Tibetan
ཀྱང༌། རང་སྣང་གདུལ་བྱས་མི་མཐོང་ལ། དེ་ལས་ཤར་བ་དེ་མཐོང་བའི་ཁྱད་ཡོད་པས་འདྲ་གཉིས་ཤན་ཕྱེད་པར་བསྟན་པ་ཡང་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། །རང་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་དག་པ་གཉིས། །འདྲ་གཞི་གཅིག་ལ་གོལ་ས་ཆེ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ནང་དབྱིངས་དང་ཕྱིར་གསལ་ལམ་སྣང་གི་ཆ་མ་ཕྱེད་པར་སྐུ་གསུམ་རང་སྣང་གི་འབྲས་བུར་འདོད་ན། སྤྲུལ་སྐུ་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་བཞིན་གྲོལ་སའི་ཀ་དག་གི་ཆོས་སྐུ་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བར་ཐལ། སྐུ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་སྐུ་ འཕྲོ་འདུ་དང་ཁ་དོག་ཏུ་སྣང་བར་ཐལ། ཁྱོད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ལོངས་སྤྲུལ་ལ་ཆོས་དེ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཡང་ན་སྤྲུལ་སྐུ་གདུལ་བྱ་ལ་མི་སྣང་བར་ཐལ། ཆོས་སྐུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐུ་གསུམ་ཡང་རིག་པར་ངོ་བོ་གཅིག་གི རྣམ་པ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་འདྲ་ཁས་མི་བླང་ཞིང༌། སྤྲུལ་སྐུ་ཐུགས་རྗེའི་ཆ་ཡིན་ལ། དེས་སྤྲུལ་པའི་སྣང་བ་དེ་གཟུགས་བརྙན་སྤྲུལ་པ་ཡིན་གྱི། སྤྲུལ་སྐུ་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གྲུབ་མཐའི་དབྱེ་བ་འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱོད་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱིས་ཤིག །གནད་གལ་པོ་ཆེའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་བློ་ཡི་འཇུག་པ་ཞི། །ཤེས་བྱེད་བློ་ལ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྤངས། །སོ་སོ་རང་རིག་རྟག་ཆད་མཐར་མ་ལྷུང༌། །ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་ཕྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །མཁྱེན་ཆ་འགག་མེད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་རྟེན། །ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང༌། །གང་ལ་ཞི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད། །དེ་ལ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ནང་གསལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པ་སྟེ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བླ་ མ་ལས། ཆེས་ཕྲའི་ཡེ་ཤེས་ནང་དུ་གསལ། །དམིགས་མེད་འཆར་གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཕྱི་ཤེས་བྱས་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཞི་བས། ནང་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློའི་འཛིན་སྟངས་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ངང་དུ་རང་ཞི་ནས། ཁམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་བྱུང་བ་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐའ་དག་འགགས་ཤིང་འགག་གཞིའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་རྟག་ཆད་གང་གི་ཡང་མཐར་མ་ལྷུང་བ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སྐུས་མངོན་སུམ་དུ་མཛ
Chinese
然而，自显不清净，看不到调伏的对象，但能看到由此显现之物的差别，因此，为了区分相同与不同，如《狮子力圆满》中所说：金刚萨埵之法性，自显坛城清净二者，同基一大歧途远。如是，若不区分内界与外显或现象之分，而认为三身是自显之果，则应成：如化身显现于所化众生一般，解脱之地的本来清净法身也应显现于所化众生。因为三身本体一故。法身应成显现为光芒和颜色。因为与你本体一体的报身和化身显现此法故。或者化身应成不显现于所化众生。因为法身不显现之故。因此，三身在觉性上本体一，但不承认形象上本体一。化身是慈悲的部分，由此化现的现象是影像化现，而非真正的化身，因为不是慈悲的缘故。宗派的差别也极其细微，有智慧者应加以辨别并理解。这是重要的关键，如是说。第三，法身的特征是：所知境上心之行止息，能知心上执着的世俗断，各自自证常断边不堕，融入而不迷微细之智慧，知分无灭身与智慧之所依，由极度等持者所见，于何处寂灭即称法身。对此，法身的本体是自生智慧内明，虽离一切戏论，却成为遍知智慧的蓝图，如《幻化根本续》云：极微细智慧内明，无缘蓝图法身。即，外在所知境上心和思虑的行止息灭，内在能知心的执着也于无生灭中自然寂灭，三界所摄的心和心所的近取所生之轮回缘起皆灭，灭之基的真如各自自证，不堕常断任何一边，以自生大智慧身而显现。
English
However, one does not see the objects to be tamed by one's own appearances, but one sees the difference of what arises from them, therefore, in order to distinguish between what is the same and what is different, as it is said in the 'Lion's Power Perfection': 'The nature of Vajrasattva, and the two pure self-appearing mandalas, have the same basis but a great divergence.' Thus, if one does not distinguish between the inner sphere and the outer manifestation or the aspect of phenomena, and considers the three kayas to be the result of self-appearance, then it follows that just as the nirmanakaya appears to the beings to be tamed, the dharmakaya of original purity, the place of liberation, should