Tibetan
ཞིན་དུ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །ཞེས་དང༌། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བར་ཡང༌། ངོ་བོ་ཀ་དག་བརྗོད་གཞི་བྲལ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཅིང་སྣང་རྫོགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་རྒྱུད་ལས་གཞི་བདུན་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ཡིན་ན་འདིར་བརྒྱད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་བྱེད་ལས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ཡང༌། ཚོགས་པ་གཅིག་གིས་བསྡུས་པས་གྲངས་ལ་འགལ་བ་མི་འདུ་ཞིང༌། དེ་གཉིས་རྫས་ཐ་དད་པའི་དུས་ན་ ཀ་དག་ཡིན་ན་འཁྲུལ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ན་འགྱུར་མི་ཤེས་པས་འཁོར་འདས་འབྱུང་བའི་གཞིར་མི་རུང་བའང་ལྡོག་པ་མ་འདྲེས་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཆས་སྤོང་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ན་རེ། ཁྱེད་ཀྱིས་ཀ་དག་དང་ལྷུན་གྲུབ་སོ་སོ་བའི་གནས་སྐབས་དེ་སྐྱོན་ཅན་དུ་བསྒྲུབས་ན། འདིར་ཡང་གཞི་གཅིག་ལ་རྫས་འགལ་བའི་སྐྱོན་མི་འདུའམ་ཞེ་ན། སྟོང་ངོས་དོན་དམ་གྱི་ཆ་ནས་ཀ་དག་དང༌། སྣང་ངོས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་ཅེས་ཚིག་བླ་དྭགས་སུ་བཏགས་པ་ལས་རྫས་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། བྲམ་ཟེ་མི་ཡིན་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེར་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན། གཞི་གཅིག་རྫས་སུ་འགལ་བའང་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིད་དུ་ཕྱོགས་དང་གཉིད་དུས་ཤེས་པ་ལྟར། །ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡིན་པས་འཁོར་མ་མྱོང༌། །ལྷུན་གྲུབ་རྩལ་ལ་རོལ་པ་ཅིར་ཡང་སྣང༌། །དེ་སྐད་དུ་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའི་ཆ་ནས་སེམས་ཅན་དུ་འཁྲུལ་པ་མི་སྲིད་ཀྱང༌། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་ལམ། རོལ་པ་ལས་དེ་ལྟར་སྣང་ཞིང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཉིད་དུ་ཕྱོགས་པ་ནས་གཉིད་དུས་ཀྱི་སྐབས་ཏེ། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྟོག་པ་འགགས་པའི་ཤེས་ངོ་ལ་རྨི་ལམ་མེད་ཀྱི། མཆེད་ པའི་མདངས་རླུང་གི་ཆས་ཁུར་བའི་སྣང་ངོ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་འདོད་དམ། མ་རིག་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད། དང་པོ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་མི་རྙེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཀ་དག་དེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན་པས་ནམ་ཡང་འཁྲུལ་མ་མྱོང༌། མི་མྱོང༌། མྱོང་བར་མི་འགྱུར་ལ། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་རྩལ་ལ་ཀུན་གཞི་ཚོགས་བརྒྱད་དང་བཅས་པས་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན་འཁྲུལ་ཞིང༌། ཤེས་ན་གྲོལ་བའི་འཐད་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་པས། །སེམས་ཅན་འཁོར་བ་འདི་མི་རིགས། །རིག་པ་དྲི་མ་ཡེ་ཟད་ཕྱིར། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡང་མ་འགགས་རོལ་པར་སྣང༌། །སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་གསོལ་པ། །རང་བཞིན་ཉིད་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ན། །སེམས་ཅན་འདི་དག་རང་གྲོལ་རིགས། །ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །གསུངས་པ་སེམས་ཅན་འདི་དག་ནི། །ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའི་ཕྱིར། །གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་རོལ་པར་སྣང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ ཡང་གསོལ་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀ་དག་པས། །ལྷུན་གྲུབ་ལ་ཡང་དགོས་མེད་འགྱུར། །ཡང་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཀ་ནས་དག་པ་མེད་པར་འགྱུར། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་འདུག་ཚུལ་ལ། །གང་གིས་བརྗོད་པའི་ཚིག་མེད་པས། །བརྗོད་པའི་སྒྲ་ཚིག་དང་བྲལ་བས། །ཅི་ཡི་ངོ་བོར་གྲུབ་མེད་ཕྱིར། །ཚིག་གིས་འདི་ལ་གནོད་པ་བྲལ། །སེམས་ཅན་བདག་འཛིན་བློ་ཡུལ་ལ། །སྣ་ཚོགས་དྲན་བསམ་མ་འགགས་པས། །ཚིག་གནོད་ངོ་བོ་ཁྱད་པར་མེད། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །ད་ནི་དེའི་དོན་མན་ངག་གིས་ཕྱེ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་བཻཌཱུརྱ་ཡི་རང་འོད་ནི། །གཏིང་གསལ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་ཕྱིར་མི་སྣང༌། །དེ་བཞིན་ཀ་དག་དངོས་མཚན་སྤངས་པའི་གདངས། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་བུམ་པའི་སྐུ། །ངོ་བོས་སྟོང་ལ་གདངས་ཀྱིས་མ་འགགས་པས། །སྣང་བ་ཀུན་གྱི་འཆར་གཞིར་དེ་བཞུགས་ཀྱང༌། །གཞི་ལས་གཡོས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མཚན་མ་རིས་ཆད་ཅན་དུ་ཕྱིར་མི་གསལ། །འདི་ལྟར་ནོར་བུ་བཻཌཱུརྱ་ནི་སྲན་འཕོས་ཙམ་རི་བོའི་ཁོངས་སེང་ན་བལྟར་མི་མངོན་པར་གནས་ཀྱང༌། རྐྱེན་དང་ཕྲད་པའི་ཚེ་གཏིང་གསལ་གྱི་རང་ འོད་ནམ་མཁའ་ལ་འབྱིན་ནུས་པ་ལྟར། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀའི་འཕྲོ་གཞི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པའམ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆ་ལ་དངོས་པོ་དང༌། མཚན་མ་དང༌། ཁ་དོག་ཏུ་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང༌། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའམ་འགག་པ་མེད་པའི་ཆ་ནང་གསལ་ཕྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཡོད་པ་རྐྱེན་དང་མ་ཕྲད་ན་ཕྱིར་མི་སྣང་བ་མཐོང་ཆོས་སུ་དངས་ཤེལ་གཙང་མ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དངས་ཤེལ་གཙང་མ་ལ་རང་འོད་གཏིང་གསལ་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཉི་མའི་རྐྱེན་དང་མ་ཕྲད་ན་ཕྱིར་མི་སྣང་བ་ལྟར་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་དབྱིངས་ནང་གསལ་གྱི་ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་བ་ལ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྣང་བ་རིན་པོ་ཆེ་གའུའི་དགོངས་པ་ནང་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེའི་སྣང་བར་གསལ་བའི་ཕྱི་རྒྱ་མ་རལ་པ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུའི་གནས་ལུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོ
Chinese
甚为任运成就！又如《牟提鬘》中说：本体本净离言诠，自性任运且显圆。如是，若按续部以七地来确定，那在此岂不成八地之过？答：虽将本净和任运分为两种作用，然以一集合体概括，故不计为数量上的相违。此二者在是异体之时，若是本净，则不知迷乱；若是任运，则不知变异，故不适宜作为轮回与涅槃产生的基础，亦是反体不杂而能舍弃本体之分的缘故。若有人认为此二者是不同的，问道：您若已证实本净和任运各自的状态是有过失的，那在此岂不也有一个基础存在着异体之过失吗？答：从空性方面，就胜义谛而言是本净；从显现方面，就世俗谛而言是任运，这只是名言上的假立，并非是异体。如同婆罗门虽是人，却从种姓的角度如此称呼一样。因此，并非是一个基础存在着异体之相违，如同趋于睡眠和知晓睡眠时一样。本体是本净，故未曾经历轮回；任运于妙力，故显现任何事物。如是说，从本体本来清净的角度而言，不可能迷乱为有情，然而，从自性任运的妙力或嬉戏中，会显现如此，且并不相违。譬如，从趋于睡眠到睡眠时的状态，在八十自性的分别念止息的知觉中没有梦境，然而，在扩展的明点被风的习气所负载的显现中，会显现为梦境一样。那么，所谓的迷乱之基础，是指如来藏呢？还是指具有因的无明？若是前者，则佛陀的意念会变成具有迷乱；若是后者，则无法找到迷乱的本体。答：本体本净即是如来藏，故从未经历迷乱，不经历，也不会经历。而自性任运的妙力，若具有阿赖耶识和八识聚，则不认识自性就会迷乱，认识自性就会解脱，具有这样的道理。如《虚空六法》中所说：本体自性本净故，有情轮回不应理，觉性垢染皆已尽，导师所说心雄猛。
English
