Tibetan
དོད། །འདིར་ནི་རང་གི་མོས་དགེ་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་མཐུ། །ཆོས་རྣམས་བདག་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བའི་དོན། །སེམས་ཉིད་འོད་གསལ་གཞི་ཡི་གནས་ལུགས་ཉིད། །དབང་ཁྲིད་གདམས་པས་ལེགས་ པར་ངོ་འཕྲོད་པ། །གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལགས་པར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་གཞི་དང་ལྟ་བ་ཕྱེད་པར་གཅེས། །གཞི་ནི་དབྱིངས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་ཡིན་ལ། །ལྟ་བ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ལགས། །རྟོགས་པའི་ངང་ལ་འཇོག་པ་བསྒོམ་པ་སྟེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེངས་མེད་སྤྲོས་དང་བྲལ། །མཁའ་ལྟར་རྣམ་དག་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བསམ་བརྗོད་མཚོན་འདས་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་གསལ་ངང་གནས་བསྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ལགས། །ཞེས་དབྱིངས་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་ནས་དེའི་ངང་ལ་འཇོག་པའི་བསྒོམ་པ་ནི་རང་དང་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པའི་ལམ་མ་ནོར་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཐོད་རྒལ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་གཞི་ལ་གནས་པའི་དག་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་གོམས་པས་དབྱིངས་སྣང་འོད་གསལ་གྱི་ལམ་སྣང་ཡང་ཞར་ལ་མཐོང་ཚུལ་འོག་ཏུ་འཆད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རིག་པའི་ལམ་ནི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞལ་བྱའི་ཡུལ་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་མེད་ན་བཤད་མ་ཐག་པའི་ནང་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཟང་ཐལ་དེ་ཡང་སྟོང་ཆད་ཅང་མེད་པོར་གོལ་བའི་ཉེན་ཡོད་པས། རང་དངས་རང་གསལ་སོ་སོ་རང་གིས་ རིག་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་རིག་པའི་ཆ་ནས་ཆད་པར་མ་སོང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མ་གྲུབ་པས་རྟག་པར་མ་གོལ། ཡུལ་རིག་པའི་ཆ་ནས་ཡིད་དང་མཚུངས་ཀྱང༌། ཡུལ་ཕྱིར་མི་འབྲང་ཞིང་རྣམ་རིག་གིས་བསླད་པ་མེད་པས་ལས་དང་བག་ཆགས་འདུ་མི་བྱེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །ངེས་ཚིག་ནི་ཐུགས་རྗེའི་རྩལ་ཤར་གྲོལ་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པར་ཤེས་ཤིང༌། རྣམ་པ་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་ཟང་ཐལ་དུ་ཤེས་པས་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་གྱུར་པས་ཤེས་རབ་ཅེས་པའི་སྒྲ་ཞུགས་པ་སྟེ། མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ལས། ཤེས་པས་ཆོས་རྣམས་གཅིག་ཅར་རྟོགས། །རབ་ནི་ཀུན་གྱི་རྩེ་མོར་གྱུར། །ཅེས་སོ། །དབྱེ་ན་ཆོས་ཅན་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཐོས་བསམ་བསྒོམ་གསུམ། ཆོས་ཉིད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ། དང་པོའི་དོན་སྤྱིར་བཏང་ནི། མདོ་ལམ་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། དམིགས་བསལ་གཞལ་བྱའི་ཆོས་དང་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་འབྲེལ་བས་ཆོས་ཉིད་ཡིད་དཔྱོད་ལ་རག
Chinese
意义。此处乃是自己信奉的善妙圆满，以及上师加持极其稀有之威力。诸法无我离戏之义，心性光明基位之实性，以灌顶引导教诲而善为认识，是证悟实相之见解。因此，基与见解需作区分。基乃法界之实性义，见解乃证悟彼之自性。安住于证悟之状态即是修，无分别、不散乱、离戏，如虚空般清净、光明、非造作，超离思、言、诠，觉性菩提心，自明安住乃修之王。如是，于法界之自性证悟后，安住于彼之状态的修持，当知是自与法性合一之无谬误道。如是之理，于顿超之境，称之为安住于基之清净法界，于彼之状态串习后，法界显现光明之道相，亦将于下文阐述。二、觉性之道乃殊胜之智慧，如是，若无了知所量之境法界自性之智慧，则有前述之内法界空性荡然无存，落入断灭空之险。自明自显各自以自 觉之殊胜智慧，于觉性之分未曾断灭，本体非成立故未曾落入常边。于境觉性之分虽与意相同，然不随逐于境，且无有被分别念所染污，故不积聚业与习气，乃寂灭之自性。定义：以大悲之妙力显现解脱二无别而证悟，故知晓诸法之自性为空且无我，相虽显现然知晓自性为空性，故于境不分别之智慧极为殊胜，故立名为智慧。如《牟提珠鬘》云：以智慧一时证悟诸法，殊胜乃一切之顶巅。
English
Meaning. Here, it is one's own faith in the accumulation of goodness, and the exceedingly marvelous power of the Guru's blessings. The meaning of all phenomena being selfless and free from elaboration, the very nature of mind, the luminous ground of reality, is well recognized through empowerment, guidance, and instruction. It is said to be the view of realizing the nature of reality. Therefore, it is crucial to distinguish between the ground and the view. The ground is the meaning of the reality of the expanse, while the view is the nature of realizing that very reality. Abiding in the state of realization is meditation, without conceptualization, without distraction, free from elaboration, pure like the sky, luminous, uncompounded. The mind of enlightenment, which transcends thought, speech, and representation, the