Tibetan
ལྡོག་བཅས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །མ་ངེས་ངེས་པ་ཅན་འགྱུར་ཞིང༌། །མ་ངེས་པ་ནི་ངེས་ཅན་འགྱུར། །རང་གི་མ་ངེས་རང་ཡོད་པས། །ངེས་པ་ཡིན་ན་ལས་མཐའ་བཞིན། །འདི་ཀུན་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །བཞི་བ་ངེས་པ་དོན་གྱི་དངོས་གཞི་པར་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། གཞི་དེ་རྟོགས་ནས་ངེས་པར་འདོད་ན་རྟོགས་པའི་སྔོན་དུ་རྟོགས་གཞི་མྱང་འདས་ཡོད་དགོས་པས་མུ་སྟེགས་རྟག་པར་བལྟ་བ་དང་མཚུངས་པས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང་འགལ་ལ་མ་རྟོགས་ཀྱང་གཞི་ཡིན་ན་གཞི་ཡིན་པར་གང་གིས་ཤེས། འཁོར་བའི་ངོ་བོ་མྱང་འདས་ཡིན་པས་ཤེས་སོ་ཟེར་ན། ངོ་ བོ་མྱང་འདས་ཡིན་ན་གདོད་གྲོལ་མི་དགོས་ཏེ། ཆུའི་རང་བཞིན་ལ་གཤེར་བ་ད་གཟོད་འཆོས་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་སྔ་མ་ལས། ངེས་པའི་གཞི་ཞེས་བསྟན་པ་ལ། །འདི་ཡང་ཡང་དག་སྙིང་པོ་མིན། །དཔེར་ན་མིག་སེར་ཅན་དག་ལ། །དུང་ལ་སེར་པོར་སྣང་བ་བཞིན། །རང་ལྡོག་པ་ཡི་ཁྱད་ཀྱིས་ནི། །རང་གཞིན་གཉིས་མེད་ངེས་མཐའ་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་དེ་ཡང་ཡང་དག་མིན། །ཡང་ན་རྒྱུར་ངེས་འབྲས་ངེས་པས། །བདག་རྟག་པ་དང་ཁྱད་མེད་འགྱུར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་གོང་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ཅིར་ཡང་བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྟག་པར་བསྒྱུར་རམ། མི་རྟག་པར་བསྒྱུར། རྟག་པར་བསྒྱུར་དུ་མི་རུང་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་བཅད་གཏུབ་མི་ཕེར་བ་བཞིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་བསྒྱུར་མི་དགོས་ཏེ་མ་བསྒྱུར་ཡང་འགྱུར་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞི་བསྒྱུར་དུ་རུང་ན་འབྲས་བུ་རྒྱུར་ལྡོག་པས་བེམ་པོ་རིག་པ་དང༌། རིག་པའང་བེམ་པོར་འགྱུར་བ་སྟེ་སྔ་མ་ལས། བསྒྱུར་དུ་བཏུབ་ཅེས་སྔར་གསུངས་པ། །རང་གི་གནས་ལུགས་བསྒྱུར་བཏུབ་ན། །འདི་ཡང་ངེས་པ་མེད་པར་མཚུངས། །འབྲས་ བུ་ཉིད་ནི་རྒྱུར་ལྡོག་ཕྱིར། །འབད་པ་རྣམས་ལ་དགོས་མེད་པས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་ལྡོག་པས་ན། །བེམ་པོ་རྣམས་ནི་རིག་པ་རུ། །འགྱུར་བར་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་བཞིན། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ཅིར་ཡང་ཁས་བླང་དུ་བཏུབ་པའང་མི་འཐད་དེ། རི་བོང་གི་རྭ་དང༌། མོ་གཤམ་གྱི་བུས་འཁོར་འདས་བྱེད་པར་ཡང་ཁས་བླང་བ་སོགས་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ། སྔ་མ་ལས། ཁས་ལེན་རྣམས་དང་ལྡན་པར་ནི། །སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གསུངས་པ། །འདི་ཀུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཕེན་པ་ཙམ། །ཐམས་ཅད་ཡིད་ངོར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར
Chinese
也会变成相反的。不确定的会变成确定的，不确定的就是确定的。因为自己的不确定性是自己固有的。如果是确定的，就像业的尽头一样。这些难道不是应该了解的吗？佛陀就是这样说的。这样说。第四，认为确定为意义的真实基础也是不合理的。如果认为了悟那个基础后才是确定，那么在了悟之前，就必须存在作为了悟之基础的寂灭，这与外道常恒的观点相同，与想要从因缘中解脱的观点相违背，如果不了悟也是基础，那么凭什么知道是基础呢？如果说因为轮回的自性就是寂灭所以知道，如果自性是寂灭，那么最初的解脱就不需要了，就像水的自性是湿润，现在不需要改变一样。就像之前所说的那样，在显示“确定的基础”时，这也不是真正的精华。例如，对于患有黄眼病的人来说，海螺看起来是黄色的。通过自身相反的差别，自性是二取的，远离确定的边。因此，那也不是正确的。或者，因为因是确定的，果也是确定的，所以与自我的常恒没有差别。这些难道不是应该了解的吗？所说的那也与上面相同。这样说。第五，变成任何东西也是不合理的。变成常恒吗？变成无常吗？不能变成常恒，就像不能切割天空一样。不需要变成无常，因为即使不变，变化也是规律。因此，如果基础可以改变，那么结果会变成原因，物质会变成精神，精神也会变成物质，就像之前所说的那样，之前所说的“可以改变”，如果自己的状态可以改变，那么这也同样是不确定的。因为结果会变成原因，所以所有的努力都是没有必要的。因为反复地变化，物质会变成精神，就像不能变成那样。这些难道不是应该了解的吗？所说的那也与上面相同。这样说。第六，承认任何东西也是不合理的。承认兔子角和石女的儿子也能创造轮回和寂灭等等，会变成没有边际的过失。就像之前所说的那样，与承认一切都相符，佛陀之前所说的，这些都只是片面的吸引，为了在心中确立一切。
