Tibetan
སོ་སོའི་སྣང་བ་དང་མཐུན་པའི་སྟོན་པར་བསྟན་ནས་འཁོར་བ་སྟོངས་པར་མཛད་ཅིང༌། མདོར་ན་དེའི་ཞིང་དང་མཛད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་པར་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བས་ཇི་ཙམ་ཁྱབ་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་བཞུགས་པས་མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཞེས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་ནི་མགོན་པོ་བྱམས་པས་ཀྱང༌། འདུས་མ་བྱས་ཤིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་དང༌། །མཁྱེན་དང་བརྩེ་དང་ནུས་པར་ལྡན། །དོན་གཉིས་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མེད་པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཡིན་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས། ། ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཕྱིར། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བར་བརྗོད། །སོ་སོ་རང་གི་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་རྟོགས་མིན་པ། །དེ་ལྟར་རྣམ་གསུམ་རྟོགས་ཕྱིར་མཁྱེན། །ལམ་སྟོན་ཕྱིར་ན་ཐུགས་བརྩེ་བ། །ནུས་པ་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་རྗེ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཉོན་མོངས་སྤོང་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་གསུམ་གྱི་རང་དོན་ཏེ། །ཕྱི་མ་གསུམ་གྱིས་གཞན་དོན་ཡིན། །ཞེས་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་འདིར་དབྱིངས་དག་མཉམ་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོ་ལ་ཀ་དག་ཏུ་བཏགས་པ་དང༌། ལྷུན་གྲུབ་ནི་སྦུབས་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གཅིག་ལ། གཞན་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྟོགས་པའི་ཚུལ་ནི་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་སྣང་རང་རིག་པ་ལས་རང་བྱུང་གིས་སངས་རྒྱས་པ་དང༌། མཁྱེན་བརྩེ་ནུས་པར་ལྡན་པ་ནི་གཞི་ལས་འཕགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དྲུག་གི་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་ཕྱིན་ཆད་འཁྲུལ་མི་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ནི་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་བསྟན་ནས། ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱིངས་ལ་བཞུགས་ནས་སྤྲུལ་པ་འབྱུང་ཚུལ་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་ཅིང༌། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་ཞིང་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཡུལ་ སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། གཞན་ལས་མ་ཐོས་པར་རང་ཉིད་སློབ་དཔོན་མེད་པར་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ལ་རྟོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་དམུན་ལོང་དུ་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་རྟོགས་པར་ལམ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་གཞི
Chinese
各自显现与各自显现相符的导师，从而使轮回空尽。总之，他的刹土和事业，如同法界和虚空无边无际，佛和众生的显现有多么广大，就那样无始无终地安住，因此称为圆满具足权能的普贤王如来。如《文殊幻化经》所说：“佛陀无始亦无终，最初之佛无因生。”这些道理，慈氏怙主（弥勒菩萨）也曾说过：“非造作且任运成，非由他缘而证悟，具知悲悯与能力，具二利之佛陀也。无始无中亦无终，以是自性故非作。寂静法身之体性，故说名为任运成。为令各自能证悟，非由他缘而证悟。如是为悟三种故，是为知；为示道故，是为悲悯；以能力、智慧、慈悲，故能遣除痛苦烦恼。最初三种为自利，最后三种为利他。” 所谓非造作，在此是指将界清净等同于离戏大圆满，称为本来清净（ཀ་དག་）。任运成是指三身之体性为一。非由他缘而证悟之理，是指从大悲的妙力显现自证智中，自然而然成佛。具知、悲悯、能力，是指从地道超胜等六法的断证圆满究竟的佛陀，显现证悟，从此以后不会迷惑。像这样，就显示了是二利任运成就的佛陀。其余的也清楚地显示了安住于法界而化身显现的方式。其解释中也说：“像这样极其稀有且不可思议的境 即是佛陀。不由他人听闻，自己没有老师，以自生的智慧，在不可言说的自性中现前圆满成佛。为了让那些随后证悟，以及没有证悟而变成盲人的人也能证悟，为了引导他们证悟，应当了知是具有无上智慧和慈悲的。” 如是说。 又是基
English
Manifesting teachers who accord with individual perceptions, thereby emptying samsara. In short, his realm and activity are as boundless as the dharmadhatu and the sky, and he abides without beginning or end to the extent that the appearances of buddhas and sentient beings pervade, and is therefore called Samantabhadra, the all-good one who possesses complete dominion. As it says in the Magical Manifestation of Manjushri: "Buddha has no beginning or end. The first Buddha is born without cause." These principles are also stated by Lord Maitreya: "Uncreated and spontaneously accomplished, not realized by other causes, possessing knowledge, compassion, and power, the Buddha who possesses two benefits. Without