self-illuminating, abiding state is the king of meditation. Thus, having realized the nature of that expanse, the meditation of abiding in that state is to be known as the unerring path of the oneness of oneself and the nature of reality. Such a principle, in the state of Tögal (Tibetan: ཐོད་རྒལ་, meaning "direct crossing"), is called the pure expanse abiding in the ground. By familiarizing oneself with that state, the appearance of the path of the luminous expanse will also be explained below. Secondly, the path of awareness is a special wisdom. Thus, if there is no wisdom to know the nature of the object to be measured, the expanse of reality, then there is a danger that the aforementioned inner expanse, empty and transparent, will be lost in nihilistic emptiness. Self-clarity, self-illumination, each by itself, The special wisdom of awareness has not been cut off from the aspect of awareness. Because its essence is not established, it has not fallen into permanence. Although the aspect of object awareness is the same as mind, it does not follow the object, and because it is not defiled by consciousness, it does not accumulate karma and habitual tendencies, so it is the nature of transcendence of suffering. Definition: Because the manifestation of the power of compassion is realized as inseparable from liberation, it is known that the nature of all phenomena is empty and selfless. Although appearances manifest, it is known that their nature is transparent, so the wisdom that does not conceptualize objects is extremely excellent, hence the term "wisdom" is applied. As it is said in the Garland of Pearls: "Wisdom realizes all phenomena at once. Excellence is the pinnacle of all." Division: The wisdom of knowing phenomena, the three of hearing, thinking, and meditating; the wisdom of knowing reality, non-conceptualization. The meaning of the former is generally explained in the Sutra path. Specifically, because the object to be measured is related to the wisdom that measures, reality depends on conceptual thought.
Tibetan
་ལུས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཆོས་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེའི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཐོས་བསམ་ གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་བློ་བྲལ་དུ་ཚིག་གི་དམ་འཆའ་བ་ཙམ་ལས་གཤིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་གེས་བརྟགས་པའི་ཁས་ལེན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟོག་གེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མི་རྟོགས་པ་ནི་སམ་བུ་ཊི་ལས་ཀྱང༌། རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱིས་ནི། །མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་མཚོན་པར་བྱེད། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་བྱ་བལྟ། །ཤེས་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་བརྟག །འགྲོ་བ་བརྟག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ཇི་ལྟར་རང་འདོད་ལ་སོགས་འགྲོ། །རྟོག་གེ་མེད་ཅིང་རྣམ་ཤེས་མེད། །དེ་བཞིན་རྟོག་གེ་པས་མི་ཤེས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གཞལ་ཡུལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིག་པ་ལས་འགྱུ་ཆའི་རླུང་དང་འདྲེས་པའི་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རྗེས་འཐུད་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཇམ་དཔལ་ལས། ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་སྐད་ཅིག་ལ། །ཆོས་ཀུན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་འཆང༌། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཉིད་ཤེས་པའི་ངང་མ་ཤོར་བའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ལ་ནི་རིག་ཆ་ཡོད་པས་རིག་པའི་ལམ་དུ་བཏགས་ཀྱང༌། རླུང་གི་ཆས་སྤུར་ནས་ཡུལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་འགྱུ་ཆ་མེད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ ཤེས་རབ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་གནས་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པས་རྒྱལ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། གང་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཁྱད་པར་དག །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པས། །བློ་གྲོས་བླུན་པོས་ཇི་ལྟར་རྟོགས། །ཞེས་དང༌། རྟགས་ཚད་ལས་ཀྱང་ཡིད་དང་ཤེས་རབ་ཕྱེད་པའི་ཚད་ཆོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བའི་ཚེ་ན་ཡིན་ཞེས་སོ། །དེ་བས་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་གཞི་ཤེས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པ་རླུང་གིས་སྤུར་བའི་རྩལ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཤར་བས་སེམས་དང༌། དེའི་རྩལ་ཡིད་ལ་སོགས་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་དང༌། སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་ལོག་སྟེ་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་འཁྲུལ་སྣང་བསྐྱེད་པ་འདི་འགག་བྱའི་དྲི་མ་ཡིན་པར་ཤེས་དགོས་ཏེ། འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་དུ་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་གཞི་གནས་རང་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསྐྱོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ། ཇི་ལྟ་བའི་ངང་མ་འགྱུར་བཞིན་དུ། ཇི་སྙེད་པའི་མཁྱེན་ཆ་མཐའ་དག་གི་འཆར་ག
Chinese
因此，不要怀疑这里所归纳的法类智慧。为什么呢？因为那禅修的智慧仅仅是依赖于闻思二者，在无分别中以言辞来约束，却有以分别念来考察自性的承认。而且，分别念不能证悟那如实之智慧，如《三菩提经》中也说：“识、智、心能，显现体性与基性，智慧能观所知境，所知诸法观有情，观有情之心识，随逐己欲等而转，无有分别亦无识，如是分别者不解。”第二，所量之境，智慧的体性，也因为没有从无分别智慧的觉性中，与流动之风相混合的意识刹那相续之相，所以称为一切法于一刹那间通达。如《文殊经》中说：“大慧于一刹那，执持通达一切法。”因此，不失去知晓法性的状态的特殊智慧，因为具有觉性之分，所以安立为觉性之道。然而，因为没有风的推动，以及心缘于境的流动，所以要知道这是无分别智慧。这是难以理解的一个要点，所以胜者之足说：“此二之差别，智者亦未解，愚钝者如何能解？”而且，在量论中也说，意识和智慧的区别，是在诸法显现为多种多样之时。因此，想要了解大圆满差别之基的人们，必须知道觉性被风推动，显现为能取所取的妙力是心，而那妙力即是意识等等，转变为八识聚和五十一心所，产生轮回的因果错觉，这是应该断除的垢染。如《入行论》中也说：“心止息彼即身显现。”如是知晓之后，要显现基位自生之特殊智慧，即是一切如来之意的主体，远离一切动摇，如实之状态未曾改变，而一切如所有性的智慧显现。
English
Therefore, do not doubt the wisdom of the Dharma category summarized here. Why? Because that wisdom of meditation relies solely on hearing and thinking, and is merely bound by words in non-duality, yet it has the admission of examining the nature of reality with conceptual thought. Moreover, conceptual thought cannot realize the wisdom of suchness, as it is also said in the Samputi Sutra: "Consciousness, wisdom, and mind, manifest the nature and basis. Wisdom observes the knowable realm. The knowable phenomena observe sentient beings. The mind that observes sentient beings, follows its own desires and so on. There is no conceptual thought and no consciousness. Likewise, those who engage in conceptual thought do not understand." Secondly, the nature of the object to be measured, wisdom, also lacks the aspect of a continuous moment of mind consciousness mixed with the flowing wind from the awareness of non-conceptual wisdom. Therefore, it is called that all phenomena are comprehended in an instant. As it is said in the Manjushri Sutra: "Great wisdom in an instant, holds and comprehends all phenomena." Therefore, that special wisdom that does not lose the state of knowing the nature of reality, because it has a part of awareness, is established as the path of awareness. However, because there is no movement of the wind, and no flow of the mind that focuses on objects, one should know that this is non-conceptual wisdom. This is one difficult point to understand, so the feet of the Victorious One said: "The difference between these two, even the wise do not understand, how can the foolish understand?" Moreover, in logic, it is also said that the distinction between consciousness and wisdom is when phenomena appear in various ways. Therefore, those who wish to understand the basis of the distinction of Dzogchen must know that awareness, propelled by the wind, manifests as the power of grasping and being grasped, which is the mind. And that power is consciousness and so on, transforming into the eight aggregates of consciousness and the fifty-one mental factors, creating the illusion of the cause and effect of samsara. This is the defilement to be abandoned. As it is also said in the Entering the Middle Way: "When the mind ceases, that body manifests." Having known this, to manifest the special wisdom of self-arising from the ground, which is the essence of the mind of all the Tathagatas, free from all movement, the state of suchness unchanged, and the appearance of all aspects of as-it-is knowledge.