English
It will also become the opposite. The uncertain will become certain, and the uncertain is certain. Because one's own uncertainty is inherent. If it is certain, it is like the end of karma. Aren't these things to be understood? That's what the Buddha said. So it is said. Fourth, it is also unreasonable to consider certainty as the real basis of meaning. If it is thought that certainty comes after realizing that basis, then before realization, there must be a basis for realization, which is nirvana. This is the same as the eternal view of the heretics, and it contradicts the desire to be liberated from causes and conditions. If it is the basis even without realization, then how does one know it is the basis? If it is said that it is known because the nature of samsara is nirvana, then if the nature is nirvana, then the initial liberation is not necessary, just as the nature of water is moisture, and there is no need to change it now. As it was said before, when showing the "basis of certainty," this is not the real essence either. For example, to those with yellow eyes, a conch appears yellow. Through the difference of self-reversal, the nature is dualistic, free from the edge of certainty. Therefore, that is not correct either. Or, because the cause is certain and the result is certain, there is no difference from the permanence of the self. Aren't these things to be understood? What was said is the same as above. So it is said. Fifth, it is also unreasonable to be able to transform into anything. Transform into permanence? Transform into impermanence? It cannot be transformed into permanence, just as the sky cannot be cut. There is no need to transform into impermanence, because even if it does not change, change is the law of nature. Therefore, if the basis can be changed, then the result will become the cause, matter will become mind, and mind will also become matter, as it was said before, the previously said "can be changed," if one's own state can be changed, then this is also uncertain. Because the result will become the cause, all efforts are unnecessary. Because of repeated changes, matter will become mind, just as it cannot become that. Aren't these things to be understood? What was said is the same as above. So it is said. Sixth, it is also unreasonable to accept anything. Accepting that a rabbit's horn and a barren woman's son can also create samsara and nirvana, etc., will lead to limitless faults. As it was said before, in accordance with accepting everything, what the Buddha said before, these are just one-sided attractions, in order to establish everything in the mind.
