Tibetan
ས་འདས། །དྲན་པས་མི་བརྗེད་གཟུངས་དང་ལྡན། །སྣང་བ་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ལམ། །མཚོན་ཚིག་དུ་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་སྐུ་གསུམ་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་རིགས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བའི་ངོས་ནས་བཏགས་པ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཆོས་ལས་སྐུར་སྨིན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཚུལ། སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱ་རྒྱལ་བའི་ཁམས། །གཅིག་དང་དུ་མར་མ་ཡིན་དངོས་པོ་དང༌། ། དངོས་མེད་ལས་འདས་མཁའ་ལྟར་རྣམ་མི་རྟོག །གོས་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་འགྱུར་སྤྲོས་པ་ཞི། །ངག་གི་ཡུལ་འདས་དོན་དམ་བདེན་པས་བསྡུས། །རྟོག་དཔྱོད་ཐ་སྙད་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མི་མཚོན། །བློ་དང་སྙམ་བྱེད་དཔེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེ་ལ་དབྱིངས་ནང་གསལ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་ནས་ཇི་ལྟ་བའི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་བྱར་གནས་པས་རྒྱལ་བའི་ཁམས་ཞེས་བླ་དྭགས་སུ་བྱས་པ་སྟེ། དོན་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པས་དངོས་པོ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། ཇི་སྙེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁྱེན་ཆ་ནང་དུ་གསལ་བས་དངོས་མེད་ལས་ཀྱང་འདས་པས་ཆོས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་སོ་སོར་མ་འདྲེས་པའི་འཆར་གཞིར་ཡོད་པས་རྒྱལ་སྲས་སར་གནས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ལ་གཟུགས་སྐུར་སྣང་བ་དང༌། གསུང་ཐོས་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངད་ལྡང་བ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་དགའ་བདེའི་རེག་སྣང་བ་དང༌། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཚིག་དོན་ལ་འཇལ་བའི་རྒྱུ་བྱེད་ཀྱང་རང་ངོ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང༌། གང་གིས་ཀྱང་གོས་པ་མེད་པས་རྣམ་འགྱུར་གྱི་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་མཁའ་བཞིན་དམ་པ་ཡིས། །དབང་པོ་དྲུག་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྒྱུ། །འབྱུང་མེད་གཟུགས་དོན་བལྟ་དང་གཏམ་བཟང་ནི། །གཙང་མ་མཉན་དང་བདེ་གཤེགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི། །དྲི་གཙང་སྣོད་དང་འཕགས་ཆེན་དམ་ཆོས་རོ། །མྱོང་དང་ཏིང་འཛིན་རེག་བདེ་ཉམས་མྱོང་དང༌། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པའི་ཚུལ། །རྟོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་ཞིབ་མོར་བསམས་པ་ན། །དོན་དམ་བདེ་མཛད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་དང་བྲལ། །ཞེས་སོ། །མདོར་ན་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་ཉིད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང༌། མཚན་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པ། ངག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པས་བསྡུས་པ། ཤེས་བྱ་དང་རྟོག་ད
Chinese
超越地界。具有不忘失的陀罗尼。显现明 realization 之道。远离众多表诠语词的戏论。如是，法界的三身，就其种姓和功德的差别而言，是对真实智慧的命名，从名相之法中，没有成熟为身的实有之物，而是安住于自性之中的状态。各自本有的觉性是胜者的界（佛性）。既非一亦非多，不是实有物。 超越实有与非实有，如虚空般不分别。无有沾染，寂灭转变戏论。超越言语境域，以胜义谛摄持。无法以思辨、名言、理证来衡量。因为与智慧和思维、比喻相违。也不是十地自在者的行境。于此，从法界内光明存在的角度而言，如所有智的智慧安住于各自的觉性中，所以被尊称为胜者的界（佛性）。实则超越了一和多的戏论，所以不是实有物。由于如所有智的智慧部分在内明亮，所以也超越了非实有，是具有法性的圆满受用身。五种智慧的自性，存在于各自不混杂的规划中，所以安住于佛子地。对于有情众生，显现为色身，听闻佛语，殊胜戒律的芬芳散发，品尝佛法的滋味，禅定中感受喜乐的触感，虽然是分别智慧的词义的衡量之因，但在自性上却不分别，不被任何事物沾染，所以是超越转变戏论的状态。《宝性论》中说： “如来如虚空，极清净无垢染，六根境之用，彼亦能证得，无生色等事，观视与妙语，清净之妙听，善逝净戒香，清净之法器，圣者胜妙法，味及禅定乐，觉受与自性，甚深之体性，通达彼之因，若能善思惟，胜义安乐者，如来如虚空，离诸一切因。” 总而言之，三者的自性，未成立于任何空性之中，也无法以任何相来确定。超越言语的境域，被胜义谛所摄持。是所知和思
English
