Tibetan
ཡོན་ཏན་མཛོད་འགྲེལ་རྣམ་མཁྱེན་ཤིང་རྟའི་གླེགས་བམ་ཕྱི་མ། ཡོན་ཏན་མཛོད་འགྲེལ་རྣམ་མཁྱེན་ཤིང་རྟའི་གླེགས་བམ་ཕྱི་མ། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་འགྲེལ་པ། ཡོན་ཏན་མཛོད་འགྲེལ་རྣམ་མཁྱེན་ཤིང་རྟའི་གླེགས་བམ་ཕྱི་མ་བཞུགས། ད་ནི་བསྟན་པ་མཐའ་དག་གི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བས་འཁོར་ལོ་བར་པར་རྣམ་ཐར་གསུམ། །བསྟན་བྱའི་ངོ་བོ་སོ་སོ་རང་རིག་ཉིད། །སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རུ། །རང་བཞིན་བཞུགས་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས། །དེ་ལ་འཁོར་ལོ་བར་པ་ནི་གཉེན་པོར་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལས། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུའང་དམིགས་པ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། བདེན་པའི་དངོས་པོ་དང༌། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་མ་གྲུབ་པས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་དང་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཏི་མུག་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་དང་བཅས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བ་དང་བཅས་པས་ འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་རྩ་ཤེ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། །དམིགས་པ་མེད་པར་རྣམ་དབེན་ཉིད། །མཚན་མ་མེད་པས་ཞི་ཉིད་དེ། །གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །གཏི་མུག་ཅེས་ནི་བཤད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ཡང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལ་འདུ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པས་གཞི། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ད་ལྟར་ཡང་མི་གནས་པས་ལམ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ་ལྟོས་མི་འཆའ་བས་འབྲས་བུ་སྟེ། ད་ལྟར་ན་ནི་མི་གནས་ཤིང༌། །འདས་དང་མ་འོངས་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་དུ་དེ་དག་མི་དམིགས་པ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་རྟོག་གིས་དབེན་པ། ཡུལ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཚན་མའི་སྣང་བ་མེད་པ། ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་སྲིད་པ
Chinese
功德藏释·遍智车论 后编 功德藏释·遍智车论 后编 第十一章释 功德藏释·遍智车论 后编 敬录 现在为了宣说成为一切教法顶峰的自性大圆满。 佛陀于中转法轮中宣说了三解脱门。 所诠之体性各自为自证智。 众生界中，如来藏中。 自性安住而称为大圆满。 其中的中转法轮，是作为从执着对治中解脱出来的方法，以三解脱门来确定一切法。 解脱之门空性，由于甚至对法性也不缘，因此是自体性以寂静为特征。 由于胜义谛之事物和世俗之境不存在，因此自体性成立的微尘也不可得。 解脱之门无相，是寂静之特征。 因为对戏论、相和因，稍微也不可得的缘故。 解脱之门无愿，是超越痛苦和愚痴的特征。 缘于具有现前造作的痛苦之特征者们，以智慧如实随观而 对果位没有丝毫可希求的。 如是《中观根本慧论》中说： 空性之特征是， 无缘而极寂静。 无相即寂静， 第三个特征是痛苦和， 愚痴即是说之故。 如是，三解脱门也包含于基、道、果三者之中。 解脱之门空性，是超越有无之边的基。 解脱之门无相，是现在也不住的道。 解脱之门无愿，是不观待未来的果。 现在不住， 过去和未来不存在。 何处彼等不可得， 彼即称为不可得。 如是，不可得之特征也是，本体的不相顺品由分别念而寂静，境的不相顺品无相之显现，有境的不相顺品以远离愚痴的方式存在。
English
The Latter Volume of the Commentary on the Yönten Dzö, the Omniscient Chariot The Latter Volume of the Commentary on the Yönten Dzö, the Omniscient Chariot Commentary on Chapter Eleven The Latter Volume of the Commentary on the Yönten Dzö, the Omniscient Chariot is Present. Now, in order to explain the Great Perfection of Naturalness, which has become the pinnacle of all teachings. The Victorious One proclaimed the three liberations in the intermediate turning of the wheel. The essence of what is to be taught is individually self-awareness. In the realm of sentient beings, in the heart of the Sugata. Abiding in its own nature, it is known as the Great Perfection. The intermediate turning of the wheel is the means to be liberated from clinging to antidotes, and all phenomena are established by the three doors of liberation. The door of liberation, emptiness, is characterized by being completely isolated by its own nature, since there is no object even in the nature of phenomena. Since the object of truth and the object of convention are not established, even a particle that is established by its own nature is not found. The door of