Tibetan
། །ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་འགྱུར་བས། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སྔར་དང་མཚུངས། །ཞེས་སོ། །བདུན་པ་གཞི་སྣ་ཚོགས་སུ་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྣ་ཚོགས་དེ་ཕྱི་སྣང་བ་ལ་འདོད་ན་གཞི་གཅིག་པོ་ཉིད་ཀྱང་དུ་མར་ཤར་བའི་ཉེས་པ་མི་ཁེགས་ལ། ནང་དུ་ཤེས་པ་ལ་འདོད་ན་ཤེས་པ་སྙམ་བྱེད་དུ་རྟོག་པ་ལྟར་གཞི་ཡང་སྙམ་བྱེད་དུ་ཐལ་བ་དང༌། དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་ལ་འདོད་ན་གཞི་དེ་ཡང་ཕྱི་རུ་གཟུང་བའི་ཡུལ། ནང་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་དང་བཅས་པས་ ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་འབྲེལ་བས་དབྱིངས་གཅིག་པར་མི་རུང་སྟེ་སྔ་མ་ལས། སྟོན་པས་གོང་དུ་ཁྲ་བོར་གསུངས། །འདི་ཡང་ཕྱོགས་དང་མི་འཐད་པས། །གོང་གི་ངོ་བོ་དེ་སྣང་བ། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་དོན་དེ་གསུངས། །མང་བའི་སྒྲ་ཡིས་ཉམས་པའི་ཕྱིར། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱ་མ་ལགས་སམ། །གསུངས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཞི་བདུན་པོ་ནི་མཐར་འཛིན་གྱི་ཤེས་བྱས་རིག་པའི་ཕྱོགས་རེ་རྟོགས་པའི་ཆ་ལ་ཞེན་པ་ཁོང་ལོང་དུ་མས་གླང་པོ་ཆེའི་བྱད་གཟུགས་བརྗོད་པ་བཞིན་ཏེ། སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། རྒྱལ་པོས་ལོང་བ་དུ་མ་བསགས་ཏེ་གླང་པོ་ཆེ་བསྟན་ནས། གླང་པོ་ཆེའི་མཚན་ཉིད་སོ་སོར་སྨྲོས་ཤིག །ཅེས་བསྒོ་བ་ལས། གླང་པོ་ཆེའི་སྣ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་འདྲའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །མིག་ལ་རེག་པ་རྣམས་ནི་ཕོར་བ་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྣ་བ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ནི་ཞིབ་མ་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །རྒྱབ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ནི་ཁྱོགས་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མཇུག་མ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ནི་ཐི་གུ་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་གླང་པོ་ཆེ་ལས་གཞན་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། འོད་གསལ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་སྨྲས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ཀ་དག་ལྷུན་གྲུབ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཞི་སྐྱོན་མེད་དུ་ཁས་བླང་བ་ནི། འདིར་ནི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པ་ལ། །ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན། །དངོས་མཚན་སྤྲོས་པ་བྲལ་བས་ཀ་དག་ལ། །གཏིང་གསལ་འགག་པ་མེད་པས་ལྷུན་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཀ་དག་ཡིན་པས་སྟོང་པའི་ངོས་ནས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མ་གྲུབ་ལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་པས་སྣང་བའི་ངོས་ནས་གཏིང་གསལ་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཆད་ཀྱང་ཞར་ལ་སྤོང་བ་སྟེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཀ་དག་པས། །རང་བ
Chinese
因为有无法触及的过失转变，这难道不是所知吗？佛陀所说与先前相同。如是。第七，认为基础是多种多样也是不合理的。如果认为多种多样是外显现，那么也无法避免唯一的基础显现为多种的过失。如果认为是在内部的觉知，那么就像觉知产生“是觉知”的想法一样，基础也会变成产生“是基础”的想法，并且如果认为这两者是集合，那么这个基础也是向外执取的对境，以及向内执持的心，因为互相是能依和所依的关系，所以不可能是一体的自性，如先前所说：佛陀先前说它是花样的，这与宗派不符，先前的事物是显现，果是不同的，意义是这样说的，因为多之声使之衰损，这难道不是所知吗？所说也是如此。如是。因此，这七个基础就像许多盲人执着于以执取末端的知识来理解智慧的一个方面，就像描述大象的形状一样。在《心要经》中说：国王聚集了许多盲人，让他们看大象，然后命令他们各自描述大象的特征。于是，摸到大象鼻子的人说：像钩子。摸到眼睛的人说：像碗。摸到耳朵的人说：像簸箕。摸到背部的人说：像床。摸到尾巴的人说：像绳子。盲人们说的都不是大象之外的东西，但也不是完全理解。同样，佛的自性，虽然说了空性、如幻、光明等等不同的说法，但也不是完全理解。就像这样。第二，承认本来清净任运成就无别的基础是无过失的：在这里，本体本来就是清净的，功德任运成就，不是一体也不是他体。因为远离了事物和相状的戏论，所以是本来清净的；因为深邃明澈没有阻碍，所以是任运成就的。也就是说，因为本体是本来清净的，所以从空性的角度来说，没有成立事物和相状；因为自性是任运成就的，所以从显现的角度来说，是深邃明澈没有阻碍的，因此也顺便舍弃了常断二边。在《空六法》中说：本体自性是本来清净的。