also appear to the beings to be tamed, because the three kayas are one in essence. The dharmakaya should appear as rays and colors, because the sambhogakaya and nirmanakaya, which are one in essence with you, manifest this dharma. Or, the nirmanakaya should not appear to the beings to be tamed, because the dharmakaya does not appear. Therefore, the three kayas are one in essence in awareness, but it is not admitted that they are one in essence in form. The nirmanakaya is a part of compassion, and the phenomena that it emanates are image emanations, not real nirmanakayas, because they are not compassion. The differences between the philosophical schools are also very subtle, and those with wisdom should discern and understand them. This is an important key, it is said. Third, the characteristics of the dharmakaya are: the activity of the mind ceases in the realm of knowable objects, the conventional clinging of the knowing mind is abandoned, the individual self-awareness does not fall into the extremes of permanence or annihilation, the subtle wisdom merges without obscuration, the basis of the body and wisdom is the uninterrupted knowing aspect, seen by those who are in perfect equanimity, and that which is pacified is called the dharmakaya. The essence of the dharmakaya is the self-born wisdom, clear within, free from all elaboration, yet it becomes the blueprint for the wisdom of omniscience, as it is said in the 'Root Tantra of Magical Illusion': 'The most subtle wisdom is clear within, the dharmakaya is the blueprint without object.' That is, the activity of the mind and thought ceases in the external knowable objects, and all the conventional clinging of the internal knowing mind is naturally pacified in the state of no arising or ceasing, and all the interdependent arising of samsara, which arises from the clinging of the mind and mental factors included in the three realms, ceases, and the suchness of the basis of cessation is self-aware, not falling into either extreme of permanence or annihilation, and manifests as the body of self-born great wisdom.
Tibetan
ད་པའི་ཚུལ། འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་ནས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེའང་སྟོང་ཆད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུའི་དུས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ནང་གསལ་ཐིམ་ལ་མ་རྨུགས་པས་སྟོང་གི་ཟླ་བ་དབྱིངས་སུ་ནུབ་པ་ལྟར་གཞན་སྣང་ལ་མི་མངོན་པར་བཞུགས་ཀྱང༌། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་མཁྱེན་ཕྱིར་གསལ་དུ་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ གདངས་ནམ་ཡང་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལས། དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ་བས་མཐོང་དུ་མེད། །མེད་པ་མིན་ཏེ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །ཚེས་ཀྱི་སྔོན་རོལ་ཟླ་བ་བཞིན། །ཟབ་པ་ཞི་བ་ཆེས་ཕྲ་བའོ། །ཞེས་དང༌། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། གཏིང་གསལ་ཆེན་པོའི་གཞི་མར་བཞུགས། །ཁྱབ་དང་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང། །ཕྱང་ནས་ཆད་པ་མེད་སྣང་བར། །གསལ་བྱེད་སྣང་བའི་ཆ་མ་འགགས། །ཞེས་དང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་པས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་ཞེས་སྨོས་པའང་ནམ་དུའང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་འཕགས་པ་སྡུད་པ་ལས། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་དེ་བརྟག་པར་བགྱིས། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་བཞག་ན་མུ་བཞི་གར་མ་ཐུག་ཅིང་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཆ་ནས་ཞི་བ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ་ཆོས་སྐུའི་སའི་ཟག་པ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འབྲེལ་བས་ཆོས། མཚན་མ་ཞལ་ཕྱག་ཏུ་མེད་ཀྱང་རིག་པའི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཕུང་པོ་ ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་བསྡུས་པའི་ཆ་ནས་སྐུ་ཞེས་བཏགས་པའི་ཆོས་སྐུའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཀློང་དྲུག་པ་ལས། ཀྱེ་སྟོན་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མེད་པའི་ཚེ་སྟོན་པ་ཇི་ལྟར་བཞུགས་པ་ལགས། བསྟན་པའི་འདུལ་སྟངས་ནི་གང་ལགས། བཀའ་བསྩལ་བ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཛད་པ་མི་སྣང་བའི་ཚེ། ངའི་སྐུ་ནི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མི་སྣང༌། མི་འགྱེད། མི་ལེན། མི་འདོར། མི་རྟོག །མི་འཛིན། མི་གནས། མི་འགྱུར། མི་མངོན། མི་གསལ། མི་མཛད། མི་གཏོང༌། མི་སེམས། མི་རེག །མི་སྡུག །མི་སྟོང་བའི་རྣམ་པར་ཤར་ནས། སྟོང་པ་ཡུལ་གྱི་སྤྲོས་པ་མེད། །གསལ་བ་ཡོད་མེད་མཐའ་ལ