liberation, signlessness, is characterized by peace. Because even a little bit of proliferation, signs, and causes are not found. The door of liberation, wishlessness, is characterized by being beyond suffering and ignorance. Focusing on those who have the characteristics of suffering with manifest actions, with wisdom, truly following and observing, There is nothing to wish for in the result. As it is said in the Root Verses: The characteristic of emptiness is, Without object, it is completely isolated. Signlessness is peace itself, The third characteristic is suffering and, Ignorance is said to be the reason. Thus, the three doors of liberation are also included in the three: base, path, and fruit. The door of liberation, emptiness, is the base because it transcends the extremes of existence and non-existence. The door of liberation, signlessness, is the path because it does not remain even now. The door of liberation, wishlessness, is the fruit because it does not depend on the future. It does not remain now, The past and the future do not exist. Where those are not found, That is called non-objectification. Thus, the characteristic of non-objectification is also that the dissimilar aspects of the essence are isolated by conceptual thought, the dissimilar aspects of the object are without the appearance of signs, and the dissimilar aspects of the object-possessor exist in a way that is free from ignorance.
Tibetan
འི་རྒྱུ་འབྲས་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་ དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །དུས་རྣམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་ལ་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་རིག་པས་ཕར་བཏགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་གྲུབ་མཐའི་ཁས་ལེན་གྱི་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བའི་བློའི་དངོས་ཞེན་ནི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་རིགས་པ་རྣོན་པོ་ལས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བཟློག་པར་མི་ནུས་པས་སྒྲ་རྟོག་དང་ཞེན་པའི་ཡུལ་ལ་བདེ་བའི་ལྟ་བ་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱིས་གོ་བར་བྱེད་ཅིང་སྒྲ་ཚིག་གི་ལམ་དུ་མི་འགལ་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་ནང་དུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐོས་པ་ནི་ཚིག་རོ། གོ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག །མྱོང་བ་ནི་ཕོ་ཚོད་དུ་སོང་བས་འཁོར་ལོ་བར་པའི་དགོངས་པ་རིགས་ཚོགས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་གི་དོན་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་དང༌། ཅི་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་ནི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་མན་ངག་གི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བསྒོམས་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ལས་རིག་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རིག་པ་གསུམ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལས། ལྷའི་ མིག་གི་རིག་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རིག་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པའི་རིག་པ་སྟེ། རིག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ལས། ཕྱི་མའི་དོན་བསམ་བརྗོད་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པའི་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་ཤར་ལས། ཨེ་མ་རྫོགས་ཆེན་ཨ་ཏི་ནི། །གང་གི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་ལ་སྤྱོད། །དཔེར་ན་གཅན་གཟན་སེང་གེ་ཡིས། །སྡེར་ཆགས་ཟིལ་གྱིས་མནན་པ་བཞིན། །རྫོགས་ཆེན་རང་སྐད་སྨྲ་ཞིང་ཐེག་དམན་ཟིལ་གྱིས་གནོན། །རྫོགས་ཆེན་རང་སྐད་སྨྲས་ནས་རང་གི་དོན་ལ་འཇོག །རྫོགས་ཆེན་ཡུལ་ལ་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མེད། །རྫོགས་ཆེན་གཞི་ལ་བཟང་དང་ངན་པ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ལམ་ལ་ཉེ་དང་རིང་བ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་འབྲས་བུ་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་སྐུ་ལ་ཡིན་དང་མ་ཡིན་མེད། །རྫོགས་ཆེན་གསུང་ལ་བསྒྱུར་དང་མ་བསྒྱུར་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ཐུགས་ལ་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད། །རྫོགས་