English
Because there is the fault of change that cannot be touched, is this not also knowable? What the Buddha said is the same as before. Thus it is. Seventh, it is also unreasonable to think of the basis as diverse. If the diverse is thought to be external appearance, then the fault of the single basis appearing as many cannot be avoided. If it is thought to be internal awareness, then just as awareness thinks "it is awareness," the basis also becomes thinking "it is the basis," and if it is thought that these two are a collection, then that basis is also an object to be grasped externally, and a mind to be grasped internally, because they are mutually related as support and supported, it is impossible to be a single essence, as said before: The Buddha previously said it was variegated, this is inconsistent with the doctrine, the previous entity is appearance, the fruits are different, the meaning is said in this way, because the sound of many diminishes it, is this not also knowable? What was said is also the same. Thus it is. Therefore, these seven bases are like many blind people clinging to understanding one aspect of wisdom with knowledge that grasps at the end, like describing the shape of an elephant. In the Heart Essence Sutra it says: The king gathered many blind people and showed them an elephant, and then ordered them to describe the characteristics of the elephant individually. Then, those who touched the elephant's trunk said: It is like a hook. Those who touched the eyes said: It is like a bowl. Those who touched the ears said: It is like a winnowing basket. Those who touched the back said: It is like a bed. Those who touched the tail said: It is like a rope. The blind people did not say anything other than the elephant, but they did not fully understand it either. Similarly, the nature of the Buddha, although emptiness, illusion, luminosity, and other different things are said, it is not fully understood either. It is like this. Second, acknowledging that the basis of primordial purity and spontaneous perfection is inseparable and without fault: Here, the essence is pure from the beginning, the qualities are spontaneously perfect, not one nor different. Because it is free from the elaboration of things and characteristics, it is primordially pure; because it is deeply clear and without obstruction, it is spontaneously perfect. That is, because the essence is primordially pure, from the perspective of emptiness, things and characteristics are not established; because the nature is spontaneously perfect, from the perspective of appearance, it is deeply clear and without obstruction, therefore it also abandons the extremes of permanence and annihilation. In the Six Spaces it says: Because the essence itself is primordially pure.