Transcending the realm of earth. Possessing the dharani of unforgetfulness. The path of manifest realization. Free from the elaboration of many expressive words. Thus, the three kayas of the dharmadhatu, in terms of the distinction of lineage and qualities, are names given to the very essence of perfect wisdom. From the phenomena of names, there is no substantial entity that matures into a kaya, but rather the manner of abiding in the nature of reality itself. Each one's own awareness is the realm of the victorious ones (Buddha-nature). It is neither one nor many, not a substantial entity. Transcending existence and non-existence, like space, it does not discriminate. Without attachment, it pacifies the elaboration of transformation. Transcending the realm of speech, it is gathered by the ultimate truth. It cannot be measured by speculation, terminology, or reasoning. Because it contradicts intelligence, thought, and analogy. It is not even the object of enjoyment for the lords of the ten bhumis. In this, from the aspect of clarity within the dharmadhatu, the wisdom of suchness abides in each one's own awareness, and is therefore honored as the realm of the victorious ones (Buddha-nature). In reality, it transcends the elaboration of one and many, so it is not a substantial entity. Because the wisdom aspect of suchness is clear within, it also transcends non-existence, and is the complete enjoyment body possessing dharmata. The nature of the five wisdoms exists in a plan where they are not mixed with each other, so it abides in the bhumi of the bodhisattvas. For sentient beings, it appears as a form body, the speech is heard, the fragrance of the noble precepts emanates, the taste of the Dharma is experienced, the touch of joy and bliss is felt in meditation, and although it is the cause for measuring the meaning of the words of discriminating wisdom, it does not discriminate in its own nature, and is not stained by anything, so it is the state of transcending the elaboration of transformation. The Uttaratantra Shastra says: "The Tathagata, like the sky, is pure and undefiled. The use of the six sense objects, he also attains. The unborn form, etc., seeing and beautiful speech, pure hearing, the Sugata's pure precepts, the pure vessel, the great noble Dharma, taste and meditative bliss, experience and self-nature, the profound essence, the cause of understanding it, if one thinks well, the ultimate bliss, the Tathagata, like the sky, is free from all causes." In short, the nature of the three is not established in any emptiness, nor can it be determined by any characteristic. Transcending the realm of speech, it is gathered by the ultimate truth. It is the object of knowledge and thoug
Tibetan
པྱོད་ཀྱིས་མ་ཐུག་པས་ཐ་སྙད་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མི་མཚོན་ལ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང༌། སྙམ་བྱེད་དང༌། དཔེ་ལ་སོགས་པ་མཐའ་དག་དང་འགལ་བས་སྟོབས་བཅུའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ལས་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་བའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་རྒྱུད་བླ་མར། ངག་ཡུལ་མིན་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར། །རྟོག་གནས་མིན་ཕྱིར་དཔེ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །རྒྱལ་ ཡུལ་འཕགས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་ཇི་ལྟ་བ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆོས་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ལྟར་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་ལས་གཟུགས་སྐུར་སྣང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང་ཕྲིན་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུ་གསུམ་མངའ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པ་ལ་བྱའོ། །སྐུ་གཉིས་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལས་གུད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསོལ་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ཕྲིན་ལས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་གང་ལགས། བཀལ་བསྩལ་པ། དཔེར་ན་ཉི་ཟླ་དང་ཆུ་དང་མེ་ལོང་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་གཟུགས་བརྙན་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ མི་རྟོག་བཞིན་དུ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་དོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི། ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི། ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྒྱུད་བླ་མ་དང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས་སྐུ་བཞིར་གསུངས་པ་མདོ་ལམ་དུ་དེ་ཉིད་ལྟར་བཤད་ཟིན་ལ། བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་གསུམ་དུ་གནས་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། སྐུ་གསུམ་དག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྐུ་བསྡུས་པར་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སྐུ་གསུམ་དག་གིས་རང་གཞན་གྱི། །དོན་འདི་རྟེན་དང་བཅས་པར་བསྟན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ལ་མངའ་དབང་རྫོགས་པའི་སྟོན་པ
Chinese
由于无法通过感官体验来触及，名相和逻辑无法如实地表达它。由于它与能知之识、所思和譬喻等一切相违背，因此，在具足十力者中，十地菩萨也无法完全体验到。如《宝性论》所说：语境非彼故，以胜义摄故，分别非住故，超诸譬喻故，无上无彼故，有寂非摄故，胜者境，圣者亦难思。如是之理，即是诸佛之界，如实之智慧，不住涅槃，法身之自性。并非如色身二者仅是假立，虽无分别，却因愿力而显现为色身，利益众生，事业永不间断。如《金光明经》所说：如来具足三身，即法身、报身和化身。法身是指安住于真实智慧本身。其余二身只是假立。法身是真实的，是二身的基础。为何如此？因为除了法性真如和无分别智之外，没有其他的佛法。提问：在真如智慧中，虽无分别却能成就事业的是什么？回答：例如，日月、水和镜子虽无分别，却能显现影像。同样，真如智慧也虽无分别，却因愿力而利益众生。化身是指有余涅槃。报身是指无余涅槃。法身是指无住涅槃。如是。此外，《宝性论》和《现观庄严论》中宣说的四身，已在经道中如实解释。从归纳的角度来说，安住于三身，如《经庄严论》所说：以三身故，应知佛之身，被摄略；以三身故，此自他之利，与所依皆被显示。如是。如是之佛，是具足自在之导师
English
Because it cannot be reached by sensory experience, names and logic cannot express it as it is. Because it contradicts all such as knowing consciousness, thinking, and metaphors, even the ten-ground Bodhisattvas among those possessing the ten powers cannot fully experience it. As stated in the Ratnagotravibhāga: 'Because it is not the realm of speech, because it is included by the ultimate meaning, because it is not a place of conceptualization, because it transcends all metaphors, because it is unsurpassed, because existence and peace are not included, the realm of the Victorious Ones is also difficult for the noble ones to conceive.' Such a principle is the realm of the Buddhas, the true wisdom, the non-abiding nirvana, the nature of the Dharmakaya. It is not merely imputed like the two form bodies, but while being non-conceptual, it appears as the form body due to the power of aspiration, benefiting sentient beings, and its activities are continuous. As stated in the Golden Light Sutra: 'All Tathagatas possess three bodies, namely the Dharmakaya, the Sambhogakaya, and the Nirmanakaya. The Dharmakaya refers to abiding in the true wisdom itself. The other two bodies are merely imputed. The Dharmakaya is the true basis of the two bodies. Why is that? Because there is no Buddha dharma apart from the suchness of dharma and non-conceptual wisdom.' Question: 'What is it that, in the wisdom of suchness, accomplishes activities without conceptualization?' Answer: 'For example, just as the sun, moon, water, and mirror, though without conceptualization, produce reflections, so too, the wisdom of suchness, though without conceptualization, benefits sentient beings through the power of aspiration.' The Nirmanakaya is the nirvana with remainder. The Sambhogakaya is the nirvana without remainder. The Dharmakaya is the non-abiding nirvana. So it is. Furthermore, the four bodies spoken of in the Ratnagotravibhāga and the Abhisamayalankara have already been explained as they are in the sutra path. From the perspective of summarizing, abiding in the three bodies is as stated in the Sutra Ornament: 'By the three bodies, it should be known that the Buddha's body is summarized; by the three bodies, this benefit of oneself and others, together with the support, is shown.' Thus it is. Such a Buddha is the teacher who possesses complete dominion.