Chinese
将因果之根铲除，称为三时平等之见，如《现观庄严论》云：此岸彼岸非边际，其间亦无所住处，名曰三时平等性，是为般若波罗蜜。如是之见，以分别念之智慧加以安立之时，在建立宗派的界限时，心的实执唯有猛利的应成理才能遮破，其他任何方法都无法遮破，因此，以分别念来理解声音概念和执着境的安乐之见，并在不违背言语道的情况下进行论证时，就如同应成中观派一样。即便如此，在内部入定的状态中，听闻成为词句的残渣，理解成为分别念，体验则成为臆测，因此，对于以理聚阐释的中转法轮之意，未能见到任何破除的空性之义，而观待空性，以及想要修习无所缘之法性，其本性的安住方式，则是依靠上师的加持和口诀之方便，从自性大圆满的修生智慧中，现前显现三种智慧的最后一种而证悟。其中，三种智慧在《大乘经》中说：天眼智，宿住随念智，漏尽智。智即是知。如是显示三种差别。最后的意义是，超越思议言说因果的八识聚之外的智慧法性，安住于自性大圆满的智慧中，如《自显》云：唉玛，大圆满阿底，不堕于任何一方，自然本智用于实义。譬如猛兽狮子，利爪压倒一切。大圆满自语，压倒小乘。大圆满自语后，安住于自义。大圆满境上，无有佛与有情。大圆满基上，无有善与恶。大圆满道上，无有近与远。大圆满果上，无有得与未得。大圆满身上，无有是与非。大圆满语上，无有转与未转。大圆满意上，无有事物相状。大圆满
English
To eradicate the root of cause and effect is called the view of equality of the three times, as it is said in the Ornament of Clear Realization: "This shore, the other shore, are not the limits, nor do they abide in between. This is called the equality of the three times, and is considered the Perfection of Wisdom." Such a view, when established by the wisdom of discrimination, at the time of establishing the boundaries of philosophical tenets, the mind's clinging to reality can only be refuted by the sharp logic of the consequentialist, and cannot be refuted by any other means. Therefore, when understanding the view of bliss in the realm of sound concepts and clinging through discrimination, and arguing without contradicting the path of words, it is like the Madhyamaka-Prasaṅgika. Even so, in the state of internal absorption, hearing becomes the residue of words, understanding becomes discrimination, and experience becomes speculation. Therefore, regarding the meaning of emptiness that refutes everything, which is explained by the collections of reasoning of the intermediate turning of the wheel, one does not see any meaning of emptiness, and one desires to contemplate emptiness, and the nature of the way of abiding in the nature of things, is to rely on the blessings of the guru and the means of secret instructions, and to realize the last of the three kinds of knowledge from the wisdom that arises from meditation of the Great Perfection of Self-Nature. Among them, the three kinds of knowledge are said in the Mahāyāna Sutras: the knowledge of the divine eye, the knowledge of remembering past lives, and the knowledge of the exhaustion of defilements. Knowledge is knowing. Thus, three kinds of distinctions are shown. The final meaning is that the nature of wisdom, which transcends the eight aggregates of consciousness of cause and effect of thought and speech, abides in the wisdom of the Great Perfection of Self-Nature, as it is said in Self-Arisen: "Ema, Great Perfection Ati, does not fall to any side, the self-arisen wisdom is used for the real meaning. For example, the ferocious lion, with its claws subdues everything. Great Perfection speaks its own language, subduing the Hinayana. After Great Perfection speaks its own language, it abides in its own meaning. In the realm of Great Perfection, there are no Buddhas or sentient beings. On the basis of Great Perfection, there is no good or bad. On the path of Great Perfection, there is no near or far. On the result of Great Perfection, there is no attainment or non-attainment. On the body of Great Perfection, there is no is or is not. On the speech of Great Perfection, there is no transformation or non-transformation. On the mind of Great Perfection, there are no objects or characteristics. Great Perfection"