It is indeed spontaneously accomplished! Also, in the "Garland of Pearls," it says: Essence is primordially pure, beyond expression, Nature is spontaneously accomplished and perfectly manifest. If that is the case, if the tantras establish it with seven grounds, wouldn't it become eight here? Answer: Although primordial purity and spontaneous accomplishment are divided into two functions, they are gathered by one assembly, so there is no contradiction in number. When these two are different entities, if it is primordial purity, it does not know delusion; if it is spontaneous accomplishment, it does not know change, so it is not suitable as the basis for the arising of samsara and nirvana. It is also because the reverse is not mixed and can abandon the nature of the essence. If someone thinks that these two are different, they ask: If you have proven that the respective states of primordial purity and spontaneous accomplishment are flawed, then isn't there also the fault of contradictory entities in one basis here? Answer: From the aspect of emptiness, in terms of ultimate truth, it is primordial purity; from the aspect of appearance, in terms of conventional truth, it is spontaneous accomplishment. These are just labels in name only, and there are no different entities. It is like a Brahmin being a person, but being called that from the perspective of caste. Therefore, it is not that one basis contradicts entities, just as knowing the direction of sleep and the time of sleep. The essence is primordial purity, so it has not experienced samsara; spontaneously accomplishing the power, anything appears. It is said that from the aspect of the essence being pure from the beginning, it is impossible to be deluded into sentient beings, but from the power or play of spontaneous accomplishment, it appears that way and is not contradictory. For example, from the direction of sleep to the state of sleep, there are no dreams in the awareness where the eighty aspects of nature have ceased, but in the appearance where the expanding bindu is carried by the habits of wind, it appears as dreams. Then, is the so-called basis of delusion considered to be the Tathagatagarbha? Or is it considered to be ignorance with its causes? If it is the former, then the Buddha's intention would become associated with delusion; if it is the latter, then the nature of delusion cannot be found. Answer: The essence of primordial purity is the Tathagatagarbha, so it has never experienced delusion, does not experience it, and will not experience it. And the power of spontaneous accomplishment, if it has the Alaya consciousness and the eight aggregates, then not knowing its own nature will be delusion, and knowing its own nature will be liberation, with such a reason. As it is said in the "Six Spaces": Because the essence is primordially pure, sentient beings' samsara is unreasonable, because the defilements of awareness are completely exhausted, the teacher said, "Mind is heroic."