beginning, middle, or end, uncreated because it is self-nature. Because it is the nature of the peaceful dharmakaya, it is said to be spontaneously accomplished. Because it is to be realized by each individual, it is not realized by other causes. Thus, knowing because of realizing the three aspects, compassionate because of showing the path, with power, wisdom, and compassion, he abandons suffering and afflictions. The first three are for one's own benefit, the last three are for the benefit of others." The uncreated here refers to the great expanse of purity and equality, free from elaboration, which is labeled as kadak (ཀ་དག་). Spontaneous accomplishment refers to the nature of the three kayas as one. The principle of not being realized by other causes refers to the spontaneous enlightenment from the manifestation of compassion and self-awareness. Possessing knowledge, compassion, and power refers to the complete and perfect enlightenment of the Buddha, who has exhausted the abandonment and realization of the six dharmas, such as the transcendence of the ground, and will never be confused again. In this way, it is shown that he is the Buddha who spontaneously accomplishes the two benefits. The remainder also clearly shows how emanations arise from abiding in the dharmadhatu. In its commentary, it also says: "Thus, the extremely wondrous and inconceivable realm is the Buddha himself. Without hearing from others, without a teacher, he becomes perfectly enlightened in the inexpressible nature with self-born wisdom. In order to enable those who subsequently realize, and those who have not realized and have become blind, to realize, and in order to guide them to realization, it should be known that he possesses supreme wisdom and compassion." Thus it is said. Again, the base
Tibetan
་དེ་ལས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་ཚུལ་ནི། དེ་ཉིད་མ་རིག་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་རྣམས། །ཐོག་མའི་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་མཆིས་ཀྱང༌། །གཞི་སྣང་ཤར་བའི་རྣམ་པ་མ་རིག་པའི། །གློ་བུར་རྐྱེན་ནི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་ཐུར་སོང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ། །མིང་དོན་བདག་རྟོག་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡི། །མ་རིག་གསུམ་ལས་འཁྲུལ་བའི་རྐྱེན་བཞི་མཆེད། །གཞི་ཉིད་ཁྱིམ་ལྟར་གནས་པ་རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན། །དེ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཤར་བ་བདག་པོའི་རྐྱེན། །དེ་ལས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དམིགས་པའི་རྐྱེན། །གསུམ་པོ་དུས་མཚུངས་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན། །ཚོགས་ལས་རིམ་བཞིན་འཁྲུལ་པ་སྟོབས་གྱུར་ནས། །ཉོན་མོངས་ཚོགས་འཕེལ་འཁོར་བའི་གནས་རིགས་གྲུབ། །རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ ལོ་བཞིན། །འདི་ལྟར་ཐོག་མའི་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་ཀྱང༌། གཞི་སྣང་དུ་ཤར་བའི་རང་ངོ་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའོ། །དེ་ལས་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ལངས་པ་དེ་ཉིད་ནུས་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་ནས་ངོ་མ་ཤེས་ཙམ་ལྡོག་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ངང་ལས་ཡུལ་འོད་སྣང་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱི་བློ་གཉིས་སུ་སྣང་བར་ཕྱེ་བའི་ཆ་ནས་མིང་དང༌། དོན་དང༌། བདག་ཏུ་རྟོག་པའི་ཆར་སོང་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟགས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྒྱུའི་རྐྱེན་མ་རིག་པ་གསུམ་པོ་ཚོགས་ཤིང་འདུས་པ་ནི་དཔེར་ན་ཡུལ་དང༌། མིག་དང༌། མིག་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པ་ལས་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་རྐྱེན་བཞི་མཆེད་ཚུལ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་ལས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཞི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཅིར་ཡང་འཁྲུལ་ལོ། །གཞི་དེ་ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་སེམས་ཅན་ལ་སྣང་ནུས་པའོ། །དེ་ལ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མ་རིག་པའི་ཆ་ལས་བྱུང་བ་བྲེང་ཙམ་ཅིག་འགྱུས་པ་ལས། ཤེས་པ་དམུན་པོ་ཕ་གི་ལས་ང་བྱུང་ངམ། ང་ལས་ ཕ་གི་བྱུང་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ལོ། །མ་རིག་པ་དེ་གཞི་ལ་མེད་དེ་ཉམས་སམ་རྣམ་པ་ལ་ཡོད་དོ། །རྣམ་པ་ལས་རྐྱེན་རྣམ་པ་བཞི་བྱུང་ངོ༌། །དེ་ཡང་གཞི་འོད་ཁྱིམ་གྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་ལས་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་རིག་པ་དངོས་སོ། །དེ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཏུ་སོང་བས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡུལ་དུ་བཟུང་བས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་མེ་ལོང་ལ་སྐྱེས་བུའི་བྱད་བསྟན་པ
Chinese
从那以后众生迷乱的方式是：这无明三界众生们，虽然在初始的基上没有迷乱，但基显现生起的相是无明的，突发性的因是自性唯一。那向下沉沦俱生者，名义实意我执普皆分别的，从无明三者生起迷乱的四种缘。基自身如房屋般存在是因之缘，于此生起思辨是主之缘，由此境与有境所缘之缘，三者同时是无间之缘，从集合中次第迷乱力量变大后，烦恼集合增多轮回的处所种类成立。十二缘起如车轮般。如此在初始的基上虽无迷乱，但基显现生起的自性不认识的因是自性唯一的无明。从中生起微细的辨别识，那本身力量越来越大，只是不认识稍微颠倒，称为俱生无明。在那状态中，境光明显现为自和他二者心识所分的方面是名，实意，成为我执之分是普皆分别的无明，如此因之缘无明三者集合汇聚，譬如境，眼，眼识三者集合后，从眼的汇聚以触之缘而生起感觉一样。从中四缘生起的方式是，金刚萨埵心之明镜中说：三界的一切众生都是从什么也不是的基上迷乱的。那基体性是空性，自性是光明，大悲能向众生显现。于此执着的识从无明分中生起稍微动摇，生起愚昧的识，从那边生起我吗？从我生起那边吗？仅仅生起这样的识就迷乱了。无明不在基上，而在经验或现象上。从现象上生起四种现象的缘。那也是基以光蕴的方式存在，称为因之缘，是真正的无明。于此成为思辨，称为主之缘。于此执取为境，称为所缘之缘，譬如镜子中显现人的面容。
English
From then on, the way beings are deluded is: These ignorant beings of the three realms, although there is no delusion on the initial ground, the appearance of the ground arising is ignorance, the sudden cause is the self-nature being one. That which descends and is born together, the names, meanings, self-grasping, and all discriminations, from the three ignorances arise the four causes of delusion. The ground itself abiding like a house is the cause of the cause, upon this arising of thought and discrimination is the cause of the lord, from this the object and the object-possessor are the cause of the object, the three are simultaneous, the immediate cause. From the collection, gradually delusion becomes powerful, the collection of afflictions increases, and the place and type of samsara are established. The twelve links of interdependence are like a chariot wheel. Thus, although there is no delusion on the initial ground, the cause of not recognizing the self-nature of the ground appearance is the ignorance of self-nature being one. From that, a subtle discriminating consciousness arises, and as that power increases, just not recognizing it slightly reverses, which is called co-emergent ignorance. In that state, the object of light appearing as two minds of self and other is name, meaning, and becoming a part of self-grasping is all-discriminating ignorance. Thus, the three causes of the cause, ignorance, gather and assemble, just as when the object, eye, and eye-consciousness gather, from the gathering of the eye, feeling arises from the cause of contact. From that, the way the four causes arise is, in the Vajrasattva Heart Mirror it says: All these beings of the three realms are deluded from a ground that is nothing at all. That ground, its essence is emptiness, its nature is luminosity, and compassion has the ability to appear to beings. Upon that, the grasping consciousness arising from the part of ignorance slightly stirs, and a dull consciousness arises, did I arise from that over there? Did that over there arise from me? Just the arising of such a consciousness is delusion. Ignorance is not on the ground, but on experience or phenomena. From phenomena arise four kinds of phenomenal causes. That is also the ground abiding in the form of a light sphere, called the cause of the cause, which is true ignorance. Upon that, it becomes thought and discrimination, called the cause of the lord. Upon that, it is grasped as an object, called the cause of the object, for example, when a person's face appears in a mirror.