Tibetan
ཆེན་དབྱིངས་ལ་ཟད་དང་སྟོངས་པ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་གནས་ལ་མཐོ་དང་དམའ་བ་མེད། །རྫོགས་ ཆེན་ཆོས་ལ་སྤྱོད་དང་མི་སྤྱོད་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རྩལ་ལ་རྫོགས་དང་མ་རྫོགས་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རོལ་པར་ཤར་དང་མ་ཤར་མེད། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རིག་པ་མཐོ་དང་མི་མཐོ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་ཡེ་ཤེས་གསང་ཆེན་ཀུན་ལ་རོལ། །རྫོགས་ཆེན་མཐའ་ལ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་མེད། །རྫོགས་ཆེན་རྒྱལ་པོའི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་གནས། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་མེད་པ་རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་སྤྱོད། །གསལ་འགྲིབ་འཛིན་རྟོག་མེད་པ་རང་སྣང་བདེ་བའི་ཤུགས། །རྫོགས་ཆེན་དོན་ལ་དེ་བཞིན་གནས་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ལྟ་བ་དེའི་ངོ་བོ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྟོགས་བྱའི་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་ཡོད་པ་གང་ཞིག་གོ ། དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། གསོལ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཅི་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །འདི་ནི་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་དང་ཡི་གེ་དག་གིས་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨྲ་བ་དང༌། བརྗོད་ པ་དང༌། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཏེ་ཡེ་ནས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདུག་པའོ། །ཞེས་རྐང་པ་ཐ་མས་ཀ་དག་གི་དངོས་དོན་ཀྱང་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེས་སྤྱོད་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སམ། ལྟ་བ་ལ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་སྒྲ་དང་རྟོག་གེའི་ཡུལ་འབའ་ཞིག་ཏུ་དམིགས་ནས་བརྗོད་བྲལ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང༌། ཐེག་པ་འོག་མའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྫོགས་རིམ་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ལུང་ལ་གཤེ་བ་ནི་དམུ་རྒོད་ཀྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པ་ཡིན་ཏེ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྐུལ་བའི་མདོ་ལས། བྱམས་པ་འདི་ལ་མང་དུ་ཐོས་པས་རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པ་དག་ནི།ཡང་དག་པའི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་ནས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དམུ་རྒོད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་ཟབ་མོ་ལས་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ལྟ་བ་ཟབ་མོ་ལ་བློ་ཚོད་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་འགོད་པ་ནི་ཉེས་པ་མི་ཟ
Chinese
大虚空中没有穷尽和空无，大圆满境界中没有高低，大圆满法中没有行持和不行持，大圆满功用中没有圆满和不圆满，大圆满嬉戏中没有显现和不显现，大圆满意义中没有修和不修，大圆满觉性没有高和不高，大圆满智慧于一切大秘密中嬉戏，大圆满边际无法指示说“这是”，大圆满意义中没有词句和文字，大圆满国王的见地如是安住，没有词句和文字，行持大圆满的意义，没有明暗执著分别，是自显安乐的力量，大圆满的意义中没有如是安住。如是说。那个见地的自性是圣者的真谛，是远离能取所取的二取，各自自明的智慧，是与所证悟的佛法身同等具有的。如是，在圣者《宝云经》中说：请问：何为“如是”？回答说：“如是”是真实的意义的殊胜之词。这是各自自明的觉性，无法用词句和文字来施设。为什么呢？因为超离了所有言说、表达和分别的对境，是圣者智慧的对境，本来就如是安住。如是，最后一句也清楚地显示了本来清净的实义。像这样，没有证悟的人们，以具有过失行为的戒律，或者以执持见地为殊胜的分别心，所谓的各自的分别智慧，也只是专注于声音和思辨的对境，从而诽谤不可言说、超离心识的伟大智慧，并且完全执着于下乘的思辨禅定，从而呵斥显示圣者道次第大圆满的续部经文，这是被邪魔扰乱了心，如《策发殊胜意乐经》中说：慈氏，对于此，那些因多闻而自满和傲慢的人，与如理作意相违背，从而心的相续被邪魔所扰乱，远离了止观，并且远离了佛陀甚深之法。如是说。因此，对于甚深见地施加理智的辩驳，是罪过无
English