Chinese
诶！自性任运成就故，彼亦无灭显现为游舞。 菩萨复又请问言： 自性之中若任运成就， 此等有情自解脱之族。 本来任运成就之故。 佛言此等有情者， 体性本来清净之故。 解脱者亦显现为游舞。 菩提萨埵 复又请问言： 体性自性本来清净故， 任运成就亦成无所需。 又或任运成就之故， 本来清净则成无有。 导师言说安住之方式， 以何言说之语亦无有。 言说之语词远离之故， 以何之体性成立亦无故， 语词对此无有损害。 有情我执之智慧境， 种种忆念思惟无止息， 语词损害体性无差别。 胜义世俗名言故。 如是说。 今以彼之义诀窍而分，为别而说之故。 犹如毗琉璃之自光， 甚深明澈非由缘所生故不显现。 如是本来清净舍弃事物相之光辉， 任运成就外壳未坏宝瓶之身。 体性空性光明无灭故， 诸显现之生起处彼安住， 然离于地基无动摇之菩提心， 不显现为具有相之界限者。 如此宝珠毗琉璃如豌豆许于山中，虽安住于空隙不显现可见， 然与缘相遇之时，如能于虚空放出甚深明澈之自 光一般。 轮回涅槃二者之放射处，体性本来清净或无生之分，虽无有事物、相、颜色之成立，然自性任运成就或无灭之分，以内明微细之自性而存在，若不与缘相遇则不显现，如所见清净透明之水晶一般。 如此清净透明之水晶虽有自光甚深明澈，然若不与阳光之缘相遇则不显现一般，本来清净任运成就体性一味之界内明之外壳未坏者，名之为童子宝瓶之身。于《虚空六法》中云：自性任运成就之显现，珍宝嘎乌之意，于内智慧珍宝之显现中，显明之外壳未坏者，名为童子宝瓶身之安住方式。如是说。
English
E! Because of the spontaneous accomplishment of self-nature, it also appears as unceasing play. The Bodhisattva again asked: If there is spontaneous accomplishment in self-nature, then these sentient beings are of the lineage of self-liberation. Because of the spontaneous accomplishment from the beginning. The Buddha said that these sentient beings are because of the purity of their essence from the beginning. Those who are liberated also appear as play. Bodhisattva Again asked: Because the essence itself is pure from the beginning, there is no need for spontaneous accomplishment. Or because of spontaneous accomplishment, there is no purity from the beginning. The teacher said that in the way of dwelling, there are no words to express it. Because the sound of expression is separated from words, there is no establishment in what essence, so words do not harm this. In the wisdom realm of sentient beings' self-grasping, various memories and thoughts are unceasing, and there is no difference in the essence of verbal harm. For the sake of ultimate and conventional terms. Thus it is said. Now, for the sake of distinguishing its meaning with pith instructions and explaining it separately. Just like the self-light of Vaiḍūrya, it is not visible because it is not produced by deep clarity and conditions. Likewise, the radiance of abandoning things and signs that are pure from the beginning, the spontaneously accomplished body of the vase with an unbroken outer shell. Because the essence is empty and the radiance is unceasing, it dwells as the basis of all appearances, but the Bodhicitta, which does not move from the ground, does not appear as having the limits of signs. Just like a jewel, Vaiḍūrya, as small as a pea, is in the mountains, and although it dwells invisibly in the crevices, when it encounters conditions, it can emit its own deep and clear light into the sky. The radiating place of both saṃsāra and nirvāṇa, the essence of which is pure from the beginning or the part without birth, although there is no establishment of things, signs, and colors, the part of self-nature that is spontaneously accomplished or without cessation exists as the nature of subtle inner clarity, and if it does not encounter conditions, it does not appear, just like a clear and transparent crystal. Just like a clear and transparent crystal has its own deep and clear light, but if it does not encounter the conditions of sunlight, it does not appear, the unbroken outer shell of the inner clarity within the realm of the same taste of originally pure spontaneous accomplishment is called the body of the youthful vase. In the Six Spaces it is said: The appearance of the spontaneous accomplishment of self-nature, the intention of the precious Gau, in the appearance of the inner wisdom treasure, the unbroken outer shell that is clear is called the abiding way of the youthful vase body. Thus it is said.