་བས་དྲན་ཚོར་ཐམས་ཅད་བསམ་གཏན་དུ་ཤར། སྤྱོད་པས་སྣང་བའི་གེགས་བསལ་བས་སྣང་རྐྱེན་ཆོས་ཉིད་དུ་གྲོལ། དེ་ལྟར་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ཡང་གཅིག་གབ་ནས་གཉིས་མངོན་དུ་ཕྱུང་བ་དང༌། གཉིས་གབ་ནས་གཅིག་མངོན་དུ་ཕྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་གྲགས་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་དང༌། ཡུལ་ཤེས་གནད་ལ་བོར་ནས་རིག་པ་ཐེར་ལ་འབྱིན་པའི་མན་ངག་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དབུ་མའི་ལུགས་སུ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་དང༌། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ཟབ་པ་མན་ངག་གི་སྡེ་ལ་ལུས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱི་སྐོར། མིག་དང་འདྲ་བའི་ནང་སྐོར། སྙིང་དང་འདྲ་བའི་གསང་ སྐོར། ཀུན་རྫོགས་དང་འདྲ་བའི་ཡང་གསང་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། སྒྲོན་མ་སྣང་བྱེད་ལས། ཕྱི་སྐོར་ལུས་དང་འདྲ་སྟེ་ཐ་སྙད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན། །ནང་སྐོར་མིག་དང་འདྲ་སྟེ་མཐོང་བ་བརྡ་ཡི་ཆོས། །གསང་སྐོར་སྙིང་དང་འདྲ་སྟེ་དྲན་བྱེད་ཟུངས་ཀྱི་ཆོས། །འདི་ནི་ལུས་ཀུན་རྫོགས་པའི་སྐྱེས་བུ
Chinese
自性空明中显现，故无善恶之利害。体性无有文字，故不以多种乘而得成佛，故诸根顿然当下解脱。若分，则有二：于显现假立之见，无有作为；以及将心之念头收摄于无生之中。初者，本体无有法性，故佛之名亦不成立。自性无有止息，故轮回显现为各异。体性不住于一，故见修行持无有限量。二者，本体清净于无生，故烦恼无有根基而清净。自性虽不间断而显现，然远离取舍之作为。体性本自解脱，故轮回涅槃之根源崩塌。于彼等之时，以见修行之温度，如放血、遣除障碍之方式而消除者，见解动摇之时，知晓轮回之过失。见解 获得之时，身语获得暖意。见解稳固之时，轮回涅槃判然分明。修行动摇之时，风心得以自在。修行获得之时，心入于道。修行稳固之时，觉性之力量圆满。行持动摇之时，行持无有执着。行持获得之时，错觉被压制。行持稳固之时，获得三身之温度。如是，以见解消除法性之障碍，故不依赖于法亦能成佛。以修行消除散乱之障碍，故一切念觉皆显现为禅定。以行持消除显现之障碍，故显现之因缘解脱于法性之中。如是，见修行三者，或一隐二显，或二隐一显等名言流传，乃是于能取所取，以及 于境识之上迷失要点，而将觉性彻底揭示之甚深口诀。譬如中观宗派中之金刚屑，以及存在与否、生与灭等之理证。如是甚深之口诀部类，有如身体般之外圈，如眼睛般之内圈，如心脏般之秘密 圈，以及如普贤王如来般之极密无上圈。如《灯明能显》所说：外圈如身体，广说名相；内圈如眼睛，所见皆为表诠之法；秘密圈如心脏，所忆乃是精要之法；此乃身体圆满之士夫。
English
As self-nature dawns in emptiness and clarity, there is no benefit or harm from virtue or vice. Since characteristics lack letters, one is not enlightened by various vehicles, so faculties are liberated in a single, sudden burst. If divided, there are two: the view of apparent imputation, which is without action; and the gathering of mental thoughts into the unborn. The first is that since the essence lacks dharmata, even the name of Buddha is not established. Since self-nature is without cessation, samsara appears as distinct. Since characteristics do not abide in one, there is no limit to view and meditation. The second is that since the essence is pure in the unborn, afflictions are cleansed without a basis. Although self-nature appears without ceasing, it is free from the effort of acceptance and rejection. Since characteristics are primordially liberated, the source of samsara and nirvana collapses. At those times, the heat of view and meditation is eliminated in the manner of bloodletting and clearing obstacles: when the view wavers, one knows the faults of samsara; when the view is obtained, body and speech gain warmth; when the view is stable, samsara and nirvana are clearly distinguished. When meditation wavers, wind and mind are mastered; when meditation is obtained, the mind enters the path; when meditation is stable, the power of awareness is perfected. When conduct wavers, conduct has no attachment; when conduct is obtained, delusion is suppressed; when conduct is stable, the heat of the three kayas is attained. Thus, by eliminating the obstacle of dharmata with view, one attains enlightenment even without relying on dharma. By eliminating the obstacle of distraction with meditation, all thoughts and feelings appear as samadhi. By eliminating the obstacle of appearance with conduct, the causes of appearance are liberated into dharmata. Thus, the three of view, meditation, and conduct, whether one is hidden and two are manifest, or two are hidden and one is manifest, etc., are famous terms for losing the point in grasping and the grasped, and for thoroughly revealing awareness. For example, in the Madhyamaka school, the vajra sliver and the proofs of existence and non-existence, arising and cessation, etc. Thus, the profound classes of instructions have an outer circle like the body, an inner circle like the eye, a secret circle like the heart, and a most secret, unsurpassed circle like Kuntuzangpo (Samantabhadra). As it says in "The Lamp That Illuminates": The outer circle is like the body, extensively explaining terms; the inner circle is like the eye, what is seen is the dharma of symbolic expression; the secret circle is like the heart, what is remembered is the essential dharma; this is the complete person of the body.