In the great expanse, there is no exhaustion or emptiness. In the realm of Dzogchen, there is no high or low. In the Dharma of Dzogchen, there is no practice or non-practice. In the activity of Dzogchen, there is no completion or non-completion. In the play of Dzogchen, there is no arising or non-arising. In the meaning of Dzogchen, there is no meditation or non-meditation. In the awareness of Dzogchen, there is no high or not high. The wisdom of Dzogchen plays in all great secrets. In the limit of Dzogchen, there is no pointing out, saying "This is it." In the meaning of Dzogchen, there are no words or letters. The view of the King of Dzogchen abides thus. Without words or letters, one practices the meaning of Dzogchen. Without clarity or dimness, grasping or conceptualization, it is the force of self-appearing bliss. In the meaning of Dzogchen, there is no such abiding. Thus it is said. The nature of that view is the noble truth, the wisdom of individual self-awareness, free from the duality of grasper and grasped, which is equivalent to the Dharmakaya of the Buddha to be realized. As it is said in the Noble Cloud of Jewels Sutra: Asked: What is meant by "Thusness"? Answered: "Thusness" is a sublime term for the true meaning. This is the individual's own awareness, which cannot be designated by words or letters. Why? Because it transcends the objects of all speaking, expression, and conceptualization. It is the object of the noble wisdom, abiding as it is from the beginning. Thus, the last line also clearly shows the actual meaning of original purity. Like this, those who have not realized it, with discipline accompanied by misconduct, or with a mind that holds views as supreme, the so-called wisdom of individual discrimination, also only focuses on the objects of sound and speculation, thereby slandering the great wisdom that is inexpressible and beyond mind, and completely clinging to the meditative absorption of lower vehicles, thereby scolding the tantras and scriptures that show the great completion stage of the noble path, this is the mind being disturbed by evil spirits, as it is said in the Sutra of Encouraging Excellent Intention: Maitreya, for those who are satiated and arrogant from much learning, being separated from proper attention, the continuum of their minds becomes wild, separated from calm abiding and insight, and far from the profoundly deep Dharma of the Buddha. Thus it is said. Therefore, to apply intellectual refutation to profound views is a fault that is not consumed.
Tibetan
ད་པས་ན་ངེས་པའི་དོན་བསྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ ཐོག་ཏུ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གི་རྒྱུད་དོན་ཟབ་མོ་ནི་རྟོག་གེའི་བསམ་བྱུང་གི་ཤེས་བྱས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་པའི་ཚུལ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་འཕགས་ཀྱིས་གསོལ་པ། བདག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲགས་པ་རྒྱ་ཆེན་གྱི་ཞིང་ཁམས་དྲེགས་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམ་པ་མང་པོ་དོན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སེམས་པར་བགྱིད། འཇལ་བར་བགྱིད། རྟོག་པར་བགྱིད། འཚོལ་བར་བགྱིད་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ནས་བློ་གྲོས་ངན་པ་དེ་དག་གཅིག་ལ་གཅིག་རྩོད་པར་གྱུར། གཤེ་བར་གྱུར། ཞེར་འདེབས་པར་གྱུར། ཚར་གཅོད་པ་དག་མཐོང་ནས། ཀྱེ་མ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་བསྟན་ན་སྙམ་མོ། །བཀའ་སྩལ་པ། ཆོས་འཕགས་ང་ནི་ཡང་དག་པར་རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །སངས་རྒྱས་ནས་རྣམ་པར་ཕྱེའོ། །གསལ་བར་བྱས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་གིས་རིག་པར་ངས་བཤད་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་ནི་མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་གེ་ནི་རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ ནི་རྩོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ནི་རྟོག་གེས་བརྟག་པའམ། རྗེས་སུ་དཔག་པའམ། གཞལ་པར་མི་ནུས་སོ། །སོ་སོ་རང་རིག་ཚད་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་ཡོངས་ཆད་པས། །རྩོད་དང་བྲལ་བ་དོན་དམ་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བཞུགས་ཚུལ་ནི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དོན་གྱིས། དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ངོར་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་བསྟན་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་མི་འགྱུར་མི་འཕོ་བར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་ཅིང༌། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང༌། ས་ཡི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་ཆུ། །དྲི་མ་མེད་པར་གནས་པ་ལྟར། །ཉོན་མོངས་ནང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱང༌། །དེ་བཞིན་དྲི་མ་མེད་པར་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་ཡང༌། རྒྱུད་བླ་མར། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད
Chinese
因此，以定解所生之智慧，于知识之自性上，确定金刚句之甚深续部意义，是不能以分别念所生之智慧而确定的。圣者《解深密经》中也说：菩萨法胜禀白：世尊，我往诣如来名称广大世界慢者之处，彼处众多外道徒，思惟无义之相，衡量，分别，寻觅，然未证得真实义，彼等恶慧者互相诤讼，诃骂，以手相指，互相降伏。我见已作是念，诸如来之胜义谛，若能开示真实超胜一切分别念者，则为稀有。佛告法胜：法胜，我已真实超越一切分别念而证得正觉，证得正觉已，即善分别，善开显。胜义谛，我说唯有圣者乃能以各别自证智所证，非诸异生所能证，分别念乃是名相之行境，胜义谛是不可言说，分别念是诤讼增长之因，胜义谛是诤讼寂灭之因，真实中，不能以分别念而观察，比度，衡量。各别自证无量行境者，不可言说且一切名言皆已断，远离诤讼乃是胜义谛，彼乃超胜分别念之行境。如是说。彼（胜义谛）安住于有情相续之方式，是以下转法轮之义，为利根者开示知识之自性如何安住之方式，即圣者《大般涅槃经》中说：如来之秘密藏，自性完全清净，不变异不转移而示现等，已极明显开示。圣者导师之《法界赞》中也说：如水安住于地之中央，如是无垢而安住，烦恼之中之智慧，亦如是无垢而安住。如是说。又是如来藏，于《宝性论》中说：圆满佛陀之身是能作利乐之因，如来藏亦如是。
English
Therefore, the profound meaning of the Vajra word lineage, which establishes the nature of knowledge through the wisdom arising from definitive understanding, cannot be established by the wisdom arising from conceptual thought. As it is also stated in the holy 'Saṃdhinirmocana Sūtra': The Bodhisattva Dharmaśreṣṭha said: 'Lord, when I went to the realm of the Tathāgata named Great Fame, the Arrogant, many non-Buddhists there contemplated meaningless characteristics, measured, discriminated, and searched, but without realizing the true meaning, those of evil intellect quarreled with each other, reviled, pointed fingers, and subdued each other. Having seen this, I thought, how rare it would be if the Tathāgatas could teach the ultimate truth that truly transcends all conceptual thoughts!' The Buddha replied: 'Dharmaśreṣṭha, I have truly awakened beyond all conceptual thoughts. Having awakened, I have clearly distinguished and revealed it. I have said that the ultimate truth is known only by the holy ones through their individual self-awareness, not by ordinary beings. Conceptual thought is the realm of signs. The ultimate truth is inexpressible. Conceptual thought is the cause of increasing strife. The ultimate truth is the cause of the cessation of strife. In reality, it cannot be examined, inferred, or measured by conceptual thought. The realm of individual self-awareness is immeasurable, inexpressible, and all terms are completely cut off. Being free from strife is the ultimate truth, which transcends the realm of conceptual thought.' Thus it is said. The way it (the ultimate truth) abides in the continuum of sentient beings is according to the meaning of the final turning of the wheel, showing how the nature of knowledge abides for those of sharp faculties. In the holy 'Mahāparinirvāṇa Sūtra', it is stated very clearly: 'The secret essence of the Tathāgata, its nature is completely pure, unchanging, and unmoving,' and so on. In the 'Dharmadhātustotra' by the teacher Ārya, it is also said: 'Just as water abides in the center of the earth, abiding without impurity, so too, wisdom within afflictions abides without impurity.' Thus it is said. It is also the Tathāgatagarbha, as stated in the 'Uttaratantra': 'The body of the fully enlightened Buddha is the cause of benefiting and delighting, so too is the Tathāgatagarbha.'