Chinese
现在的状态。《入行论》中说： “所有知识的干柴都烧尽，寂灭即是诸佛的法身。那时没有生也没有灭，心灭即是身之现证。” 这也不是像虚空一样的断灭空，所以在法身的时候，遍知智慧深奥难测，内明融入而不昏昧，如空中的月亮沉入虚空一般，虽然不显现于其他显现，但从那之中，为了显现色身一切智，智慧的光芒永远不会断绝，即智慧显现。 盘旋于法界，故不可见。不是没有，而是因为细微的缘故。如初一之前的月亮。深奥、寂静、极其细微啊。 ”《虚空藏续》中说：“安住于深明大之基，以遍及与遍及性而空。不断绝而显现，显现的明分不灭。” 这样的法性对于具有智慧之身者是现证的，所以说由极度安住者所见，也是说由从未不安住的佛所见。圣者集经中说：“说众生语，见虚空。如何见虚空之义，当思维。如是见法，如来所说。” 也就是说，如果从相状的基础上安立，从不触及四句且不入于所缘的方面来说是寂静的。在二色身的事业不显现的时候，以法身地的无漏真如相联结，故称法。虽然没有面容手足等相，但觉性的体性不变，且从一切蕴都摄入法界的方面来说，称之为法身。 如是《虚空藏续》中说：“唉！导师普贤，佛的事业不显现的时候，导师如何安住呢？教法的调伏方式是什么呢？” 佛说：“一切佛的事业不显现的时候，我的身称为一切蕴都摄为一，不显现，不散布，不取，不舍，不分别，不执着，不住，不变，不明显，不清晰，不做，不放，不思，不触，不聚，不空而显现，空性没有所缘的戏论，明性没有有无之边。
English
The present state. From the *Entering the Bodhisattva's Deeds*: "Having burned all the dry firewood of knowable objects, pacified, that is the Dharmakāya of the Victors. At that time, there is no birth and no cessation. The cessation of mind is directly realized by the body." This is not like a nihilistic emptiness, so in the time of the Dharmakāya, the omniscient wisdom is deep and difficult to fathom. The inner clarity is absorbed and not obscured, like the moon in the sky setting into space. Although it is not visible to other appearances, from that, in order to manifest the Form Body's omniscience, the radiance of wisdom never ceases, that is, the appearance of wisdom. Circling in the *dhātu*, it is not seen. It is not that it does not exist, but because it is subtle. Like the moon before the first day of the month. Deep, peaceful, and extremely subtle." And from the *Klong Drug Pa*: "Abiding in the ground of great, clear depth, empty by pervasion and the nature of pervasion. Without cutting off from the expanse, the part of the clarifying appearance does not cease." Such a *dharmatā* is directly realized by those with a wisdom body, so it is said to be seen by those who are extremely abiding, which also means seen by the Buddhas who are never not abiding. From the *Ārya Saṃcaya Sūtra*: "Speaking in the language of beings, 'seeing space.' How to contemplate the meaning of seeing space? Likewise, the Tathāgata taught seeing *dharma*." That is, if established from the basis of characteristics, it is peaceful from the aspect of not touching the four extremes and not entering the object. When the activities of the two Form Bodies are not manifest, it is called *dharma* because of the connection with the stainless Suchness of the Dharmakāya ground. Although there are no characteristics such as face and hands, the nature of awareness does not change, and from the aspect of all aggregates being gathered into the *dhātu*, it is called Dharmakāya. As it is said in the *Klong Drug Pa*: "Alas! Teacher Samantabhadra, when the activities of the Buddhas are not manifest, how does the teacher abide? What is the method of teaching discipline?" The Buddha said: "When the activities of all the Buddhas are not manifest, my body is called 'all aggregates gathered into one,' not manifest, not scattered, not taken, not abandoned, not distinguished, not grasped, not abiding, not changing, not obvious, not clear, not acting, not releasing, not thinking, not touching, not gathering, appearing in a non-empty manner. Emptiness has no elaboration of objects, clarity has no extremes of existence or non-existence.